VI SA/Wa 76/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. D. na czynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. polegającą na zawiadomieniu o przekazaniu pisma postanawia odrzucić skargę Pismem z 30 listopada 2016 r. O. D. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w związku z niepełnieniem przez ten organ, zgodnie z powołaniem, funkcji organu wyższego stopnia w stosunku do organów Gminy [...] W. Pismem z 19 kwietnia 2016 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., działając za pośrednictwem Prezydenta [...] W. skarżący wniósł skargę na postępowanie organów gminy wskazując, że dotyczy ona wniosku z 22 grudnia 2015 r. o stypendium sportowe Prezydenta [...]. W.; negatywnej odpowiedzi [...] z [...] stycznia 2016 r., jako nie decyzji administracyjnej; skargi – odwołania do Prezydenta [...] W. z [...] lutego 2016 r. na negatywną odpowiedź i nie wydanie w przedmiocie stypendiów sportowych decyzji administracyjnych i odpowiedzi Prezydenta [...] W. z [...] marca 2016 r., Nr [...]. W związku z ww. pismem Urząd [...]. W., przy piśmie z 6 maja 2016 r. przekazał korespondencję O. D. ([...] wraz z załącznikami) do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. To, uznając się za niewłaściwe do rozpoznania skargi z 19 kwietnia 2016 r., działając w oparciu o art. 65 § 1 k.p.a., przekazało sprawę do rozpoznania Radzie [...] W., o czym zawiadomiło skarżącego (zwrot korespondencji zawierającej zawiadomienie został dołączony do akt sprawy z uwagi na jej niepojęcie w terminie). W dniu 6 września 2016 r. skarżący zwrócił się o umożliwienie mu przejrzenia akt. Pismem wniesionym drogą elektroniczną w dniu 7 listopada 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] sierpnia 2016 r. Nr [...]. Pismem z 22 listopada 2016 r. organ wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy pismo z 7 listopada 2016 r. stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, czy też jest to wniosek w innej sprawie, której przedmiot wymaga sprecyzowania. W odpowiedzi na powyższe pismem z 30 listopada 2016 r. skarżący wskazał, że wnosi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niepełnienie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. funkcji organu wyższego stopnia w stosunku do organów gminy [...] W. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uznając się za niewłaściwe nie odpowiedziało na zażalenie z 7 listopada 2016 r. pomimo tego, że jest organem odwoławczym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Pismem z dnia 13 stycznia 2017 r. skarżący doprecyzował, że przedmiotem skargi jest działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które: "nie czuje się organem nadrzędnym nad Gminą [...] W". Skarżący zakwestionował ponadto działania Sądu zmierzające do precyzyjnego określenia przedmiotu zaskarżenia. Jego zdaniem takie działania mają jedynie na celu ("teoretycznie tylko") wykonywanie obowiązków i zmierzają do formalnego załatwienia sprawy a nie merytorycznego orzekanie w przedmiocie skargi. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów prawnych i czynności z zakresu administracji publicznej mogących być przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a). Powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a zatem sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach oraz sprawami które zostały wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych. Stosownie do art. 58 § pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie skarga dotyczy czynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. polegającej na przekazaniu pisma strony organowi właściwemu do jego rozpoznania (w oparciu o art. 65 § 1 k.p.a.). Podkreślić należy, że z dniem 11 kwietnia 2011 r. na mocy ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18), zmianie uległo brzmienie przepisów art. 65 oraz art. 66 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Na mocy obecnie obowiązującego art. 65 § 1 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Z kolei, zgodnie z art. 66 § 1 k.p.a., jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu i poinformuje go o treści § 2 tj. że podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem w terminie czternastu dni od daty doręczenia zawiadomienia uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania. Oznacza to, że obecnie organ administracji publicznej, który uznał się za niewłaściwy w sprawie, bądź w części spraw, których dotyczy podanie, nie wydaje już zaskarżonego postanowienia o przekazaniu podania organowi właściwemu, czy też o zawiadomieniu o konieczności wniesienia do właściwego organu odrębnego podania. Powyższe następuje w formie czynności materialno-technicznej, pozostającej poza wskazanym w art. 3 p.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ono bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowane jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skoro czynność ta nie podlega zaskarżeniu, to w konsekwencji nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Jak wyżej wskazano skarga może dotyczyć wyłącznie przypadków określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a, które są zaskarżalne i podlegają kontroli sądu administracyjnego. Skarga nie może dotyczyć czynności faktycznych, choćby organ lub inny podmiot był zobowiązany do ich wykonania w wyniku określonych zdarzeń lub wydawania aktów administracyjnych. W tych okolicznościach uznać należy, że sprawa nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego a zatem skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Na marginesie wskazać należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego organ zajął stanowisko w przedmiocie zażalenia z 7 listopada 2016 r. Wezwał stronę do sprecyzowania treści pisma, co też ta uczyniła wskazując, że stanowi ono skargę do Sądu.