VI SA/Wa 714/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2013 r. sprawy ze skargi D. w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie prowadzenia reklamy apteki postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zwrócić D. w [...] uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych. Skarżąca – D. w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Farmaceutycznego, skargę na postanowienie z [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z wniosku skarżącej w sprawie prowadzenia reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]", położonej w M. przy ul. G. oraz jej działalności. Na rozprawie w dniu 7 października 2013 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż cofa skargę w niniejszej sprawie. Postanowieniem z 7 października 2013 r. Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne oraz zasądził na rzecz skarżącej zwrot uiszczonego wpisu od skargi. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Badając przesłanki określone w treści wyżej cytowanego przepisu stwierdzić należy, że na gruncie niniejszej sprawy cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznając cofnięcie skargi za skuteczne, działając w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.