VI SA/Wa 709/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA (spr.) Protokolant: Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2005 r. sprawy ze skargi T. B. na Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia dotacji 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] stycznia 2004r. 2. zasądza od Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa na rzecz T. B. kwotę 332 (trzysta trzydzieści dwa) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. na podstawie art. 138 § 1 w związku z art. 127 § 3 kpa po rozpoznaniu wniosku Pana T. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] stycznia 2004 r. o odmowie udzielenia dotacji. W uzasadnieniu wskazano, iż w dniu [...] listopada 2003 r. Pan T. B. wystąpił z wnioskiem do Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w K. o udzielenie dotacji na dofinansowanie kosztów dezynfekcji pomieszczeń oraz pokrycia rzeczywistej szkody poniesionej przy wykonywaniu decyzji wojewódzkiego inspektora Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, w przypadku stwierdzenia Clavibacter michiganensis ssp. Sepedonicus w ziemniakach zgłoszonych do kwalifikacji w stopniu super elity. W dniu składania wniosku o udzielenie dotacji na dofinansowanie kosztów zwalczania bakteriozy pierścieniowej ziemniaka nie było decyzji Wojewódzkiego Inspektora w sprawie postępowania z roślinami, produktami roślinnymi, przedmiotami, glebą, podłożami porażonymi organizmami szkodliwymi podlegającymi obowiązkowi zwalczania w związku ze stwierdzeniem porażenia bulw kwalifikowanych sadzeniaków ziemniaka przez Clavibacter michiganensis ssp. Sepedonicus, która jest jednym z niezbędnych warunków udzielenia dotacji. Przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 maja 2002 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.) precyzyjnie określają przesłanki otrzymania dotacji. Na powyższą decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa Pan T. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie i zarzucając, iż została wydana bez podstaw prawnych i faktycznych. Podniósł, iż żaden przepis rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 maja 2002 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.), nie łączy w jakikolwiek sposób składanego wniosku z decyzją wojewódzkiego inspektora ochrony roślin. Nakazuje jedynie by ostateczną decyzję o przyznaniu dotacji uzależniać od istnienia tej decyzji. Wskazywał, że złożenie wniosku wynikało z posiadanych informacji o przebiegu i wynikach badań, które przesądzały o tym, iż decyzja zostanie wydana a data jej wydania wynikała z toku instancji. Momentem decydującym o dotacji jest moment wydawania decyzji o dotacji a nie chwila składania wniosku. Podniósł, iż wśród dokumentów wymienionych w art. 39 ust. 2 rozporządzenia - zamkniętego katalogu załączników do składanego wniosku, brak wskazania decyzji lub kopii decyzji. Wniosek o przyznanie dotacji składa się do wojewódzkiego inspektora, któremu wyniki badań oraz fakt wydania lub nie wydania decyzji na ich podstawie jest znany z urzędu i jej dołączanie na tym etapie nie jest celowe. Wniosek został sprawdzony przez wojewódzkiego inspektora, który przesłał go do dalszego postępowania. Gdyby złożony wniosek był niekompletny winien wezwać wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Z kolei żądanie dostarczenia decyzji własnej organu, zdaniem skarżącego, było zbędne. Na rozprawie podnosił, iż złożenie wniosku przed wydaniem decyzji wynikało z zalecenia, jakie zawarto w piśmie Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa w K. z dnia [...] października 2003 r., aby składać wnioski z chwilą uzyskania ostatecznych wyników badań. Wyniki badań otrzymał telefonicznie około [...] listopada 2003 r. Wnosił o zasądzenie kosztów postępowania w kwocie 332 złotych obejmującą również zwrot kosztów dojazdu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Oceniając zaskarżoną decyzję pod kątem zgodności jej z prawem Sąd stwierdził naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa jest związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania związanego z udzieleniem dotacji. Musi m. in. przestrzegać zasady dochodzenia prawdy materialnej (art. 7 kpa), a więc podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Jest zobowiązany do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 kpa). Musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić materiał dowodowy (art. 77 § 1) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 kpa. W rozpatrywanej sprawie Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa dopuścił się naruszenia tych reguł procesowych, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie dotacja miała zrekompensować (dofinansować) poniesione koszty zwalczania bakteriozy pierścieniowej ziemniaka. Przepis § 39 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 maja 2002 r. w sprawie stawek dotacji przedmiotowych dla różnych podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.) stanowi, iż wniosek o udzielenie dotacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4 i 7, podmiot składa do właściwego ze względu na swoją siedzibę wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa nie później niż do dnia 30 listopada, wraz z kopiami faktur albo rachunków albo kserokopiami faktur albo rachunków potwierdzonych za zgodność z kopią dokumentu przez pracownika wojewódzkiego inspektoratu Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa. Przepis § 39 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia uzależnia udzielenie dotacji od wydania decyzji wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa w przypadku stwierdzenia Clavibacter michiganensis subsp. sepedonicus w ziemniakach. W myśl § 39 ust. 3 decyzje o udzieleniu i wypłaceniu dotacji, wydaje Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa, na podstawie wniosku podmiotu, sprawdzonego pod względem merytorycznym, formalnym i rachunkowym przez właściwego ze względu na siedzibę podmiotu wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa. Wydanie decyzji wojewódzkiego inspektora jest uzależnione od wyników badań laboratoryjnych - § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 września 2001 r. w sprawie szczegółowych sposobów zwalczania i zapobiegania rozprzestrzenianiu się organizmów charakteryzujących się szczególną szkodliwością oraz szczegółowych zasad wyznaczania stref porażenia i stref bezpieczeństwa w związku z wystąpieniem tych organizmów (Dz. U Nr 118, poz. 1267). Badania laboratoryjne potwierdzające wystąpienie czynnika chorobotwórczego były już znane stronie. Wydanie decyzji było już przesądzone a data jej wydania zależna wyłącznie od organu. Uzależnienie dotacji od wydania decyzji wojewódzkiego inspektora, nie oznacza, zdaniem Sądu, iż brak decyzji w dacie złożenia wniosku stanowi podstawę do odmowy udzielenia dotacji. Zasadnie zatem podnosi skarżący, iż przepis art. 39 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 maja 2002 r. nie nakłada na wnioskodawcę obowiązku załączania decyzji (kopii) wydanej decyzji. Złożony wniosek został zaakceptowany w dniu [...] grudnia 2003 r. przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa nie podważając tej akceptacji uznał, iż sam fakt złożenia wniosku przed wydaniem decyzji wojewódzkiego inspektora jest podstawą do odmowy udzielenia dotacji. Odmawiając przyznania dotacji oparł się na stwierdzeniu, iż wniosek został złożony przed wydaniem decyzji. Organ nie odniósł się do merytorycznych podstaw wniosku. Dotacja miała zrekompensować (pokryć) rzeczywistą szkody poniesioną przy wykonywaniu decyzji wojewódzkiego inspektora inspekcji ochrony roślin i nasiennictwa i tylko w tym zakresie skarżący występował o dotację. Na potwierdzenie poniesionej rzeczywistej szkody strona przedłożyła rachunek wystawiony kilka miesięcy przed datą wniosku. Organ w swoich decyzjach wskazał, iż skarżący występuje również o dofinansowanie kosztów dezynfekcji pomieszczeń. Nie zbadał, czy strona poniosła rzeczywistą szkodę i czy należycie ją udokumentowała. Niewyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie stanowi naruszenie jednej z podstawowych zasad postępowania administracyjnego wyrażonej w przepisie art. 7 kpa. Podejmując zaskarżoną decyzję Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa, którą utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzją nie naprawił błędów poprzednio wydanej decyzji, co czyni ją wadliwą. Mając powyższe na uwadze skargę uznano za zasadną. Dlatego też Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję. Zważywszy, że z uchyloną decyzją nie wiąże się bezpośrednio kwestia jej wykonalności, stąd nie zachodzi potrzeba orzekania w tym względzie, stosownie do art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 w związku z art. 205 § 1 powyższej ustawy.