VI SA/Wa 75/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 14 listopada 2007 r. A. S. (dalej skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "bezczynność lub decyzję, postanowienie lub inny akt lub czynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, lub innego organu albo osoby w przedmiocie konkursu na stanowiska." Pismem z dnia 26 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skierował do skarżącego, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie: 1) organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, 2) wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji; postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczone zostało skarżącemu, jak wynika z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru, w dniu 5 marca 2008 r. Termin na usunięcie wymienionych powyżej braków formalnych skargi upłynął w dniu 12 marca 2008 r. W dniu 12 marca 2008 r. skarżący przesłał wyjaśnienia, w których stwierdził, że "żądanie Sądu jest żądaniem bezpodstawnym, nadmiernym i nieco niezrozumiałym. Skarżącemu nic bowiem nie wiadomo o przepisach pozwalających na wysuwanie pod jego adresem takich żądań, a przywołanie dowolnego przepisu z sankcją odrzucenia skargi nie jest uzasadnieniem prawnym i faktycznym orzeczenia". Jednocześnie skarżący wskazał na brzmienie art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) – cytowana dalej jako "p.p.s.a." i oświadczył, że w jego ocenie pismo z dnia 14 listopada 2007 r. spełnia wymogi tego przepisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 46 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. W myśl § 2 tego artykułu, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. Jednocześnie, zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl art. 58 § 1 pkt 3) powyższej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W sprawie niniejszej skarżący w skardze z dnia 14 listopada 2007 r. wskazał, iż przedmiotem zaskarżenia jest "bezczynność lub decyzje, postanowienie lub inny akt lub czynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, lub innego organu albo osoby w przedmiocie konkursu na stanowiska." Mając na uwadze powyższe, Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie: 1) organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, 2) wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji; postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący wskazał, iż jego skarga spełnia wszystkie elementy pisma procesowego wskazane w art. 46 p.p.s.a., w tym zawiera osnowę wniosku lub oświadczenia, poprzez zakreślenie "skarga na ....z uzasadnieniem i żądaniem merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia w przedmiocie (działanie lub bezczynność) postępowania administracyjnego - konkursowego na wyższe stanowisko w korpusie służby cywilnej (obecnie nazywane wysokim stanowiskiem państwowym)". Zatem w jego ocenie spełnia wymogi pisma procesowego. Z przywołanych przepisów art. 46 i 57 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 p.p.s.a.) i spełniać wymogi stawiane przez art. 57 p.p.s.a. W ocenie Sądu, skarga z dnia 14 listopada 2007 r. i pismo stanowiące uzupełnienie jej braków formalnych, nie stanowią zadość wymogowi stawianemu przez art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący nie określił bowiem przedmiotu zaskarżenia, gdyż nie wskazał zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Przepis art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nakłada na wnoszącego skargę obowiązek jednoznacznego sprecyzowania z jaką decyzją organu strona się nie zgadza i dlaczego w jej ocenie rozstrzygnięcie organu jest niezgodne z prawem, bądź dla niej krzywdzące. Z treści skargi i pisma złożonego w dniu 12 marca 2008 r. nie wynika jaka decyzja, postanowienie inny akt lub czynność jest przedmiotem skargi. W ocenie Sądu, takim określeniem nie jest ogólnikowe stwierdzenie skarżącego: "w przedmiocie (działanie lub bezczynność) postępowania administracyjnego - konkursowego na wyższe stanowisko w korpusie służby cywilnej (obecnie nazywane wysokim stanowiskiem państwowym)". Nie można doszukać się również realizacji wymogu stawianego przed skargą poprzez wskazanie przez skarżącego, iż: "skarżący A. S. wielokrotnie podkreślał, że znajomości prawa oczekuje od organu, a żąda od sądu właściwego także do dokonania kwalifikacji prawnej dewianctw organu i to tym bardziej im bardziej następuje eskalacja nieuctwa, przestępstw i niepoczytalności w postępowaniach administracyjnych i sądowoadministracyjnych." W ocenie Sądu, w zakreślonym terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżący co prawda przysłał pismo procesowe, ale w jego treści nie ma żadnych wskazówek pozwalających ustalić rodzaju aktu lub bezczynności zarzucanego Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Nie można zatem przyjąć, że skarżący w zakreślonym terminie prawidłowo uzupełnił braki formalne wniesionej skargi. Mając powyższe na uwadze, wniesiona skarga, której braków formalnych skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie, podlegała więc odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.