VI SA/Wa 706/06
PostanowienieWSA w Warszawie2006-08-29
Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca twierdzi, że nie została prawidłowo poinformowana o wydaniu decyzji, mimo ustanowienia pełnomocnika, którego zakres umocowania był ograniczony do postępowania przed organem pierwszej instancji?Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli została wniesiona przed prawidłowym doręczeniem skarżącemu rozstrzygnięcia. W sytuacji, gdy pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu obejmowało jedynie czynności związane z postępowaniem przed organem pierwszej instancji (wniesienie odwołania), doręczenie decyzji organu drugiej instancji na adres kancelarii pełnomocnika jest nieprawidłowe. W konsekwencji, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie rozpoczął biegu, co czyni skargę przedwczesną i niedopuszczalną.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną za wykonywanie transportu drogowego bez licencji. Do skargi dołączono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, argumentując, że o decyzji dowiedziała się od pracodawcy i nie została poinformowana przez swojego pełnomocnika, któremu udzieliła pełnomocnictwa jedynie do sporządzenia i wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Sąd uznał skargę za przedwczesną i niedopuszczalną z powodu nieprawidłowego doręczenia decyzji.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia: odrzucić skargę
Pismem z dnia [...] lutego 2006 r. B. T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji.
Do skargi strona skarżąca dołączyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w którego uzasadnieniu podniosła, iż o wydaniu zaskarżonej decyzji dowiedziała się od swojego pracodawcy, który poinformował ją o wszczęciu postępowania egzekucyjnego w stosunku do niej na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez [...] Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego. Stwierdziła ponadto, że o wydaniu zaskarżonej decyzji nie została poinformowana przez swojego pełnomocnika radcę prawnego B. S., któremu w niniejszej sprawie udzieliła pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] . Z treścią zaskarżonej decyzji zapoznała się dopiero po osobistej wizycie w kancelarii pełnomocnik gdzie otrzymała kopię w/w decyzji w dniu 20 lutego 2006 r.
W związku z faktem, iż skarga oraz wniosek zostały złożone bezpośrednio do Sądu w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przy piśmie z dnia [...] marca 2006 r. przedmiotowe pisma zostały przesłane na zasadzie art. 54 § 1 i art.87 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej cytowana jako p.p.s.a) do Głównego Inspektora Transportu Drogowego jako właściwego organu.
Główny Inspektor Transportu Drogowego pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r. w trybie art. 54 § 2 p.p.s.a. przekazał skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie bowiem z treścią art. 40 § 1 Kpa pisma w postępowaniu administracyjnym doręcza się stronie. Usankcjonowana art. 10 Kpa zasada ogólna czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym wymaga bowiem kierowania do niej wszystkich wezwań, zawiadomień, informowania o treści zapadłych w trakcie postępowania rozstrzygnięć. Wyjątek od powyższej zasady sankcjonuje art. 40 § 2 powołanej ustawy zgodnie, z którym jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.
W przedmiotowej sprawie w aktach administracyjnych (k.48) znajduje się wprawdzie pełnomocnictwo jakie skarżąca udzieliła radcy prawnemu B. S. jednakże z literalnej analizy jego treści wynika, iż B. T. udzieliła powyższego pełnomocnictwa jedynie do podejmowania czynności związanych z odwołaniem do Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] od decyzji Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. Zakres pełnomocnictwa obejmował więc, w tej sytuacji jedynie czynności dotyczące sporządzenie i wniesienia odwołania od ww. decyzji. Fakt ten potwierdza także oświadczenie skarżącej, która w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podniosła, iż opłaciła usługę prawną u pełnomocnika tylko za te konkretne czynności związane z odwołaniem od decyzji WITD w [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd stwierdził, iż doręczenie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r. na adres kancelarii pełnomocnika, w sytuacji gdy zakres pełnomocnictwa udzielonego w niniejszej sprawie obejmował jedynie sporządzenie i wniesienie odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] sierpnia 2005 , uznać należy za nieprawidłowe, bo niezgodne z trybem przewidzianym przez art. 40 Kpa.
W tej sytuacji stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2005 r. nie został doręczona skarżącej w sposób prawidłowy a co za tym idzie skuteczny. W związku z tym skarga wniesiona przez B. T. na powyższą decyzję jest przedwczesna, bowiem zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi biegnie zatem od dnia doręczenia decyzji. Z powyższego wynika, iż termin ten nie rozpoczął swojego biegu. Skarga jest zatem niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do powołanego przepisu orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło