VI SA/Wa 747/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2014 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za użytkowanie odbiorników telewizyjnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE: B. M. (zwana dalej skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za użytkowanie odbiorników telewizyjnych w kwocie 3474 złote. Skarżąca wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wskazała, iż wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody w jej majątku. Podniosła, że ustalona w decyzji kwota stanowi bardzo duże obciążenie jej budżetu, gdyż utrzymuje się z emerytury w wysokości 1800 zł netto (na co przedstawiła kserokopię wydruku z konta potwierdzającego wysokość otrzymanej przez nią emerytury w styczniu i lutym 2015 r.) oraz sezonowo prowadzonej działalności gospodarczej. Dodała, iż obecnie nie posiada wystarczających środków, aby ustaloną kwotę, tj. 3474 zł zapłacić, a dochody z działalności gospodarczej polegającej na wynajmie pokoi osiągnie dopiero w sezonie letnim. Żądania kwota znacznie przekracza jej miesięczne dochody, a egzekucyjne zajęcie konta bankowego, spowoduje całkowite odcięcie jej od środków pieniężnych potrzebnych na bieżące, codzienne wydatki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ppsa) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 1 ppsa). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 ppsa. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. – FZ 65/04). Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia – tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ppsa, czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia wnioskującemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody w jej majątku. Podniosła, iż za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia okoliczność, że ustalona w decyzji kwota (3474 zł) stanowi bardzo duże obciążenie jej budżetu, gdyż utrzymuje się z emerytury w kwocie 1800 zł netto oraz z sezonowo prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na wynajmie pokoi. Dodała, iż obecnie nie posiada wystarczających środków, aby zapłacić ww. kwotę. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca załączyła kserokopię wydruku z konta potwierdzającego wysokość otrzymanej przez nią emerytury w styczniu i lutym 2015 r. Nie przedstawiła jednak żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację materialną na chwilę obecną, jak choćby wydruk z rachunku bankowego, potwierdzający, iż brak wstrzymania zaskarżonej decyzji mógłby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie znając sytuacji materialnej skarżącej (np. stanu jej zasobów pieniężnych, skali ewentualnych oszczędności) nie ma możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody majątkowej w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji ani czy skutki tej decyzji byłyby rzeczywiście trudne do odwrócenia. Należy również zaznaczyć, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w ramach instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu kompetencji Sądu do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 391/10). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.