VI SA/Wa 742/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Asesor WSA Małgorzata Grzelak(spr.) Protokolant Iwona Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2006 r. sprawy ze skargi "T." Sp. z o.o. z/s w T. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2005 r., Nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu 3. zasądza od Urzędu Patentowego RP na rzecz "T." Sp. z o.o. z/s w T. kwotę 1615 (jeden tysiąc sześćset piętnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzją z dnia [...] listopada 2005r. Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego oddalił wniosek "T." Sp. z o.o. z siedzibą w T. o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego, CRACOVIA CRACOVIA R-90 577, udzielonego na rzecz C. J. S. z K., obecnie na mocy postanowienia Sądu - spadkobierców p. P. S. i K. F. z K. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] kwietnia 2002 roku "T." Sp. z o.o. z T. (dalej jako: "T." ) wniosły o unieważnienie prawa z rejestracji na znak towarowy CRACOVIA CRACOVIA, R-90 577, udzielonego na rzecz C. J. S. z K. a przeznaczonego do oznaczania towarów i usług w klasach 29, 30 i 39, a mianowicie: mięso, drób, ryby, jaja, mleko, masło, sery, oleje jadalne, tłuszcze, owoce, warzywa, owoce kondensowane, owoce suszone, owoce gotowane, galaretki, konfitury, sosy do sałat; kawa, herbata, kakao, cukier, ryż, mąka, przyprawy, chleb, ciastka, wyroby cukiernicze,słodycze, miód, drożdże, sól, musztarda, ocet, sosy; a także dystrybucja towarów, magazynowanie, składowanie, spedycja. Jako podstawę prawną wniosku z dnia [...] kwietnia 2002r. wskazano art. 8 pkt 1 i 5 ustawy o znakach towarowych (dalej jako: u.z.t.) oraz art. 31 u.z.t. w związku z art. 315 ustawy Prawo własności przemysłowej. Uzasadniając wniosek strona podniosła, iż w jej ocenie, uprawniony ze spornego prawa powinien wiedzieć, że zgłoszone przez niego oznaczenie nie spełnia ustawowych warunków wymaganych do jego rejestracji, co jest sprzeczne z przepisem art. 8 pkt 5 u.z.t. Natomiast naruszenia art. 8 pkt 1 u.z.t. wnioskodawca upatrywał w tym, że uprawniony naruszył zasady współżycia społecznego lekceważąc obowiązujące normy prawne, ponieważ ubiegając się o udzielenie prawa wyłącznego na ten znak nie przedstawił dokumentów właściwej jednostki organizacyjnej wyrażającej zgodę na użycie nazwy miasta K. w języku łacińskim C. w znaku CRACOVIA CRACOVIA. Uzasadniając powyższe zarzuty wnioskodawca podniósł, że uprawniony z rejestracji znaku CRACOVIA CRACOVIA R-90 577 był również uprawniony ze znaku CRACOVIA R-8l206 zarejestrowanego z wcześniejszym pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 1994r., który to znak został unieważniony na mocy decyzji Komisji Odwoławczej w dniu [...] września 1999r., a pomiędzy tymi znakami istnieje podobieństwo. Ponadto, zdaniem wnioskodawcy, uprawniony ze znaku spornego używa unieważniony znak CRACOVIA R-8l206. Uzasadniając swój interes prawny w złożeniu wniosku, T. wskazuje na skutki działań uprawnionego, które doprowadziły do wydania przez Urząd Celny w K. decyzji przez o zatrzymaniu towarów wnioskodawcy zawierających oznaczenie CRACOVIA. Wskazał ponadto, że Prokuratura Rejonowa K. wszczęła postępowanie przygotowawcze (sygn. akt [...]) w sprawie przywłaszczenia przez T. znaku towarowego CRACOVIA. Nadto powołał się na okoliczność dokonania przeszukania pomieszczeń zakładów wnioskodawcy w związku z wydanym przez Prokuraturę postanowieniem. Poinformował, że w dniu [...] kwietnia 2002r. na teren zakładów wnioskodawcy weszła policja, która na podstawie nakazu prokuratorskiego zajęła towar przygotowany do wysyłki. Wnioskodawca przedstawił także okoliczności dotyczące zgłoszenia spornego znaku w kontekście udzielonych a później unieważnionych rejestracji znaków towarowych R-79 908 oraz R-8l 206. W odpowiedzi na wniosek, uprawniony wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska uprawniony stwierdził, że wnioskodawca na podstawie art. 31 u.z.t. ma obowiązek wykazać uprawnionemu działania w złej wierze. Jego zdaniem wnioskodawca zarówno nie wykazał jak i nie udowodnił złej wiary uprawnionego. Jednocześnie strona zakwestionowała dowody, na które powołał się wnioskodawca. Podniósł, że T., wskazując naruszenie art. 8 pkt. 5 u.z.t. błędnie zinterpretował treść tego przepisu, stwierdzając, że przepis ten mówi o nazwie miasta nie dotyczy natomiast tłumaczeń nazw polskich miast na języki obce. Odpowiadając na powyższą argumentację wnioskodawca zakwestionował ją w całości. Podkreślił, że używany przez niego znak jest podobny do znaku unieważnionego Cracovia R 81206, a nie do spornego znaku Cracovia Cracovia Podniósł, że uprawniony pomimo posiadanej wiedzy, iż jego znak nie spełnia ustawowych przesłanek i działając w złej wierze, uzyskał jego rejestrację jedynie w celu podejmowania kroków prawnych do których nie ma prawa. A działaniem uprawnionego było doniesienie do prokuratury z zarzutem, iż kierownictwo wnioskodawcy T. oraz p. W. P. naruszyli znak CRACOVIA dopuszczając się przestępstwa z art. 284 § 1 kk. Ponadto, zdaniem wnioskodawcy, uprawniony ze spornej rejestracji zawłaszczył nie mając do tego prawa nazwę K., wyrażoną w języku łacińskim. Twierdzenie to znajduje swoje uzasadnienie w decyzjach Komisji Odwoławczej w sprawach [...] dotyczącej unieważnienia prawa z rejestracji znaku słownego CRACOVIA R-79 908 oraz [...] dotyczącej unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego słowno-graficznego R-82 206 CRACOVIA. Strona zaakcentowała, że "prawa do obydwu unieważnionych znaków należały do uprawnionego do znaku będącego przedmiotem obecnego postępowania, zaś udawanie, że decyzji takich nie było dobitnie świadczy o działaniu w złej wierze przy uzyskaniu prawa wyłącznego m R-90 577." Zdaniem wnioskodawcy, używany przez niego znak jest zbliżony do unieważnionego znaku słowno-graficznego R 81 206 a nie do znaku spornego. Wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją z dnia [...] listopada 2005r nr [...] Urząd Patentowy RP, na podstawie art. 31 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) oraz art. 8 pkt. 1 i pkt. 5 u.zt. w związku z art. 3 15 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 ku Prawo własności przemysłowej (tekst jedn.Dz. U. z 2003r., nr 119, poz, 1117 ze zm., dalej jako :p.w.p.) oddalił wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego, CRACOVIA CRACOVIA R-90 577. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w rozpatrywanej sprawie wnioskodawca wykazał swój interes prawny , o którym mowa w art. 164 p.w.p do złożenia przedmiotowego wniosku. O posiadaniu przez stronę interesu prawnego świadczy, zdaniem UP okoliczność wydania przez Urząd Celny w K. decyzji o zatrzymaniu oznaczonych znakiem CRACOVIA towarów wnioskodawcy a także wszczęcie przez Prokuraturę Rejonową K. postępowania przygotowawczego (sygn. akt [...]) w sprawie przywłaszczenia przez T. znaku towarowego CRACOVIA, a także na związane z powyższym przeszukanie pomieszczeń zakładów wnioskodawcy, dokonane na podstawie postanowienia [...] Prokuratury. Powołując się na przepis art. 315 ust. 3 p.w.p. organ stwierdził, że podstawę prawną oceny zdolności rejestrowej spornego znaku towarowego słownego CRACOVIA CRACOVIA R-90 577 stanowic będą przepisy u.z.t. bowiem znak ten został zgłoszony do rejestracji w dniu [...] maja 1994 r., tj. w okresie obowiązywania ustawy o znakach towarowych. Organ przywołał treśc art. 31 zd 2 u.z.t. i wskazał, że przepis ten umożliwia wystąpienie z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji po upływie pięciu lat od daty rejestracji jedynie w stosunku do uprawnionego, który uzyskał prawo wyłączne działając w złej wierze. Urząd zauważył, że prawo z rejestracji znaku CRACOVIA CRACOVIA R-90 577, zostało udzielone w dniu [...] maja 1996r. natomiast postępowanie o unieważnienie tego prawa zostało wszczęte w dniu [...] kwietnia 2002r., a więc po upływie nieomal sześciu lat od dnia uzyskania prawa wyłącznego. W związku z powyższym, wnioskodawca obowiązany był do wykazania, zgodnie z art. 31 u.z.t., że uprawniony uzyskał sporne prawo działając w złej wierze. Zdaniem Urzędu Patentowego, w rozpatrywanej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że uprawniony uzyskał prawo z rejestracji na znak towarowy CRACOVIA CRACOVIA działając w złej wierze a zatem organ odstąpił od dokonywania oceny zarzutów wnioskodawcy wynikających z naruszenia art. 8 pkt. 5 i 1 ustawy o znakach towarowych, uznając że nie jest to w zaistniałej sytuacji konieczne. Uzasadniając swoje stanowisko, co do przyjęcia, iż T. nie wykazał, że uprawniony uzyskał prawo z rejestracji na znak towarowy CRACOVIA CRACOVIA działając w złej wierze organ odniósł się do argumentów przedstawionych we wniosku o unieważnienie. Urząd dokonał porównania dat decyzji wydanych na podstawie art. 8 pkt 5 u.z.t. w sprawach: o unieważnienie prawa z rejestracji na znak towarowy słowny CRACOVIA R-79 908 oraz o unieważnienie prawa z rejestracji na znak towarowy słowno-graficzny CRACOVIA R-81 206 i stwierdził, że każda z tych decyzji ( a były to decyzje unieważniające) została wydana już po udzieleniu przez Urząd Patentowy prawa wyłącznego na sporny znak CRACOVIA CRACOVIA. Organ zaakcentował, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek udowodnienia złej wiary po stronie uprawnionego, natomiast samo wskazanie na okoliczność unieważnienia wcześniejszych praw z rejestracji nie jest wystarczającym argumentem, zdaniem Urzędu, aby stwierdzić, że uprawniony dokonał zgłoszenia przedmiotowego znaku w złej wierze. Organ podniósł, iż "wydaje się, że zgłaszający nie mógł przewidzieć, że wobec udzielonych na jego rzecz praw z rejestracji zostaną wszczęte postępowania kwestionujące zdolność rejestrową tychże znaków oraz, że postępowania te zakończą się unieważnieniem praw z rejestracji. Nawet, jeżeli przyjąć sposób rozumowania wnioskodawcy, jak dalej wywodzi organ, to wiedza uprawnionego o niedopuszczalności udzielenia rejestracji na ten znak nastąpiła dopiero po wydaniu ostatecznych decyzji przez Komisję Odwoławczą stwierdzających o naruszeniu art. 8 pkt. 5 ustawy o z znakach towarowych, a fakty te miały miejsce już po udzieleniu prawa z rejestracji na znak CRACOVIA CRACOVIA. Stąd też, zarzut o uzyskaniu prawa z rejestracji znaku CRACOVIA CRACOVIA R-90 577 w złej wierze nie znajduje uzasadnienia". Ponadto, jak podnosi dalej organ, każda z przywołanych decyzji została wydana w konkretnej sprawie i odnosiła się do konkretnego znaku CRACOVIA: słownego R-79 908 oraz słowno-graficznego R-81 206, pomimo, że pomiędzy znakami istnieje podobieństwo w szczególności w warstwie słownej, to jednak każda z tych decyzji została wydana w oparciu o konkretny stan faktyczny. Ponadto podniesiono, że sam wnioskodawca przyznał, że jego znak jest zbliżony do znaku CRACOVIA R-81 206, a nie do znaku spornego (karta 65 akt adm). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na omówioną wyżej decyzję z dnia [...] listopada 2005r. T. Spółka z o.o. (dalej również jako: skarżąca), reprezentowany przez rzecznika patentowego R. H., wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Decyzji zarzucił naruszenie: 1/ art. 8 pkt l i pkt 5 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych w związku z art.315 ust.3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej przez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie; 2/art.77 § l kpa - poprzez błędne zebranie i dowolną ocenę materiału dowodowego, a zwłaszcza pominięcie orzecznictwa; 3/ art. l07 par 3 kpa - poprzez brak wyjaśnienia podstaw prawnych w oparciu, o które wykluczono działanie w złej wierze. W ocenie skarżącej, wskazane naruszenia zarówno prawa materialnego jak i przepisów postępowania miały istotny wpływ na wynik sprawy. Urząd Patentowy uznał bowiem, że przy dokonywaniu zgłoszenia, działając w złej wierze, nie należy kierować się przepisami prawa, ale liczyć ewentualnie na to, że nikt nie zakwestionuje zdolności rejestrowej. Powyższe stanowisko Urzędu wynika, zdaniem strony, z uzasadnienia decyzji, gdzie na stronie 5, organ stwierdza: "Wydaje się, że zgłaszający nie mógł przewidzieć, iż wobec udzielonych na jego rzecz praw Z rejestracji zostaną wszczęte postępowania kwestionujące zdolność rejestrową tychże znaków oraz, że postępowania te zakończą się unieważnieniem praw z rejestracji. Nawet, jeżeli przyjąć sposób rozumowania wnioskodawcy to wiedza uprawnionego o niedopuszczalności udzielenia rejestracji na ten znak nastąpiła dopiero po wydaniu ostatecznych decyzji przez Komisję odwolawczą stwierdzających o naruszeniu prawa z rejestracji na znak towarowy CRACOVIA-CRACOVIA. " Tymczasem, jak wywodzi dalej skarżąca, w pierwszym zdaniu uzasadnienia wniosku z dnia [...] kwietnia 2002r. o unieważnienie znaku spornego, wnioskodawca wskazał: "Uprawniony z rejestracji znaku towarowego nr 90577, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wiedział lub powinien wiedzieć, że zgłoszenie nie spełnia ustawowych warunków wymaganych do jego rejestracji... ". Odwołując się do decyzji wydanych przez Urząd Patentowy w innych sprawach oraz do orzeczeń NSA i WSA skarżąca stwierdziła, że powyższy pogląd znajduje oparcie zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie. Z przytoczonych orzeczeń wynika, zdaniem strony, że nawet niewiedza o naruszaniu cudzych praw nie czyni działania zgodnym z prawem, jeżeli nie zachowana została, wymagana w takich okolicznościach, zwykła staranność. Skarżąca ponownie zaznaczyła, że uprawniony działał poprzez zawodowego pełnomocnika, jakim jest rzecznik patentowy, który nie mógł nie wiedzieć, jako człowiek wykształcony, że słowo CRACOVIA jest nazwą K. m.in. w języku łacińskim. Z kolei, jako fachowiec, pełnomocnik nie mógł nie wiedzieć, że dokonując zgłoszenia znaku towarowego, bez zgody właściwych władz miasta K., że narusza cudze prawa podmiotowe. Zdaniem strony, ponieważ Urząd Patentowy nie tylko nie uwzględnił powyższych faktów ale i nie uzasadnił dlaczego zostały pominięte , wobec tego należy stweirdzic, że organ naruszył dyspozycję art.77 § 1 i art. 107 § 3 kpa. W piśmie z dnia z dnia [...] lipca 2006r. (k. 37 akt sądowych) pełnomocnik skarżącego powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006r. w sprawie sygn II GSK 67/06 wskazał, że w rozpatrywanej sprawie, jego zdaniem, Urząd Patentowy RP zastosował złe przepisy, bowiem sprawę winien rozpoznac na podstawie art. 165 p.w.p. a nie w oparciu o przepis art. 31 u.z.t. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia. Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Skarga wniesiona przez T. Spółka z o.o. zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] została wydana z naruszeniem prawa. W pierwszej kolejności należy stwierdzic, iż Sąd podziela stanowisko organu, co do tego, że wnioskodawca miał interes prawny o którym mowa w art. 164 p.w.p do złożenia przedmiotowego wniosku. O posiadaniu przez stronę interesu prawnego świadczy, bowiem okoliczność wydania przez Urząd Celny w K. decyzji o zatrzymaniu oznaczonych znakiem CRACOVIA towarów wnioskodawcy a także wszczęcie przez Prokuraturę Rejonową K. postępowania przygotowawczego (sygn. akt [...]) w sprawie przywłaszczenia przez T. znaku towarowego CRACOVIA, a także na związane z powyższym przeszukanie pomieszczeń zakładów wnioskodawcy, dokonane na podstawie postanowienia [...] Prokuratury. W rozpoznawanej sprawie, udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy nastąpiło pod rządami ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (u.z.t.), natomiast wniosek o unieważnienie tego prawa został złożony w dniu [...] kwietnia 20002 r. a zatem pod rządami ustawy Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2001 r. Nr 49, poz.508 ze zm., p.w.p.). Z dniem wejścia w życie p.w.p., co nastąpiło w dniu 22 czerwca 2001 r., utraciła moc ustawa o znakach towarowych. W tym stanie rzeczy, dla zastosowania właściwych przepisów prawa materialnego istotne znaczenie ma rozstrzygnięcie zagadnień o charakterze intertemporalnym.. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w wyroku z dnia 24 maja 2006 r. sygn II GSK 67/06, że w sytuacji w której wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy (gdy prawo to powstało pod rządami u.z.t.), został złożony po wejściu w życie ustawy Prawo własności przemysłowej nie ma zastosowania przepis art. 31 ustawy o znakach towarowych, bowiem w omawianej sytuacji nie ma zastosowania art. 315 ust.3 p.w.p. Tym samym nie jest dopuszczalne ograniczenie oceny legalności decyzji administracyjnej jedynie do sytuacji szczególnej, jaką jest uzyskanie rejestracji w złej wierze. W rozpatrywanej sprawie, powołując się na przepis art. 315 ust. 3 p.w.p. organ wadliwie uznał, iż podstawę prawną oceny zdolności rejestrowej spornego znaku towarowego słownego CRACOVIA CRACOVIA R-90 577 stanowic będą przepisy u.z.t. bowiem znak ten został zgłoszony do rejestracji w dniu [...] maja 1994 r., tj. w okresie obowiązywania ustawy o znakach towarowych. Konsekwencją nieprawidłowego zastosowania art. 315 ust.3 p.w.p. było zatem oparcie decyzji na podstawie art. 31 u.z.t. zamiast zastosowania w niniejszej sprawie art. 164 i 165 p.w.p. Z powyższych względów, zaskarżoną decyzję należało uchylic na podstawie art.145 § l lit a) i c) p.p.s.a. O niewykonywaniu uchylonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.ps.a. natomiast o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżącej kwotę 1615 złotych na którą składa się zwrot wpisu sądowego w wysokości 1000 zł, wynagrodzenie pełnomocnika strony będącego rzecznikiem patentowym - 600 zł oraz 15 zł opłaty za pełnomocnictwo.