VI SA/Wa 739/16

WyrokWSA w Warszawie2016-11-09

Skład orzekający: Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Piotr Borowiecki, Jacek Fronczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyrób w postaci koralików z serduszkami do nawlekania, przeznaczony dla dzieci poniżej 14 lat, może być uznany za zabawkę, nawet jeśli producent określił go jako artykuł dekoracyjny?
Ratio decidendi
Wyrób w postaci koralików z serduszkami do nawlekania, ze względu na swoje cechy charakterystyczne (kolorowe, łatwe w obsłudze, rozwijające umiejętności manualne) i możliwość użycia przez dzieci poniżej 14 lat, może być uznany za zabawkę, nawet jeśli producent określił go jako artykuł dekoracyjny. Kluczowe jest racjonalne przewidywane użycie wyrobu, a nie tylko deklaracja producenta. Ostrzeżenie o małych elementach i konieczności używania pod nadzorem dorosłych dodatkowo sugeruje przeznaczenie dla dzieci.
Stan faktyczny
Skarżący Z. W. prowadzący działalność gospodarczą został zobowiązany decyzją Prezesa UOKiK do wycofania z obrotu koralików, powiadomienia konsumentów o niezgodnościach oraz odkupienia wyrobów. Skarżący zarzucił, że koraliki są artykułem dekoracyjnym, a nie zabawką, co zostało błędnie zinterpretowane przez organ. Prezes UOKiK utrzymał w mocy obowiązek powiadomienia konsumentów, ale umorzył postępowanie w zakresie wycofania z obrotu i odkupienia wyrobów. Skarżący wniósł skargę do WSA, kwestionując zakwalifikowanie produktu jako zabawki.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Jacek Fronczyk Protokolant ref. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2016 r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu powiadomienia konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach oddala skargę Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. (doręczoną w dniu [...]grudnia 2015 r.) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, dalej: "Prezes UOKiK", nakazał Z. W. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą [...]: wycofanie z obrotu koralików 50 szt., [...], kod [...], powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach wyrobu w jednym dzienniku (gazecie) o zasięgu ogólnopolskim oraz odkupienie wyrobów wprowadzonych do obrotu na żądanie osób, które faktycznie nimi władają. Mając na względzie bezpieczeństwo konsumentów decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Prezes UOKiK przedstawił uzasadnienie faktyczne i prawne uznania wyrobu koraliki 50 szt., [...], kod [...]za zabawkę i słuszności wszczęcia wobec Z. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...], jako importera zabawki, postępowania w sprawie wprowadzonego do obrotu ww. wyrobu, jak i wyznaczenia mu terminu na wycofanie z obrotu wyrobu i powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach. Pismem z dnia 21 grudnia 2015 r. Z. W. wniósł o ponowne rozpatrzenie, sprawy rozstrzygniętej decyzją Prezesa UOKiK nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. Strona organowi zarzuciła wydanie decyzji w oparciu o błędną wykładnię przepisów § 2 pkt 1 oraz § 3 pkt 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla zabawek i zakwalifikowanie produktu o numerze [...],[...], koraliki 50 szt. jako zabawki, zamiast prawidłowo jako artykuł dekoracyjny. W toku postępowania wielokrotnie wyjaśniała, że koraliki nie są zabawką tylko artykułem dekoracyjnym, do którego nie mają zastosowania postanowienia dyrektywy 209/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. oraz przepisy rozporządzenia. Strona nie zgodziła się z argumentacją organu, iż wszystko co dla dziecka ma wartość zabawową już z definicji jest zabawką. Dla dziecka niemal wszystko ma wartość zabawową, co nie oznacza, że każdy przedmiot spełnia definicję zabawki. Aby dany przedmiot został uznany za zabawkę dla celów dyrektywy, jego wartość zabawowa musi wynikać z zamierzeń producenta, a w tym przypadku tak nie jest. Produkt został wyprodukowany i sprowadzony jako artykuł dekoracyjny, co potwierdza dokument SAD. Zdaniem strony postępowania pogląd, że przedmiotowe koraliki stanowią zestaw do robienia biżuterii jest pozbawiony podstaw. W opakowaniu wyrobu, które zawiera jedynie koraliki w kształcie serduszek, brak jest jakichkolwiek innych elementów (zawieszka, sznurek, itp.), z których w połączeniu z koralikami można wykonać biżuterię, np. kolczyki, klipsy, bransoletki, korale, wisiorki. Wbrew opinii Prezesa UOKiK ostrzeżenie "Produkt zawiera małe elementy. Używać pod nadzorem dorosłych" nie oznacza, że grupą docelową koralików są dzieci, wręcz przeciwnie. Powyższe ostrzeżenie wskazuje, że produkt jest adresowany przede wszystkim dla dorosłych, zaś osoby niepełnoletnie mogą go używać jedynie pod nadzorem dorosłych. Ponadto strona wskazała, że decyzja jest błędna w zakresie w jakim stwierdza niezgodność braku na wyrobie nazwiska lub nazwy, zarejestrowanej nazwy towarowej lub zarejestrowanego znaku towarowego i adresu kontaktowego producenta oraz importera. Na opakowaniu koralików znajdują się dane dytrybutora, tj. T. Sp. z o.o., co jest zgodne z § 5 ust. 7 oraz ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla zabawek. Zgodnie z § 5 ust. 7 rozporządzenia importera lub dystrybutora uważa się za producenta i przyjmuje na siebie obowiązki, o których mowa w ust. 1, 3-5, jeżeli wprowadza on zabawkę do obrotu lub oddaje ją do użytku pod własną nazwą lub znakiem towarowym, lub zmienia zabawkę wprowadzoną na rynek lub oddaną do użytku w taki sposób, że może mieć to wpływ na jej zgodność z zasadniczymi wymaganiami bezpieczeństwa określonymi w rozporządzeniu. W przypadku, gdy umieszczenie danych producenta oraz importera na zabawce jest niemożliwe, dane te zamieszcza się na opakowaniu lub dokumencie dołączonym do zabawki, o czym stanowi § 5 ust. 4 rozporządzenia. Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów DNR-[...] z dnia [...] grudnia 2015 r., postanowił: 1. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 41 c ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2014 r., poz. 1645 ze zm.) utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożonego na stronę obowiązku powiadomienia konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach zabawki koraliki 50 szt., [...], kod [...] w formie ogłoszenia w jednym dzienniku (gazecie) o zasięgu ogólnopolskim; 2. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 41c ust. 3 pkt 1 oraz ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2014 r., poz. 1645 ze zm.) uchylić zaskarżoną decyzję w części i umorzyć postępowanie administracyjne w części dotyczącej nałożonego na stronę obowiązku wycofania z obrotu zabawki koraliki 50 szt., [...], kod [...] oraz odkupienia zabawki na żądanie osób, które faktycznie nią władają. Rozpatrując ponownie sprawę na skutek środka zaskarżenia wniesionego przez stronę z zachowaniem ustawowego terminu, Prezes UOKiK postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nałożonego na stronę obowiązku powiadomienia konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach zabawki koraliki 50 szt., [...], kod [...]w formie ogłoszenia w jednym dzienniku (gazecie) o zasięgu ogólnopolskim oraz uchylić zaskarżoną decyzję w części i umorzyć postępowanie administracyjne w części dotyczącej nałożonego na stronę obowiązku wycofania z obrotu zabawki oraz odkupienia zabawki na żądanie osób, które faktycznie nią władają. Zdaniem Prezesa UOKiK słusznie uznano wyrób koraliki 50 szt, [...], kod [...]za zabawkę, a nie artykuł dekoracyjny, zgodnie z definicją zabawki określoną w rozporządzeniu. Na podstawie § 2 pkt 1 rozporządzenia zabawka jest to wyrób zaprojektowany i przeznaczony do zabawy oraz wyrób, który ze względu na swoje cechy charakterystyczne lub wygląd może być użyty do zabawy przez dzieci w wieku poniżej 14 lat. Przedmiotowy wyrób ze względu na swoje cechy charakterystyczne (kolorowe koraliki w kształcie serduszek do nawlekania, rozwija umiejętności manualne i motorykę palców dzieci, uczy kreatywności, wyrób łatwy w obsłudze) może być użyty do zabawy przez dzieci w wieku poniżej 14 lat. Błędne uznanie przez organ I instancji koralików za zestaw do robienia biżuterii nie świadczy o tym, że wyrób nie jest zabawką. Serduszka z zawieszkami to korale do nawlekania, które również mogą być przeznaczone do robienia biżuterii, zaklasyfikowane w raporcie Polskiego Komitetu Normalizacyjnego Wytycznych Komitetu Technicznego ds. Bezpieczeństwa Zabawek {Raport PKN-CEN CR 14379:2007 "Klasyfikacja Zabawek. Wytyczne" - tablica 19 - Zabawki rozwijające umiejętności, Kategoria R) jako zabawka rozwijająca aktywność twórczą przeznaczona dla dzieci powyżej 36 miesięcy. Ponadto umieszczone na opakowaniu ww. wyrobu ostrzeżenie: "Produkt zawiera małe elementy. Używać pod nadzorem dorosłych", sugeruje, że jest to wyrób przeznaczony dla dzieci, a ostrzeżenie ma zwrócić uwagę użytkownika lub jego opiekuna na zagrożenie związane z użytkowaniem zabawki (np. wkładania przez dzieci małych elementów do jamy ustnej, co stanowi zagrożenie dla ich zdrowia i życia). Bezpodstawne jest twierdzenie strony, że wyrób jest adresowany przede wszystkim dla dorosłych zaś osoby niepełnoletnie mogą go używać jedynie pod nadzorem dorosłych. Strona postępowania nie wskazała dlaczego osoby niepełnoletnie (do 17 roku życia) mogą używać plastikowych serduszek do nawlekania jedynie pod nadzorem dorosłych i jakie zagrożenie i ryzyko urazu jest związane z użytkowaniem wyrobu. Prezes UOKiK stwierdził, że zabawka jest niezgodna z wymaganiami § 5 ust. 4 rozporządzenia, z uwagi na brak na wyrobie nazwiska lub nazwy, zarejestrowanej nazwy towarowej lub zarejestrowanego znaku towarowego i adresu kontaktowego producenta oraz importerta ponieważ na opakowaniu zabawki zostały umieszczone dane dystrybutora "T." Sp. z o.o. z siedzibą w W. Zgodnie z art. 5 pkt 21 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2014 r., poz. 1645 z późn. zm.) za importera uważa się osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, mającą siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, która wprowadza do obrotu lub oddaje do użytku wyroby pochodzące z krajów trzecich. Za dystrybutora natomiast uważa się osobę fizyczną lub prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która dostarcza lub udostępnia wyrób po jego wprowadzeniu do obrotu (art. 5 pkt 23 ww. ustawy). Na podstawie art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności przez wprowadzenie do obrotu rozumie się udostępnienie przez producenta, jego upoważnionego przedstawiciela lub importera, nieodpłatnie albo za opłatą, po raz pierwszy na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym wyrobu w celu jego używania lub dystrybucji. Dystrybutor "T." Sp. z o.o. z siedzibą w W. udostępnił wyrób po jego wprowadzeniu do obrotu przez importera Z. W., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...]. W ustalonym w toku postępowania administracyjnego łańcuchu dostaw, zgodnie z okazanym dokumentem SAD z dnia 6 października 2014 r. i w świetle art. 5 pkt 2, art. 5 pkt 21 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności, Z. W., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] jest importerem, który wprowadził do obrotu zabawkę: koraliki 50 szt., [...], kod [...]. Oznaczony zaś na opakowaniu wyrobu przedsiębiorca "T." Sp. z o.o. z siedzibą w W. zgodnie z okazaną dokumentacją i w świetle art. 5 pkt 23 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności nie jest podmiotem wprowadzającym do obrotu ww. zabawkę, a dystrybutorem i jak wynika z przedłożonych dokumentów zakupu "T." Sp. z o.o. z siedzibą w W. dokonała sprzedaży przedmiotowego wyrobu, po jego wprowadzeniu do obrotu przez Z. W., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...], kontrolowanemu przedsiębiorcy. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdził, że nakładając w decyzji na stronę obowiązek wycofania zabawki z obrotu oraz odkupienia zabawki na żądanie osób, które faktycznie nią władają, nie uwzględnił zgłaszanych w toku postępowania przez stronę postępowania trudności w uzyskaniu oświadczenia o stanie posiadania wyrobu od jedynego kontrahenta "T." Sp. z o.o. z siedzibą w W. Strona twierdziła, że nie ma prawnych możliwości wyegzekwowania oświadczenia od Spółki T. Nie bez znaczenia jest okoliczność, że Prezes UOKiK w toku postępowania zwrócił się do kontrahenta strony "T." Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przedstawienie oświadczenia o stanie posiadania wyrobu i go nie uzyskał. Spółka w skierowanym do organu piśmie z dnia 13 listopada 2015 r. poinformowała, że koraliki 50 szt., [...], kod [...] nie są zabawką, a artykułem dekoracyjnym, do którego nie mają zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla zabawek. Stwierdziła, że brak jest podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego mającego na celu wycofanie ww. wyrobu z obrotu.  Mając na uwadze treść skierowanego do Prezesa UOKiK pisma z dnia 13 listopada 2015 r. organ przyjął, że kontrahent "T." Sp. z o.o. z siedzibą w W.- kwestionując zasadność wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego nie miał zamiaru przedstawiać oświadczenia o stanie posiadania wyrobu, a tym bardziej zwracania stronie postępowania wyrobów, w przypadku ich posiadania. W świetle powyższego Prezes UOKiK postanowił uwzględnić zarzut strony, iż nie ma prawnych możliwości wyegzekwowania oświadczenia od kontrahenta i przedstawienia go organowi. Pismem z dnia 3 marca 2016 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, zarzucając: 1) naruszenie przepisów § 2 pkt 1) oraz § 3 pkt 6) rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla zabawek poprzez uch błędna wykładnię i w konsekwencji błędne zakwalifikowanie produktu o numerze [...],[...], koraliki 50 szt. jako zabawki, zamiast prawidłowo jako artykuł dekoracyjny. 2) naruszenie przepisu art. 41 c ust. 3 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r o systemie oceny zgodności poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nakazanie skarżącemu powiadomienia konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach zabawki, w sytuacji, gdy kontrolowany towar nie jest zabawką, a artykułem dekoracyjnym. W oparciu o powyższe zarzuty, wniósł o uwzględnienie przedmiotowej skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa UOKiK nr [...] w części tj. w zakresie pkt 1 oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa UOKiK nr [...] w części tj. w zakresie pkt. 1) lit. b) oraz zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Skarżący ponownie podkreślił, że wyrób koraliki nie jest zabawką, a artykułem dekoracyjnym, do którego nie mają zastosowania postanowienia dyrektywy 209/48/WE z dnia 18.06.2009r oraz przepisy Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 05.04.2011 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla zabawek. Argumentacja organu, iż przedmiotowy wyrób ze względu na swoje cechy charakterystyczne (kolorowe koraliki w kształcie serduszek do nawlekania, rozwija umiejętności manualne o motorykę palców dzieci, uczy kreatywności, wyrób łatwy w obsłudze) może być użyty do zabawy przez dzieci w wielu poniżej 14 lat, sprowadza się w istocie do konkluzji, iż wszystko co dla dziecka poniżej 14 roku życia ma wartość zabawową już z definicji jest zabawką. Tymczasem, dla dziecka niemal wszystko ma wartość zabawową, co nie oznacza, że każdy przedmiot spełnia definicję zabawki. Aby dany przedmiot został uznany za zabawkę dla celów dyrektywy, jego wartość zabawowa musi wynikać z zamierzeń producenta, a w tym przypadku tak nie jest. Produkt został wyprodukowany i sprowadzony jako artykuł dekoracyjny, co potwierdza dokument SAD. Cechy charakterystyczne podane powyżej przez organ dla kwalifikacji koralików jako zabawki bez przeszkód można przypisać również wyrobom takim jak młotek i gwoździe (rozwija umiejętności manualne o motorykę palców dzieci, uczy kreatywności, wyrób łatwy w obsłudze). Kwestia samego koloru produktu ( choć i zdarzają się kolorowe młotki) nie może przesądzać o jego kwalifikacji jako zabawki. Skarżący ponownie wskazał także, że z faktu, iż dany produkt może być używany przez dziecko pod nadzorem osoby dorosłej, nie można automatycznie wyprowadzić wniosku, iż produkt ten jest zabawką. Dla przykładu, metalowy długopis, czy metalowy cyrkiel z ostrym szpikulcem są produktami do użytku przez dzieci poniżej lat 14, a nie są zabawkami. Przedmioty te z pewnością są bardziej niebezpieczne dla małych dzieci, niż koraliki - ryzyko zakłucia np. w oko. Reasumując uznał, że brak jest podstaw prawnych do zakwalifikowania koralików jako zabawki, a tym samym brak było podstaw do nałożenia na skarżącego obowiązku powiadomienia konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach zabawki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastosowaniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a." - Dz. U. z 2016 poz.718 ze zm.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie jest ona zasadna. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny czy Prezes UOKiK zasadnie uznał, że importowany przez skarżącego Z. W. wyrób w postaci koralików 50 szt., [...], kod [...] uznany został za zabawkę, w konsekwencji czego nałożono na skarżącego obowiązek wycofania wyrobu w wyznaczonym mu terminie i powiadomienie konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach. Rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy organ umorzył postępowanie w zakresie nałożonego na stronę obowiązku wycofania z obrotu zabawki koraliki 50 szt., [...], kod [...] oraz odkupienia zabawki na żądanie osób, które faktycznie nią władają. Mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz ustalony w sprawie stan faktyczny, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że Prezes UOKiK zasadnie uznał, że importowany przez skarżącego Z. W. wyrób w postaci koralików 50 szt., [...], kod [...]jest zabawką dla dzieci. Zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 5 kwietnia 2011 r. rozporządzenia (Dz.U.2011 Nr 83 poz. 454, obowiązującego w dacie wydawania zaskarżonych decyzji) zabawka jest to wyrób zaprojektowany i przeznaczony do zabawy oraz wyrób, który ze względu na swoje cechy charakterystyczne lub wygląd może być użyty do zabawy przez dzieci w wieku poniżej 14 lat. Podzielić zatem należy stanowisko organu, że przedmiotowy wyrób ze względu na swoje cechy charakterystyczne (kolorowe koraliki w kształcie serduszek do nawlekania, rozwija umiejętności manualne i motorykę palców dzieci, uczy kreatywności, wyrób łatwy w obsłudze) może być użyty do zabawy przez dzieci w wieku poniżej 14 lat. Ponadto jak zauważył organ nieprawdziwe jest twierdzenie strony postępowania, że aby dany wyrób został uznany za zabawkę dla celów dyrektywy 2009/48/WE jego wartość zabawowa musi wynikać z zamierzeń producenta. Powyższa dyrektywa ma zastosowanie do wyrobów zaprojektowanych lub przeznaczonych wyłącznie lub nie do użytku podczas zabawy przez dzieci poniżej 14 roku życia, a użycie w definicji określenia "przeznaczony" oznacza, że nie tylko wyrób zaprojektowany jako zabawka jest uznawany za zabawkę. Natomiast określenie "wyłącznie lub nie" wskazuje, że aby dany wyrób był uważany za zabawkę nie musi być on być przeznaczony wyłącznie do zabawy lecz może pełnić też inne funkcje. Organ zwrócił uwagę na wytyczne Komisji Europejskiej dotyczących stosowania dyrektywy 2009/48/WE z których wynika, że racjonalne przewidywane użycie uznaje się za ważniejsze od oświadczenia producenta dotyczącego przeznaczenia wyrobu oraz, że podjęta przez producenta albo importera decyzja odnośnie klasyfikacji wyrobu może zostać zakwestionowana przez nadzór rynku (inspekcję). Tym samym zakwalifikowanie koralików (serduszek) jako zabawki nie uniemożliwia stosowania ich przez użytkowników do celów dekoracyjnych. Zapewnia natomiast, że użytkownicy poniżej 14 roku życia są właściwie chronieni poprzez potwierdzenie w trakcie procedury oceny zgodności spełniania wymagań bezpieczeństwa, jak dla zabawki. Jednocześnie jak słusznie zauważył organ umieszczone na opakowaniu ww. wyrobu ostrzeżenie: "Produkt zawiera małe elementy. Używać pod nadzorem dorosłych", sugeruje, że jest to wyrób przeznaczony dla dzieci, a ostrzeżenie ma zwrócić uwagę użytkownika lub jego opiekuna na zagrożenie związane z użytkowaniem zabawki (np. wkładania przez dzieci małych elementów do jamy ustnej, co stanowi zagrożenie dla ich zdrowia i życia). Sprzeczne z logiką i doświadczeniem życiowym jest twierdzenie strony, że wyrób jest adresowany przede wszystkim dla dorosłych zaś osoby niepełnoletnie mogą go używać jedynie pod nadzorem dorosłych. Zauważyć ponadto należy, że skarżący Z. W. wywiązał się z nałożonego na niego zaskarżoną decyzją obowiązku powiadomienia konsumentów o stwierdzonych niezgodnościach zabawki koraliki 50 szt., [...], kod [...] w formie ogłoszenia w jednym dzienniku (gazecie) o zasięgu ogólnopolskim. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło