VI SA/Wa 756/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Pr, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2016 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Ministra Rozwoju z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie wykreślenia z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oddala skargę Minister Rozwoju postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku M. M. (dalej przedsiębiorca, skarżąca) o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] listopada 2015 r. znak [...] odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Ministra Gospodarki z dnia [...] października 2013 r. [...]. Wydając powyższe postanowienie organ działał na podstawie art. 149 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz w związku z art. 148 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej: k.p.a.). Do wydania powyższego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] października 2013 r. Minister Gospodarki, działając w oparciu o art. 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672) wykreślił przedsiębiorcę z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej z powodu nieprawidłowych danych publikowanych we wpisie. Niniejsza decyzja została doręczona stronie w dniu 4 listopada 2013 r., na adres: ul. E. w P., figurujący w CEIDG jednocześnie jako adres głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej, adres zamieszkania oraz adres do doręczeń. Odbiór decyzji pokwitował R. M. W piśmie z [...] marca 2015 r. (nadanym [...] marca 2016 r.), skierowanym do Ministra Gospodarki, strona wniosła o wyjaśnienie faktu wykreślenia z CEIDG. W piśmie tym wskazała, iż 9 marca 2015 r. uzyskała informację w [...] Oddziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P., że na podstawie art. 35 ust. 1 i 2 ustawy o swobodzie została wykreślona z CEIDG. Odpowiedź na powyższe pismo została doręczona skarżącej 25 kwietnia 2016 r. wraz z fotokopią decyzji z dnia [...] października 2013 r. Dnia [...] maja 2015 r. skarżąca nadała wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] października 2013 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] Minister Gospodarki, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niniejsze postanowienie zostało doręczone stronie [...] czerwca 2015 r. W dniu [...] maja 2015 r. do Ministra Gospodarki wpłynął wniosek skarżącej (data nadania 25 maja 2015 r.) o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Ministra Gospodarki z dnia [...] października 2013 r. wykreślającą przedsiębiorcę z CEIDG. Jako podstawę wniosku skarżąca podała art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Strona podniosła, iż nie dysponowała wiedzą na temat toczącego się wobec niej postępowania w przedmiocie wykreślenia z CEIDG. Jak zaznaczyła, o wydaniu decyzji administracyjnej wykreślającej z CEIDG, dowiedziała się dopiero na skutek pisma Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2015 r., doręczonego 25 kwietnia 2015 r. Strona wskazała, iż bez własnej winy nie mogła brać udziału w postępowaniu w przedmiocie wykreślenia z CEIDG. Ponadto zasadność skorzystania z nadzwyczajnego trybu wzruszenia decyzji administracyjnej uzasadniła faktem, iż w dacie uzyskania wiedzy o wykreśleniu z CEIDG, decyzja Ministra Gospodarki z dnia [...] października 2013 r. posiadała przymiot ostateczności. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. Minister Rozwoju odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Ministra Gospodarki z dnia [...] października 2013 r. Zasadność wydanego rozstrzygnięcia organ argumentował, faktem, iż w sprawie zaszły negatywne przesłanki do wznowienia postępowania, bowiem występując w dniu 25 maja 2015 r. z żądaniem wznowienia postępowania, strona nie dochowała miesięcznego terminu wynikającego wprost z przepisu 148 § 2 k.p.a. Organ uznał, że wiedzę o rozstrzygnięciu strona powzięła najpóźniej w dniu 9 marca 2015 r., co wynika bezpośrednio z oświadczenia skarżącej złożonego w dniu [...] marca 2015 r. w piśmie skierowanym do Ministerstwa Gospodarki. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skarżącą złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania art. 7, 8, 77 § 1, 80, 81, 148 § 2 i 145 § 1 k.p.a. i wobec powyższego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Strona podniosła, że wiedzę o decyzji uzyskała dopiero w dniu 25 kwietnia 2015 r., wniosek złożyła we właściwym terminie oraz, że nie zachodzą przesłanki niedopuszczalności tego wniosku. Wniosek został złożony przez stronę uprawnioną, wynika z niego jednoznacznie, że strona jest niezadowolona z wydanej decyzji, tzn. wniosek spełnia wymagania określone w art. 128 k.p.a. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy, organ ustalił, że strona nie dochowała ustawowego miesięcznego terminu wynikającego wprost z przepisu 148 § 2 k.p.a., na złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Tym samym uznał, że istnieje podstawa do odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Organ wyjaśnił, iż z literalnego brzmienia art. 148 § 2 k.p.a. wynika, że miesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Za dzień dowiedzenia się przez stronę o decyzji Minister Rozwoju uznał dzień, w którym strona powzięła jakąkolwiek wiadomość o jej istnieniu, powołując się w tej kwestii na orzecznictwo sądów administracyjnych. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 198/12 wskazano, iż informacja o wydanej decyzji nie musi pochodzić od organu wydającego decyzję. Istotne jest, by wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie. Organ podkreślił, że decyzja Ministra Gospodarki z dnia [...] października 2013 r. wykreślająca stronę z CEIDG została doręczona skutecznie, na prawidłowy adres, w dniu 4 listopada 2013 r., co oznacza, że strona w dacie doręczenia decyzji powzięła wiadomość o wykreśleniu z CEIDG. W ocenie organu, miesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, przy założeniu, że wiedzę w przedmiocie decyzji strona posiada od dnia 4 listopada 2013 r., należało liczyć, począwszy od dnia 19 listopada 2013 r. (dnia kiedy decyzja uzyskała przymiot ostateczności). Odnosząc się do argumentacji skarżącej, iż bieg terminu do złożenia wniosku rozpoczął się z dniem 26 kwietnia 2015 r., czyli dnia następnego po doręczeniu przez organ kserokopii decyzji, Minister Rozwoju stwierdził, iż powyższemu przeczy treść pisma strony z dnia [...] marca 2015 r. Wynika z niego, iż 9 marca 2015 r. skarżąca dysponowała informacją o podstawie prawnej wykreślenia z CEIDG tj. art. 35 ust. 1 i 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, jak i organie podejmującym rozstrzygnięcie, tj. Ministrze Gospodarki. Ponadto w ocenie organu zarzut naruszenia art. 7, 77 § 1, 80, 81 k.p.a. polegający na nieprzeprowadzeniu pełnego i wnikliwego postępowania dowodowego, w szczególności nieustalenie przez organ czy stronie skutecznie doręczono decyzję z dnia [...] października 2013 r. - nie zasługuje na uwzględnienie. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że strona postępowania dysponując jedynie informacją o wykreśleniu jej z CEIDG w dniu [...] marca 2015 r. musiała również wiedzieć o wydaniu w tej sprawie przez właściwy organ, tj. Ministra Gospodarki decyzji administracyjnej, podczas gdy okoliczności te nie świadczą o posiadaniu wiedzy o wydaniu decyzji administracyjnej w sprawie, a zatem skarżąca w dniu [...] marca 2015 r. (a tym bardziej w dniu 9 marca 2015 r.) nie dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania w rozumieniu art. 148 § 1 k.p.a., 2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego bez uprzedniego przeprowadzenia pełnego i wnikliwego postępowania dowodowego, a w szczególności ustalenia kiedy strona dowiedziała się o decyzji w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z CEIDG i w konsekwencji błędne przyjęcie, że taką wiedzę strona posiadała już 9 marca 2015 r., podczas gdy okoliczność ta nie wynika z treści dokumentów zgromadzonych w sprawie, a Minister Gospodarki dopiero w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. (doręczonym stronie w dniu 25 kwietnia 2015 r.) powiadomił stronę o wydaniu decyzji w tej sprawie, 3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że wznowienie postępowania administracyjnego może dotyczyć również decyzji, które nie są ostateczne, a konsekwencji nieprawidłowe przyjęcie, że termin do wznowienia postępowania administracyjnego zaczął swój bieg z dniem 5 listopada 2013 r. (dzień następujący po dniu rzekomego doręczenia stronie decyzji w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z CEIDG), podczas gdy wznowienie postępowania administracyjnego jest możliwe tylko w sprawach zakończonych decyzją ostateczną, 4. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego bez uprzedniego przeprowadzenia pełnego i wnikliwego postępowania dowodowego, a w szczególności ustalenia czy rzeczywiście skutecznie doręczono stronie postępowania decyzję administracyjną z dnia [...] października 2013 r. wydaną przez Ministra Gospodarki w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy M. M. z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, 5. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego bez uprzedniego przeprowadzenia pełnego i wnikliwego postępowania dowodowego, a w szczególności nieustosunkowanie się Ministra Rozwoju do wniosków dowodowych zawartych w piśmie strony skarżącej i bezzasadne pominięcie dowodów z dokumentów (przede wszystkim dowodu z dokumentu w postaci dołączonego do pisma z dnia [...] stycznia 2016 r. oświadczenia głównej księgowej J. R. z Biura Rachunkowego C. z siedzibą w P.), przez co Minister Rozwoju nie dysponował materiałem dowodowym wystarczającym do oceny legalności i poprawności działalności Ministra Gospodarki, w efekcie czego błędnie przyjął, że stan faktyczny sprawy został ustalony zgodnie z obowiązującymi procedurami. Wobec powyższego wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia i zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwaną dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że wznowienie postępowania jest instytucją o charakterze nadzwyczajnym i jako takie stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnej. Przyczyny wznowienia postępowania zostały przez ustawodawcę wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. Występowanie jednej z przyczyn wznowienia postępowania określonej w ww. przepisie skutkuje koniecznością wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Ustawodawca w art. 148 § 1 k.p.a. przewidział, iż podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z uwagi, iż w niniejszej sprawie jako podstawę wniosku o wznowienie postępowania strona podała art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (148 § 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie organ wskazał, iż decyzja o wykreśleniu z CEIDG została skutecznie doręczona skarżącej dnia 4 listopada 2013 r. a odbiór pokwitował R. M. Powyższe potwierdza znajdujące się w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru k. 18. Wskazany dokument uprawniał organ do przyjęcia, iż w dniu doręczenia decyzji skarżąca dowiedziała się o decyzji a tym samym składając w dniu 25 maja 2015 r. wniosek o wznowienie postępowania strona nie dochowała miesięcznego terminu wynikającego wprost z art. 148 § 2 k.p.a. W myśl bowiem art. 43 k.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresata. Korespondencja zawierająca decyzję z dnia [...] października 2013 r. została skierowana do strony, na adres do doręczeń widniejący w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej ul. E., [...] P., w aktach administracyjnych znajduje się pokwitowanie. W ocenie Sądu organ prawidłowo przyjął, że skarżąca w dniu 9 marca 2015 r. a nie jak twierdzi strona 25 kwietnia 2015 r. miała wiedzę o decyzji; jej treści; organie, który ją wydał. Powyższe wynika z faktu, iż skarżąca pismo z dnia [...] marca 2015 r. skierowała do Ministra Gospodarski – a więc właściwego organu, który wydał decyzję wykreślającą z CEIDG; podała prawidłową podstawę prawną decyzji tzn. art. 35 ust. 1 i 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej; miała wiedzę, iż wykreślenie z CEIDG następuje na wniosek, w drodze decyzji administracyjnej (wskazała bowiem, iż "nie składała wniosku, na podstawie którego mogłoby nastąpić wykreślenie wpisu z CEIDG. Nie otrzymałam również żadnej decyzji administracyjnej, na podstawie, której działalność została wykreślona."). Wobec powyższego, w ocenie Sądu organ prawidłowo przyjął, że skarżąca w dniu 9 marca 2015 r. (pomijając fakt doręczenia decyzji 4 listopada 2013 r.) posiadała informację w przedmiocie rozstrzygnięcia. Tym składając wniosek o wznowienie postępowania w dniu 25 maja 2015 r. skarżąca nie dochowała miesięcznego terminu wynikającego wprost z art. 148 § 2 k.p.a. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 145 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że wznowienie postępowania administracyjnego może dotyczyć również decyzji, które nie są ostateczne, tym samym nieprawidłowe przyjęcie, że termin do wznowienia postępowania administracyjnego rozpoczął bieg z dniem 5 listopada 2013 r. Sąd wskazuje, iż w zaskarżonym postanowieniu organ podał, iż z dniem 5 listopada 2013 r. rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy a nie termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Ponadto wskazał, iż dominujący w orzecznictwie jest pogląd, iż termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania nie może rozpocząć biegu przed uzyskaniem przez decyzję, kończącą postępowanie, przymiotu ostateczności (str. 3 decyzji). Dlatego też w dalszej części uzasadnienia Minister Rozwoju podał, iż bieg terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego należało liczyć od 19 listopada 2013 r. a nie jak wskazuje skarżąca w skardze od 5 listopada 2013 r. Ponadto Sąd zauważa, iż na piśmie skarżącej z dnia [...] stycznia 2016 r. znajduje się adnotacja, iż "przekazano merytorycznemu pracownikowi po wydaniu w dniu [...] stycznia 2016 r. postanowienia". Reasumując, w ocenie Sądu, organ administracji nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7, art. 8, art. 77 § 1 k.p.a., art. k.p.a. 80, art. 81 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albowiem podjął niezbędne czynności w celu pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w oparciu o zebrany w sposób wyczerpujący materiał dowodowy. Poprzez uzasadnienia faktyczne i prawne organ nie naruszyły też normy postępowania administracyjnego wskazanej w przepisie art. 107 k.p.a. Uzasadnienie zawiera wskazane prawem elementy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.