VI SA/Wa 749/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Asesor WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi U. R. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia prawa przez przewoźnika lotniczego oddala skargę U. R. wniosła skargę na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] zmieniającą poprzedzającą decyzję tego organu z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika "[...]" S.A. z siedzibą w [...] przepisów rozporządzenia nr 261/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 poprzez stwierdzenie dodatkowo naruszenia przez przewoźnika art. 14 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia oraz utrzymującą poprzedzającą decyzję w mocy w pozostałej części. Z przedstawionych przez organ akt administracyjnych wynika, iż w dniu [...] sierpnia 2005 r. do Urzędu Lotnictwa Cywilnego wpłynęła skarga U. R. na przewoźnika lotniczego "[...]" S.A. z/s w [...] w związku z odwołaniem rejsu z [...] do [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. i odmową wypłaty przez przewoźnika odszkodowania z tego tytułu. Z treści skargi wynikało, że U. R. miała odbyć w dniu [...] czerwca 2005 r. lot samolotem [...] nr lotu [...] o godz. 12:50 z [...] do [...] na lotnisko [...]. Mimo, że przeszła odprawę bagażową i paszportową bez kłopotów nie została wpuszczona na pokład samolotu, lecz po kilku godzinach oczekiwania przewieziono ją wraz z grupą ok. 50 pasażerów do hotelu i poinformowano, że odlot nastąpi dopiero w dniu [...] czerwca 2005 r. o godz. 13:00. W dniu [...] czerwca 2005 r. odlot do [...] nastąpił z znacznym opóźnieniem dopiero o godz. 19:00, ponadto nie na lotnisko [...], lecz na lotnisko [...], a przewoźnik nie zapewnił pasażerom transportu miedzy tymi lotniskami. Skarżąca poinformowała, że przewoźnik odmówił jej wypłaty rekompensaty tłumacząc się tym, że zaistniały nadzwyczajne okoliczności, których nie można było przewidzieć, ponieważ lot nr [...] został odwołany z powodu usterki technicznej samolotu. Według skarżącej te wyjaśnienia przewoźnika są nieprawdziwe, gdyż część pasażerów została wpuszczona w dniu [...] czerwca 2005 r. na pokład samolotu i odleciała do [...]. W związku z wniesioną skargą Urząd Lotnictwa Cywilnego w piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r. wezwał przewoźnika "[...]" S.A. do przedstawienia dowodów na potwierdzenie, że usterka techniczna, która wystąpiła w samolocie planowanym na lot nr [...] z [...] do [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. była nadzwyczajną okolicznością, której nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków oraz udzielenia informacji, czy przewoźnik wywiązał się z obowiązków wynikających z art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 261/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. W odpowiedzi na to pismo "[...]" S.A. w piśmie z dnia [...] września 2005 r. wyjaśniły, że lot nr [...] z [...] do [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. został odwołany załączając do tego pisma dokumenty na potwierdzenie wystąpienia usterki technicznej samolotu. Jednocześnie poinformowano, że część pasażerów tego lotu została wysłana tego samego dnia rejsami innych przewoźników (w miarę wolnych miejsc), natomiast pozostali pasażerowie, w tym skarżąca, mieli zmienioną rezerwacje na [...] czerwca 2005 r. i w związku z tym zapewniono im hotel i posiłki. Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego stwierdził naruszenie przez przewoźnika "[...]" S.A. art. 9 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 lit. b, art. 9 ust. 2 w związku z art. 6 ust. 1 lit. i oraz art. 8 ust. 3 w związku z art. 5 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) Nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz. U. L 46 z 17.2.2004.) polegające na niezapewnieniu U. R. pomocy w postaci bezpłatnych rozmów telefonicznych, dalekopisów, e-maili oraz niezapewnieniu jej transportu pomiędzy lotniskami [...] i [...] ustalając termin usunięcia ww. nieprawidłowości w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykazało, iż przewoźnik "[...]" S.A. odwołały rejs nr [...] z [...] do [...], planowany na dzień [...] czerwca 2005 r. z powodu usterki technicznej samolotu. Zgodnie natomiast z pkt. 14 preambuły do rozporządzenia nr 261/2004WE zobowiązania przewoźników lotniczych powinny być ograniczone lub ich odpowiedzialność wyłączona w przypadku, gdy zdarzenie jest spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków. Okoliczności te mogą, w szczególności, zaistnieć w przypadku..., nieoczekiwanych wad mogących wpłynąć na bezpieczeństwo lotu oraz strajków mających wpływ na działalność przewoźnika". W ocenie organu okoliczności zdarzenia w postaci nieoczekiwanej usterki siłownika steru kierunku oraz konieczność przeprowadzenia naprawy uszkodzenia od [...] do [...] czerwca 2005 roku przez przewoźnika, stanowiły podstawę do wyłączenia jego odpowiedzialności. Decyzja przewoźnika o wycofaniu statku powietrznego z eksploatacji w celu wykonania naprawy była prawidłowa i w związku z tym "[...]" S.A. nie były zobowiązane do wypłaty na rzecz pasażerki U. R. odszkodowania, o którym mowa w art. 7 lit. c rozporządzenia w związku z art. 5 ust. 1 lit. c rozporządzenia, gdyż zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia udowodniły, że odwołanie lotu było spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków. Ponadto przewoźnik poinformował pasażerkę o możliwości alternatywnego połączenia i zaoferował jej odbycie podróży do [...] w dniu [...] czerwca br., najbliższym możliwym połączeniem z tym, że przylot nastąpił na lotnisko [...], zamiast na lotnisko [...]. Pasażerka przyjmując zaproponowany wariant podróży dokonała więc wyboru, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lit b w związku z art. 5 ust. 1 lit. a rozporządzenia. W związku z powyższym Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, stwierdził, że "[...]" S.A. wywiązały się z obowiązku o którym mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia. Nie wywiązały się natomiast z obowiązku wynikającego z art. 8 ust. 3 nie zapewniając pasażerce transportu pomiędzy lotniskami. Przewoźnik wywiązał się ponadto z obowiązków wynikających z art. 9 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 lit. b rozporządzenia, zapewniając U. R. posiłki oraz napoje w ilościach adekwatnych do czasu oczekiwania, zakwaterowanie w hotelu oraz transport pomiędzy lotniskiem, a miejscem zakwaterowania w [...]. Nie zaproponował jednak pasażerce możliwości odbycia dwóch bezpłatnych rozmów telefonicznych, wysłania dalekopisów, przesyłek faksowych, co stanowiło naruszenie art. 9 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 lit b rozporządzenia. W związku z sześciogodzinnym opóźnieniem rejsu nr [...], którym skarżąca odbyła podróż z [...] do [...] w dniu [...] czerwca 2005r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego stwierdził, że przewoźnik wywiązał się z obowiązków wynikających z art. 9 ust. 1 lit. a w związku z art. 6 ust. 1 lit. i rozporządzenia. Nie zaproponował jednak pasażerce możliwości odbycia dwóch bezpłatnych rozmów telefonicznych, wysłania dalekopisów, przesyłek faksowych, co stanowiło naruszenie art. 9 ust. 2 w związku z art. 6 ust. 1 lit. i rozporządzenia. Wobec powyższych ustaleń organ stwierdził, że przewoźnik jest zobowiązany do zwrotu poniesionych z tego tytułu przez pasażerkę kosztów. Skarżąca wystąpiła do Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu odwołania podniosła, że nie jest jej znana treść pisma wyjaśniającego przewoźnika, na które powołał się organ w swojej decyzji. Podkreśliła, że w dniu [...] czerwca 2005 r. potwierdziła telefonicznie swój odlot i wtedy nie uzyskała żadnej informacji od przewoźnika o ewentualnych kłopotach technicznych samolotu. W dniu [...] czerwca 2005 r. przeszła odprawę bagażową i paszportową bez kłopotów, ale na pokład samolotu weszła tylko część pasażerów, a grupie około 50 pasażerów odmówiono wejścia. Nikt nie poinformował tych pasażerów o problemach technicznych samolotu. Ponadto przewoźnik nie poinformował jej o możliwości alternatywnego połączenia, a o tym, że poleci rejsem [...] dowiedziała się dopiero w dniu [...] czerwca 2005 r. przed odlotem. W związku z tym skarżąca stwierdziła, że należy się jej odszkodowanie przewidziane w art. 7 w związku z art. 5 pkt 1 lit. c rozporządzenia nr 261/2004WE. Przewoźnik nie wypełnił bowiem właściwie obowiązków wynikających z art.5, art. 6 i art. 14 pkt 2 rozporządzenia. Podkreśliła też, że przewoźnik nie zapewnił jej pisemnej informacji o przepisach na temat odszkodowania, pomocy, jak również o sposobach skontaktowania się z wyznaczonym organem krajowym, o którym mowa w art. 16 rozporządzenia. "[...]" S.A. w piśmie z dnia [...] grudnia 2005 r. poinformowały skarżącą , że uznają jej roszczenie w wysokości 521,00 zł z tytułu poniesionych kosztów dodatkowych za rozmowy telefoniczne i transport z lotniska [...] na [...]. Urząd Lotnictwa Cywilnego, w związku ze złożonym przez skarżącą wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, pismem z dnia [...] stycznia 2006 r. zwrócił się do przewoźnika o udzielenie dodatkowych wyjaśnień. "[...]" S.A. w odpowiedzi na to wezwanie w piśmie z dnia [...] stycznia 2006 r. poinformowały organ, że pasażerowie odwołanego rejsu [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. otrzymali przy odprawie pisemną informację o możliwości zapoznania się z przysługującymi im prawami zagwarantowanymi przez rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, a kopia tego rozporządzenia była dostępna na życzenie pasażerów. Ponadto wyjaśniono, że w dniu [...] czerwca 2005 r., gdy skarżąca potwierdzała rezerwację nie było jeszcze informacji o odwołaniu rejsu [...]. W momencie, gdy skarżąca zgłosiła się do odprawy w dniu [...] czerwca 2005 r. trwała jeszcze naprawa samolotu, nie były podjęte decyzje o odwołaniu tego lotu i w związku z tym nie informowano pasażerów o problemach technicznych samolotu planowanego na ten rejs. Ponieważ skarżąca podróżowała w szczycie sezonu poinformowanie jej o możliwości alternatywnego przelotu było możliwe dopiero w chwili zamiany rezerwacji w systemie rezerwacyjnym. Przyczyną opóźnienia lotu nr [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. były natomiast ograniczenia operacyjne w pracy Portu Lotniczego w [...] i awaria taśmociągu należącego do infrastruktury poru. Pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego zawiadomił strony o zebraniu materiału dowodowego w sprawie i możliwości wypowiedzenia się przez nie w terminie 7 dni, co do zebranego materiału dowodowego. Skarżąca w odpowiedzi na to pismo nadesłała biling rozmów telefonicznych za czerwiec 2005 r. wnosząc o dołączenie go do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. zmienił swoją decyzję z dnia [...] listopada 2005 roku w ten sposób, że stwierdził dodatkowo naruszenie przez przewoźnika art. 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 261/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91, natomiast w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Ustalił jednocześnie termin usunięcia tych nieprawidłowości w ciągu 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji. W uzasadnieniu decyzji, ustosunkowując się do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdził, że w oparciu o zebrany materiał dowodowy ustalił, iż przedłużająca się naprawa uszkodzonego samolotu o znakach rejestracyjnych [...] oraz podjęcie przez "[...]" S.A. finalnej decyzji o anulowaniu lotu [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. o godz. 11:18 spowodowały brak możliwości powiadomienia o tym fakcie U. R., która w dniu [...] czerwca 2005 r., o godz. 10:15 zgłosiła się już do odprawy biletowo-bagażowej i oczekiwała w sali odlotów na ten rejs, którego planowy odlot miałnastąpić o godzinie 12:50. Mimo, iż brak wcześniejszego powiadomienia pasażerki o odwołaniu lotu [...] spowodował jej duży dyskomfort i stres, jednak biorąc pod uwagę okoliczności zdarzenia organ stwierdził, że wcześniejsze przekazanie skarżącej powyższej informacji nie było możliwe. Odnośnie zarzutu dotyczącego niepoinformowania skarżącej o możliwości alternatywnego połączenia do [...] w dniu następnym, Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego w oparciu o wyjaśnienia przewoźnika stwierdził, iż w miesiącu czerwcu 2005 roku, tj. w szczycie sezonu, większość miejsc w samolotach przewoźników wykonujących przewozy do USA i Kanady była zajęta. Poinformowanie pasażerki o alternatywnym przelocie było więc możliwe dopiero w momencie uzyskania przez przewoźnika wolnego miejsca w samolocie i faktycznej zmiany rezerwacji w systemie rezerwacyjnym. W tym wypadku pierwszym, możliwym połączeniem był więc lot [...] w dniu [...] czerwca 2005 roku. Pasażerce zaproponowano alternatywny przelot do [...], na lotnisko [...], informując ją w dniu [...] czerwca 2005 r. o nowym wariancie podróży, spełniając w ten sposób wymóg artykułu 5 ust. 2 rozporządzenia. Odnośnie zarzutu, dotyczącego odmowy wypłaty odszkodowania przez przewoźnika za odwołany lot z [...] do [...] Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w decyzji z dnia [...] listopada 2005 r., stwierdzając brak naruszenia art. 7 ust. 1 lit. c w związku z art. 5 ust. 1 lit. c rozporządzenia, gdyż przewoźnik zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia, na podstawie dostarczonych dowodów wykazał, że odwołanie lotu było spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków. W kwestii zarzutu dotyczącego braku wręczenia skarżącej przez przewoźnika pisemnej informacji o przepisach na temat odszkodowania, pomocy jak również o sposobie skontaktowania się z wyznaczonym organem krajowym Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego stwierdził, iż przewoźnik nie udowodnił, że umieścił na lotnisku, w widocznym miejscu tablicę z napisem o treści wskazanej w art. 14 ust. 1 rozporządzenia oraz, że wręczył ulotkę informującą o przepisach na temat opieki zgodnie z treścią art. 14 ust. 2 rozporządzenia i w związku z tym stwierdził naruszenie postanowień rozporządzenia w tym zakresie. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącej, że nie był jej znany materiał dowodowy w sprawie organ podkreślił, że strony miały możliwość czynnego udziału w sprawie w każdym stadium postępowania administracyjnego, a tym samym miały prawo wglądu do akt sprawy oraz prawo wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego jednak skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. W związku natomiast z przedstawionym przez skarżącą bilingiem rozmów telefonicznych Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wyjaśnił, że zgodnie z przepisami rozporządzenia, orzeka w sprawach ewentualnego naruszenia lub nienaruszenia postanowień tego rozporządzenia i nie zajmuje stanowiska odnośnie wysokości dokonywanego przez przewoźnika zwrotu kosztów. Pasażerowi przysługuje natomiast prawo do dochodzenia dalszego odszkodowania na drodze postępowania sądowego. W skardze na tę decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca zakwestionowała rozstrzygnięcie w części dotyczącej odmowy ustalenia prawa do odszkodowania wynikającego z art. 7 ust. 1 lit. c w zw. z art. 5 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 261/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91. W uzasadnieniu skargi zarzuciła, że przewoźnik udzielał jej sprzecznych informacji na temat przyczyny odwołania lotu nr [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. (w piśmie z dnia [...] lipca 2005 r. powołał się na usterkę techniczną samolotu, z kolei w piśmie z dnia [...] września 2005 r. na ograniczenia operacyjne w pracy Portu Lotniczego oraz problemy związane z jego infrastrukturą – awarię taśmociągu). Z uzasadnienia decyzji organu wynika natomiast, że przewoźnik przedstawił Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego dowody na okoliczność, że przyczyną odwołania tego lotu była usterka techniczna – usterka siłownika steru kierunku, którą zgłoszono w dniu [...] czerwca 2005 r. Skarżąca zarzuciła w związku z tym, że przewoźnik udzielał różnych informacji na temat przyczyny odwołania lotu w zależności od tego komu ich udzielał. Ponownie podniosła, że w dniu planowanego odlotu przeszła odprawę bagażową i paszportową bez żadnych kłopotów, ale na pokład samolotu weszła tylko część pasażerów, natomiast grupie około 50 osób odmówiono wejścia na pokład. Zarzuciła w związku z tym, że przewoźnik nie wyczerpał trybu postępowania określonego w art. 4 rozporządzenia dotyczącego odmowy przyjęcia na pokład. Przewoźnik nie poinformował jej także o uprawnieniach przysługujących w związku z opóźnieniem lotu nr [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. Skarżąca stwierdziła, że w świetle powyższych faktów żądanie wypłaty odszkodowania jest w pełni uzasadnione. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2005 r. Podkreślił przy tym, że postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z zasadami określonymi w Kodeksie postępowania administracyjnego. Okoliczności faktyczne zostały ustalone na podstawie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a stronom zapewniono czynny udział w postępowaniu oraz umożliwiono im wypowiedzenie się co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W trakcie postępowania ustalono natomiast, że odwołanie lotu nr [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. nastąpiło z powodu nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków. W samolocie wyznaczonym do wykonania tego lotu wykryto bowiem powstanie wady technicznej w postaci usterki siłownika steru kierunku. Przewoźnik w toku całego postępowania administracyjnego wskazywał tę usterkę jako przyczynę odwołania lotu w dniu [...] czerwca 2005 r., natomiast ograniczenia operacyjne w pracy Portu Lotniczego oraz awaria infrastruktury technicznej w postaci awarii taśmociągu były wskazywane jako przyczyna opóźnienia lotu nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Z uwagi natomiast na to, że lot nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. został odwołany nie miały w tym wypadku zastosowania przepisy dotyczące odmowy przyjęcia na pokład, na które skarżąca powołała się w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia. Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Skarga wniesiona przez U. R. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lutego 2006 r. oraz poprzedzająca ją decyzja tego organu z dnia [...] listopada 2005 r. zostały wydane z naruszeniem prawa. Skarżąca zakwestionowała powyższą decyzję w części dotyczącej odmowy ustalenia prawa do odszkodowania wynikającego z art. 7 ust. 1 lit. c w zw. z art. 5 ust. 1 lit. c rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91. Art. 5 ust. 1 lit. c w/w rozporządzenia nr 261/2004 stanowi, że w przypadku odwołania lotu, pasażerowie, których to odwołanie dotyczy mają prawo do odszkodowania od obsługującego przewoźnika lotniczego, zgodnie z art. 7 tego rozporządzenia. W ust. 3 tego artykułu zostało jednak przewidziane, że obsługujący przewoźnik lotniczy nie jest zobowiązany do wypłaty rekompensaty przewidzianej w art. 7, jeżeli może dowieść, że odwołanie jest spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków. Przewoźnik "[...]" S.A. wykazały w toku postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, że odwołanie lotu nr [...] z [...] do [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. nastąpiło z powodu awarii technicznej samolotu o znakach rejestracyjnych [...] wyznaczonego do wykonania tego lotu – usterki siłownika steru kierunku. Usterkę tę wykryto w dniu [...] czerwca 2005 r. po przylocie rejsu nr [...] z [...] do [...], a samolot przywrócono do eksploatacji w dniu [...] czerwca 2005 r. Na potwierdzenie tego faktu przewoźnik przedstawił potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię pokładowego dziennika technicznego. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego w tym stanie faktycznym zasadnie więc uznał, że odwołanie lotu zostało spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków i, że przewoźnik nie jest w związku z tym zobowiązany do wypłaty odszkodowania przewidzianego w art. 7 rozporządzenia. Przewoźnik, zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i w pismach kierowanych wcześniej do skarżącej, wskazywał usterkę techniczną samolotu jako przyczynę odwołania lotu nr [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. Ograniczenia operacyjne w pracy Portu Lotniczego w [...] oraz problemy związane z infrastrukturą (awaria taśmociągu) były natomiast wskazywane przez przewoźnika (zarówno w wyjaśnieniach złożonych na żądanie organu, jak i w piśmie z dnia [...] września 2005 r. skierowanym do skarżącej) jako przyczyna opóźnienia lotu nr [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. Zarzut skargi, że przewoźnik udzielał sprzecznych informacji na temat przyczyny odwołania lotu nr [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. nie znajduje więc uzasadnienia w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Należy przy tym podkreślić, że skarżąca nie skorzystała z możliwości zapoznania się w toku postępowania administracyjnego ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz z możliwości wypowiedzenia się co do tego materiału dowodowego. Ponieważ, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, lot nr [...] z [...] do [...] w dniu [...] czerwca 2005 r. został odwołany, nie miały więc zastosowania w niniejszej sprawie przepisy powołanego w skardze art. 4 rozporządzenia nr 261/2004 (WE) dotyczące odmowy przyjęcia na pokład. W ocenie Sądu organ administracji wyczerpująco zbadał okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz prawidłowo ocenił zaistniały w sprawie stan faktyczny w świetle obowiązujących przepisów prawa. Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ administracji ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.