VI SA/Wa 729/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej p o s t a n a w i a: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - Pismem z dnia 1 lutego 2013 r. M. K. (dalej także: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 3.000 złotych za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W petitum skargi strona skarżąca złożyła wniosek o "wstrzymanie wykonania w całości tytułu wykonawczego wystawionego [...] sierpnia 2013 r. oznaczonego w poz. [...] nr sprawy [...] na kwotę 3.000 zł". Sąd uznał, że strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Uzasadniając przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący wskazał, że decyzja ta jest jedną z siedmiu decyzji administracyjnych, na podstawie których Główny Inspektor Transportu Drogowego nałożył na stronę skarżącą karę 3.000 złotych (vide: zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem wystawione w dniu [...] stycznia 2013 r. na pokrycie należności objętych tytułami wykonawczymi wystawionymi przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego). Skarżący stwierdził ponadto, że w obliczu trudnej sytuacji majątkowej zachodzą okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania spornej decyzji. Postanowieniem Referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 19 czerwca 2013 r. skarżący został zwolniony od kosztów sądowych (k. 43 akt sądowych). Postanowienie stało się prawomocne. Jak wynika z akt sprawy, w tym dokumentów zgromadzonych w związku z rozpoznawaniem wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy (mogących stanowić uzupełnienie uzasadnienia o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji), skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną i synem. Syn skarżącego jest uczniem trzeciej klasy zasadniczej szkoły zawodowej. Żona skarżącego uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia w wysokości 1.912 złotych miesięcznie netto, przy czym otrzymywane przez nią wynagrodzenie realnie wynosi 1398 złotych z uwagi na zajęcie przez komornika wynagrodzenia w części wynoszącej 513 złotych (k. 13 akt sądowych). Sam skarżący prowadzi działalność gospodarczą, przy czym w 2012 r. przy przychodzie sięgającym 13.599 złotych koszty uzyskania przychodów osiągnęły poziom 30.179 złotych, skutkiem czego 2012 rok skarżący zakończył stratą w kwocie 16 580 złotych (vide: kopia PIT-36 za 2012 r., k. 27-31 akt sądowych). Z kolei w 2013 roku przychód z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego sięgnął kwoty 1.390 złotych, co przy wydatkach wynoszących 4.512 złotych oznacza stratę sięgającą kwoty 3.122 złotych (k. 33 akt sądowych). Ponadto wobec skarżącego wszczęte jest postępowanie egzekucyjne z uwagi na zobowiązania z tytułu należności podatkowych, mandatów oraz kar pieniężnych nałożonych decyzjami Głównego Inspektora Transportu Drogowego sięgającymi łącznie kwoty 130.142 złotych, do której doliczone zostały odsetki sięgające kwoty 80.326 złotych (vide: zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem z dnia [...] stycznia 2013 r. - k. 36 akt sadowych). Skarżący wskazał, iż nie posiada żadnego majątku, zamieszkując wraz z rodziną w domu należącym do jego teściowej. Skarżący podniósł ponadto, że nie dysponuje również żadnymi oszczędnościami, jak też przedmiotami wartościowymi. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego, ustosunkowując się do wniosku skarżącego - stwierdził, że w niniejszym przypadku brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Na wstępie należy wskazać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej także: "p.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W świetle przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w ww. przepisie, należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Analiza danych zawartych w aktach niniejszej sprawy skłania Sąd do wniosku, że obciążenie miesięcznego budżetu skarżącego jakąkolwiek dodatkową kwotą z tytułu prowadzonej egzekucji może pozbawić skarżącego i jego rodzinę niezbędnych środków do życia. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, strona skarżąca wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji organu przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny mogłoby spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, co daje podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.