VI SA/Wa 704/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 4 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. P. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] dotyczące pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia na nierozpoznanie sprawy w terminie postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 lutego 2012 r. skarżący C. P., reprezentowany przez W. S., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2011 r. dotyczące pozostawienia bez rozpoznania zażalenia na nieterminowe załatwienie sprawy przez Prezydenta m. W.. Z dołączonego do skargi pełnomocnictwa wynikało, iż pełnomocnikiem skarżącego jest doradca podatkowy, a sprawa nie należy do kategorii spraw, w których może występować doradca podatkowy jako pełnomocnik strony skarżącej. Z uwagi na powyższe pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. stanowiącym wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 10 kwietnia 2012 r., pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi, poprzez wykazanie, iż należy on do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.). Ponieważ W. S. nie wykazał, iż należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a., Sąd zarządzeniem z dnia 16 maja 2012 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 czerwca 2012 r. (por. karta nr 14 akt). W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie złożył podpisanej przez siebie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono między innymi na sprawdzeniu, czy skarga została podpisana przez uprawnioną do tego osobę. Brak powyższego warunku stanowi przyczynę odrzucenia skargi. Zgodnie z treścią art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Zgodnie zaś z art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2008 r., nr 73, poz. 443 ze zm.), doradca podatkowy może reprezentować stronę przed sądem tylko w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony, w tym skarga powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek zaniedbania powyższego obowiązku, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W przedmiotowej sprawie, pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. wezwano W. S. do wykazania, iż należy do kręgu osób wymienionych w przepisie art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. W związku z tym, że W. S. nie dopełnił obowiązku nałożonego na niego powyższym wezwaniem, Sąd wezwał skarżącego do osobistego podpisania skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 czerwca 2012 r., a zatem termin do jego wykonania upływał w dniu 13 czerwca 2012 r. Jak wynika z akt sprawy, skarżący w zakreślonym terminie 7 dni nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Mając na uwadze powyższe, Sąd wobec braku podpisania skargi przez osobę do tego uprawnioną, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.