VI SA/Wa 710/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2005 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia[...] lutego 2005 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką postanawia - odrzucić skargę - Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...], Prezydent [...] cofnął Panu J. S. licencję nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką. W wyniku rozpatrzenia odwołania Pana J. S. od w/w decyzji organu I instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] - działając na podstawie przepisu art. 138 § 2 k.p.a. - uchyliło decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W dniu 7 stycznia 2005 r. Pan J. S. - działając za pośrednictwem organu odwoławczego - wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w decyzję SKO w [...]. Po zapoznaniu się z wniesioną przez Pana J. S. skargą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] - działając na podstawie przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -dalej także: p.p.s.a.) oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. - decyzją z dnia [...] lutego 2005r., nr [...], uchyliło decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] (pkt 1 decyzji), oraz uchyliło w całości decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia Panu J. S. licencji nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką i umorzyło postępowanie I instancji w przedmiocie cofnięcia licencji (pkt 2 decyzji). W dniu 15 marca 2005 r. skargę do Sądu na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...]wniósł Prezydent [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] - działając w oparciu o przepis art. 54 § 2 p.p.s.a. - wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu organ II instancji, powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego — stwierdził, że Prezydent [...], jako organ, który wydał w niniejszej sprawie decyzję w I instancji - nie ma legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tejże sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W świetle przepisu § 2 art. 50 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W doktrynie i orzecznictwie Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości pogląd, że organ, który wydał w sprawie decyzję, nie jest i nie może w tej samej sprawie być stroną postępowania. Odnosi się to zarówno do organów administracji rządowej, organów samorządu terytorialnego, jak i organów samorządu zawodowego i to do różnych stadiów postępowania oraz do postępowań nadzwyczajnych (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 1999 r., sygn. akt IV SA 65/97 i powołana tam uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 1993 r., III AZP 8/93, OSNCP 1994 r., z. l,poz. 3). Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 października 1990 r., sygn. akt SA/Wr 990/90, ONSA 1990/4/7. Również w wyroku z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd z którego wynika, że jednostka samorządu terytorialnego wykonująca funkcję organu administracji publicznej nie jest uprawniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w sprawie, w której jednostka ta wydała decyzję w pierwszej instancji. Powyższe stanowisko znajduje również uzasadnienie w poglądach doktryny (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 218 i powołana tam uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1984 r., III AZP 5/84, OSNCP 1985, nr 7, poz. 86). W niniejszej sprawie skargę do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2005r., nr [...] wniósł Prezydent [...], pomimo że jednostka ta występowała w sprawie jako organ administracji publicznej wydający decyzję w pierwszej instancji w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy zatem uznać, iż przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., z uwagi na jej niedopuszczalność. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.