VI SA/Wa 706/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Dariusz Zalewski (spr.) Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych oddala skargę w całości I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne wobec J. J. i W. K. w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1382, nazywanej dalej: "ustawą o ofercie") w związku z podejrzeniem naruszenia art. 69 w zw. z art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie, w związku z posiadaniem akcji spółek O. S.A. i P. S.A. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. zakres przedmiotowego postępowania administracyjnego został rozszerzony o transakcje na akcjach spółki P. S.A. 2. Komisja Nadzoru Finansowego (nazywana dalej: "KNF") decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., sygn. [...], nałożyła na J. J. oraz na W. K. kary pieniężne w wysokości po 250 000 zł na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie wobec stwierdzenia, że J. J. oraz W. K., działając w porozumieniu, o którym mowa w art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie, dopuścili się naruszenia: - art. 69 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej w związku z niedokonaniem w terminie ustawowym zawiadomienia Komisji oraz P. S.A. o zmianach swojego łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w tej spółce powyżej 5 % w dniu [...] listopada 2008 r.; - art. 69 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym po wejściu w życie ustawy zmieniającej w związku z niedokonaniem w terminie ustawowym zawiadomienia Komisji oraz spółek O. S.A. oraz P. S.A. o zmianach swojego łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w tych spółkach, tj.: o zmniejszeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. poniżej 5 % w dniu [...] stycznia 2009 r., o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. powyżej 5 % w dniu [...] czerwca 2009 r., o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. powyżej 10 % w dniu [...] lipca 2009 r.; - art. 69 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym po wejściu w życie ustawy zmieniającej II w związku z niedokonaniem w terminie ustawowym zawiadomienia komisji oraz spółek O. S.A. oraz P. S.A. o zmianach swojego łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w tych spółkach, tj.: - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. powyżej 5 % w dniu [...] października 2009 r., - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. powyżej 15 % w dniu [...] października 2009 r., - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. powyżej 10 % w dniu [...] listopada 2009 r., - o zmniejszeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. poniżej 15 % w dniu [...] stycznia 2010 r., - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. powyżej 15 % w dniu [...] lutego 2010 r., - o zmniejszeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. poniżej 10 % w dniu [...] kwietnia 2010 r., - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. powyżej 10 % w dniu [...] kwietnia 2010 r., - o zmniejszeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. poniżej 15 % w dniu [...] czerwca 2010 r., - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. powyżej 15 % w dniu [...] czerwca 2010 r., - o zmniejszeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. poniżej 10 % w dniu [...] sierpnia 2010 r., - o zmniejszeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. poniżej 5 % w dniu [...] września 2010 r.; - art. 69 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym po wejściu w życie ustawy zmieniającej II w związku z niedokonaniem w terminie ustawowym zawiadomienia Komisji oraz spółek O. S.A. i P. S.A. o zmianie dotychczas posiadanego udziału ponad 10 % ogólnej liczby głosów o co najmniej 2 %, tj.: - o zwiększeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. o 2,21 % w dniu [...] września 2009 r., - zwiększeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. o 2,08 % w dniu [...] października 2009 r., - o zwiększeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. o 2,01 % w dniu [...] stycznia 2010 r., - o zwiększeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. o 2,45 % w dniu [...] kwietnia 2010 r., - o zwiększeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. o 2,04 % w dniu [...] kwietnia 2010 r., - o zwiększeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. o 2,04 % w dniu [...] czerwca 2010 r., - o zmniejszeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. o 2,38 % w dniu [...] lipca 2010 r. J. J. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zaskarżył w całości decyzję KNF z dnia [...] listopada 2011 r., zarzucając: - brak podstaw do uznania, że pomiędzy nim a W. K. istniało porozumienie co do dokonywanych transakcji na giełdzie, - nieuwzględnienie, że wszelkie transakcje były dokonywane przez niego samodzielnie, a rynek oraz Komisja były informowane we właściwym czasie o przekroczeniu progów w spółce O. S.A., - bezpodstawne nałożenie kary pieniężnej. W. K. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zaskarżył decyzję KNF z dnia [...] listopada 2011 r. w całości, wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania, zarzucając naruszenie: - przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i 2 k.p.a., co spowodowało, że materiał dowodowy został oceniony w sposób dowolny i niedokładny, co doprowadziło do wyciągnięcia na tej podstawie błędnych i negatywnych wniosków procesowych przez organ nadzoru, a w konsekwencji do błędnych ustaleń stanowiących podstawę rozstrzygnięcia w sprawie, - przepisu prawa materialnego: - art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie, polegające na jego błędnej interpretacji, które skutkowało uznaniem przez organ nadzoru, iż Strony (W. K. i J. J.) działały w porozumieniu dotyczącym nabywania akcji spółek O. S.A., P. S.A. oraz P. S.A. - art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie w zw. z art. 69 ustawy o ofercie poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i uznanie, że W. K. naruszył ciążące na nim obowiązki informacyjne wynikające z ustawy o ofercie, dotyczące informowania o przekroczeniu progów w ogólnej liczbie głosów w spółce publicznej w związku z nabywaniem lub zbywaniem znacznych pakietów akcji spółek O. S.A., P. S.A. oraz P. S.A. w ramach istniejącego porozumienia, - naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez jednostronną ocenę materiału dowodowego bez uwzględnienia okoliczności działających na korzyść Stron, -naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zakresie braku wskazania dowodów i przyczyn, z powodu których organ nadzoru odmówił dowodom wskazanym przez W. K. wiarygodności i mocy dowodowej, - nieuwzględnienie sytuacji finansowej W. K. przy nakładaniu kary pieniężnej. 3. KNF decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 11 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1149 z późn. zm., nazywanej dalej: "ustawą o nadzorze nad rynkiem finansowym"), art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie w zw. z: - art. 69 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 4 września 2008 r. o zmianie ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 231, poz. 1547, nazywanej dalej: "ustawą zmieniającą"), - w zw. z art. 69 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym po wejściu w życie ustawy zmieniającej, w- zw. z art. 69 ust. 1 pkt 1 i 2 i ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym po wejściu w życie ustawy z dnia 18 czerwca 2009 r. o zmianie ustawy o działalności ubezpieczeniowej oraz ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 115, poz. 962, nazywanej dalej: "ustawą zmieniającą II"), po ponownym rozpatrzeniu sprawy zakończonej decyzją Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie nałożenia na: J. J. kary pieniężnej w wysokości 250.000 zł (słownie: dwustu pięćdziesięciu tysięcy) oraz na W. K. kary pieniężnej w wysokości 250.000 zł (słownie: dwustu pięćdziesięciu tysięcy) uchyliła w całości decyzję KNF z dnia [...] listopada 2011 r. i nałożyła na: J. J. karę pieniężną w wysokości 170.000 zł (słownie: sto siedemdziesiąt tysięcy) oraz na W. K. karę pieniężną w wysokości 170.000 zł (słownie: sto siedemdziesiąt tysięcy), wobec stwierdzenia, że J. J. i W. K., działając w porozumieniu, o którym mowa w art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie, dopuścili się naruszenia: 1) art. 69 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej w związku z niedokonaniem w terminie ustawowym zawiadomienia Komisji oraz P. S.A. o zmianach swojego łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w tej spółce powyżej 5 % w dniu [...] listopada 2008 r., 2) art. 69 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym po wejściu w życie ustawy zmieniającej w związku z niedokonaniem w terminie ustawowym zawiadomienia Komisji oraz spółek O. S.A. oraz P. S.A. o zmianach swojego łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w tych spółkach, tj.: - o zmniejszeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. poniżej 5 % w dniu [...] stycznia 2009 r., - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. powyżej 5 % w dniu [...] czerwca 2009 r., - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. powyżej 10 % w dniu [...] lipca 2009 r., 3) art. 69 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym po wejściu w Życie ustawy zmieniającej II w związku z niedokonaniem w terminie ustawowym zawiadomienia Komisji oraz spółek O. S.A. i P. S.A. o zmianach swojego łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w tych spółkach, tj.: - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. powyżej 5 % w dniu [...] października 2009 r., - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. powyżej 15 % w dniu [...] października 2009 r., - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. powyżej 10 % w dniu [...] listopada 2009 r., - o zmniejszeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. poniżej 15 % w dniu [...] stycznia 2010 r., - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. powyżej 15 % w dniu [...] lutego 2010 r., - o zmniejszeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. poniżej 10 % w dniu [...] kwietnia 2010 r., - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. powyżej 10 % w dniu [...] kwietnia 2010 r., - o zmniejszeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. poniżej 15 % w dniu [...] maja 2010 r., - o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. powyżej 15 % w dniu [...] czerwca 2010 r., - o zmniejszeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. poniżej 10 % w dniu [...] sierpnia 2010 r., - o zmniejszeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. poniżej 5 % w dniu [...] września 2010 r., 4) art. 69 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym po wejściu w życie ustawy zmieniającej II w związku z niedokonaniem w terminie ustawowym zawiadomienia Komisji oraz spółek O. S.A. i P. S.A. o zmianie dotychczas posiadanego udziału ponad 10 % ogólnej liczby głosów o co najmniej 2 %, tj.: - o zwiększeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. o 2,21 % w dniu [...] września 2009 r., - o zwiększeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. o 2,08 % w dniu [...] października 2009 r., - o zwiększeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. o 2,01 % w dniu [...] stycznia 2010 r., - o zwiększeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce O. S.A. o 2,45 % w dniu [...] kwietnia 2010 r., - o zwiększeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. o 2,04 % w dniu [...] kwietnia 2010 r., - o zwiększeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. o 2,04 % w dniu [...] czerwca 2010 r., - o zmniejszeniu dotychczas posiadanego łącznego udziału ponad 10 % w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. o 2,38 % w dniu [...] lipca 2010 r. KNF po przeanalizowaniu sytuacji finansowej Stron uznała, że ich zła sytuacja finansowa nie będzie stanowić przesłanki do umorzenia postępowania bądź "anulowania" nałożonej kary pieniężnej, a jedynie do obniżenia jej wymiaru do 170.000 zł w stosunku do każdej ze stron. W uzasadnieniu decyzji KNF podała, że J. J. był posiadaczem rachunku papierów wartościowych w D. S.A. Na rachunku tym dokonywał transakcji nabycia i zbycia m.in. akcji spółek O. S.A., P. S.A. i P. S.A. Ponadto był posiadaczem rachunku prowadzonego przez D. BP, na którym dokonywane były transakcje na akcjach spółki O. S.A., a także rachunku prowadzonego przez B. S.A, na którym dokonywane były transakcje na akcjach P. S.A. i O. S.A. W. K. był posiadaczem rachunków papierów wartościowych w B. S.A. i w D. S.A., na których dokonywał transakcji na akcjach spółek O. S.A., P. S.A. i P. S.A. Natomiast na rachunku w D. dokonywał transakcji na akcjach spółek O. S.A. i P. S.A. Ponadto W. K. wraz z małżonką A. K. był współwłaścicielem rachunku papierów wartościowych o nr [...] w D. N.V. Oddział w Polsce, na którym do lipca 2009 r. dokonywane były transakcje na akcjach spółek O. S.A. i P. S.A. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego stwierdzono, że Strony pozostawały w porozumieniu co do nabywania akcji spółek O. S.A., P. S.A. oraz P. S.A. Na podstawie analizy informacji otrzymanej z domów maklerskich prowadzących rachunki papierów wartościowych J. J. i W. K. stwierdzono, że zlecenia na akcje ww. spółek były składane w zbliżonym do siebie czasie, z tego samego komputera, na co wskazuje adres IP: - w okresie od [...] października 2008 r. do [...] listopada 2008 r. wszystkie zlecenia na rachunkach obu inwestorów były składane z komputera o tym samym adresie IP nr [...], przynależnego do Politechniki K., - w dniu [...] listopada 2008 r. z rachunków Stron składano zlecenia z komputera o tym samym adresie IP nr [...], w dniach od [...] listopada 2008 r. do [...] grudnia 2008 r. ponownie z rachunków Stron dokonywano logowania na komputerze o adresie IP nr [...], przy czym pojedyncze zlecenia na rachunkach obu inwestorów w dniu [...] grudnia 2008 r. po godz. 16.00 zostały złożone z komputera o adresie IP nr [...], następnie w okresie od [...] grudnia 2008 r. do [...] stycznia 2009 r. zlecenia na rachunkach obu inwestorów były składane z komputera o adresie IP nr [...], przy czym zlecenia z dnia [...] stycznia 2009 r. po godz. 11.30 były składane z komputera o adresie IP nr [...], w dniu [...] stycznia 2009 r. doszło do logowania się na rachunkach Stron z komputera o adresie IP nr [...], zaś w dniu [...] stycznia 2009 r. - o adresie IP nr [...], w okresie pomiędzy [...] stycznia 2009 r. a [...] czerwca 2009 r. ponownie składano zlecenia z rachunków Strony korzystając z koszalińskiego komputera o adresie IP nr [...] (przy czym w dniach [...] i [...] marca 2009 r. przy zleceniach składanych z rachunku W. K. korzystano z innego komputera, a z rachunku J. J. nie składano w tych dniach żadnych zleceń), w dniu [...] czerwca 2009 r. doszło do składania zleceń z rachunków Stron z komputera o adresie IP nr [...], w dniu [...] czerwca 2009 r. - o adresie IP nr [...], w dniu [...] lipca 2009 r. - o adresie IP nr [...], w dniu [...] lipca 2009 r. - o adresie IP nr [...], w dniu [...] lipca 2009 r. - o adresach IP nr [...] i [...], w okresie od [...] lipca 2009 r. do [...] sierpnia 2009 r. zlecenia na rachunkach obu inwestorów były składane z komputera o adresie IP nr [...], przy czym część zleceń na rachunku J. J. z dnia [...] lipca 2009 r. została złożona z adresu IP nr [...], zaś niektóre zlecenia na rachunku W. K. z dnia [...] lipca 2009 r. zostały złożone z adresu IP nr [...]. Ponadto w dniach [...] sierpnia 2009 r. — [...] sierpnia 2009 r. składano zlecenia z rachunku W. K. z komputerów o różnych adresach IP, zaś z rachunku J. J. zlecenia nie były w tym czasie złożone, w dniach od [...] do [...] września 2009 r. zlecenia na rachunkach obu inwestorów były składane z [...] komputera o adresie IP nr [...], następnie zlecenia były składane na rachunkach Stron przy użyciu komputerów o adresach IP: w dniu [...] września 2009 r. o adresie IP nr [...], w dniu [...] września 2009 r. o adresie IP nr [...] (na rachunku W. K. dodatkowo z adresu IP nr [...]), w dniu [...] września 2009 r. - o adresie IP nr [...], w dniu [...] września 2009 r. - o adresie IP nr [...], w dniu [...] września 2009 r. - o adresie IP nr [...] (w okresie od [...] do [...] września 2009 r. zlecenia składano jedynie na rachunku W. K.), w dniach [...] września 2009 r. – [...] listopada 2009 r. składano zlecenia na rachunkach Stron przy pomocy komputera o adresie IP nr [...] (poza dniem [...] października 2009 r., w którym transakcje z rachunków były dokonywane z komputera o adresie IP nr [...]), w dniu [...] listopada 2009 r. zlecenia na rachunkach obu inwestorów były składane z komputera o adresie IP nr [...]i; - zlecenia w dniach od [...] do [...] grudnia 2009 r. były składane z komputerów o numerze adresu IP wskazującym na obecność osoby korzystającej z komputera na Dominikanie. Zarówno J. J., jak i W. K., wezwani do złożenia zeznań wyjaśnili, iż w dniach od [...] do [...] grudnia 2009 r. przebywali na urlopie na Dominikanie i byli zakwaterowani w tym samym hotelu (zeznania W. K. z dnia [...] listopada 2010 r.; zeznania J.J. z dnia [...] listopada 2010 r.). W dniach [...]-[...] grudnia 2009 r. nie składano zleceń z rachunków obu inwestorów. Zlecenia złożone na Dominikanie przedstawiały się w ten sposób, iż zazwyczaj najpierw następowało otwarcie sesji na rachunku W. K., z którego składane były zlecenia, następnie (w przeciągu kilku lub kilkunastu minut) miało miejsce otwarcie sesji na rachunku J. J. oraz złożenie zleceń z tego rachunku, kolejno zaś zlecenia składane były ponownie z rachunku W. K., - następnie w dniu [...] grudnia 2009 r. z rachunków obu inwestorów składano zlecenia z komputera o adresie IP nr [...], w dniu [...] i [...] grudnia 2009 r - o adresie IP nr [...] (z rachunku W. K. dodatkowo z komputera o adresie IP nr [...]), - w dniach od [...] grudnia 2009 r. do [...] czerwca 2010 r. zlecenia na rachunkach obu inwestorów były składane z komputera o adresie IP nr [...], przy czym w dniu [...] kwietnia 2010 r. z rachunku W. K. doszło do logowania z komputera o adresie IP nr [...], zaś w dniu [...] kwietnia 2010 r. z rachunków obu inwestorów doszło do logowania z komputera o adresie IP nr [...]. W dniu [...] maja 2010 r. z rachunku J. J. składano zlecenia z komputera o adresie IP nr [...] (z rachunku W. K. w tym dniu nie składano zleceń), - w dniu [...] czerwca 2010 r. zlecenia na rachunkach obu inwestorów były składane z komputera o adresie IP nr [...], zaś w dniach [...]-[...] czerwca 2010 r. o adresie IP nr [...], w dniu [...] czerwca 2010 r. zlecenia na rachunkach obu inwestorów były składane z komputera o adresie IP nr [...], w dniu [...] czerwca 2010 r. - o adresach IP nr [...] i nr [...], w dniu [...] czerwca 2010 r. - o adresie IP nr [...], w dniu [...] czerwca 2010 r. - o adresie IP nr [...], [...] czerwca 2010 r. - o adresach IP nr [...] i nr [...], w dniu [...] czerwca 2010 r. - o adresach IP nr [...] i m [...], w dniu [...] czerwca 2010 r. - o adresach IP nr [...] i nr [...], w dniu [...] lipca 2010 r. - o adresie IP nr [...], w dniu [...] lipca 2010 r. - o adresie IP nr [...], w okresie od dnia [...] lipca 2010 r. do dnia wszczęcia niniejszego postępowania zlecenia na rachunkach obu inwestorów były składane z komputera o adresie IP nr [...] (poza pojedynczymi datami, tzn. w dniu [...] lipca 2010 r. korzystano z komputera o adresie IP nr [...], [...] lipca 2010 r. - o adresie IP nr [...], [...] sierpnia 2010 r. - o adresie IP nr [...], [...] sierpnia 2010 r. - o adresie IP nr [...] - kopie historii rachunków papierów wartościowych Stron, kopie zestawień transakcji zawieranych przez Strony, kopie zestawienia zleceń składanych przez Strony). KNF, dokonując oceny materiału dowodowego sprawy odmówiła wiarygodności zeznaniom stron złożonym w toku przesłuchania w Urzędzie Komisji w dniu [...] października 2010 r., stanowisku W. K. z dnia [...] czerwca 2011 r. oraz zeznaniom J. J. z dnia [...] lipca 2011 r. KNF, odnosząc stan faktyczny do stanu prawnego powołała się na przepisy art. 69 ust. 1 ustawy o ofercie, wyjaśniając, że przed wejściem w życie ustawy zmieniającej, tj. przed dniem 13 stycznia 2009 r., art. 69 ust. 1 ustawy o ofercie przewidywał jeden termin na wykonanie obowiązku informacyjnego, niezależnie od tego, z jakiego zdarzenia prawnego wynikała zmiana udziału - 4 dni od dnia zmiany udziału w ogólnej liczbie głosów albo od dnia, w którym akcjonariusz dowiedział się o takiej zmianie lub przy zachowaniu należytej staranności mógł się o niej dowiedzieć. Art. 5 ust. 2 ww. ustawy zmieniającej stanowi jednakże, iż za zachowania zaistniałe przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stanowiące naruszenie przepisów ustawy o ofercie w brzmieniu dotychczasowym, sankcję administracyjną wymierza się według przepisów dotychczasowych, chyba że sankcja administracyjna wymierzona według przepisów ustawy o ofercie w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą byłaby względniejsza dla stron postępowania. Porównanie treści art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą z przepisem art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie sprzed nowelizacji dokonanej ustawą zmieniającą prowadzi do konkluzji, że uregulowane w tych przepisach sankcje, odnoszące się do naruszeń obowiązków informacyjnych z art. 69 ustawy o ofercie, są tożsame. Zatem, zgodnie z wyżej wskazaną zasadą, należy stosować ww. przepis ustawy o ofercie w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy zmieniającej. Przepis art. 69 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej ma zastosowanie do naruszenia polegającego na nie poinformowaniu o zwiększeniu łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce P. S.A. powyżej 5 % w dniu [...] listopada 2008 r. Przepis art. 69 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym po wejściu w życie ustawy zmieniającej ma zastosowanie do naruszeń polegających na niepoinformowaniu o zmianach łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółkach P. S.A. oraz O. S.A. dokonanych w dniach [...] stycznia 2009 r., [...] czerwca 2009 r. oraz [...] lipca 2009 r. Przepis art. 69 ust. 1 pkt 1 i 2 i ust. 2 pkt 1 lit a) w brzmieniu obowiązującym po wejściu w życie ustawy zmieniającej II ma zastosowanie do naruszeń polegających na niepoinformowaniu o zmianach łącznego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółkach O. S.A. oraz P. S.A. dokonanych w okresie od dnia [...] września 2009 r. do dnia [...] września 2010 r. Stosownie do art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie, obowiązki informacyjne określone w rozdziale 4 tej ustawy ("Znaczne pakiety akcji spółek publicznych") spoczywają również łącznie na wszystkich podmiotach, które łączy pisemne lub ustne porozumienie dotyczące nabywania przez te podmioty akcji spółki publicznej lub zgodnego głosowania na walnym zgromadzeniu lub prowadzenia trwałej polityki wobec spółki, chociażby tylko jeden z tych podmiotów podjął lub zamierzał podjąć czynności powodujące powstanie tych obowiązków. Przepis ten nie zmienił się od momentu jego. uchwalenia. Organ nadzoru na podstawie obowiązujących przepisów prawa nie był zobowiązany do badania celu zawartego porozumienia w sprawie (choć cel ten został ujawniony przez same Strony w toku prowadzonego postępowania). Ponadto należy wskazać, iż porozumienie może być zawarte w różnych celach (nie tylko w celu wywierania wpływu na spółki publiczne lub w celu osiągnięcia korzyści majątkowej), ale dla jego ustalenia wystarczające jest stwierdzenie na podstawie okoliczności faktycznych, że dotyczy ono np.: wspólnego nabywania akcji spółek publicznych. KNF zaznaczyła, że art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie nie może być interpretowany w oderwaniu od innych regulacji, tj. art. 69 ustawy o ofercie, z którym pozostaje w ścisłym funkcjonalnym związku. Podkreślić bowiem należy, iż istnienie porozumienia ma znaczenie w kontekście celu obowiązków informacyjnych nałożonych na akcjonariuszy na podstawie art. 69 ustawy o ofercie. Informacja o osiągnięciu określonego progu w ogólnej liczbie głosów spółki publicznej pozwala pozostałym uczestnikom rynku na ocenę składu akcjonariatu danej spółki oraz swoistego "układu sił" w niej panującej. W tym kontekście dla inwestorów nie ma znaczenia cel, dla którego określeni akcjonariusze spółki zawarli porozumienie, a sam fakt jego istnienia, jako okoliczność wpływająca na obowiązek poinformowania uczestników rynku o zbyciu bądź nabyciu akcji spółki. Ustalenia dotyczące istnienia porozumienia poczynione w toku postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji zostały potwierdzone przez W. K. w toku postępowania karnego oraz w zeznaniach złożonych przez niego osobiście w toku postępowania prowadzonego z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po pierwsze przyznał się on do korzystania z rachunków papierów wartościowych należących do J. J. i składania z nich zleceń na akcje spółki O. S.A., P. S.A. oraz P. S.A., wskazując, iż zlecenia były składane za wiedzą J. J., jak i przez niego osobiście. Po drugie wskazał on, iż jego głównym celem dla którego dokonywał transakcji na akcjach było inwestowanie w ww. spółki z uwagi na możliwość uzyskania dywidendy oraz podwyższanie wolumenu swoich transakcji i uzyskanie tym sposobem obniżki prowizji pobieranej przez domy maklerskie. Ponadto w wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] września 2012 r. stwierdzono, że składane zlecenia miały na celu uniknięcie zgromadzenia na rachunku inwestycyjnym J. J. takiej liczby akcji, która na podstawie art. 69 ustawy o ofercie zobowiązywałaby właściciela rachunku do opublikowania informacji o przekroczeniu 5% ogólnej liczby głosów w Walnym Zgromadzeniu spółki O. S.A. Przepis art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie, zarówno w wersji sprzed zmiany ustawy o ofercie ustawą zmieniającą, jak i po wejściu w życie ustawy zmieniającej stanowi, iż na każdego kto nie dokonuje w terminie zawiadomienia, o którym mowa w art. 69, lub dokonuje takiego zawiadomienia z naruszeniem warunków określonych w tych przepisach, Komisja może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do wysokości 1 000 000 zł. Wydanie decyzji następuje po przeprowadzeniu rozprawy. Przepis ten zachował swoje brzmienie od momentu jego uchwalenia. W dniu 23 kwietnia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o zmianie ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013, poz. 433,dalej: "ustawa zmieniająca III). Zgodnie z brzmieniem art. 8 ust. 1 ustawy zmieniającej III do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zmieniającej stosuje się przepisy dotychczasowe. Z kolei art. 8 ust. 2 ustawy zmieniającej III stanowi, że za zachowania zaistniałe przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zmieniającej, stanowiące naruszenie przepisów ustawy o ofercie w brzmieniu dotychczasowym, sankcję administracyjną wymierza się według przepisów dotychczasowych, chyba że sankcja administracyjna wymierzona według przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą zmieniającą byłaby względniejsza dla stron postępowania. Należy stwierdzić, iż w związku z wejściem w życie ustawy zmieniającej III, przepis, na podstawie którego doszło do nałożenia kary pieniężnej na Stronę, tj. art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie, jak i przepisy prawa materialnego, które były w niniejszej sprawie naruszone, nie uległy zmianie i tym samym nie jest konieczne porównywanie brzmienia przepisów prawa przed i po nowelizacji wprowadzonej ustawą zmieniającą III. Po analizie stanu faktycznego i prawnego w niniejszej sprawie KNF uznała, że pomiędzy W. K. a J. J. istniało porozumienie dotyczące nabywania akcji spółek publicznych notowanych na rynku podstawowym Giełdy Papierów Wartościowych w W. S.A. (dalej: "GPW"), tj. O. S.A., P. S.A. oraz P. S.A., co zobowiązywało ich do zawiadomienia w trybie art. 69 ustawy o ofercie o osiągnięciu poszczególnych progów w ogólnej liczby głosów w ww. spółkach. Po analizie zestawienia transakcji KNF stwierdziła, że w przypadku transakcji na akcjach spółki O. S.A., działający w porozumieniu J. J. i W. K.: 1) w dniu [...] czerwca 2009 r., dokonując transakcji nabycia 9 200 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] czerwca 2009 r.) przekroczyli próg 5% ogólnej liczby głosów w tej spółce, osiągając stan posiadania 5,13% ogólnej liczby głosów w tej spółce, 2) w dniu [...] lipca 2009 r., dokonując transakcji nabycia 32 548 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] lipca 2009 r.) przekroczyli próg 10 % ogólnej liczby głosów w tej spółce, osiągając stan posiadania 10,10 % ogólnej liczby głosów w tej spółce, 3) w dniu [...] września 2009 r., dokonując transakcji nabycia 13 973 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] września 2009 i\), zwiększyli łączny stan posiadania powyżej 10% o 2,21% ogólnej liczby głosów (tj. o 146 084 akcji w okresie od [...] lipca do [...] września 2009 r.) osiągając stan posiadania 12,31 % ogólnej liczby głosów w tej spółce, 4) w dniu [...] października 2009 r. dokonując transakcji nabycia 17 970 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] października 2009 r.) zwiększyli łączny stan posiadania powyżej 10% o 2,08% ogólnej liczby głosów (tzn. o 137 166 akcji w okresie od [...] września do [...] października 2009 r.), z poziomu 12,31% do poziomu 14,39% ogólnej liczby głosów w spółce, 5) w dniu [...] października 2009 r., dokonując transakcji nabycia 11491 akcji spółki, (rozrachunek w dniu [...] października 2009 r.), przekroczyli próg 15% ogólnej liczby głosów w tej spółce, osiągając stan posiadania 15,07% ogólnej liczby głosów w tej spółce, 6) w dniu [...] stycznia 2010 r., dokonując transakcji zbycia 25 983 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] stycznia 2010 r.), zmniejszyli łączny stan posiadania akcji poniżej progu 15% (tj. do poziomu 14,87% ogólnej liczby głosów w tej spółce), 7) w dniu [...] lutego 2010 r., dokonując transakcji nabycia 5 859 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] lutego 2010 r.), przekroczyli próg 15% ogólnej liczby głosów w tej spółce, osiągając stan posiadania 15,06% ogólnej liczby głosów w tej spółce, 8) w dniu [...] kwietnia 2010 r., dokonując transakcji nabycia 34 744 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] kwietnia 2010 r.), zwiększyli łączny stan posiadania powyżej 10% o 2% ogólnej liczby głosów, tzn. o 2,45%, z 15,06% do 17,51% w okresie od [...] lutego 2010 r. do [...] kwietnia 2010 r., 9) w dniu [...] maja 2010 r., dokonując transakcji zbycia 155 620 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] maja 2010 r.), doprowadzili do zmniejszenia łącznego stanu posiadania poniżej progu 15% , tzn. z 17,14% do 14,92% ogólnej liczby głosów w tej spółce, 10) w dniu [...] czerwca 2010 r., dokonując transakcji nabycia 170 229 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] czerwca 2010 r.), przekroczyli próg 15% ogólnej liczby głosów, osiągając 17,05% ogólnej liczby głosów w tej spółce. Z zestawienia transakcji na akcjach spółki P. S.A. działający w porozumieniu J. J. i W. K.: 1) w dniu [...] października 2009 r., dokonując transakcji nabycia 38 405 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] października 2009 r.), przekroczyli próg 5% ogólnej liczby głosów, osiągając stan posiadania 5,12% ogólnej liczby głosów w tej spółce, 2) w dniu [...] października 2009 i\, dokonując transakcji nabycia 91 165 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] listopada 2009 r.), przekroczyli próg 10% ogólnej liczby głosów, osiągając stan posiadania 10,20% ogólnej liczby głosów w tej spółce, 3) w dniu [...] stycznia 2010 r., dokonując transakcji nabycia 1 450 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] stycznia 2010 r.), zwiększyli łączny stan posiadania powyżej 10% o 2,01% ogólnej liczby głosów, osiągając stan posiadania 12,21% ogólnej liczby głosów w spółce w porównaniu z 10,20% z dnia [...] października 2009 r. (tj. łącznie o 181 030 sztuk akcji w tym okresie), 4) w dniu [...] kwietnia 2010 r., dokonując transakcji zbycia 44 080 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] kwietnia 2010 r.), zmniejszyli łączny stan posiadania poniżej progu 10 % ogólnej liczby głosów, do poziomu 9,89% ogólnej liczby głosów w tej spółce, 5) w dniu [...] kwietnia 2010 r., dokonując transakcji nabycia 19 941 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] kwietnia 2010 r.), przekroczyli próg 10% ogólnej liczby głosów, osiągając stan posiadania 10,12 % ogólnej liczby głosów w tej spółce, 6) w dniu [...] kwietnia 2010 r., dokonując transakcji nabycia 36 705 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] kwietnia 2010 r.), zwiększyli łączny stan posiadania powyżej 10% o 2,04% ogólnej liczby głosów, osiągając stan posiadania 12,16% ogólnej liczby głosów w spółce, w porównaniu z 10,12% z dnia [...] kwietnia 2010 r. (tj. łącznie o 184 282 akcje w tym okresie), 7) w dniu [...] czerwca 2010 r., dokonując transakcji nabycia 19 500 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] czerwca 2010 r.), zwiększyli łączny stan posiadania powyżej 10% o 2,04% ogólnej liczby głosów, z 12,16% z dnia [...] kwietnia 2010 r. do 14,20 % ogólnej liczby głosów w tej spółce (tj. łącznie o 184 516 akcji w tym okresie), 8) w dniu [...] lipca 2010 r., dokonując transakcji zbycia 120 036 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] lipca 2010 r.), zmniejszyli łączny stan posiadania powyżej 10% o co najmniej 2%, tj. z 14,20 % (z dnia [...] czerwca 2010 r.) do 11,82% ogólnej liczby głosów w tej spółce (tj. łącznie o 214 678 akcje w tym okresie), 9) w dniu [...] lipca 2010 r., dokonując transakcji zbycia 40 175 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] sierpnia 2010 r.), zmniejszyli łączny stan posiadania poniżej progu 10% ogólnej liczby głosów, do poziomu 9,56% ogólnej liczby głosów w tej spółce, 10) w dniu [...] września 2010 r., dokonując transakcji zbycia 37 000 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] września 2010 r.), zmniejszyli łączny stan posiadania poniżej progu 5% ogólnej liczby głosów, do poziomu 4,61% ogólnej liczby głosów w tej spółce. Z zestawienia na akcjach spółki P. S.A. wynika, że działający w porozumieniu J. J. i W. K.: 1) w dniu [...] listopada 2008 r., w wyniku transakcji nabycia 14 801 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] listopada 2008 r.) przekroczyli próg 5% ogólnej liczby głosów, gdyż ich łączny stan posiadania zwiększył się z 4,98% do 5,27% ogólnej liczby głosów w tej spółce, 2) w dniu [...] stycznia 2009 r., w wyniku transakcji sprzedaży 2 697 akcji spółki (rozrachunek w dniu [...] stycznia 2009 r.), zmniejszyli łączny stan posiadania akcji poniżej progu 5%, tj. z 5% do 4,94% ogólnej liczby głosów w spółce. Pakiet akcji spółki O. S.A. posiadany przez Strony osiągnął w dniu [...] czerwca 2010 r. wartość 12,37 min zł, pakiet akcji spółki P. S.A. osiągnął w dniu [...] czerwca 2010 r. wartość 5,18 min zł, a pakiet akcji spółki P. S.A. osiągnął w dniu [...] lipca 2009 r. wartość 6,68 min zł. Ilość środków pieniężnych zainwestowanych w ww. spółki świadczyła, w opinii organu nadzoru, o znacznym zaangażowaniu finansowym Stron, biorąc w szczególności pod uwagę fakt, iż są oni inwestorami indywidualnymi - osobami fizycznymi. KNF uznała, że działający w porozumieniu inwestorzy J. J. i W. K. składali zlecenia, które 22-krotnie prowadziły do osiągnięcia, przekroczenia bądź zmniejszenia udziału w ogólnej liczbie głosów, implikujących obowiązki informacyjne określone w art. 69 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 69 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o ofercie. J. J. i W. K., nie informując poszczególnych spółek oraz Komisji o zmianach stanów posiadania akcji prowadzących do zwiększenia bądź zmniejszenia udziałów w ogólnej liczbie głosów w tych spółkach, naruszyli wspomniane przepisy ustawy o ofercie. W zaskarżonej decyzji w sposób wyraźny KNF wskazała przesłanki na podstawie, których doszło do nałożenia kar pieniężnych w wysokości po 250 000 zł, stanowiących 25% ustawowego wymiaru kary. Po pierwsze, wskazano, iż stwierdzone naruszenia były powtarzalne (w sumie stwierdzono 22 przypadki naruszeń). Po drugie, podniesiono, że Strony były postaciami rozpoznawalnymi na polskim rynku kapitałowym zarówno z uwagi na posiadanie znaczących pakietów akcji spółek, uczestnictwo w walnych zgromadzeniach akcjonariuszy, jak i pełnienie funkcji członka rady nadzorczej przez W. K. Ponadto stwierdzono, że Strony znały przepisy ustawy o ofercie dotyczące obowiązku zawiadamiania o osiągnięciu określonych progów w ogólnej liczbie głosów. KNF wskazała na dopełnienie obowiązku określonego w art. 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 87 ust. 4 ustawy o ofercie, który nakłada na organ obowiązek udowodnienia, że strony zawarły porozumienie z zakresie wskazanym w postępowaniu. KNF w toku postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji opierała się na ustalonych w sposób bezsporny okolicznościach faktycznych dotyczących działań Stron. W związku z tym stwierdzono, iż w zleceniach składanych przez J. J. oraz W. K. zaistniała tożsamość adresów IP komputerów, z których składano zlecenia, jak i zbieżność czasu przedmiotowych zleceń. Podejrzenie organu nadzoru wzbudził fakt, iż opisana zależność istniała przez długi, prawie dwuletni okres czasu i dotyczyła trzech spółek publicznych: P. S.A., P. S.A. oraz O. S.A. Ponadto w toku postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji ustalono, że w okresie od dnia [...] grudnia 2009 r. do dnia [...] grudnia 2009 r. Strony przebywały w tym samym hotelu na Dominikanie, w którym składano w zbliżonym czasie zlecenia z komputera o tym samym adresie IP. Organ nadzoru nie mógł przy tym również pominąć dodatkowych okoliczności takich jak znajomość Stron na gruncie zawodowym, udzielanie pełnomocnictwa W. K. przez J. J. na walne zgromadzenie akcjonariuszy spółek O. S.A. i P. S.A. oraz fakt zaprzestania składania zleceń z komputera o identycznym adresie IP po otrzymaniu postanowienia o wszczęciu niniejszego postępowania. Na podstawie wyjaśnień oraz zeznań W. K. stwierdzono, iż składał on zlecenia na akcje spółek O. S.A., P. S.A. oraz P. S.A. z rachunków papierów wartościowych należących do J. J., korzystając z komputera podłączonego do gniazda sieciowego przynależnego do Politechniki K. bądź korzystając z Internetu dostarczanego przez N. Ponadto W. K. w swoich zeznaniach wskazał, iż J. J. miał wiedzę o składanych zleceniach, monitorował stan swoich rachunków oraz przebywając na terenie Politechniki K. samodzielnie składał zlecenia z komputera W. K. Z kolei w pisemnych zeznaniach z dnia [...] marca 2013 r. J. J. potwierdził okoliczność udzielenia W. K. dostępu do swoich rachunków papierów wartościowych. Komisja udowodniła w sposób przekonywujący, iż relacje Stron wykraczały poza charakter grzecznościowo-koleżeński i stanowiły porozumienie w rozumieniu art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie. KNF podała, że przeważająca część zleceń była złożona z komputera, który korzystał z adresu IP nr [...], który jest adresem IP przynależnym do Politechniki K., będącej miejscem pracy W. K. Jak ustalono na podstawie pisemnych zeznań p. A. A. - Dyrektora Uczelnianego Centrum Technologii Informatycznych Politechniki K., wskazany adres IP należy do puli adresów, które są przydzielane komputerom zlokalizowanym w kampusie Politechniki K., zarówno komputerom służbowym pracowników, jak i komputerom podłączonym do pomieszczeń dydaktycznych i badawczych. Badany adres IP został przydzielony komputerowi posiadającemu kartę sieciową o numerze [...]. Ponadto wskazano, iż Politechnika K. nie posiada komputera o takiej karcie sieciowej. Każda karta sieciowa posiada swój odrębny numer [...], co pozwala przyporządkować ją do określonego komputera. Z uwagi na okoliczność, że zarówno J. J. jak i W. K. zeznali, iż nie udostępniali sobie nawzajem własnych rachunków (J. J. w toku złożonych zeznań wskazał, że udzielił pełnomocnictwa do rachunku papierów wartościowych w D. swojej narzeczonej oraz synowi) Komisja w toku postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji uznała, iż zarówno W. K. jak i J. J. logowali się na swoje rachunki oraz składali zlecenia z jednego komputera, który posiadał kartę sieciową o adresie [...], ustalonym na podstawie zeznań Dyrektora Uczelnianego Centrum Technologii Informatycznych Politechniki K. W związku z tym w toku postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji nie zaistniała konieczność ustalenia, kto jest właścicielem komputera, z którego Strony składały zlecenia, ponieważ istotny byłfakt składania zleceń z jednego komputera w zbliżonym czasie, a nie okoliczność czy komputer należał do jednej ze Stron. Na podstawie korespondencji z Politechniki K. ustalono również, iż wzmiankowany komputer nie należał do zasobów komputerów przynależnych Politechnice K. W opinii organu nadzoru wyklucza to tym samym możliwość, by Strony mogły zawierać transakcje na ogólnodostępnym komputerze, nie mając świadomości o jednoczesnym składaniu zleceń. Okoliczności te zostały później wprost potwierdzone przez W. K., który wskazał, że zlecenia z Politechniki K. były składane z jego komputera, podłączonego do gniazdka sieciowego Politechniki K. Z kolei J. J. wiedział o zleceniach składanych z jego rachunków papierów wartościowych i według W. K. był on informowany o osiąganiu progów w ogólnej liczbie głosów, które obligowały do składania zawiadomień do Komisji. Co więcej, W. K. wskazał, iż J. J. podczas przebywania na terenie Politechniki K. zdarzało się złożyć samodzielnie zlecenia przy użyciu komputera W. K., w jego obecności. Wobec powyższego, w przypadku adresów IP innych niż adres IP Politechniki K. czy też adres IP na Dominikanie, Komisja stwierdziła, iż nie zachodziła potrzeba ustalenia miejsca z którego dochodziło do złożenia zleceń przez Strony. 4. J. J. (skarżący), w skardze z dnia [...] stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję KNF z dnia [...] grudnia 2013 r., wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie: I. przepisów prawa materialnego: 1) art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie poprzez nałożenie na skarżącego kary mimo, że w przedmiotowej sprawie nie posiadał wiedzy o zaistnieniu sytuacji wymagających zgłoszenia określonego przepisami prawa; 2) art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie poprzez przyjęcie, że skarżący działał w porozumieniu z W. K. odnośnie obrotu akcjami spółek O. S.A., P. s.A., P. S.A.; II. błąd w ustaleniach faktycznych: 1) polegający na uznaniu, że skarżący był informowany przez W. K. o wykonanych transakcjach i przekroczonych limitach akcji skutkujących powstaniem obowiązku informacyjnego; 2) poprzez przyjęcie, że zostało zawarte porozumienie w zakresie obrotu akcjami spółek O. S.A., P. S.A., P. S.A. podczas gdy nie wynika to z samego materiału dowodowego, fakt, iż transakcje dotyczyły akcji tych trzech spółek wynika z decyzji o inwestycjach podjętych przez W. K. bez udziału skarżącego; 3) poprzez przyjęcie, że W. K. i skarżący dokonywali transakcji z tego samego komputera o tożsamym adresie [...] podczas gdy okoliczność ta wskazuje jedynie, że transakcje z rachunków maklerskich obu tych osób były dokonywane z jednego komputera należącego do W. K., który posiadał hasła i loginy do rachunku skarżącego; 4) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 75 § 1, art. 77 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie wszelkich okoliczności sprawy w zakresie istnienia porozumienia pomiędzy skarżącym oraz W. K. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że działając w zaufaniu do W. K. powierzył mu dostęp do własnych rachunków maklerskich. Udostępnił hasła i loginy posiadanych rachunków. Poprosił także aby o wszelkich planowanych działaniach inwestycyjnych ww. informował go, czekając na decyzję w tym zakresie. Jednak w zakresie obrotu akcjami O. S.A., P. S.A., P. S.A. nie został poinformowany o okolicznościach powodujący obowiązek zgłoszenia związanego ze zwiększeniem/zmniejszeniem udziałów w ww. spółkach. Oczywiście faktem jest, że skarżący miał obiektywną możliwość obserwować politykę inwestycyjną W. K. lecz ze względu na sytuację rodzinną, biznesową (zarządzanie dużym przedsiębiorstwem), zdrowotną oraz działając w głębokim zaufaniu do tej osoby (z którą łączyły go stosunki zawodowe i koleżeńskie) takich działań nie podjął. Skarżący przyznał, że poziom nabywanych i zbywanych akcji przekraczał progi, który obligował do zawiadomienia KNF. Brak działania w tym zakresie było spowodowane brakiem wiedzy na temat działań W. K. Skarżący podał, że W. K. w toku postępowania karnego zeznał, że nie działał w porozumieniu ze skarżącym w zakresie obrotu akcjami, a czynności te podejmował we własnym zakresie i zapewnianiu skarżącego, że będzie jedynie monitorował stan jego rachunku. W. K. został prawomocnie skazany za czyny związane z manipulacją akcjami spółek. Ustalając stan faktyczny KNF oparła się właściwie wyłącznie na zeznaniach W. K., zauważając, że nie są one spójne. W przedmiotowej sprawie nie doszło do zawarcia porozumienia, o którym mowa w art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie bowiem skarżący nie porozumiał się z W. K. w zakresie nabywania akcji określonej spółki i to w ilości skutkujących obowiązkiem zawiadomienia KNF. Przepis ten zaś i jego wykładnia językowa dotyczy porozumień dotyczących nabycia akcji konkretnej spółki lub określonych spółek i to nabycie, które generuje obowiązek informacyjny. Zdaniem organu aby mówić o porozumieniu muszą być określone "stałe ustalenia dotyczące najbardziej istotnych kwestii porozumienia". Zdaniem organu tym stałym ustaleniem porozumienia było nabywanie akcji spółek O. S.A., P. S.A., P. S.A.. Zdaniem skarżącego brak jest jakiegokolwiek materiału dowodowego, z którego wynikałoby, że strony umówiły się co do zakupu akcji właśnie tych podmiotów. Nie może o tym świadczyć to, że w istocie ich dotyczyły nabycia akcji, ponieważ równie dobrze (i w istocie tak było) o wyborze akcji decydował W. K. bez porozumienia ze skarżącym. Organ administracji nie wykazał jakiegokolwiek udziału skarżącego w obrocie poza niefrasobliwym udostępnieniu przez skarżącego rachunków ww. osobie. Powoływana przez KNF znajomość skarżącego oraz W. K., jednoczesność dokonywania transakcji, udzielenia pełnomocnictwa do reprezentacji, okres dokonywania transakcji nie są okolicznościami przesądzającymi o istnieniu porozumienia. KNF ustaliła, że transakcje były dokonywane z jednego komputera (jedne IP), co wskazywało, że dokonywała je jedna osoba. Jedynie z relacji W. K. wynikało, że skarżący osobiście dokonywał transakcji oraz, o przeprowadzonych przez niego transakcjach skarżący był informowany. Organ administracji powinien udowodnić istnienie porozumienia, o którym mowa w art. 87 ustawy o ofercie, albowiem w tym przypadku nie działa instytucja domniemania. W ocenie skarżącego istnienie porozumienia KNF wywiodła w oparciu o domysły a nie na podstawie zebranego materiału dowodowego. Powołując się na przepis art. 69 ust. 1 i 2 ustawy o ofercie oraz wskazując na karę administracyjną jako formę odpowiedzialności za popełnione czyny wskazał na nieuprawnione zrównanie działań W. K. z postępowaniem skarżącego, zważywszy, że W. K. działał samodzielnie i bezpośrednio dokonywał transakcji, nadużywając zaufania skarżącego poprzez brak informacji o zaistniałych faktach, wykorzystując jego brak czasu, obeznania z tematyką giełdy i chorobę. 5. W piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. skarżący podał, że W. K. został skazany prawomocnym wyrokiem karnym Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] września 2012 r., sygn. akt [...] za przestępstwo związane z obrotem akcjami spółki O. S.A. Nadto przeciwko W. K. został wniesiony akt oskarżenia w związku z obrotem akcjami spółki P. S.A. W każdej ze spraw W. K. przyznał się do winy. Skarżącemu przesłuchanemu w charakterze świadka nie przedstawiono zarzutów. Wyrok sądu Rejonowego w K. z dnia [...] września 2012 r., sygn. akt [...], akt oskarżenia z dnia [...] kwietnia 2012 r., sygn. akt [...], wniosek o skazanie bez przeprowadzania rozprawy oraz zawiadomienie o terminie rozprawy w sprawie [...] przeczą tezie KNF o działaniu stron w porozumieniu. Według skarżącego potwierdzają natomiast, fakt że: "został on przez W. K. wrobiony i wykorzystany poprzez uzyskanie dostępu do loginu i hasła do rachunków maklerskich. W. K. wskutek spekulacji na akcjach spółek giełdowych osiągnął korzyści majątkowe. Z kolei obracanie przez niego akacjami na rachunku maklerskim skarżącego przyniosło J. J. straty i konieczność zapłacenia wysokiego podatku". 6. W piśmie z dnia [...] września 2014 r. skarżący, podtrzymując stanowisko i argumenty przedstawione w piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. podał, że W. K. został skazany wyrokiem karnym Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] lipca 2014 r., sygn. akt [...] za przestępstwo związane z obrotem akcjami spółki P. S.A. 7. W odpowiedzi na skargę Komisja Nadzoru Finansowego wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. 8. Na rozprawie przed WSA Warszawa w dniu 24 maja 2016 r., pełnomocnik skarżącego sprecyzował skargę, wskazując, że zakresem zaskarżenia obejmuje jedynie pkt II decyzji KNF z dnia [...] grudnia 2013 r. w części odnoszącej się do skarżącego J. J. Ponadto złożył do akt załącznik do protokołu, w którym poszerzył on argumentację prawną w zakresie przesłanek uwzględnienia skargi. Jednocześnie wnosił o uchylenie decyzji w zaskarżonej części i umorzenie postępowania. Pełnomocnik Komisji Nadzoru Finansowego, wobec stanowiska pełnomocnika skarżącego – wycofał wniosek o odrzucenie skargi w zakresie dotyczącym W. K. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). 2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. 3. Sąd, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy orzekające i stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Spór w niniejszej sprawie pomiędzy skarżącym a organem sprowadza się do dwóch kwestii. Jeśli chodzi o naruszenie przepisów postępowania skarżący zarzuca organowi błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że skarżący był informowany przez W. K. o wykonanych transakcjach i przekroczonych limitach akcji skutkujących powstaniem obowiązku informacyjnego. Kolejny zarzut dotyczy przyjęcia przez organ, że zostało zawarte porozumienie w zakresie obrotu akcjami spółek O. S.A., P. S.A., P. S.A. podczas gdy nie wynika to z samego materiału dowodowego, a fakt, iż transakcje dotyczyły akcji tych trzech spółek wynika z decyzji o inwestycjach podjętych przez W. K. bez udziału skarżącego. Kolejny kluczowy zarzut dotyczy nieuprawnionego przyjęcia przez organ, że W. K. i skarżący dokonywali transakcji z tego samego komputera o tożsamym adresie [...] i wreszcie nie wyjaśnienie wszelkich istotnych okoliczności sprawy w zakresie istnienia porozumienia pomiędzy skarżącym oraz W. K. 5. Rozstrzygnięcie zasadność powyższych zarzutów przez Sąd wymagało przede wszystkim analizy przepisów prawa, które były podstawą wydania przedmiotowej decyzji: art. 69 oraz art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie. Organ zasadnie podkreślał w decyzji, że istnienie porozumienia ma znaczenie w kontekście celu obowiązków informacyjnych nałożonych na akcjonariuszy na podstawie art. 69 ustawy o ofercie. Informacja o osiągnięciu określonego progu w ogólnej liczbie głosów spółki publicznej pozwala pozostałym uczestnikom rynku na ocenę składu akcjonariatu danej spółki oraz swoistego "układu sił" w niej panującej. Należy więc podkreślić, że adresatami obowiązków przewidzianych w rozdziale 4 ustawa o ofercie uczyniła również, na podstawie art. 87 ust. 1 pkt 5, wszystkie podmioty, które łączy pisemne lub ustne porozumienie dotyczące nabywania przez te podmioty akcji spółki publicznej (lub zgodnego głosowania na walnym zgromadzeniu dotyczącym istotnych spraw spółki), choćby tylko jeden z nich podjął lub zamierzał podjąć czynności powodujące powstanie tych obowiązków. Zgodnie z art. 87 ust. 4 pkt 1 ustawy porozumienie takie domniemywa się w razie podejmowania czynności przez małżonków. Wadliwą interpretację powyższego przepisu zarzucają skargi kasacyjne, podkreślając, że przepis ograniczył nałożony na podmioty pozostające w porozumieniu obowiązek informacyjny do czynności podejmowanych przez te podmioty, a określonych tym przepisem, nie zaś innych zdarzeń prawnych. Wykonanie obowiązków nałożonych przepisami omawianej ustawy zapewnia sankcja administracyjna. Za naruszenie obowiązku niedokonania w terminie zawiadomienia, o którym mowa w art. 69 ust. 1 i 2, lub dokonania takiego zawiadomienia z naruszeniem warunków określonych tym przepisem, a także za przekroczenie określonego progu ogólnej liczby głosów bez zachowania warunków, o których mowa w art. 72-74, Komisja może w drodze decyzji nałożyć karę pieniężną do wysokości 1 mln zł. (art. 97 ust. 1 ustawy). Kara może być nałożona odrębnie na każdy z podmiotów wchodzących w skład porozumienia, o którym mowa w art. 87 ust. 1 pkt 5 (art. 97 ust. 3 ustawy o ofercie). Jak stanowi przepis art. 87 ust. 1 pkt 5 analizowanej ustawy, określone w niej obowiązki spoczywają łącznie na podmiotach działających w porozumieniu dotyczącym nabywania akcji spółki publicznej (również zgodnego głosowania na walnym zgromadzeniu dotyczącego istotnych spraw spółki), choćby tylko jeden z podmiotów podjął (zmierzał podjąć) czynności powodujące powstanie obowiązków, o których mowa. Obowiązek określony w art. 69 ust. 1 i 2, jak również obowiązek określony w art. 74 ust. 2 tej ustawy, powstają wskutek: przekroczenia określonego procentowego progu głosów, zmiany posiadanego udziału ponad 10% ogólnej liczby głosów o określony procent i przekroczenia 66% ogólnej liczby głosów w spółce w wyniku zdarzeń prawnych wymienionych w tym ostatnim przepisie. Przepis art. 87 ust. 1 pkt 5 zawęża obowiązek spoczywający łącznie na działających w porozumieniu podmiotach do stanów, w których zmiana określonego procentowego progu głosów, zmiana posiadanego udziału ponad 10% ogólnej liczby głosów o określony procent czy przekroczenie 66% głosów w spółce powstaje w wyniku powziętej przez choćby jeden z tych podmiotów czynności. Nie jest uprawnione wyprowadzanie obowiązku informacyjnego czy też obowiązku ogłoszenia wezwania lub zbycia akcji, obciążającego łącznie podmioty, co do których występuje domniemanie działania w porozumieniu, jeżeli nie stwierdzono podjęcia przez takie podmioty czynności prowadzących do takich obowiązków. Uwzględniając treść art. 87 ust. 4 pkt 1 tej ustawy, domniemanie działania w porozumieniu odnosi się do małżonków, ale tylko w razie podejmowania przez nich czynności. Ponieważ porozumienie musi wyrażać się w określonej czynności, co wynika wprost z przepisów art. 87 ust. 1 pkt 5 i art. 87 ust. 4 pkt 1 ustawy o ofercie, niestwierdzenie dokonania czynności przez choćby jedną ze stron domniemanego porozumienia niweczy to domniemanie. Powyższe prowadzi do stwierdzenia braku obowiązków określonych rozdziałem 4 ustawy jako spoczywających łącznie na kilku podmiotach złączonych porozumieniem, o którym mowa w art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy. Jak wielokrotnie podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny, przepisy dotyczące nakładania kary pieniężnej stanowią formę odpowiedzialności za czyny, które nazywane są deliktami administracyjnymi. Sankcje nakładane za naruszenie określonych prawem administracyjnym zakazów mają charakter represyjny, a ich celem jest dyscyplinowanie adresatów norm prawnych do przestrzegania obowiązującego prawa. Podobnie wypowiedział się Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 15 stycznia 2007 r. (sygn. akt P 19/06), stwierdzając, że istotą kary jest przymuszenie do respektowania nakazów i zakazów. Niewątpliwe jest, że aby sankcje były skuteczne, muszą powodować dolegliwość, muszą jednak być współmierne w stosunku do rodzaju naruszenia i nieuchronne (por. Z. Kmieciak: Ogólne zasady prawa i postępowania administracyjnego, Warszawa 2000, s. 122-123). Dopuszczalność stosowania administracyjnych kar pieniężnych jako formy represji za naruszenie ustawowego obowiązku nie budzi w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego wątpliwości (sygn. akt P/06), ale zasada określoności i pewności prawa wymaga, aby norma naruszona, za którą grozi sankcja, była sformułowana w sposób czytelny i jednoznaczny (...). Norma zagrożona sankcją administracyjną musi być wykładana zgodnie z jej językowym, literalnym brzmieniem, jeżeli znaczenie tej normy nie budzi wątpliwości. Przy interpretacji normy sankcyjnej nie jest dopuszczalne stosowanie innego rodzaju wykładni - celowościowej czy systemowej dla uzyskania innej, niż to wynika z użycia wykładni gramatycznej, treści danej normy. W rozpatrywanej sprawie stan faktyczny nie był kwestionowany co do przekroczenia określonego procentowego progu głosów, zmiany posiadanego udziału ponad 10% ogólnej liczby głosów o określony procent i przekroczenia 66% ale przede wszystkim w zakresie zgromadzenia zupełnego materiału dowodowego niezbędnego do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Przede wszystkim skarżący zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że skarżący był informowany przez W. K. o wykonanych transakcjach i przekroczonych limitach akcji skutkujących powstaniem obowiązku informacyjnego jak i to, że organ niesłusznie uznał, że zostało zawarte porozumienie w zakresie obrotu akcjami spółek O. S.A., P. S.A., P. S.A. 6. W ocenie Sądu powyższe zarzuty nie są zasadne. KNF w niniejszej sprawie zasadnie stwierdziła 22-krotne naruszenie obowiązków informacyjnych określonych w art. 69 ustawy o ofercie. W związku z tym na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie organ nadzoru mógł nałożyć, w drodze decyzji, na każdego kto nie dokonał w terminie zawiadomienia, o którym mowa w art. 69, lub dokonał takiego zawiadomienia z naruszeniem warunków określonych w tych przepisach, karę pieniężną do wysokości 1 mln zł. Należy stwierdzić, iż w związku z wejściem w życie ustawy zmieniającej III, przepis, na podstawie którego doszło do nałożenia kary pieniężnej na Stronę, tj. art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie, jak i przepisy prawa materialnego, które były w niniejszej sprawie naruszone, nie uległy zmianie i tym samym nie jest konieczne porównywanie brzmienia przepisów prawa przed i po nowelizacji wprowadzonej ustawą zmieniającą III. Po analizie stanu faktycznego i prawnego w niniejszej sprawie Sąd ocenił, że KNF trafnie uznała, że pomiędzy W. K. a J. J. istniało porozumienie dotyczące nabywania akcji spółek publicznych notowanych na rynku podstawowym GPW, tj. O. S.A., P. S.A. oraz P. S.A., co zobowiązywało ich do zawiadomienia w trybie art. 69 ustawy o ofercie o osiągnięciu poszczególnych progów w ogólnej liczby głosów w ww. spółkach. 7. W ocenie Sądu KNF zasadnie przyjęła, że porozumienie określone a art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie może przybrać formę ustną lub pisemną i może dotyczyć nabywania przez podmioty będące w porozumieniu akcji spółki publicznej lub zgodnego głosowania na walnym zgromadzeniu spółki publicznej lub prowadzeniu trwałej polityki spółki publicznej. Z przepisu jednoznacznie wynika, że porozumienie może być zawarte w dowolnej formie i wystarczające do stwierdzenia jego istnienia jest uznanie, że dotyczy jednego z trzech wymienionych w ww. przepisie działań. W doktrynie wątpliwości budzi posłużenie się przez ustawodawcę (również w poprzednim stanie prawnym) pojęciem porozumienia. Zdaniem A. Chłopeckiego "analiza semantyczna i systemowa wskazuje, iż użyte pojęcie ma zakres szerszy niż "umowa". (...) Ustawodawca, mając świadomość, że związki, które będą powstawać między akcjonariuszami, powstawać będą nie tylko na podstawie prawa polskiego, przyjął koncepcję szerszą. Zdaniem M. Romanowskiego, jeśli przez umowę rozumie się zgodne oświadczenie woli co najmniej dwóch stron zmierzających do wywołania określonych w jego treści skutków prawnych, to każde porozumienie, zgodnie z przypisywanym mu przez doktrynę znaczeniem, jest umową w rozumieniu prawa cywilnego. Autor ten cytuje pogląd Z. Radwańskiego, że niezależnie od tego, jak zostałby rozstrzygnięty spór co do znaczenia terminu "porozumienie", którego jednym ze źródeł jest niekonsekwentnie stosowana terminu. W ocenie Sądu, KNF prawidłowo uznała, że ustawodawca, stanowiąc w powyższym przepisie o pisemnym lub ustnym porozumieniu nie użył słowa "umowa", stosując pojęcie o szerszym zakresie znaczeniowym. Porozumienie nie musi mieć sformalizowanej postaci. W przypadku ustnej formy porozumienia, ustalenie jego istnienia jest możliwe po zrealizowaniu określonych okoliczności faktycznych. Strony zawartego porozumienia muszą świadomie pozostawać w porozumieniu i w jego ramach dokonywać określonych czynności, które zostały wymienione w art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie. Powyższe oznacza również, że porozumieniem nie będzie zachowanie polegające na zawarciu porozumienia ad hoc, przejawiające się w uzgadnianiu poszczególnych działań przed ich podjęciem przez Strony. Takie działanie wyklucza istnienie porozumienia określonego w art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie, które opiera się na istnieniu stałych ustaleń dotyczących najbardziej istotnych kwestii porozumienia. Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie takimi kluczowymi ustaleniami było nabywanie przez skarżącego i uczestnika akcji określonych spółek publicznych, tj. O. S.A, P. S.A. oraz P. S.A. Cel porozumienia jest prawnie obojętny z punktu widzenia obiektywnej odpowiedzialności administracyjnej, która jest rozpatrywana jedynie w kontekście bezprawności czynu rozumianej jako zachowanie niezgodne z prawem, bez dokonywania oceny innych przesłanek takich jak nieumyślność czy brak zamiaru strony. Istnienie porozumienia jest determinowane przez istnienie ściśle określonego celu, który, według niego, w niniejszej sprawie powinien być celem zmierzającym do realizacji interesu majątkowego stron porozumienia. Odnosząc się do twierdzenia W. K., zgodnie z którym celem zawieranych przez niego i skarżącego transakcji była spekulacja nabywanymi akcjami, co oznaczało uzyskanie korzyści majątkowej tylko na podstawie zastosowania określonej strategii inwestycyjnej. Przyjęcie powyższego stanowiska, w ocenie Sądu, ograniczyłoby pojęcie porozumień tylko do takich sytuacji, w których są one zawierane w celach majątkowych, co stoi w sprzeczności z brzmieniem art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie. W opinii organu nadzoru, którą Sąd podziela, wystarczające jest, że porozumienie dotyczy nabywania akcji lub zgodnego głosowania na walnym zgromadzeniu lub prowadzenia trwałej polityki biznesowej. Nieistotny jest przy tym cel działań jakie są podejmowane przez strony porozumienia, o ile działania te mieszczą się w ustawowym katalogu zachowań konstytuujących porozumienie. Tym samym brzmienie art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie w żaden sposób nie uzależnia istnienia porozumienia od określonego celu, a jedynie wskazuje w jakich formach zjawiskowych porozumienie przejawia się, uznając kwestię celu bądź motywacji stron porozumienia za nie mającą decydującego znaczenia dla ich odpowiedzialności. Stwierdzenie przez Komisję, iż w niniejszej sprawie na przestrzeni prawie dwóch lat dochodziło do składania zleceń kupna i sprzedaży akcji określonych trzech spółek publicznych: O. S.A., P. S.A. oraz P. S.A. z komputerów o identycznych adresach IP w zbliżonym czasie, wypełnia w sposób wystarczający hipotezę art. 87 ust. 1 pkt 5 o ofercie, wykraczając jednocześnie poza wymiar jedynie domniemań faktycznych. Akta sprawy potwierdzają prawidłowość ustaleń KNF, co do łączącego charakteru działań członków porozumienia tj. skarżącego i uczestnika. W toku prowadzonego postępowania KNF zwróciła się do poszczególnych domów maklerskich, w których Strony miały swoje rachunki papierów wartościowych w celu uzyskania zestawień dat i godzin logowań do serwisów transakcyjnych domów maklerskich i składania zleceń oraz adresów IP, z których nawiązywano połączenie z serwerem domu maklerskiego w związku ze składaniem zleceń. Ze podstawie zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż w okresie od dnia [...] października 2008 r. do dnia wszczęcia przedmiotowego postępowania (tj. [...] września 2010 r.) Strony logowały się na swoich rachunkach papierów wartościowych i składały zlecenia kupna i sprzedaży akcji spółek O. S.A., P. S.A. oraz P. S.A. w zbliżonym do siebie czasie. Okoliczności faktyczne (tj. tożsamość adresów IP, z których składano zlecenia, zbliżony czas logowania się na rachunki papierów wartościowych oraz składania z nich zleceń) wskazują na istnienie porozumienia zawartego pomiędzy Stronami. O porozumieniu pomiędzy stronami świadczy wiele faktów. Z materiału dowodowego wynika, że przeważająca część zleceń była składana z komputera, do którego przyporządkowany był adres IP należący do puli adresów przydzielonych komputerom zlokalizowanym w kampusie Politechniki K. Adres IP komputera nr [...], z którego składane były zlecenia, zarówno na rachunku J. J., jak i W. K., powiązany był z tym samym komputerem (tj. komputerem o tym samym adresie [...] karty sieciowej producenta A. Inc), przy czym komputer ten nie należał do zasobów Politechniki. Na uczelni działają natomiast punkty darmowego bezprzewodowego dostępu do sieci internetowej, z których można korzystać za pomocą prywatnego komputera. W. K. zeznał, że posiada komputer przenośny - laptop firmy A. J. J. zeznał, że nie posiada osobistego komputera przenośnego (pisemne zeznania świadka A. A. - Kierownika Uczelnianego Centrum Technologii Informatycznych Politechniki K. z dnia [...] listopada 2010 r. oraz z dnia [...] grudnia 2010 r.). Z zeznań złożonych w Urzędzie KNF w dniu [...] października 2010 r. ustalono, że strony postępowania administracyjnego (skarżący i uczestnik w postępowaniu sądowoadministracyjnym) się znają i mieszkają na sąsiednich ulicach. Strony sporadycznie kontaktowały ze sobą na gruncie zawodowym, ponieważ W. K. jest pracownikiem Politechniki K., zaś J. J. współpracuje z Politechniką, zamawiając tam ekspertyzy i oferując praktyki dla studentów. J. J. zeznał, że 1,5-2 lata temu przeprowadzał na Politechnice badanie wytrzymałości betonu, trwające około pół roku i w tej sprawie kontaktował się z W. K. Podczas tych rozmów mieli nie rozmawiać o swoich inwestycjach. W dalszych zeznaniach przesłanych pismem z dnia [...] lipca 2011 r. J. J. wskazał, że inwestuje w spółki samodzielnie, a wszelka zbieżność jego transakcji z transakcjami W. K. jest zupełnie przypadkowa (protokół z przesłuchania J.J. z dnia [...] października 2010 r., protokół z przesłuchania W. K. z dnia [...] października 2010 r., pisemne zeznania J.J. z dnia [...] lipca 2011 r.). Z akt sprawy wynika, że wyjaśnienia złożone przez W. K. w toku postępowania karnego stoją w sprzeczności z zeznaniami złożonymi przez strony w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji przez KNF. W związku z tym strony zostały ponownie przesłuchane przed KNF. W toku złożonych zeznań W. K. potwierdził wyjaśnienia złożone w charakterze podejrzanego w postępowaniu przygotowawczym w dniu [...] czerwca 2012 r. Wskazał, iż korzystał z rachunku J. J. w celu jego monitorowania oraz składania zleceń, a decyzja była w tym zakresie podjęta wspólnie z J. J. Zeznał, że w przypadku przekroczenia progu ogólnej liczby głosów w spółkach publicznych informował o tym fakcie J. J., tak by mógł on powiadomić KNF o przekroczonym progu. W.K. podkreślił, że nie było jego zamiarem manipulowanie kursem akcji, a jedynie składanie zleceń kupna i sprzedaży w jak największej ilości, co powodowało zwiększenie obrotów i wynikające z tego zmniejszenie prowizji maklerskiej. W. K. wskazał również, że pomiędzy nim a J. J. nie było porozumienia, co do wspólnego korzystania z praw wynikających z posiadanych akcji, które mogłoby przejawiać się w zwoływaniu WZA, głosowaniu na WZA czy też narzucaniu decyzji przez nich jako akcjonariuszy zarządom spółek. Odnosząc się do kwestii porozumienia, W. K. zeznał, że rozmawiał z J. J. na temat spółek, w które chcieli inwestować, a następnie składał zlecenia poprzez swoje rachunki papierów wartościowych oraz rachunki papierów wartościowych należących do J. J. (D. oraz D. S.A.). Podobnie jak w przypadku składania zleceń na akcje spółki O. S.A., W. K. składał zlecenia za pomocą komputera podłączonego do gniazdka sieciowego na terenie Politechniki K., bądź ze swojego miejsca zamieszkania. Odnosząc się do transakcji na akcjach O. S.A., która spowodowała przeniesienie 115011 akcji ww. spółki z rachunku J. J. na rachunek W. K. i w konsekwencji uniknięcie przez J. J. osiągnięcia progu 5% w ogólnej liczbie głosów spółki, W. K. zeznał, że nie pamięta okoliczności ww. transakcji. Przyznał, że J. J. obserwował swój rachunek i wiedział o składanych zleceniach oraz czasami samodzielnie je składał korzystając z komputera W. K. na terenie Politechniki K. W toku rozprawy w dniu [...] kwietnia 2013 r. W. K. powtórzył swoje oświadczenie przedstawione w zeznaniu z dnia [...] marca 2013 r. Zeznania te, w ocenie Sądu, potwierdzają istnienie pomiędzy Skarżącym, a uczestnikiem porozumienia o jakim mowa jest w art. 87 ust. 1 pkt 5 ustawy o ofercie. J.J. pismem z dnia [...] marca 2013 r. zeznał, że początkowo zlecenia na akcje składał samodzielnie, jednak W. K. namówił go do udzielenia dostępu do jego rachunków w celu składania zleceń i osiągnięcia wysokich obrotów z transakcji, dzięki czemu miało dojść do obniżenia prowizji pobieranej przez domy maklerskie. J. J. wskazał, że ufał W. K., który miał kontrolować stan rachunków papierów wartościowych. Według J. J. dopiero po pewnym czasie zorientował się, iż na jego rachunkach powstały ogromne straty oraz wynikające z tego faktu obciążenia. Z akt sprawy wynika, że działając w porozumieniu inwestorzy J. J. i W. K. składali zlecenia, które 22-krotnie prowadziły do osiągnięcia, przekroczenia bądź zmniejszenia udziału w ogólnej liczbie głosów, implikujących obowiązki informacyjne określone w art. 69 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 69 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o ofercie. J. J. i W. K., nie informując poszczególnych spółek oraz Komisji o zmianach stanów posiadania akcji prowadzących do zwiększenia bądź zmniejszenia udziałów w ogólnej liczbie głosów w tych spółkach, naruszyli wspomniane przepisy ustawy o ofercie. Wobec powyższego w ocenie Sądu, KNF zasadnie nałożyła na Skarżącego zaskarżoną decyzją karę pieniężną. Ustalenia dotyczące istnienia porozumienia poczynione w toku postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji zostały potwierdzone przez W. K. w toku postępowania karnego oraz w zeznaniach złożonych przez niego osobiście w toku postępowania przedmiotowego postępowania administracyjnego. Po pierwsze przyznał się on do korzystania z rachunków papierów wartościowych należących do J. J. i składania z nich zleceń na akcje spółki O. S.A., P. S.A. oraz P. S.A., wskazując, iż zlecenia były składane za wiedzą J. J., jak i przez niego osobiście. W. K. wskazał, że jego głównym celem dla którego dokonywał transakcji na akcjach było inwestowanie w ww. spółki z uwagi na możliwość uzyskania dywidendy oraz podwyższanie wolumenu swoich transakcji i uzyskanie tym sposobem obniżki prowizji pobieranej przez domy maklerskie. Ponadto w wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] września 2012 r. stwierdzono, że składane zlecenia miały na celu uniknięcie zgromadzenia na rachunku inwestycyjnym J. J. takiej liczby akcji, która na podstawie art. 69 ustawy o ofercie zobowiązywałaby właściciela rachunku do opublikowania informacji o przekroczeniu 5% ogólnej liczby głosów w Walnym Zgromadzeniu spółki O. S.A. Przepis art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie, zarówno w wersji sprzed jej zmiany ustawą zmieniającą, jak i po wejściu w życie ustawy zmieniającej stanowi, iż na każdego kto nie dokonuje w terminie zawiadomienia, o którym mowa w art. 69, lub dokonuje takiego zawiadomienia z naruszeniem warunków określonych w tych przepisach, KNF może, w drodze decyzji, nałożyć karę pieniężną do kwoty 1 mln zł. 8. Reasumując w ocenie sądu zeznania i wyjaśnienia W. K. są spójne i logiczne wyjaśniają powody wspólnego działania: osiągnięcie maksymalnego zysku, mniejsze prowizje od operacji giełdowych, łatwiejsze unikanie przekroczenia progu 5% ogólnej liczby głosów w Walnym Zgromadzeniu spółek w które inwestowali poprzez rozbicie zakupów na dwie osoby. Niewątpliwie również powierzenie przez Skarżącego pieniędzy zarabianych poza giełdą, osobie, która znała się na inwestowaniu w papiery wartościowe w celu osiągania zysku. Powyższe zeznania są spójne i logiczne, a ich istota znajduje potwierdzenie w szeregu innych dowodów. Sąd nie znajduje podstaw do podważania ich wiarygodności w świetle pozostałych dowodów zebranych w sprawie, a które wyżej zostały przywołane i omówione. Sąd nie dał natomiast wiary wyjaśnieniom Skarżącego, który twierdził, że nie wiedział o tym iż uczestnik obracał jego pieniędzmi i grał nimi na giełdzie. Na rozprawie przed WSA stwierdził on, że: Po raz pierwszy o zaistniałej sytuacji dowiedział się na podstawie PITu, w którym wykazano 500 tys. zł należnego podatku dochodowego z tytułu transakcji giełdowych. Po naleganiach W. K. w swoim imieniu zaciągnął kredyt celem uiszczenia tego podatku. W kolejnych krokach zaciągał kredyty, nie weryfikując transakcji wykonywanych przez W. K. Skarżący oznajmia, iż w tym czasie dał uśpić swoją czujność, a W. K. nadal korzystał z jego rachunku. Skarżący oświadcza, że nie czuje się winny, a wręcz pokrzywdzony". Powyższe wyjaśnienia przeczą wcześniejszym zeznaniom i zasadom logiki oraz doświadczenia życiowego, dlatego Sąd nie dał im wiary. Z akt sprawy wynika, że Skarżący przyznał, że powierzył W. K. dostęp do własnych rachunków papierów wartościowych i prosił o informowanie go o wszelkich planowanych działaniach inwestycyjnych. A zatem powierzenie dostępu miało na celu umożliwienie W. K. dokonywanie transakcji na rachunku papierów wartościowych J. J. Skarżący miał więc świadomość, że na skutek działań W. K., stan jego rachunku papierów wartościowych może ulegać zmianie. Skarżący przyznaje również, że miał obiektywną możliwość monitorowania stanu własnego rachunku papierów wartościowych, a działań tych nie podjął ze względu na trudną sytuację rodzinną, biznesową i zdrowotną. Porozumienie, o którym mowa w art. 87 ust. 5 pkt 1 ustawy o ofercie może być porozumieniem ustnym, wtedy treść porozumienia organ ustala na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego. W zeznaniach z dnia [...] marca 2013 r. Skarżący wezwany do wyjaśnienia rozbieżności zachodzących pomiędzy zeznaniami jego a zeznaniami W. K., dotyczących w szczególności udzielenia W. K. dostępu do swoich rachunków papierów wartościowych oraz składania zleceń na akcje spółek P. S.A., O. S.A. oraz P. S.A. potwierdził, że udostępnił W. K. dane do swojego rachunku w celu składania przez niego zleceń na tym rachunku. Zeznał również, że większość zleceń z jego rachunku na spółki P. S.A., O. S.A. oraz P. S.A składał W. K. za jego przyzwoleniem (k. 4500 akt administracyjnych ). W opinii Sądu przyzwolenie udzielone na nabywanie akcji spółek O. S.A., P., P. S.A przez W. K. na rachunek Skarżącego, w połączeniu z udzieleniem dostępu do rachunku jest w niniejszej sprawie jednoznaczne z zawarciem porozumienia dotyczącego wspólnego nabywania akcji tych spółek. Bezsporny jest fakt, że W. K. nabywał akcje tych spółek także na własny rachunek, a zatem porozumienie dotyczyło wspólnego nabywania akcji. Fakt, że strony porozumiewały się, co do spółek których akcje zostaną zakupione potwierdzają również zeznania W. K. z [...] marca 2013 r. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że zarówno zeznania W. K. jak i J. J., poparte dodatkowo ustalonym stanem rachunków papierów wartościowych, na które w okresie prawie dwóch lat nabywane były akcje spółek P. S.A., O. S.A. oraz P. S.A. wskazują, że takie porozumienie istniało a zatem nie jest uzasadnione twierdzenie zawarte w skardze, że brak jest jakiegokolwiek materiału dowodowego z którego wynikałoby, że strony porozumienia umówiły się do zakupu akcji tych podmiotów. Niezależnie od powyższego, w ocenie Sądu do stwierdzenia istnienia porozumienia dotyczącego nabywania akcji wystarczające byłoby samo ustalenie, że Skarżący zezwolił W. K. na dokonywanie na jego rachunku zleceń nabycia i pozostawił decyzje co do nabywania akcji konkretnych podmiotów drugiej stronie porozumienia. Dla ustalenia istnienia porozumienia nie ma znaczenia czy obie strony porozumienia są równie aktywne przy składaniu zleceń nabycia i czy obie strony w równym stopniu podejmują decyzje. Zeznania złożone przez W. K. w dniu [...] marca 2013 r. w których wyjaśnił rozbieżności wynikające ze swoich dotychczasowych zeznań oraz zgromadzonego materiału dowodowego i udzielił wyczerpujących wyjaśnień, zostały uznane za wiarygodne przez organ na tle całego zgromadzonego materiału dowodowego. Mając na uwadze cały zgromadzony materiał dowodowy taki jak: stan rachunków papierów wartościowych, tożsamość adresów IP przy składaniu zleceń, fakt wspólnego wyjazdu na Dominikanę podczas którego również były składane zlecenia, a także zeznania i wyjaśnienia J. J. Doświadczenie życiowe i zasady logiki wskazują na to, że skarżący i uczestnik działali w porozumieniu, którego celem było zapewnienie dzięki transakcjom giełdowym na ich rachunkach maksymalnego zysku i w tym celu powierzył swój rachunek skarżący. Poza tym fakt powierzenia rachunku i możliwości prowadzenia na nim operacji przez Skarżącego uczestnikowi, świadczy również o tym, że brak wiedzy co do zaistnienia sytuacji wymagających wypełnienia obowiązków informacyjnych, mógł wynikać z braku podjęcia przez Skarżącego działań polegających na monitorowaniu stanu swojego rachunku papierów wartościowych. Należy podkreślić, że udostępnienie drugiej osobie informacji umożliwiających dokonywanie transakcji na rachunek papierów wartościowych, w żaden sposób nie wyłącza odpowiedzialności Skarżącego za brak wypełnienia obowiązków informacyjnych związanych z osiąganiem określonego stanu posiadania. Niepodejmowanie przez Skarżącego działań polegających na monitorowaniu stanu własnego rachunku i wynikający stąd brak wiedzy o osiągnięciu stanu posiadania udziału w ogólnej liczbie głosów, z którym związane obowiązki informacyjne nie wyłącza jego odpowiedzialności za przyzwolenie na takie działania ze strony W. K. 9. W ocenie Sądu organ rzetelnie zgromadził materiał dowodowy, umożliwiający dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, a następnie dokonały jego całościowej oceny zgodnie z prawidłami logiki i doświadczenia życiowego. Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone z zachowaniem reguł wynikających z art. 7, 75, 77 k.p.a., a wyprowadzone przez organ wnioski w zakresie oceny materiału dowodowego należy uznać za trafne i nie przekraczające granic swobodnej oceny dowodów. 10. Wobec powyższego brak jest podstaw do uznania zarzutów strony za uzasadnione. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.