VI SA/Wa 711/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2012 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., Główny Inspektor Farmaceutyczny (GIF) – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 81 ust. 2 i 4 w związku art. 37 ap ust. 1 pkt 2 i 3 w związku z art. 120 ust 1 pkt 2 i ust. 2 oraz art. 77 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 78 ust. 1 pkt. 1 , 2, 4 i 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, ze zm.- dalej jako p.f.) w związku z § 7 pkt. 2 oraz 3 i § 3 pkt. 2 lit.c Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 lipca 2002 r. w sprawie procedur Dobrej Praktyki Dystrybucyjnej (Dz. U. Nr 144 poz.1216) w związku z § 5 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 12 marca 2008 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu wstrzymywania i wycofywania z obrotu produktów leczniczych i wyrobów medycznych (Dz. U. z 2008 r., nr 57, poz. 347) w związku z art. 81 ust. 2 pkt 1 oraz art. 72 § 1 i 74 § 1 p.f. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2011 r. w sprawie cofnięcia zezwolenia wydanego na rzecz spółki A. Sp. z o. o. w S. (skarżąca) na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej zlokalizowanej pod adresem ul. S. [...],[...]-[...] S. k. P. Zaskarżoną decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] stycznia 2008 r. zostało wydane zezwolenie na rzecz przedsiębiorcy A. Sp. z o. o. w S. na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej pod adresem ul. S. [...],[...]-[...] S. Na początku 2010 r. od wojewódzkich inspektorów farmaceutycznych GIF powziął informację o utrudnieniach lub braku dostępności niektórych produktów leczniczych (w tym ratujących życie). Następnie GIF zwrócił się do krajowych konsultantów z dziedzin immunologii i terapii doświadczalnej, nefrologii, hematologii onkologii i chorób wewnętrznych, nowotworów płuca i klatki piersiowej, gruźlicy i chorób płuc, psychiatrii i neurologii, chorób infekcyjnych i alergologii, kardiologii, chirurgii, gastrologii, ortopedii i traumatologii z zapytaniami czy czasowy brak produktów leczniczych stosowanych w leczeniu schorzeń w ramach ww. specjalności może powodować zagrożenie dla życia i zdrowia polskich pacjentów. W odpowiedzi na powyższe zapytanie 8 z 10 krajowych konsultantów odpowiedziało, że czasowy brak dostępności do produktów leczniczych stosowanych w leczeniu schorzeń dotyczących ich specjalności może stanowić zagrożenie dla życia bądź zdrowia pacjentów. Prowadzone przez wojewódzkich inspektorów farmaceutycznych kontrole w aptekach potwierdziły, iż przyczyną czasowego braku dostępności niektórych produktów leczniczych może być proceder skupowania z aptek tychże produktów przez hurtownie farmaceutyczne w celu ich eksportu za granice kraju. Uzyskane informacje doprowadziły do wszczęcia kontroli w grupie hurtowni farmaceutycznych, które kupowały największe ilości produktów leczniczych ratujących życie od aptek. Jedną z nich była hurtownia farmaceutyczna A. Sp. z o. o. w S. przy ul. S. [...]. Po przeprowadzeniu kontroli, prowadzone postępowanie administracyjne zakończyło się wydaniem przez GIF ostatecznej decyzji z dnia [...] maja 2010 r. nakazującej przedsiębiorcy A. Sp. z. o. o dostosowanie prowadzonej działalności obrotu hurtowego produktami leczniczymi do treści art. 78 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne. U podstaw niniejszej decyzji legła okoliczność dokonywania przez ww. hurtownię zakupów produktów leczniczych od podmiotów, które nie zajmują się wytwarzaniem, ani też nie prowadzą obrotu hurtowego produktami leczniczymi, mianowicie skupowanie produktów leczniczych z aptek. Powyższa decyzja została doręczona skarżącej spółce w dniu 31 maja 2010 r. Następnie, na podstawie stosownych upoważnień, wydanych przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...], inspektorzy farmaceutyczni przeprowadzili w dniu [...] lutego 2011 r. kontrolę doraźną hurtowni farmaceutycznej w S. przy ul. S. [...], prowadzonej przez skarżącą spółkę. Przedmiotem kontroli było min.: sprawdzenie przestrzegania przez skarżącą spółkę prowadzącą w/w hurtownię farmaceutyczną, dyspozycji art. 78 ust. 1 pkt 1, pkt 4 i pkt 6 p.f. tj. czy dokonuje ona zakupów produktów leczniczych wyłącznie od przedsiębiorców zajmujących się wytwarzaniem lub prowadzących obrót hurtowy, przestrzega Dobrej Praktyki Dystrybucyjnej, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia kwartalne raporty dotyczące wielkości obrotu produktami leczniczymi oraz dyspozycji art. 81 ust. 2 pkt 1 p.f. tj. czy pomimo uprzedzenia skarżąca spółka uniemożliwiła, bądź utrudniała wykonanie czynności urzędowych przez Inspekcję Farmaceutyczną. Wyniki kontroli zostały zamieszczone w protokole nr [...] z dnia [...] marca 2011 r., w którym stwierdzono następujące nieprawidłowości: - rozbieżności pomiędzy danymi z bazy komputerowej, a stanem faktycznym wyrywkowo wybranych produktów leczniczych, których kierownik hurtowni A. N. nie potrafił wyjaśnić, - na stanie magazynu stwierdzono opakowania produktów leczniczych opatrzone etykietą apteczną oraz opakowania zbiorcze - pudła, na których widniały dane z adresami aptek, - w magazynie hurtowni ujawniono 29 opakowań produktu leczniczego T. [...], co do których brak było jakiejkolwiek dokumentacji uzasadniającej ich magazynowanie na powierzchniach hurtowni, - stwierdzono wielotysięczne braki w stanach magazynowych ww. produktu na sąsiednich powierzchniach hurtowni farmaceutycznej - przedsiębiorcy Z. Sp. z o.o., - podczas czynności kontrolnych oraz w oparciu o ekspertyzę biegłego sądowego w zakresie informatyki i teleinformatyki, jak też analizując dane przez niego zabezpieczone uprawdopodobniono w stopniu bliskim absolutnej pewności pozorność czynności pomiędzy hurtowniami należącymi do dwóch przedsiębiorców – skarżącej spółki A. Sp. z o.o. i spółki Z. Sp. z o.o., o czym świadczy brak wydzielenia w sposób trwały pomieszczeń obu hurtowni - niepełna siatka oddzielającą magazyny należące do obu przedsiębiorców, jak też otwarte drzwi pomiędzy ich magazynami, - przechowywanie dokumentów i materiałów opakowaniowych, w pozbawionych całkowicie produktów leczniczych w pomieszczeniach hurtowni farmaceutycznej należącej do przedsiębiorcy Z. Sp. z o.o., - brak magazynu zapewniającego możliwość postępowania dotyczącego produktów leczniczych nieodpowiadających wymaganiom jakościowym, w tym zwróconych lub wycofanych z obrotu, - na terenie hurtowni dokonano szeregu przeróbek zmieniających istotnie możliwość wykonywania większości procedur Dobrej Praktyki Dystrybucyjnej w zakresie zarówno właściwego przyjmowania i ekspediowania produktów leczniczych, - praktycznie jedynym dostawcą krajowym dla A. Sp. z o.o. jest hurtownia przedsiębiorcy Z. Sp. z o.o., A. Sp. z o.o. nie przekazuje ministrowi właściwemu ds. zdrowia kwartalnych raportów dotyczących wielkości obrotu produktami leczniczymi, wraz ze strukturą tego obrotu. W dniu [...] maja 2011 r. GIF wszczął z urzędu w stosunku do A. Sp. z o.o. postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie obrotu hurtowego produktami leczniczymi. Podstawą do wszczęcia powyższego postępowania była konieczność ustalenia czy ww. podmiot: 1. przestał spełniać warunki określone przepisami prawa wymagane do wykonywania działalności gospodarczej określone art. 78 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 6 p.f. ; 2. podejmował działania obliczone na utrudnianie wykonywania czynności urzędowych przez Inspekcję Farmaceutyczną wskazane w art. 81 ust. 2 pkt. 1 p.f. 3. nie zastosował się do decyzji o dostosowaniu działalności gospodarczej do przepisów p.f. określonych w art. 37 ap ust. 1 pkt 2 i 3 w zw. z art. 120 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 77 ust 1 pkt 3 p.f. W oparciu o ustalenia dokonane w toku przeprowadzonej kontroli, GIF decyzją z [...] marca 2011 r. nakazał unieruchomić hurtownię farmaceutyczną przedsiębiorcy A. Sp. z o.o. zlokalizowaną w S., przy ul. S. [...], do czasu: 1) ustalenia czy i w jakim stopniu i jakim zakresie przedsiębiorca podejmował działania obliczone na utrudnianie czynności kontrolnych inspekcji farmaceutycznej, mające na celu ukrycie procederu skupowania produktów leczniczych z aptek za pośrednictwem przedsiębiorcy Z. Sp. z o.o., 2) ustalenia okoliczności posiadania produktów leczniczych w magazynie hurtowni farmaceutycznej, co do których brak jest dowodów ich zakupów, 3) przekazania ministrowi właściwemu do spraw zdrowia wszystkich zaległych kwartalnych raportów dotyczących wielkości obrotu produktami leczniczymi wraz z strukturą obrotów, 4) dysponowania obiektem umożliwiającym prawidłowe prowadzenie obrotu hurtowego, a w szczególności pomieszczeniami magazynowymi zapewniającymi realizację procedur, o których mowa § 7 pkt 3 w związku z § 8 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 lipca 2002 r. w sprawie procedur Dobrej Praktyki Dystrybucyjnej. W uzasadnieniu powyższej decyzji o unieruchomieniu z dnia [...] marca 2011 r. GIF powołując się na ustalenia protokołu kontroli - wskazał, iż w ramach działalności hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez skarżącą spółkę A. Sp. z o.o. dopuszczono się naruszenia szeregu przepisów zarówno ustawy – Prawo farmaceutyczne, jak i dopełniających ją rozporządzeń wykonawczych Ministra Zdrowia. Nadto, powołując się na opinie krajowych konsultantów z dziedzin immunologii i terapii doświadczalnej, nefrologii, hematologii onkologii i chorób wewnętrznych, nowotworów płuca i klatki piersiowej, gruźlicy i chorób płuc, psychiatrii i neurologii, chorób infekcyjnych i alergologii, kardiologii, gastroenterologii, chirurgii gastrologii, ortopedii i traumatologii, GIF wskazał, iż stwierdzone uchybienia miały charakter krytyczny, a część z nich z pewnością powodowała bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia pacjentów. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy GIF decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] marca 2011 r. Jednocześnie GIF w dniu [...] sierpnia 2011 r. wydał decyzje o cofnięciu skarżącej zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej zlokalizowanej pod adresem ul. S. [...],[...]-[...] S. k. P. W uzasadnieniu decyzji z [...] sierpnia 2011 r. w pierwszej kolejności GIF zaznaczył, iż jako dokumenty mające znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zostały do przedmiotowej sprawy włączone dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych postępowań: w przedmiocie unieruchomienia hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez A. Sp. z o. o. znak: [...] oraz w przedmiocie unieruchomienia hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez Z. Sp. z o. o. znak: [...]. Ostateczna decyzja GIF z [...] maja 2010 r. w przedmiocie nakazania skarżącej dostosowanie prowadzonej działalności obrotu hurtowego produktami leczniczymi do treści art. 78 ust.1 pkt 1 p.f. została doręczona przedsiębiorcy A. sp. z o. o. w dniu [...] maja 2010 r. Ta data, w ocenie organu, stanowiła zatem w rozumieniu przepis art. 37 ap ust. 1 pkt 3 p.f. rozpoczęcie terminu od jakiego przedsiębiorca miał zaprzestać skupowania produktów leczniczych z aptek. Jednak skarżąca nie usunęła tych nieprawidłowości, bowiem kontynuowała proceder skupowania produktów leczniczych z aptek. Zdaniem organu okoliczność ta była wystarczającą przesłanką do cofnięcia przedsiębiorcy zezwolenia na prowadzenia hurtowni farmaceutycznej. Organ uznał, że wyjaśnienia Prezesa Zarządu A. N. (zawarte w jego oświadczeniu z dnia [...] lipca 2011 r.) nie zasługują na uwzględnienie w kontekście dokumentów w postaci; faktury z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] oraz [...] czerwca 2010 r. nr [...], z których wynikało, że skarżąca nabywała produkty lecznicze z apteki, które przez krajowych konsultantów z poszczególnych dziedzin medycyny zostały zaliczone do grupy produktów, których brak na rynku aptecznym może doprowadzić do zagrożenia życia i zdrowia pacjentów). W kwestii dokonywania obrotu produktami leczniczymi przez skarżącą po doręczeniu decyzji unieruchamiającej hurtownię farmaceutyczną organ wskazał, że jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, A. Sp. z o. o. nabyła produkty lecznicze po dacie unieruchomienia, a odbiór leków nastąpił w dniu [...] marca 2011 r. W tej sytuacji GIF uznał, że dokonywanie przez przedsiębiorcę obrotu hurtowego produktami leczniczymi w okresie unieruchomienia hurtowni farmaceutycznej stanowi przesłankę do cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Zdaniem organu, po doręczeniu skarżącej w dniu [...] marca 2011 r. decyzji z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie unieruchomienia hurtowni farmaceutycznej, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, przedsiębiorca ten miał pełną świadomość, iż od tego momentu nie może prowadzić działalności w zakresie obrotu produktami leczniczymi, pomimo tego dokonał odbioru produktów leczniczych po upływie dwóch dni od doręczenia ww. decyzji. W ocenie organu wyjaśnienia Prezesa Zarządu Spółki w tym zakresie zawarte w protokole przesłuchania w charakterze strony, w świetle zgromadzonych dowodów są zupełnie niewiarygodne. W konsekwencji organ stwierdził, że prowadzenie obrotu produktami leczniczymi po unieruchomieniu hurtowni farmaceutycznej stanowi naruszenie art. 37 ap ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 120 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 p.f. Organ powoływał się także na swoje ustalenia z prowadzonego równolegle postępowania w sprawie unieruchomienia hurtowni. GIF uznał, że w sprawie niniejszej miała miejsce pozorność transakcji zawieranych pomiędzy skarżącą a firmą Z. Sp. z o.o., która to firma w dniu [...] czerwca 2010 r. otrzymała zezwolenie na obrót hurtowy produktami leczniczymi. Organ wskazał, iż pomiędzy tymi spółkami istnieją powiązania osobowe bowiem zarząd spółki Z. tworzą między dzieci A. N. (większościowego udziałowca i prezesa zarządu skarżącej) Nowo tworzona hurtownia farmaceutyczna funkcjonować miała pod tym samym adresem ewidencyjnym co hurtownia prowadzona przez A. Sp. z o.o. W toku pierwszoinstancyjnego postępowania w przedmiocie unieruchomienia hurtowni farmaceutycznej organ ustalił istnienie rozbieżności pomiędzy danymi z bazy komputerowej, a stanem faktycznym wyrywkowo wybranych produktów leczniczych, co do których A. N. jako kierownik hurtowni nie potrafił wyjaśnić przyczyn takich nieprawidłowości. Ustalając te okoliczności organ oparł się na ekspertyzie biegłego sądowego w zakresie informatyki i teleinformatyki. Badając sprawę w tej części organ stwierdził, że zgromadzone dokumenty PZ (przyjęcie zewnętrzne) i WZ (wydanie zewnętrzne) obu przedsiębiorców (A. i Z.) wskazują, iż ww. czynności miały w prawie stu procentach przypadków miejsce tego samego dnia (co świadczy również o działaniu hurtowni z pominięciem Procedur Dobrej Praktyki Dystrybucyjnej). Jako przykład organ wskazał na produkt leczniczy T. Z analizy danych zebranych z baz danych przedsiębiorstw Z. Sp z o.o. oraz A. Sp. z oo wynika, że Z. wydały na podstawie różnych dokumentów magazynowych 9505 sztuk produktu leczniczego T. (w różnych dawkach) do skarżącej, zaś skarżąca przyjęła 12739 produktu leczniczego T. (w różnych dawkach) od Z. Świadczy to o tym, że procedura wstrzymań i wycofań w obrocie, która jest gwarancją wprowadzenia bezpiecznego stosowania produktów leczniczych przez jego finalnych odbiorców nie mogła być realizowaną niezwłocznie w myśl § 5 ust 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 12 marca 2008 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu wstrzymania i wycofania z obrotu produktów leczniczych i wyrobów medycznych (Dz. U. Nr 57, poz. 347). W konsekwencji stan taki stwarzał realne zagrożenie dla życia i zdrowia polskich pacjentów. Pozorność czynności obrotu hurtowego produktami leczniczymi wynika także z innych źródeł dowodowych zabezpieczonych w sprawie w przedmiocie unieruchomienia hurtowni farmaceutycznej skarżącej, które organ szczegółowo opisał w decyzji ( pkt. VI.2, str. 10-18 decyzji) Zdaniem GIF logicznym jest wniosek, iż jedynym powodem dla utworzenia hurtowni prowadzonej przez przedsiębiorcę Z. Sp. z o. o. pod tym samym adresem, co hurtownia A. Sp. z o. o. było skupowanie produktów leczniczych z aptek i sprzedawanie ich A., która po wydaniu decyzji GIF z dnia [...] maja 2010 r. zobowiązana była do zaprzestania tego procederu mając świadomość, iż jego kontynuowanie w tych okolicznościach może doprowadzić do cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Organ uważa, iż ten sposób założeń w zakresie współpracy pomiędzy ww. podmiotami potwierdza całkowicie fakt, iż po wydaniu decyzji z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie unieruchomienia hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez Z. Sp. z o. o. przedsiębiorca ten wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2011 r. wystąpił o wygaszenie zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej Z. Sp., co zostało uwzględnione przez GIF. W uzasadnieniu decyzji z [...] sierpnia 2011 r. GIF ustosunkował się również szczegółowo do wniosków dowodowych zgłoszonych przez stronę skarżącą w toku postępowania, w tym przede wszystkim do wniosku o przesłuchanie w charakterze świadków osób uczestniczących w kontroli, jaka miała miejsce w siedzibie hurtowni skarżącej spółki w dniu [...] lutego 2011 r., a także wniosku o powołanie dowodu z opinii biegłego z zakresu informatyki. Organ odniósł się również do wniosku skarżącej spółki o przesłuchanie w charakterze świadka (albo biegłego) W. C. na okoliczności wskazane szczegółowo w piśmie skarżącej z dnia [...] lipca 2011 r., a także do wniosku o przeprowadzenie dowodu z "Farmacja Polska" - raportu dotyczącego dostępności dla pacjenta produktów CLEXANE, TEGRETOL, oraz ZOLADEX" opracowanego przez I. - na okoliczność, że w latach 2009-2011 r. nie występowały na polskim rynku farmaceutycznym braki ww. produktów, co wskazuje, że prowadzony przez skarżącą eksport równoległy tych leków nie stanowił zagrożenia dla życia i zdrowia pacjentów w Polsce. GIF, ustosunkowując się do tego ostatniego wniosku skarżącej - stwierdził, iż informację o brakach w dostępności ww. produktów leczniczych powziął od Wojewódzkich Inspektorów Farmaceutycznych, którzy takich ustaleń dokonali podczas kontroli aptek ogólnodostępnych. W tej sytuacji organ uznał, że przeprowadzanie dowodu z raportu dokonanego przez I. na podstawie badań statystycznych nie ma zatem żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, albowiem nie może on kwestionować ustaleń dokonanych przez organy państwa powołane do nadzoru nad obrotem produktami leczniczymi w Polsce. Od powyższej decyzji strona skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności: a) art. 81 ust. 2 pkt 1 p.f. - poprzez bezzasadne uznanie, że skarżąca podejmowała działania obliczone na utrudnianie czynności urzędowych prowadzonych przez Inspekcję Farmaceutyczną, b) art. 37 ap ust. 1 pkt 3 p.f. - poprzez bezzasadne przyjęcie, że skarżąca nie usunęła stanu faktycznego niezgodnego z przepisami prawa oraz nie dostosowała prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej do stawianych mu wymogów, c) art. 78 ust. 1 p.f. - poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że skarżąca dokonywała zakupu produktów leczniczych z aptek po doręczeniu jej decyzji nakazującej zaprzestanie takiego procederu. Ponadto podniosła naruszenie przepisów prawa, w szczególności art. 7, 77 ust 1, art. 78 § 1, oraz 108 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skarżąca wskazuje też na szereg uchybień, jakie jego zdaniem miały miejsce w toku postępowania. GIF w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z [...] stycznia 2012 r. odnosząc się do poszczególnych zarzutów wniosku uznał je za niezasadne. Ustosunkowując się do twierdzeń strony o tym, że w dniach [...] czerwca 2010 r. i [...] czerwca 2010 r. nastąpił jedynie odbiór przez A. produktów leczniczych od Apteki E. M. w G. GIF wskazał, że okoliczność ta nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. W szczególności faktury VAT [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., faktur VAT [...] i [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. świadczą o tym, iż produkty lecznicze zakupione na ich podstawie doprowadziły do naruszenia nakazu wynikającego z decyzji z dnia [...] maja 2010 r. Dodatkowo organ II instancji ustalił, że załączone do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ewidencje zakupów A. za miesiąc czerwiec, lipiec i sierpień 2010 r. oraz wystawione w tym okresie faktury złożone przez skarżącą na żądanie organu wskazują, iż część z tych faktur została wystawiona przez przedsiębiorców trudniących się obrotem detalicznym produktami leczniczymi. W tej sytuacji GIF uznał, że dokonane ustalenia dowodzą bezsprzecznie, iż A. Sp. z o. o. dokonała zakupu produktów leczniczych na przestrzeni trzech tygodni od doręczenia jej decyzji z dnia [...] maja 2010 r. nakazującej dostosowanie prowadzonej działalności obrotu hurtowego produktami leczniczymi do treści art. 78 ust.1 pkt 1 p.f. Zdaniem organu ustalenia te są wystarczającą i samodzielną podstawą do cofnięcia przedsiębiorcy zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 37 ap § 1 pkt 3 p.f. "organ zezwalający cofa zezwolenie w przypadku gdy przedsiębiorca nie usunął, w wyznaczonym przez organ zezwalający terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami prawa regulującymi działalność gospodarczą objętą zezwoleniem". Ponadto, GIF stwierdził, że daty wystawienia badanych faktur świadczyć mogą , iż skarżąca dokonywała skupowania produktów leczniczych z aptek do czasu uruchomienia hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez Z. Sp. z o. o. na podstawie zezwolenia z dnia [...] czerwca 2010 r. kiedy to z kolei Z. Sp. z o. o. rozpoczęły skupowanie produktów leczniczych z aptek, zaś A. Sp. z o. o. odkupowała te same produkty lecznicze od Z. Sp. z o.o. w celu ich dalszej sprzedaży. Odnosząc się do zarzutu strony naruszenia art. 81 ust. 2 pkt 1 p.f.- GIF podtrzymał wszelkie ustalenia dokonane w treści zaskarżonej decyzji w zakresie potraktowania poszczególnych działań lub zaniechań skarżącej jako utrudnianie czynności urzędowych przez Inspekcję Farmaceutyczną. Co do zarzutu naruszenia art. 24 § 3 k.p.a, GIF wyjaśnił, iż nie znajduje on zastosowania do wyłączenia organu. Jednakże z uwagi na charakter sprawy pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. GIF przekazał wniosek o wyłączenie do rozpoznania Ministrowi Zdrowia jako ministrowi sprawującemu nadzór nad Głównym Inspektorem Farmaceutycznym wg właściwości ustalonej na podstawie art. 17 pkt 3 k.p.a. w zw. z art. 110 ust. 2 p.f. Minister Zdrowia pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. zwrócił powyższy wniosek informując jednocześnie, iż właściwym do jego rozpoznania jest Główny Inspektor Farmaceutyczny, podkreślając że badanie to winno zostać przeprowadzone wyłącznie pod kątem zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 25 § 1 k.p.a. W ocenie organu zarzuty proceduralne również okazały się niezasadne. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Główny Inspektor Farmaceutyczny podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wniosków dowodowych zgłaszanych przez stronę w toku postępowania. W dniu 10 stycznia 2012 r. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, obydwie decyzje unieruchamiające hurtownię zostały uchylone ( sygn akt VI SA/Wa 1858/11). Uchylając decyzje Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia art. 120 p.f. Zdaniem Sądu, GIF wskazując na przesłanki wynikające z art. 120 ust. 1 cyt. ustawy, unieruchamiając hurtownię farmaceutyczną na podstawie ust. 2 tego przepisu, w swoim rozstrzygnięciu wykroczył poza zakres tej normy sankcyjnej. W ocenie Sądu, przepis art. 120 ust. 2 ustawy – Prawo farmaceutyczne nie ogranicza czasu unieruchomienia hurtowni farmaceutycznej przez podanie terminu jej unieruchomienia lub okoliczności określających ten czas unieruchomienia, wskazując jedynie wobec zaistnienia jakich warunków unieruchomienie to następuje. W tej sytuacji, określając w osnowie spornej decyzji z dnia [...] marca 2011 r. warunki unieruchomienia hurtowni farmaceutycznej ("do czasu..."), organ administracji dokonał błędnej wykładni przepisu art. 120 ust. 2 Prawa farmaceutycznego, skutkującej niewłaściwą treścią samego rozstrzygnięcia i w rezultacie wpływającą na wynik sprawy. Natomiast od powyższej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżąca spółka A. Sp. z o.o, skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. Wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2011 r. oraz poprzedzającej ją decyzji tego organu z dnia [...] marca 2011 r., skarżąca spółka zarzuciła: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w szczególności: art. 81 ust. 2 pkt 1 p.f. poprzez uznanie, że skarżąca podejmowała działania obliczone na utrudnianie czynności urzędowych prowadzonych przez Inspekcję Farmaceutyczną, b) art. 37ap ust. 1 pkt 3 p.f. - poprzez bezzasadne przyjęcie, że skarżąca nie usunęła stanu faktycznego niezgodnego z przepisami prawa oraz nie dostosował prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej de stawianych mu wymogów. 2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności: a) art. 77 ust. 1 k.p.a. - poprzez nierzetelne zebranie materiału dowodowego w sprawie, b) art. 15 k.p.a. w zw. z 136 k.p.a. - naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, poprzez przeprowadzenie przez organ postępowania dowodowego na etapie postępowania odwoławczego, c) art. 108 k.p.a. - poprzez nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności pomimo braku przesłanek do jego nadania, d) art. 24 § 3 k.p.a. - poprzez bezzasadne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do wyłączenia od udziału w przedmiotowej sprawie Z. U., pełniącej funkcję Głównego Inspektora Farmaceutycznego: W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, iż GIF w myśl art. 37ap ust. 1 pkt 3 p.f. - powinien wyznaczyć przedsiębiorcy odpowiedni termin na usunięcie stwierdzonych uchybień oraz na dostosowanie prowadzonej działalności do stanu zgodnego z prawem. Tymczasem decyzja z dnia [...] maja 2010 r. terminu takiego nie wskazywała. Obowiązywanie ww. decyzji od chwili jej doręczenia skarżącemu organ uzasadnia rygorem natychmiastowej wykonalności nadanym decyzji Rozwiązanie takie nie jest jednak tożsame ze wskazaniem stronie odpowiedniego terminu na usunięcie niezgodnego z prawem stanu faktycznego. Dostosowanie działalności w zakresie wskazanym decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nie jest bowiem procesem, który nastąpić może z dnia na dzień. Dlatego też przepis art. 37 ap ust. 1 pkt. 3 p.f. stwarza przedsiębiorcy szansę do zmiany prowadzonej przez niego działalności właśnie poprzez wyznaczenie terminu na spełnienie warunków stawianych przez organ. Strona podniosła, iż dokonywała w aptekach zakupów tylko i wyłącznie nadwyżek magazynowych, a to nie powodowało ograniczonej dostępności leków dla pacjentów aptecznych Zdaniem strony skarżącej żadne uchybienia, mogące skutkować wydaniem decyzji unieruchamiającej hurtownię (art. 120 p.f.), nie mogą stanowić podstaw cofnięcia zezwolenia na obrót produktami leczniczymi przez przedsiębiorcę (art. 37ap p.f.). Skarżąca nie zgadza się z twierdzeniami GIF, iż dokonanie obrotu produktami leczniczych po wydaniu decyzji w przedmiocie unieruchomienia hurtowni skutkować może cofnięciem skarżącemu zezwolenia. W związku bowiem z wydanym w dniu 10 stycznia 2012 r. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, obydwie decyzje unieruchamiające hurtownię prowadzoną przez A. zostały uchylone przez Sąd, jako wydane z rażącym naruszeniem prawa. Skarżąca nie zgodziła się także z zarzutem naruszenia przez nią art. 81 ust. 2 pkt 1 p.f. Wyjaśniając , iż z uwagi na problemy organizacyjne (zatrudnienie obecnie tylko jednego pracownika - Prezesa), miała trudności z odnalezieniem wszystkich wskazanych przez organ faktur. Skarżąca podnosi, że organ wydał decyzję z dnia [...] sierpnia 2011 r. bez należytego zbadania okoliczności sprawy, skoro dopiero na etapie postępowania odwoławczego przystąpił do gromadzenia materiału dowodowego. Takie działanie organu podważyło zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 k.p.a. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy nie rozpoznał też w wystarczający sposób zarzutu wyłączenia od udziału w postępowaniu odwoławczym Z. U., pełniącej funkcję Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Zdaniem strony do Zofii Ulz ma zastosowanie przepis art. 24 § 3 k.p.a. dotyczący pracownika organu. Ponadto zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego została wydana przez pracownika organu (Z. U. – Głównego Inspektora Farmaceutycznego), który ze względu na osobisty konflikt tego pracownika z zarządem skarżącej spółki powinien być wyłączony od rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Strona powołała się w tym zakresie na pisemne wezwanie z dnia [...] kwietnia 2011 r. do usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych, skierowane przez Z. U. – Głównego Inspektora Farmaceutycznego do Prezesa Zarządu skarżącej spółki. W ocenie skarżącej spółki, przedmiotowe wezwanie w sposób oczywisty dowodzi okoliczności, które mogą wywołać wątpliwości co do bezstronności tego pracownika. Strona uznała bowiem, że konflikt osobisty i prywatne urazy osoby pełniącej funkcję GIF mogły mieć negatywny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2012 r. strona skarżąca, podniosła dodatkowo, iż zaskarżona decyzja w myśl art. art. 7 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r o izbach aptekarskich ( t.j. Dz.U z 2008 r. Nr 136, poz 856 z późn. zm.) związku z art. 106 § 1, 2 i 5 k.p.a. i powinna zostać wydana po uzyskaniu opinii Izby Aptekarskiej. Ponadto strona zarzuciła, iż wydana w toku postępowania opinia biegłego W. C. została przygotowana, pomimo, iż w aktach prowadzonego postępowania brak było umocowania biegłego do wykonania tego rodzaju czynności. Strona wskazała, iż organ nie wyjaśnił podnoszonych przez skarżącą spółkę wątpliwości związanych z uczestnictwem w/w biegłego w postępowaniu. Skarżąca zarzuciła także, iż organ pozostawił bez rozpoznania zgłoszone przez nią wnioski dowodowe, w tym m.in. wniosek o powołanie dowodu z opinii biegłego z zakresu informatyki celem zbadania elektronicznej bazy danych, znajdującej się na serwerze skarżącej spółki, a także kompleksowego zbadania stanu zapisów danych w formie elektronicznej na serwerze. Zdaniem skarżącej, skoro strona postępowania wnioskuje o przeprowadzenie dowodów mających istotne znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, to powinnością organu było przeprowadzenie owych dowodów i ich ocena. Strona uznała, iż brak działania organu w tym zakresie doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i w konsekwencji do wydania wadliwej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 6 lipca 2012 r. pełnomocnik Głównego Inspektora Farmaceutycznego, podtrzymując dotychczasowe stanowisko organu - wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej także: p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga nie jest zasadna. Przede wszystkim oceniając całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie niniejszej i ustalenia faktyczne dokonane przez organ na podstawie tego materiału nie można pominąć, iż kwestia nieprawidłowości w działalności hurtowni farmaceutycznej należącej do skarżącej spółki A. była badane w trzech postępowaniach, a mianowicie ; – postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nakazującą przedsiębiorcy A. Sp. z. o.o. dostosowanie prowadzonej działalności obrotu hurtowego produktami leczniczymi do treści art. 78 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne; – postępowania w sprawie o unieruchomienie hurtowni farmaceutycznej ( art. 120 p.f.) zakończonego decyzją o unieruchomieniu z dnia [...] marca 2011 r., która to decyzja wraz z decyzją ostateczną z dnia [...] lipca 2011 r. zostały uchylone mocą wyroku WSA z dnia 10 stycznia 2012 r.; – niniejszego postępowania o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Rozpoznając sprawę z tego punktu nie można zatem pominąć ustaleń faktycznych dokonanych przez organ w ww. sprawach, a zwłaszcza w sprawie o unieruchomienie hurtowni toczącej się w oparciu o art. 120 p.f.( sygn. akt VI SA/Wa 1858/11) W sprawie tej o sygn. akt VI SA/Wa 1858/11 pomimo uchylenia decyzji z [...] lipca 2011 r. wraz z decyzją ją poprzedzającą, Sąd orzekający w całości podzielił ustalenia faktyczne dokonane przez organ. Sąd ten uznał, iż w toku postępowania kontrolnego w hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez skarżącą spółkę A. Sp. z o.o. organ ustalił istnienie rozbieżności pomiędzy danymi z bazy komputerowej, a stanem faktycznym wyrywkowo wybranych produktów leczniczych. W ocenie Sądu orzekającego w sprawie o unieruchomienie, organ biorąc pod uwagę powyższe ustalenia kontroli i przeprowadzając analizę całości materiału dowodowego, zasadnie przyjął, iż zachodziły wszelkie przesłanki do wydania w dniu [...] marca 2011 r. decyzji w przedmiocie unieruchomienia hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez stronę skarżącą z uwagi na realne i bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi. Stosownie do art. 120 ust. 1 pkt p.f. w razie stwierdzenia naruszenia wymagań dotyczących obrotu produktami leczniczymi lub wyrobami medycznymi, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. W myśl art.120 ust. 2 p.f. jeżeli naruszenia, o których mowa w ust. 1, mogą powodować bezpośrednio zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy organ nakazuje w drodze decyzji unieruchomienie wytwórni bądź jej części, hurtowni farmaceutycznej bądź jej części, apteki albo innej placówki obrotu produktami leczniczymi lub wyrobami medycznymi lub wycofanie z obrotu produktu leczniczego lub wyrobu medycznego. Sąd orzekający w niniejszej sprawie uznał, że ustalony przez organ stan faktyczny, mając na względzie toczące się jednocześnie postępowanie o unieruchomienie oraz o cofnięcie zezwolenia , mógł stanowić także uzasadnioną podstawę do cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Ponadto organ w uzasadnieniu decyzji z [...] sierpnia 2011 r. zaznaczył, iż jako dokumenty mające znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zostały do przedmiotowej sprawy włączone dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych postępowań: w przedmiocie unieruchomienia hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez A. Sp. z o. o. znak: [...] oraz w przedmiocie unieruchomienia hurtowni farmaceutycznej prowadzonej przez Z. Sp. z o. o. znak: [...]. W konsekwencji, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, niezasadne są również zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez nierzetelne zebranie materiału dowodowego w sprawie. ` Zgodnie z art. 37 ap ust. 1 pkt 2 i 3 organ zezwalający cofa zezwolenie, w przypadku gdy: - przedsiębiorca przestał spełniać warunki określone przepisami prawa, wymagane do wykonywania działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu ( pkt 2); - przedsiębiorca nie usunął, w wyznaczonym przez organ zezwalający terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami prawa regulującymi działalność gospodarczą objętą zezwoleniem.( pkt 3). Jako wystarczającą i samodzielną przesłankę do cofnięcia zezwolenia organ wskazał na fakt zakupu przez skarżącą produktów leczniczych na przestrzeni trzech tygodni od dnia doręczenia jej decyzji z dnia [...] maja 2010 r. nakazującej dostosowanie prowadzonej działalności obrotu hurtowego produktami leczniczymi do treści art. 78 ust. 1 pkt 1 p.f. tj. po dniu 31 maja 2011 r. a także po wydaniu i doręczeniu decyzji o unieruchomieniu hurtowni. W tym zakresie strona zarzucała, iż organ myśl art. 37ap ust. 1 pkt 3 p.f. - powinien wyznaczyć przedsiębiorcy odpowiedni termin na usunięcie stwierdzonych uchybień oraz na dostosowanie prowadzonej działalności do stanu zgodnego z prawem. Tymczasem decyzja z dnia [...] maja 2010 r. terminu takiego nie wskazywała, zaś nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności nie jest tożsame ze wskazaniem stronie odpowiedniego terminu na usunięcie niezgodnego z prawem stanu faktycznego. Ustosunkowując się do tego zarzutu należy stwierdzić, iż istotnie w decyzji z [...] maja 2010 r. brak jest wzmianki o wyznaczeniu takiego terminu. Z drugiej strony w orzecznictwie sporne jest czy kwestia wyznaczenia określonego terminu musi być rozstrzygana w drodze decyzji. Opowiadając się zatem za poglądem, iż wyznaczenie terminu nie musi mieć formy decyzji administracyjnej należy podzielić stanowisko organu, iż zadość tej powinności organu czyni doręczenie stronie decyzji o nakazaniu dostosowania prowadzonej działalności obrotu hurtowego produktami leczniczymi do wymagań art. 78 p.f. zaopatrzonej w rygor natychmiastowej wykonalności lub też decyzji o unieruchomieniu. Sąd uznał zatem, że w sytuacji gdy w stosunku do strony zostały wszczęte zarówno postępowanie w sprawie nakazania (art. 78 p.f.), unieruchomienia (art. 120 p.f.) oraz cofnięcia zezwolenia ( art. 37 ap p.f.) prawomocna decyzja o nakazaniu dostosowania lub o unieruchomieniu może wyjątkowo ale skuteczne zastąpić wykonanie przez organ obowiązku "wyznaczenia terminu na usunięcie nieprawidłowości", o którym mowa w art. 37 ap ust. 1 pkt 3 p.f. Uzupełniająco w tej mierze należy przywołać stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zajęte w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 sierpnia 2011 r. wydanego w sprawie VI SA/Wa 632/11, iż unieruchomienie apteki w myśl art. 120 ust.2 p.f. jest nakazem skutkującym od dnia wydania decyzji ze skutkami procesowymi od dnia doręczenia jej stronie. Nie jest również zasadny zarzut skargi dotyczący konieczności wyrażenia opinii przez Izbę Aptekarską w trybie art. art. 7 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich ( t.j. Dz.U z 2008 r. Nr 136, poz 856 z późn. zm.) związku z art. 106 § 1, 2 i 5 k.p.a. Wbrew stanowisku strony skarżącej ani przepisy ustawy z dnia - Prawo farmaceutyczne ani powołane wyżej przepisy ustawy o izbach aptekarskich nie przewidują obowiązku organu zasięgnięcia opinii samorządu aptekarskiego w przypadku wszczęcia postępowania o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. Zasadnie zatem organ zauważył w załączniku do protokołu rozprawy z dnia 6 lipca 2012 r., że przepis prawa materialnego musi taki obowiązek na konkretny podmiot nakładać wprost, przy czym - co nie budzi wątpliwości w doktrynie - obowiązku danego organu administracji państwowej nie można domniemywać. Taki obowiązek, albo istnieje, albo nie istnieje i w tym względzie winien wynikać wprost z przepisu. Taką podstawa z pewnością nie jest i nie może być przykładowy katalog uprawnień przysługujący izbom aptekarskim. W ocenie Sądu także pozostałe zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. W odpowiedzi na zarzut dotyczący naruszenia art. 24 § 3 k.p.a. - poprzez bezzasadne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do wyłączenia od udziału w przedmiotowej sprawie Z. U., pełniącej funkcję Głównego Inspektora Farmaceutycznego Sąd zauważa, że ewentualne wyłączenie organu od prowadzenia sprawy w oparciu o art. 25 k.p.a. następuje z mocy prawa i zbędne jest wydawanie jakiegokolwiek postanowienia przez organ podlegający wyłączeniu lub organ wyższego stopnia. Organ podlegający wyłączeniu, z chwilą ustalenia, że zachodzą przesłanki jego wyłączenia, przerywa tok czynności administracyjnych i z tą też chwilą powstaje właściwość organu wyższego stopnia do załatwienia sprawy. Następstwem wystąpienia wyłączenia organu będzie przeniesienie jednostkowej właściwości na organ wyższego stopnia określony zgodnie z regułą. W tej sytuacji sugerowane w skardze naruszenie art. 24 § 3 k.p.a. w ogóle nie miało miejsca skoro organ w ogóle nie zastosował w tego przepisu ale przepis art. 25 k.p.a. i przedstawił akta sprawy Ministrowi Zdrowia. Wbrew zarzutom skargi Sąd nie dopatrzył się także naruszenia art. 15 k.p.a. w zw. z 136 k.p.a. tj. naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, poprzez przeprowadzenie przez organ postępowania dowodowego na etapie postępowania odwoławczego. Jak przyjmuje się utrwalonym orzecznictwie przeprowadzenie w całości lub w znacznej części postępowania wyjaśniającego dopiero w postępowaniu odwoławczym stanowiłoby jej naruszenie (por. wyr. NSA z dnia 20 maja 1998 r., IV SA 2058/97, niepubl.). Konieczność natomiast przeprowadzenia określonego dowodu (w niektórych wypadkach nawet kilku dowodów), uzupełnienia w niewielkim zakresie postępowania dowodowego mieści się w kompetencjach organu odwoławczego do uzupełnienia postępowania, wyłączając dopuszczalność decyzji kasacyjnej (wyr. WSA w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2005 r., IV SA 5244/03, niepubl.; wyr. NSA z dnia 13 maja 1999 r., IV SA 723/97, niepubl.; wyr. NSA z dnia 30 września 1999 r., IV SA 1591/97, niepubl.). Co prawda w rozpoznawanej sprawie organ przeprowadził dowód z dokumentów w postaci faktur jednakże znaczna część postępowania dowodowego odbyła się podczas postępowania pierwszoinstancyjnego tj. przed wydaniem decyzji z [...] sierpnia 2011 r. Ponadto, zdaniem Sądu, nie sposób zgodzić się z zarzutem naruszenia art. 108 k.p.a., albowiem nadanie spornej decyzji z dnia [...] marca 2011 r. rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 k.p.a. ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego, było jedynie konsekwencją wcześniejszego uznania przez organ, iż stwierdzone naruszenia mogą powodować bezpośrednio zagrożenie życia lub zdrowia ludzi. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.