VI SA/Wa 709/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Z. na decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 26 lutego 2007 r. zatytułowanym "odwołanie" skarżący, G. Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o rozpatrzenie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] cofającej posiadane przez niego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B. Wyżej wskazana decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 18 stycznia 2007 r. (k. 11 akt administracyjnych). Pismo skarżącego wpisano do dziennika korespondencji ogólnej VI KO 70/07 wzywając jednocześnie stronę do sprecyzowania w terminie 7 dni żądania zawartego w jego treści poprzez wskazanie, czy stanowi ono odwołanie od decyzji organu I instancji, czy też skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygniecie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. (dalej SKO w S.). W piśmie z dnia 27 marca 2007 r. skarżący wyjaśnił, iż pismo z dnia 26 lutego 2007 r. stanowi skargę na decyzję SKO w S. W odpowiedzi na skargę - pismo z dnia 11 maja 2007 r. (k. 18) - SKO w S. poinformowało Sąd, iż w niniejszej sprawie w dniu 9 lutego 2007 r. skarżący, G. Z., stosując się do zawartego w treści zaskarżonej decyzji pouczenia, wniósł do Urzędu Miasta S. odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. odmówiło skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a następnie postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do jego wniesienia. Organ podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie nie wydał innego rozstrzygnięcia niż wskazane powyżej, a ponadto dodał, iż skarżący w piśmie z dnia 27 marca 2007 r. precyzującym pismo z dnia 26 lutego 2007 r. również nie wskazał ewentualnego rozstrzygnięcia, którego mogłaby dotyczyć wniesiona przez stronę skarga. W związku z uzyskanymi od organu informacjami, pismem z dnia 23 maja 2007 r. wezwano ponownie skarżącego do wskazania w terminie 7 dniu numeru i daty zaskarżonej decyzji, o której mowa w piśmie z dnia 27 marca 2007 r. W treści pisma pouczono skarżącego, iż w przypadku nieudzielania w zakreślonym terminie odpowiedzi, pismo z dnia 26 lutego 2007 r. potraktowane zostanie jako skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] cofającą skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 maja 2007 r. (k. 24). W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwania, co skutkowało przekazaniem przedmiotowej skargi Prezydentowi Miasta S. z informacją o treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę - pismo z dnia 31 marca 2008 r. (k. 5) - Prezydent Miasta S. wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zastępować postępowania administracyjnego (...) jak również nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynność, dostępne podmiotowi (...) w postępowaniu administracyjnym (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 235). Stosownie do zapisu art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, przy czym właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie służyły mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] jako decyzja organu I instancji, stosownie do przepisu art. 127 § 1 Kpa podlegała weryfikacji w drodze odwołania. Skarżący wprawdzie skorzystał z przysługującego mu prawa zaskarżenia ww. decyzji, jednak uchybił ustawowemu terminowi do dokonania czynności procesowej, czego konsekwencją są postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzające uchybienie terminu do jego wniesienia. Reasumując, warunkiem dopuszczalności skargi w przedmiotowej sprawie było skuteczne wniesienie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] stycznia 2007 r., Nr [...] umożliwiające organowi odwoławczemu -SKO w S. - zajęcie merytorycznego stanowiska w formie decyzji, która następnie podlegałaby ocenie sądu administracyjnego. Niewyczerpanie dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji, jakie miało miejsce w niniejszej sprawie spowodowało niedopełnienie określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a warunku dopuszczalności skargi i skutkować musiało jej odrzuceniem. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w postanowieniu.