VI SA/Wa 754/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2017 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej F. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. kwotę 2217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP") na podstawie art. 245 ust. 1 w związku z art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410, dalej: "P.w.p.") i ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015, poz. 1266) oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1615), decyzją z [...] lutego 2017 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku z [...] stycznia 2016 r. F. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej: "Zgłaszający", "Skarżący"), o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z [...] listopada 2015 r., o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno - graficzny TIGER ENERGY DRINK, zgłoszony [...] listopada 2004 r. pod numerem [...] na rzecz Zgłaszającego. Zgłaszający [...] listopada 2004 r. pod numerem [...] zgłosił w celu udzielenia prawa ochronnego znak towarowy "TIGER ENERGY DRINK" przeznaczony do oznaczania w klasie 32: esencje do produkcji napojów, lemoniady, lemoniady w proszku, napoje bezalkoholowe, napoje musujące, napoje musujące w proszku, nektary owocowe, pastylki do napojów musujących, proszki do napojów musujących, preparaty do produkcji wody gazowanej, produkty do wytwarzania wody gazowanej, produkty w proszku do wytwarzania napojów energetycznych, wzmacniających i wzbogaconych mikroelementami, produkty do wytwarzania wody mineralnej, soki owocowe, soki warzywne, sorbety (napoje), syropy do napojów, woda gazowana, woda stołowa, woda mineralna, napoje energetyzujące. Po przeprowadzeniu badań UP stwierdził, że zgłoszony znak towarowy jest podobny w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., do zarejestrowanych pod numerami: - [...] (obecnie EUTM) wspólnotowego (unijnego) znaku towarowego "TOP TIGER" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., na rzecz A., przeznaczonego do oznaczania w kl. 32: "non-alcoholic drinks" /napoje bezalkoholowe/; - [...] (obecnie EUTM) wspólnotowego (unijnego) znaku towarowego "TIGER TEAM" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., na rzecz T., przeznaczonego do oznaczania towarów i usług w kl. 09, 16, 18, 24, 25, 28, 30, 32, 41 i 42, w tym w kl. 32: "aerated waters, non-alcoholic beverages, fruit drinks, fruit-flavoured waters" /wody gazowane, napoje bezalkoholowe, napoje owocowe, owocowe wody smakowe/; - [...] (obecnie EUTM) wspólnotowego (unijnego) znaku towarowego "GOLDEN TIGER“ z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., na rzecz I., przeznaczonego do oznaczania w kl. 32: "Non alcoholic beverages" /napoje bezalkoholowe/; - [...] (obecnie EUTM) wspólnotowego (unijnego) znaku towarowego "Tiger-Power" z pierwszeństwem od [...] maja 2004 r., na rzecz S., przeznaczonego do oznaczania w kl. 32: "energy drinks" /napoje energetyczne/; - [...] (obecnie EUTM) wspólnotowego (unijnego) znaku towarowego "FRUCHT-TIGER" z pierwszeństwem od [...] września 2004 r., na rzecz E., przeznaczonego do oznaczania towarów w kl. 29, 30 i 32, w tym w kl. 32: "napoje niealkoholowe; napoje, soki i soki owocowe; syropy i inne preparaty do sporządzania napojów"; - [...] (obecnie EUTM) wspólnotowego (unijnego) znaku towarowego "GREEN TIGER“ z pierwszeństwem od [...] sierpnia 2004 r., na rzecz A., przeznaczonego do oznaczania w kl. 05: "preparaty witaminowe; dodatki odżywcze do celów leczniczych; herbaty ziołowe do celów medycznych; artykuły spożywcze i napoje dietetyczne lub niedietetyczne do celów medycznych, w tym napoje izotoniczne i napoje z proszków oraz syropy do sporządzania wyżej wymienionych napojów", kl. 30: "kawa, herbata, substytuty kawy; napoje na bazie kawy; napoje na bazie kakao; napoje na bazie czekolady; napoje na bazie herbaty; herbata mrożona" i kl. 32: "woda mineralna i woda sodowa i inne napoje bezalkoholowe, napoje owocowe i soki owocowe; syropy i inne preparaty do sporządzania napojów; napoje niealkoholowe; aperitify bezalkoholowe; cydry bezalkoholowe; bezalkoholowe ekstrakty owocowe; napoje izotoniczne; lemoniady; koncentraty do sporządzania napojów; soki z warzyw"; - [...] (obecnie EUTM) wspólnotowego (unijnego) znaku towarowego "GUARANA' TIGER" z pierwszeństwem od [...] listopada 2004 r., na rzecz U., przeznaczonego do oznaczania w kl. 05: "produkty dietetyczne, dodatki odżywcze" i kl. 32: "napoje bezalkoholowe, syropy i inne preparaty do sporządzania napojów; z wyjątkiem wszystkich piw, zarówno piw bezalkoholowych jak i napojów na bazie słodu"; - [...] (obecnie EUTM] wspólnotowego (unijnego) znaku towarowego "TIGER TIGER UNLEASH THE TASTE" z pierwszeństwem od [...] gudnia 2004 r., na rzecz H., przeznaczonego do oznaczania towarów w kl. 21, 29, 30, 31 i 32, w tym w kl. 32: "wody mineralne i gazowane oraz inne napoje bezalkoholowe; napoje owocowe i soki owocowe; syropy i inne preparaty do sporządzania napojów; mleko kokosowe; sok kokosowy, lecz z wyjątkiem ale, napojów słodowych, stoutu, piwa pełnego jasnego, towarów o charakterze piwa pełnego jasnego, piwa, piwa bezalkoholowego". W związku z powyższym UP decyzją z [...] listopada 2015 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 145 ust. 1 P.w.p., odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy TIGER ENERGY DRINK zgłoszony przez Zgłaszającego. Zgłaszający [...] stycznia 2016 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, że zastosowana przez UP podstawa prawna nie ma zastosowania, bowiem w niniejszej sprawie nie istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd. Wskazał, że w toku postępowania organ informował Zgłaszającego o toczących się postępowaniach w sprawach, w których występuje element słowny TIGER. W wyniku tych postępowań, w rejestrze znaków pozostał znak [...] BLACK TIGER, zarejestrowany dla podmiotu zgłaszającego niniejszy znak z najwcześniejszym pierwszeństwem na terytorium Polski. Ponadto wskazał, że reguła pierwszeństwa co do zasady nie wyklucza, że w danej sprawie mogą występować okoliczności, w świetle których nawet pomimo pierwszeństwa zgłoszenia wobec danego znaku nie będzie można stwierdzić istnienia przesłanek wynikających z art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Z powyższego wynika, że Zgłaszającemu przysługuje pierwszeństwo wynikające z rejestracji znaku [...] BLACK TIGER (zgłoszenie w roku 2003). Wskazał również, że Jego znaki są oznaczeniami powszechnie znanymi, bowiem od 2003 r., wprowadza je do obrotu z dużym sukcesem rynkowym. Podkreślił, że znaki wspólnotowe weszły do porządku prawnego 1 maja 2004 r., co powoduje brak możliwości unieważnienia ich z uwagi na względne przeszkody unieważnienia. Powoduje to nierówne traktowanie podmiotów wobec prawa. Uważa, że przeciwstawianie znaków obwiązujących na terenie Polski po jej akcesji winno być przez organ wyjaśnione, dlaczego nie można uznać faktu współistnienia takich oznaczeń. Podał, że duże znaczenie w niniejszej sprawie ma art. 134 P.w.p. Zgłaszający posiada najwcześniejsze prawo do oznaczenia ze słowem TIGER, co już stanowi podstawę wskazaną w art. 134 P.w.p., do udzielenia prawa ochronnego na taki sam lub podobny znak. Wskazał, że art. 134 P.w.p., należy interpretować w taki sposób, że jeżeli podmiot uzyskał prawo ochronne na dany znak lub znak powszechnie znany to należy udzielić ochrony na późniejsze zgłoszenie temu samemu przedsiębiorcy, bowiem nie zaistnieją przesłanki z art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. - wprowadzenie odbiorcy w błąd. Zgłaszający powołał się również na orzeczenie w sprawie znaku Budejovicky Budvar C-482/09, gdzie ETS dopuścił koegzystencję w rejestrze dwóch identycznych znaków, z uwagi na szczególne okoliczności sprawy - wieloletnia koegzystencja znaków w Zjednoczonym Królestwie, uzyskanie prawa wyłącznego Budweiser przez oba podmioty, używanie ich w dobrej wierze. UP, utrzymując w mocy decyzję I instancji wskazał, że ocena podobieństwa na podstawie art. 132 ust. 2 pkt. 2 P.w.p., będzie dokonana odnośnie znaków: zgłoszonego [...] TIGER ENERGY DRINK oraz przeciwstawionych: [...]"TOP TIGER", [...] "TIGER TEAM", [...] "GOLDEN TIGER", [...] "Tiger-Power", [...] "FRUCHT-TIGER", [...] "GREEN TIGER". Organ uznał następnie, że fakt podobieństwa i jednorodzajowości towarów porównywanych znaków towarowych, jest bezsporny. Porównywane towary są identyczne, podobne i jednorodzajowe, należą do tej samej branży spożywczej. Kierowane będą do tego samego odbiorcy, tymi samymi kanałami dystrybucji, mając takie samo przeznaczenie. Mieścić się będą w tych samych punktach sprzedaży. Wszystkie omawiane znaki posiadają te same lub podobnie brzmiące produkty: napoje bezalkoholowe, soki, soki i napoje owocowe, energetyzujące, syropy, preparaty do sporządzania napojów, woda, lemoniady. Fakt, iż w znaku zgłoszonym czy z udzielonym prawem ochronnym nie występują te same/identyczne terminy, nie powoduje, iż towary te nie są jednorodzajowe – podobne bądź komplementarne. Towary i usługi mogą zostać uznane za podobne nawet, jeżeli nie zostały umieszczone w tej samej klasie towarowej, gdyż Klasyfikacja Nicejska jest jedynie pomocniczym środkiem przynależności towarów lub usług do tego samego rodzaju (towarów). Ustalając właściwy krąg odbiorców porównywanych towarów, UP stwierdził, iż bez wątpienia są to towary skierowane do ogółu społeczeństwa. W niniejszym przypadku będą to przeciętni odbiorcy wody, napojów bezalkoholowych, soków i innych preparatów potrzebnych przy sporządzaniu napoi. Oceniając podobieństwo samych oznaczeń, UP wskazał, że o ile przeciętny konsument normalnie postrzega znak towarowy jako całość i nie oddaje się badaniu jego różnych detali, to co do zasady najłatwiej zapamiętywane są dominujące i odróżniające go cechy (wyrok Trybunału z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie C-251/95). Dlatego przy dokonywaniu oceny podobieństwa oznaczeń konieczne jest uwzględnienie wrażenia, jakie porównywane znaki wywierają na przeciętnego odbiorcę. Zasada ta opiera się na spostrzeżeniu, że dla konsumenta podstawowe znaczenie mają zbieżne elementy oznaczeń, co jest usprawiedliwione z psychologicznego punktu widzenia, gdyż nabywca z reguły zapamiętuję jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje. UP uznał, że porównywane znaki są podobne w warstwie słownej, fonetycznej i znaczeniowej. Warstwa wizualna jest odmienna, ze względu na zastosowanie w znaku zgłoszonym rozwiązania graficznego. Znaki przeciwstawione to oznaczenia słowne, tak więc warstwy wizualnej nie da się porównać. UP wskazał następnie, że porównywane oznaczenia zawierają ten sam element słowny, powtarzający się we wszystkich oznaczeniach, słowo TIGER. Słowo to jest identyczne, zarówno pod względem wizualnym, fonetycznym, jak i znaczeniowym. Zapisane zostało przy użyciu tych samych liter, ułożonych w tej samej kolejności. Różnica w znakach występuje jedynie w zastosowaniu w znaku zgłoszonym elementów graficznych oraz użyciu w porównywanych znakach dodatkowych elementów słownych. Użyte w znakach dodatkowe elementy słowne, takie jak: "top", "team", "gold", "power", "frucht", czy też "green" oraz "energy drink", można zaliczyć do tzw. podstawowego zasobu słów oraz do powszechności występowania ich w życiu codziennym. Taka sytuacja powoduje, iż ich znaczenie nie budzi wątpliwości nawet dla osób nie władających biegle językami obcymi. To wszystko zaś powoduje, iż dla przeciętnego odbiorcy określenia te mają przede wszystkim charakter opisowy, a nie wskazujący na konkretnego przedsiębiorcę. Dodatkowy element słowny znaku zgłoszonego wprost wskazuje na rodzaj oferowanego towaru, tj. m.in. napoju energetycznego. Dlatego też występujące w porównywanych znakach dodatkowe elementy słowne nie mogą zostać uznane za wystarczający wyróżnik tych znaków, aby konsument nie był narażony na ryzyko pomyłki. Zdaniem UP, konsumenci mając styczność z porównywanymi oznaczeniami mogą uznać, że każde z nich jest rozwinięciem lub inną wersją wcześniejszego. Powtarzającym się i przykuwającym uwagę odbiorcy elementem omawianych oznaczeń jest dominujące we wszystkich omawianych znakach słowo TIGER, jako główny element warstwy słownej występujący w porównywanych oznaczeniach. Dodatkowe elementy graficzne jakie występują w znaku zgłoszonym nie pełnią w tym przypadku znaczącej roli, aby oznaczenia uznać za nie wprowadzające odbiorcy w błąd ze względu na pochodzenie oraz nie powodują na tyle dużej odmienności, aby stwierdzić, iż współistnienie na rynku obu wskazanych znaków nie będzie powodować konfuzji wśród odbiorców. UP nie zgodził się ze Zgłaszającym, że posiadanie zarejestrowanego znaku BLACK TIGER [...] z najwcześniejszym pierwszeństwem na terytorium Polski (od 2003 r.), daje Zgłaszającemu, zgodnie z art. 134 P.w.p., możliwość udzielenia ochrony na zgłoszony znak towarowy. Artykuł 132 ust 2 pkt 2 P.w.p. wskazuje, jakie przesłanki musi spełnić oznaczenie, aby nie znalazł zastosowania ten przepis. Żadne natomiast przepisy ustawy Prawo własności przemysłowej nie stanowią, że uprawniony do znaków podobnych, korzystających już z ochrony automatycznie otrzymuje prawo ochronne na nowo zgłoszony znak. Art. 134 P.w.p., odnosi się wyłącznie do sytuacji, w której zgłaszający chce uzyskać prawo ochronne na znak podobny, czy nawet identyczny, dla zbieżnego zakresu ochrony. Ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy strona dysponując już rejestracją znaku towarowego chce posiadać kolejne tożsame, czy też zbieżne zakresowo prawo ochronne. Przepis ten, jak wskazał UP, nie gwarantuje automatycznego uzyskania przez Zgłaszającego prawa ochronnego na nowo zgłoszony znak towarowy. Świadczy o tym już chociażby użycie w jego treści zwrotu "nie wyklucza", który z prostej wykładni semantycznej oznacza, iż UP w procedurze zgłoszeniowej rozpatrując oznaczenie nie może odmówić mu rejestracji ze względu na posiadanie już przez Zgłaszającego prawa do zbieżnego oznaczenia wcześniejszego, jednakże w żaden sposób nie wyklucza badania takiego znaku pod względem wymaganych przesłanek rejestracyjnych, w niniejszej sprawie spełnianie wymagań stawianych przez art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. UP nie zgodził się również ze Zgłaszającym, że w niniejszej sprawie wystąpiły szczególne okoliczności sprawy, jak w przypadku sprawy Budejovicky Budvar C-482/09, gdzie ETS dopuścił koegzystencję dwóch identycznych znaków na jednym terenie, tymczasem Zgłaszający używa oznaczenia z elementem TIGER, który nabrał statusu znaku powszechnie znanego w dobrej wierze i znak ten występuje w rejestrze z wieloma innymi znakami z elementem "tiger" dla zbieżnego zakresu ochrony, bez ryzyka wprowadzenia odbiorcy w błąd, ze względu na dużą rozpoznawalność znaku TIGER należącego do Zgłaszającego. UP wyjaśnił, że na ocenę ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, czy też na zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., nie mają wpływu argumenty odnoszące się do długotrwałego używania na rynku znaku z elementem TIGER, nawet jeżeli oznaczenie uzyskało status znaku powszechnie znanego oraz dobrej opinii na jego temat. Zgłaszający załączył do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy materiały wskazujące na znajomość marki "tiger" na rynku. Materiały te odnoszą się do oznaczenia z elementem "tiger" w różnych odmianach słownych i graficznych, a zatem nie wyłącznie do takiej postaci, w jakiej nastąpiło niniejsze zgłoszenie. Niemniej jednak, niezależnie od przedłożonych dowodów, materiały te nie eliminują przesłanki odmowy udzielenia prawa, w postaci istnienia wcześniejszego podobnego znaku towarowego, przeznaczonego do oznaczania takich samych i podobnych towarów. Treść art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., jest w tym zakresie jasna. Przepis ten wymaga dla zastosowania go, by UP dowiódł, iż zachodzi jednorodzajowość towarów lub usług, podobieństwo oznaczeń oraz ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Spełnienie tych trzech przesłanek przesądza o zastosowaniu przepisu w niniejszej sprawie. Ustawa nie wskazuje na istnienie dodatkowych okoliczności, np. odnoszących się do wcześniejszego używania znaku w obrocie, jakie mogłyby eliminować przesłankę odmowy udzielenia prawa ochronnego. UP wskazał, że wyroku TS z 22 września 2011 r. (C-482/09, Budejovicky Budvar), został oparty na wyjątkowych okolicznościach sprawy, w której zapadł. Okoliczności te dotyczyły m.in. długiego okresu posługiwania się znakiem towarowym przed jego zgłoszeniem do rejestracji, wyraźnego rozróżniania przez konsumentów konkurencyjnych produktów o takim samym znaku towarowym ze względu na ich cechy takie jak smak, cena i wygląd, a także wyraźnego rozpoznawania, że produkty te pochodzą od różnych producentów. UP wskazał, że w niniejszej sprawie nie można dopatrzyć się analogicznych okoliczności przemawiających za stwierdzeniem, że w przypadku znaków towarowych [...] i znaków przeciwstawionych nie zachodzi wskazane w art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Za okoliczności takie nie można uznać w szczególności wskazania, że współwystępowanie w rejestrze wielu znaków z elementem TIGER dla zbieżnego zakresu ochrony, dla różnych podmiotów oraz dużą rozpoznawalność znaku TIGER należącego do Zgłaszającego dla wszystkich wskazanych towarów z klasy 32. Brak jest podstaw do stwierdzenia, iż polski konsument rozpozna i powiąże znak z elementem TIGER jedynie z jednym podmiotem, spółką Zgłaszającego, w odniesieniu do wszystkich wskazanych towarów z klasy 32. UP, odnosząc się do zarzutu Zgłaszającego, że nie miał możliwości unieważnienia przeciwstawionych znaków z uwagi na swoje pierwszeństwo do oznaczenia z elementem TIGER, gdyż przeciwstawione znaki weszły do polskiego porządku prawnego na mocy art. 142a ust. 1 rozporządzenia 40/94, obecnie art. 165 rozporządzenia o znaku towarowym Wspólnoty 207/2009 wskazał, że przeciwstawione oznaczenia to słowne znaki unijne, których daty zgłoszenia obejmują lata przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej oraz kolejne miesiące po przystąpieniu. W odniesieniu do wspólnotowych znaków towarowych, zgłoszonych do OHIM przed 1 maja 2004 r., datą pierwszeństwa jest data przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Nie ma znaczenia rzeczywista data wcześniejszego pierwszeństwa w tym Urzędzie. Każda data wcześniejszego pierwszeństwa wskazanego wspólnotowego znaku towarowego w razie kolizji ze zgłoszeniem w UP ulega przesunięciu na 1 maja 2004 r. Zgodnie z tym wywodem, cztery przeciwstawione znaki posiadają datę zgłoszenia - dzień wejścia Polski do Unii Europejskiej – 1 maja 2004 r. Data ta jest datą wcześniejszą niż data przedmiotowego zgłoszenia, a więc dzień 8 listopada 2004 r. Przeciwstawione znaki stanowią więc przeszkodę w udzieleniu prawa ochronnego w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., jako oznaczenia wcześniejsze. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] marca 2017 r., Skarżący zaskarżył decyzję UP z [...] lutego 2017 r. w całości, wniósł o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji, a także o zasądzenie na Jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji, Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a., polegające na pominięciu szeregu istotnych okoliczności sprawy, w tym faktu że Zgłaszający znak TIGER ENERGY DRINK, jest uprawniony do wcześniejszego znaku BLACK TIGER [...] oraz faktu, że Zgłaszający jest uprawniony do wcześniejszego znaku powszechnie znanego TIGER, 2) art. 107 § 3 K.p.a., polegające na braku wyjaśnienia w decyzji motywów wydanego rozstrzygnięcia. 3) art. 132 ust 2 pkt 2 P.w.p., poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie; w szczególności poprzez wadliwą wykładnię przesłanki "ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd", 4) art. 134 ust 1 P.w.p., poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi, Skarżący wskazał, że UP automatycznie przeciwstawił osiem znaków unijnych zawierających oznaczenie TIGER, winien zatem wyjaśnić z jakich przyczyn dostrzega kolizję. Winien rozważyć i ocenić jak fakt współistnienia tylu znaków z elementem TIGER dla zbieżnego zakresu ochrony wpływa na potencjalną dystynktywność tego oznaczenia. Zdaniem Skarżącego, przedstawione okoliczności faktyczne, w tym w szczególności prawa Skarżącego do powszechnie znanego znaku towarowego TIGER oraz znaku zarejestrowanego BLACK TIGER sięgające pierwszeństwem do [...] listopada 2003 r., a także intensywne używanie znaku towarowego TIGER w Polsce już od 2004 r., winny zostać wzięte pod uwagę również przy ocenie stanu faktycznego przedmiotowej sprawy i stanowić podstawę do udzielenia ochrony na przedmiotowe zgłoszenie. Skarżący nie zgodził się z UP, że art. 132 ust. 2 pkt. 2 P.w.p. nie przewidywał uwzględniania szczególnych okoliczności danej sprawy, a tym samym jakoby nieistotny był fakt posiadania przez Zgłaszającego znaku powszechnie znanego TIGER oraz znaku wcześniejszego BLACK TIGER. UP zupełnie pominął przy tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 22 września 2011 r., C-482/09 w sprawie Budejovicky Budwar w której, Trybunał dopuścił koegzystencję w rejestrze dwóch identycznych znaków towarowych "Budweiser", zgłoszonych dla identycznych towarów, z uwagi na szczególne okoliczności sprawy. Trybunał przesądził, że artykuł 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 89/104 o znakach towarowych należy interpretować w ten sposób, że właściciel wcześniejszego znaku towarowego nie może domagać się unieważnienia rejestracji identycznego późniejszego znaku towarowego określającego identyczne towary w wypadku długotrwałego jednoczesnego używania tych dwóch znaków w dobrej wierze, jeżeli używanie to nie wpływa lub nie jest w stanie negatywnie wpływać na podstawową funkcję znaku towarowego, jaką jest zagwarantowanie konsumentom wskazania pochodzenia towarów lub usług. Przenosząc wywód Trybunału na stan faktyczny przedmiotowej sprawy, zdaniem Skarżącego, przyjąć należy, że mogą istnieć inne szczególne okoliczności, które należy brać pod uwagę rozważając przesłanki kolizji znaków towarowych, a z uwagi na które nie będzie można stwierdzić negatywnego wpływu na podstawową funkcję znaku towarowego, jaką jest zagwarantowanie konsumentom wskazania pochodzenia towarów lub usług. Takie szczególne okoliczności, w niniejszej sprawie to: 1) długoletnie używanie w dobrej wierze przez Skarżącego znaku towarowego TIGER, który uzyskał status znaku powszechnie znanego, 2) współwystępowanie w rejestrze wielu znaków towarowych z elementem TIGER dla zbieżnego zakresu ochrony, 3) brak ryzyka wprowadzenia w błąd z uwagi na dużą rozpoznawalność znaku TIGER należącego do Skarżącego i brak możliwości pomyłek. Zdaniem Skarżącego pozwala to uznać, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy występują.: "szczególne okoliczności mogące uzasadniać udzielenie prawa ochronnego na późniejszy znak towarowy nawet w sytuacji identyczności tego znaku do znaku wcześniejszego i identyczności towarów objętych przeciwstawnymi znakami". Zdaniem Skarżącego, szczególnych okoliczności można się również dopatrywać w sytuacji prawnej zaistniałej z uwagi na akcesję Polski do UE w 2004 r., a więc w sytuacji gdy znaki unijne bez badania przesłanek ich rejestrowalności weszły do krajowego porządku prawnego. Gdyby bowiem znaki te zostały poddane badaniu zapewne to uprawnieni do przeciwstawionych znaków wspólnotowych byliby dziś na miejscu Skarżącego. W tych okolicznościach sprawy nie zaistniała przesłanka ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, o której mowa w art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., a to w pełni pozwala także na zastosowanie art. 134 ust 1 P.w.p. i udzielenie prawa ochronnego na przedmiotowe zgłoszenie. Skarżący podkreślił, że posiadanie prawa ochronnego na znak towarowy BLACK TIGER Nr [...] z pierwszeństwem od [...] listopada 2003 r., a zatem wcześniejszego niż znaki towarowe przywołane w zaskarżonej decyzji UP, a także jego intensywne używanie w obrocie gospodarczym na terenie Polski, eliminuje ryzyko konfuzji. Nie zgodził się też z UP, że nierelewantny dla przesłanek z art. 132 ust. 2 pkt. 2 P.w.p, był wskazany we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy fakt, że Skarżący legitymuje się prawem do znaku powszechnie znanego TIGER. Od 2004 r. Skarżący wprowadzał do obrotu napoje energetyczne oznaczając je elementem słownym TIGER. Oznaczenie TIGER, używane przez Skarżącego, w krótkim czasie osiągnęło sukces rynkowy wyprzedzając światową markę R. i stało się powszechnie rozpoznawalne. Na tę okoliczność Skarżący przedstawił szereg dowodów. Skarżący nie zgodził się z UP, że myśl wyrażona w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 lipca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 600/10, miała bezpośrednie zastosowanie do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy. Wyrok ten zapadł na gruncie innej sprawy, w której Sąd uznał, że fakt istnienia powiązań gospodarczych pomiędzy firmami/list zgody nie eliminuje ryzyka konfuzji pomiędzy znakami. Zatem ocena in abstracto, o której mówi Sąd w powyższym wyroku, dotyczy bardzo konkretnej sytuacji rynkowej związanej z istnieniem powiązań gospodarczych pomiędzy podmiotami uprawnionymi do znaku wcześniejszego i późniejszego. Wobec tego, nie dotyczy warunków rynkowych w jakich należy badać konfuzję pomiędzy znakami, a warunków w jakich funkcjonują podmioty uprawnione. Ponadto, zdaniem Skarżącego, orzeczenie to pozostaje nieaktualne wobec nowelizacji ustawy Prawo własności przemysłowej i przyjęcie przez ustawodawcę badanie znaków towarowych in concreto, a nie in abstracto. Ustawodawca wycofał się z systemu pełnego badania znaków, przyjmując system sprzeciwowy czyli system, w którym to konkretne znaki są przeciwstawiane badanemu oznaczeniu. Co więcej, ustawodawca zdecydował, że jeśli uprawniony z wcześniejszego znaku wyrazi pisemną zgodę na rejestrację późniejszego znaku to znak jak najbardziej należy zarejestrować. Skoro zatem przepisy pozwalają, aby dopuszczać rejestrację późniejszego znaku podobnego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorcy za jego zgodą to na zasadzie rozumowania a maiori ad minus, tym bardziej należy uznać za dopuszczalną rejestrację znaku późniejszego na rzecz tego samego przedsiębiorcy, który posiada już znak podobny wcześniejszy. Znaki bowiem in concreto i tak mogą współegzystować na rynku bez konfuzji. Zdaniem Skarżącego zatem, UP błędnie wyłożył w niniejszej sprawie przepis art. 132 ust.2 pkt.2 P.w.p., uznając, że po pierwsze zgłoszenie należy badać in abstracto w oderwaniu od warunków rynkowych, a po drugie, iż ryzyko wprowadzenia w błąd jest prostą wypadkową podobieństwa znaków oraz towarów. Ryzyko wprowadzenia w błąd nie jest bowiem prostą wypadkową podobieństwa znaków i towarów, a właśnie wypadkową wielu różnych czynników, które UP pominął w niniejszej sprawie, w tym fakt posiadania przez Zgłaszającego wcześniejszego znaku z elementem TIGER oraz znaku powszechnie znanego TIGER. Skarżący dodał, że w przypadku czterech przeciwstawionych znaków, nie ma nawet prawnej możliwości ich unieważnienia z uwagi na swoje pierwszeństwo do znaku krajowego BLACK TIGER Nr [...]. W ocenie Skarżącego takie postępowanie stanowi nierówne traktowanie podmiotów wobec prawa. Uprawnieni do znaków unijnych pozostają w uprzywilejowanej sytuacji prawnej, gdyż ich znaki choć z późniejszym pierwszeństwem (od daty przystąpienia) nie podlegają badaniu w stosunku do znaków krajowych nawet wcześniejszych, zaś UP przeciwstawia te znaki jako przeszkody rejestracji. UP w ogóle pominął te okoliczności, a za jedyne kryterium oceny przyjął datę pierwszeństwa, z czym nie można się zgodzić. Skarżący za nierelewantne w sprawie uznał twierdzenie UP, jakoby należało rozstrzygać na korzyść uprawnionego do znaku z wcześniejszym pierwszeństwem wątpliwości, bowiem Uprawnionym z wcześniejszym pierwszeństwem to jest właśnie Skarżący legitymujący się prawem do znaku towarowego BLACK TIGER, czego UP w ogóle nie wziął pod uwagę. Skarżący dodał, że UP przeciwstawił jedynie znaki unijne zatem w myśl powyżej przywołanego ratio legis nowelizacji ustawy Prawo własności przemysłowej i przejścia na system sprzeciwowi, znaki nieużywane w Polsce nie powinny stanowić przeszkody. Ani jeden ze znaków przeciwstawionych przez UP w przedmiotowej sprawie nie jest używany na terytorium RP, ani nie był używany w dacie zgłoszenia znaku TIGER, zatem o żadnej konfuzji nie może i nie mogło być mowy. Co więcej, cztery spośród przeciwstawionych znaków wygasły, mianowicie GOLDEN TIGER w 2010 r., TIGER- POWER w 2011 r., GREEN TIGER w 2014 r. oraz GUARANA TIGER w 2014 r. W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawę prawną odmowy udzielenia prawa ochronnego w niniejszej sprawie, stanowił art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Jak wynika z tego przepisu, nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Przytoczony przepis ma zatem zastosowanie w danym stanie faktycznym wówczas, gdy łącznie spełnione zostały trzy przesłanki: podobieństwo lub identyczność znaków towarowych, podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których przeznaczone są dane znaki oraz istnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia oznaczanych towarów lub usług, polegającego w szczególności na skojarzeniu znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Nie każde zatem podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz takie, które nawet potencjalnie mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów i usług, w szczególności poprzez ryzyko skojarzenia między znakami. Oznacza to, że w świetle art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem. UP w zaskarżonej decyzji porównał zgłoszony znak towarowy z sześcioma znakami towarowymi unijnymi z pierwszeństwem wcześniejszym niż zgłoszenie znaku towarowego Skarżącego: [...] "TOP TIGER", [...] "TIGER TEAM", [...] "GOLDEN TIGER", [...] "Tiger-Power", [...] "FRUCHT-TIGER", [...] "GREEN TIGER". W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których służą porównywane znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów lub usług implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. W celu dokonania oceny podobieństwa towarów lub usług należy uwzględnić wszystkie istotne czynniki charakteryzujące wzajemny stosunek, w którym mogą one pozostawać. Czynniki te obejmują w szczególności charakter towarów bądź usług, ich przeznaczenie, sposób używania towarów, sposób i miejsca ich sprzedaży lub świadczenia usług, jak również to, czy te towary bądź usługi konkurują ze sobą czy też się uzupełniają. Sąd zgadza się z oceną UP, że bezsporne jest podobieństwo i jednorodzajowość towarów, do których oznaczania przeznaczone były porównywane znaki towarowe. Pomimo pewnych różnic co do zasady wszystkie te znaki obejmują napoje bezalkoholowe, soki, soki i napoje owocowe, energetyzujące, syropy, preparaty do sporządzania napojów, woda, lemoniady. Są to więc, jak wskazał organ, towary podobne i jednorodzajowe, z tej samej branży spożywczej, o tym samym przeznaczeniu, zbywane tymi samymi kanałami dystrybucji, skierowane do tego samego odbiorcy – ogółu społeczeństwa. Oceny podobieństwa oznaczeń dokonuje się w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej mając na uwadze to, że decydujące znaczenie ma kryterium ogólnego wrażenia, jakie znaki te wywierają na przeciętnym odbiorcy. W orzecznictwie oraz w doktrynie podkreśla, że o ile przeciętny konsument normalnie postrzega znak towarowy jako całość i nie oddaje się badaniu jego różnych detali, to co do zasady najłatwiej zapamiętywane są dominujące i odróżniające go cechy. Jeżeli zatem elementem dominującym w porównywanych znakach są ich cechy wspólne, to zachodzi między nimi podobieństwo. Zgłoszony znak TIGER ENERGY DRINK jest znakiem towarowym słowno – graficznym. Przeciwstawione znaki "TOP TIGER", "TIGER TEAM", "GOLDEN TIGER", "Tiger-Power", "FRUCHT-TIGER", "GREEN TIGER", są znakami słownymi. Warstwa wizualna zgłoszonego znaku jest zatem elementem odmiennym w stosunku do znaków przeciwstawionych. UP słusznie uznał natomiast, ze porównywane znaki towarowe są podobne w warstwie fonetycznej i znaczeniowej, ze względu na wspólny we wszystkich znakach, słowny element "TIGER". UP prawidłowo uznał, że dodatkowe elementy słowne w porównywanych znakach: "top", "team", "golden", "power", "frucht", "green" oraz "energy drink", nie stanowią elementów dystynktywnych ze względu na to, że można je zaliczyć do tzw. podstawowego zasobu słów powszechnie występujących w życiu codziennym, których znaczenie nie budzi wątpliwości nawet dla osób nie władających biegle językami obcymi, przez co są to określenia opisowe nie identyfikujące konkretnego przedsiębiorcy. W ocenie Sądu zatem, w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości podobieństwo towarów jakie miały zostać objęte zakresem ochrony zgłoszonego znaku towarowego oraz objęte zakresem ochrony przeciwstawionych znaków towarowych, a także podobieństwo samych porównywanych oznaczeń. Przechodząc do przesłanki istnienia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia oznaczanych towarów lub usług, polegającego w szczególności na skojarzeniu znaku zgłoszonego ze znakami wcześniejszymi, należy wskazać, że przyjmuje się w orzecznictwie, jak i w doktrynie, iż ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd może mieć dwojaki charakter - bezpośredni albo niebezpośredni. Po pierwsze, odbiorca może w ogóle nie dostrzec różnicy pomiędzy nowo napotkanym w obrocie oznaczeniem, a wcześniejszym, znanym znakiem towarowym i nabyć usługę pod wpływem błędnego przekonania, iż pochodzi ona od uprawnionego do znaku wcześniej zarejestrowanego. Po drugie zaś, odbiorca może być świadomy różnic pomiędzy znakami lub rodzajem usług, do oznaczania których przeznaczone są znaki, jednak ze względu na ogół okoliczności może błędnie uznać, iż usługi oznaczane nowo napotkanym znakiem pochodzą od podmiotu powiązanego z uprawnionym do znaku wcześniejszego i zostały wprowadzone do obrotu za jego zgodą. Oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd należy dokonywać w sposób kompleksowy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych w danej sprawie, takich jak: stopień podobieństwa pomiędzy porównywanymi znakami oraz towarami lub usługami, do oznaczania których są one przeznaczone, skojarzenia jakie mogą wystąpić pomiędzy tymi oznaczeniami, czy stopień rozpoznawalności na rynku wcześniejszych znaków. Zgodzić się zatem należy ze Skarżącym, że omawiana przesłanka nie jest prostą wypadkową podobieństwa znaków i towarów, lecz wypadkową wielu różnych czynników, takich, które są istotne w danej sprawie i mogą mieć pozytywny bądź negatywny wpływ na zachowanie podstawowej funkcji znaku towarowego, t.j. zagwarantowanie odbiorcom wskazania pochodzenia towarów lub usług oznaczonych tym znakiem. Słusznie też wskazał Skarżący, że potwierdzeniem tezy, iż przesłanka ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd nie jest prostą wypadkową podobieństwa znaków towarowych i towarów lub usług, do oznaczania których są one przeznaczone, jest stanowisko wynikające z przywołanego przez Skarżącego, wyroku TSUE z 22 września 2011 r., C-482/09, w którym Trybunał uznał, że w rozstrzyganej sprawie istnieją okoliczności, które sprawiają, że używanie dwóch identycznych znaków towarowych do oznaczania identycznych towarów nie wpływa negatywnie na podstawową funkcję znaku towarowego, jaką jest zagwarantowanie konsumentom wskazania pochodzenia towarów lub usług. W ocenie Sądu, okolicznością, która mogła mieć istotne znaczenie dla oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd w niniejszej sprawie, był podnoszony przez Skarżącego fakt, posiadania i długoletnie używania wcześniejszego znaku TIGER, a także znaku BLACK TIGER. Organ uznał, że takiej przesłanki nie przewiduje art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. i doszedł do wniosku, że argumentacja Skarżącego w tym zakresie, jak również przedłożone materiały na okoliczność wskazania znajomości marki "tiger" na rynku, nie mają wpływu na ocenę ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd i zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Sąd stwierdza, że poprzez powyższe stanowisko UP, naruszył art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., poprzez jego błędną interpretację, przyjmując, że posiadanie i używanie przez zgłaszającego znak towarowy, wcześniejszych identycznych lub podobnych znaków towarowych nie ma znaczenia dla oceny wystąpienia w danej sprawie przesłanki ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia oznaczanych towarów lub usług, polegającego w szczególności na skojarzeniu znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Sąd zauważa, że celem art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., jest ochrona odbiorców przed ryzykiem pomyłki co do źródła pochodzenia towarów lub usług oznaczonych danym znakiem towarowym. Nie ulega jednak wątpliwości, że celem tego przepisu, jest również ochrona interesu gospodarczego uprawnionego do danego znaku towarowego. Ryzyko wprowadzenie odbiorcy w błąd, obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Skarżący podniósł, że używa w obrocie wcześniejsze podobne lub identyczne znaki do znaku zgłoszonego, w tym znak powszechnie znany, organ natomiast przeciwstawił znaki unijne, których rozpoznawalności w żadnym razie nie odniósł do podnoszonej przez Skarżącego rozpoznawalności Jego wcześniejszych znaków towarowych. Dlatego, zdaniem Sądu, dokonana przez UP ocena wystąpienia przesłanki ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd jest niepełna. Błędna interpretacja art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., oznacza, iż organ nie podjął wszelkich czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, UP nie wziął bowiem pod uwagę, że towary oznaczone zgłoszonym znakiem towarowym, mogą być kojarzone właśnie z wcześniejszymi znakami towarowymi Skarżącego. Z tego też względu organ powinien przeanalizować materiały przedstawione przez Skarżącego dotyczące używania w obrocie wcześniejszych znaków towarowych – TIGER i BLACK TIGER, jest on bowiem obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a materiały przedstawione przez Skarżącego mogą mieć istotne znaczenie dla ustalenia stanu faktycznego sprawy i występowania bądź braku przesłanki ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Pominięcie przez organ materiałów dowodowych przedstawionych przez Skarżącego na skutek uznania, iż nie mają one znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, ponieważ nawet jeżeli oznaczenie TIGER uzyskało status znaku powszechnie znanego, okoliczność ta nie mieści się w ramach omawianej przesłanki, oznacza, że organ ocenił wystąpienie tej przesłanki w sposób dowolny, naruszając zasadę swobodnej oceny dowodów. Sąd stwierdza zatem, że zaskarżona decyzja została wydana również z naruszeniem przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ze względu na wadliwą ocenę wystąpienia w niniejszej sprawie przesłanki ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. W ocenie Sądu okoliczność, że znaki unijne, stanowiące w niniejszej sprawie przeszkodę w rejestracji przedmiotowego znaku towarowego, weszły do krajowego porządku prawnego w związku z akcesją Polski do UE, bez badania przesłanek ich rejestrowalności, nie stanowi okoliczności, która mogłaby mieć znaczenie dla oceny przesłanki ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. W związku z czym, zdaniem Sądu nie jest to okoliczność (wejście do krajowego porządku prawnego unijnych znaków w związku z akcesją Polski do UE), która powinna być brana pod uwagę przez UP przy ocenie ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd w związku z zgłoszeniem znaku towarowego w celu udzielenia prawa ochronnego i porównywaniem tego znaku z unijnymi znakami towarowymi. W każdym razie nie jest to okoliczność, która wyłączałaby to ryzyko w przypadku podobieństwa zgłoszonego znaku towarowego i znaków unijnych oraz zakresu ochrony tych znaków. Sąd zauważa, że argument Skarżącego, zgodnie z którym gdyby porównywane z przedmiotowym znakiem towarowym unijne znaki towarowe zostały poddane badaniu to uprawnieni do tych znaków byliby na miejscu Skarżącego, jedynie potwierdza możliwość występowania omawianej przesłanki ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczonych tymi znakami. W ocenie Sądu nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia art. 134 P.w.p., zgodnie z którym, w brzmieniu obowiązującym w dniu zgłoszenia przedmiotowego znaku towarowego, udzielenie przedsiębiorcy prawa ochronnego na znak towarowy dla określonych towarów nie wyklucza udzielenia mu prawa na taki sam znak również dla towarów identycznych lub podobnych, a także udzielenia mu prawa ochronnego na podobny znak towarowy dla towarów identycznych lub podobnych. Z przepisu tego bowiem wynika, że wcześniejsze znaki towarowe podmiotu, który zgłasza kolejny znak towarowy, nie mogą stanowić przeszkody w rejestracji tego znaku. Z przepisu natomiast nie wynika gwarancja rejestracji tego znaku ze względu na już zarejestrowane wcześniejsze znaki towarowe. Z powyższych względów Sąd uznał za zasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia przez UP art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., poprzez błędną wykładnię w związku z nieprawidłowym rozumieniem przesłanki "ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd". Sąd stwierdza również, że analiza podobieństwa towarów oraz znaków towarowych, została dokonana przez UP prawidłowo, jednak analiza ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, na skutek błędnej wykładni art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., została dokonana przez UP z naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co zostało powyżej wyjaśnione. UP rozpoznając ponownie sprawę dokona analizy przesłanki ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd w niniejszej sprawie uwzględniając wskazaną przez Sąd interpretację art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. i okoliczność posiadania przez Skarżącego wcześniejszego prawa ochronnego na znak towarowy "TIGER" oraz na znak towarowy "BLACK TIGER", co może sprawiać, że zgłoszony znak towarowy będzie kojarzony właśnie z tymi znakami, a nie ze znakami przeciwstawionymi. UP przeanalizuje również pod tym kątem materiał dowodowy przedłożony przez Skarżącego. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200, w zw. z art. 205 § 2 i art. 209 tej ustawy.