VI SA/Wa 730/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty samochodowego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący A. M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie cofnięcia mu uprawnień diagnosty samochodowego. Do skargi załączył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu wniosku powołał się na trudną sytuację finansową i rodzinną. W załączeniu przedstawił zaświadczenie o dochodach, dokumenty potwierdzające obowiązek alimentacyjny, koszty dodatkowe utrzymania, oraz dokumenty fiskalne poświadczające leczenie małoletnich dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. ((Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy - art. 61 § 3 p.p.s.a., przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Przesłanką wstrzymania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak, więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Należy podkreślić, iż rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd uwzględnił postulaty strony i przy ocenie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wziął pod uwagę argument wskazujący na sytuację życiową skarżącego. Sąd zgodził się z twierdzeniem skarżącego, że utrata uprawnień zawodowych wpłynie na sytuację, głównie finansową pięcioosobowej rodziny. Wnioskodawca należycie uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji cofającej mu uprawnienia diagnosty samochodowego natychmiast straci pracę, a więc on sam, jak i jego rodzina zostaną pozbawieni środków do życia. Twierdzenie to jest prawdopodobne, gdyż istotnie jego żona jest osoba niepracującą, a on jest jedynym opiekunem zaspokajającym potrzeby finansowe trojga małoletnich dzieci, które z uwagi na choroby przewlekłe potrzebują comiesięcznej diagnostyki i leczenia. Należy podkreślić, iż w dobie powszechnego kryzysu gospodarczego rynek pracy jest hermetyczny, zatem istnieją obiektywne, znaczne trudności w znalezieniu zatrudnienia w innym zawodzie. Zważyć również trzeba, że pozbawienie skarżącego źródła dochodu przy braku dochodów żony i trójce dzieci, może spowodować poważne, a zarazem trudne do odwrócenia pogorszenie sytuacji życiowej całej rodziny. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że okoliczności wskazane we wniosku w sposób wystarczający uzasadniają konieczność zastosowania w niniejszej sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Reasumując, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.