VI SA/Wa 798/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Asesor WSA Piotr Borowiecki (spr.) Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2007 r. sprawy ze skargi T. S.A. siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...], Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej także Prezes UKE) – działając na podstawie przepisów art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 113 § 3 i art. 144 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki – T. S.A. z siedzibą w W. [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE postanowienia nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. odmawiającego wyjaśnienia wątpliwości skarżącej spółki dotyczących zakresu złożonego zamówienia przez T. sp. z o.o. [...] i możliwości traktowania zamówienia na Usługę hurtowego dostępu do sieci T. S.A., w przypadku nieuruchomienia Usługi hurtowego dostępu do sieci, jako zlecenia na usługę Preselekcji - utrzymał w mocy w/w postanowienie z dnia [...] grudnia 2006 r. Z akt sprawy wynika, iż w dniu 11 października 2006 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez radcę prawnego – działając na podstawie przepisu art. 113 § 2 k.p.a. - zwróciła się do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] w kwestii: "Czy zamówienie przejścia do T., o którym mowa w § 5 ust. 4 tej decyzji, a którego elementy zostały określone w § 5 ust. 5 decyzji, należy traktować wyłączanie jako zamówienie usługi WLR, czy też - w przypadku nieuruchomienia Usługi hurtowego dostępu do sieci przez strony- może być ono traktowane jako zlecenie preselekcji". W uzasadnieniu skarżąca spółka wskazała, iż w trakcie uzgodnień spółka T. potwierdziła, że zamówienie dotyczące przejścia abonenta będzie traktowane jako całość. Na dowód tego skarżąca przedstawiła dowód w postaci pisma T. w tej sprawie wraz z ustalonym wzorem formularza. Jednakże skarżąca wskazała, iż podczas spotkania stron umowy w dniu [...] października 2006 r. spółka T. przedstawiła odmienną interpretację, zgodnie z którą w przypadku braku możliwości uruchomienia usługi WLR, T. powinna potraktować dane zamówienie jako zlecenie preselekcji. W związku z powyższą rozbieżnością co do treści w/w decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. skarżąca uznała, iż Prezes UKE winien wyjaśnić, czy powyższa interpretacja T. jest zasadna, a więc czy skarżąca jest zobowiązana do traktowania zamówienia na usługę WLR jako zlecenia preselekcji w sytuacji, gdy dla danego abonenta usługa WLR nie może zostać uruchomiona. Pismem z dnia [...] października 2006 r. Prezes UKE zawiadomił pełnomocnika skarżącej oraz spółkę T. sp. z o.o. o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...], pouczając strony o przysługujących im prawach oraz wzywając spółkę T. do przedstawienia stanowiska w sprawie. W wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącej spółki postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. Prezes UKE – działając na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne – odmówił wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...], w zakresie § 5 ust. 4 i 5 w/w decyzji dotyczącej zakresu złożonego zamówienia przez T. i możliwości traktowania zamówienia na Usługę hurtowego dostępu do sieci T., w przypadku nieuruchomienia Usługi hurtowego dostępu do sieci, jako zlecenia na usługę Preselekcji. W uzasadnieniu postanowienia Prezes UKE – powołując się na dyspozycję przepisu art. 113 § 2 k.p.a., a także na poglądy doktryny i orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego - stwierdził, iż wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani też nie może powodować zmian merytorycznych treści decyzji. W ocenie organu wyjaśnienie to nie może także pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji. Prezes UKE wskazał jednocześnie, iż wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji nie polega na interpretacji gramatycznej, logicznej czy też celowościowej, lecz jedynie na objaśnieniu, jak organ wydający decyzję rozumiał jej sens. Organ administracyjny nie jest więc powołany do interpretacji treści decyzji z zastosowaniem zasad wykładni prawa, tylko do wyjaśnienia, jak rozumiał własną decyzję. Prezes UKE stwierdził ponadto, że wyjaśnienie treści decyzji konieczne jest wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Prezes UKE uznał, iż zapisy decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., o których wyjaśnienie zwróciła się skarżąca spółka, w sposób pełny, jasny, precyzyjny i jednoznaczny regulują materię, która objęta została ich treścią. Prezes UKE wskazał, iż wykonanie przedmiotowej decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. leży po stronie T. S.A. i T. Zdaniem organu to strony tej umowy zobowiązane są wypracować takie formy działania, by spełnić warunki wskazane w decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., która uregulowała stosunki pomiędzy T. i T. w zakresie świadczenia usługi WLR. Mając to na uwadze Prezes UKE stwierdził, iż wątpliwości wskazane we wniosku przez skarżącą spółkę wykraczają poza przedmiot decyzji rozstrzygającej w zakresie usługi WLR. Zdaniem organu interpretacja oświadczeń woli składanych przez abonentów T. w związku ze zmianą dostawcy usługi nie może być materią stanowiącą przedmiot władczych rozstrzygnięć organu administracji. Według organu interpretowanie kwestii dotyczących oświadczeń woli składanych przez abonenta T., który zainteresowany jest zmianą dostawcy usług telekomunikacyjnych – nie wypełnia przesłanek wynikających z art. 113 § 2 k.p.a. Pismem za dnia [...] grudnia 2006 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu strona stwierdziła, iż – wbrew twierdzeniom organu – na tle postanowień § 5 decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r. powstaje wątpliwość związana z realizacją zamówienia na preselekcję w przypadku odmowy realizacji usługi WLR, tj. powstaje wątpliwość, czy w takim przypadku zlecenie preselekcji powinno być realizowane. Zdaniem skarżącej spółki treść w/w decyzji Prezesa UKE nie precyzuje wystarczająco kwestii wzajemnych relacji pomiędzy poszczególnymi częściami zamówienia abonenta T. na uruchomienie usługi WLR, co skutkuje niepewnością odnośnie właściwego sposobu wykonania spornej decyzji. Skarżąca zauważyła, iż podnoszona przez nią kwestia jest również w sposób niejednoznaczny rozumiana przez T. Według skarżącej wyjaśnienie przedstawionych przez nią wątpliwości nie wiąże się z wykładnią oświadczeń woli składanych przez abonentów T. Dotyczy ono natomiast wątpliwości odnoszących się do treści decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r. Skarżąca stwierdziła, iż potrzeba wyjaśnienia powstałych wątpliwości jest konieczna, albowiem z uwagi na trudności w interpretacji spornej decyzji w oparciu o wykładnię gramatyczną, nie mogą być zastosowane inne reguły interpretacyjne dotyczące wykładni oświadczeń woli określone w przepisach prawa, w szczególności nie może być stosowany przepis art. 65 § 2 kodeksu cywilnego. Skarżąca spółka wskazała, iż wprawdzie decyzja o dostępie telekomunikacyjnym zastępuje umowę o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie objętym decyzją, jednak współpraca stron nie następuje na skutek oświadczeń woli. W tym przypadku bowiem wola stron zostaje zastąpiona przez rozstrzygnięcie organu administracyjnego, narzucone na skutek przysługujących mu władczych uprawnień. W wyniku rozpoznania złożonego przez skarżącą spółkę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes UKE postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 oraz art. 113 § 2 k.p.a. i art. 144 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne - utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z dnia [...] grudnia 2006 r. w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, iż zarzut skarżącej jakoby wyjaśnienie przedstawionych przez nią wątpliwości nie wiąże się z wykładnią oświadczeń woli składanych przez abonentów T., a dotyczy wątpliwości odnoszących się do treści w/w decyzji – uznać należy za bezzasadny. Prezes UKE wskazał, iż postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. dotyczyło ustalenia warunków świadczenia usługi hurtowego dostępu do sieci telekomunikacyjnej T. Decyzja zmieniła umowę o połączeniu sieci telekomunikacyjnych T. oraz T. w zakresie przez nią regulowanym. Decyzja określiła relacje pomiędzy T. i T. w zakresie usługi WLR. Zdaniem organu należy stwierdzić, że postanowienia § 5 ust. 4 i 5 decyzji stanowią wycinek procedury związanej z realizacją zamówienia na usługę WLR. W § 5 ust. 5 Decyzji zostały wskazane elementy podstawowe, które powinny znaleźć się w zamówieniu usługi WLR. Prezes UKE ustalił w drodze decyzji minimalny katalog danych niezbędnych dla prawidłowego realizowania usługi WLR zarówno przez T., jak i T. Według organu zapisy, o których wyjaśnienie zwróciła się skarżąca spółka, w sposób pełny, jasny, precyzyjny i jednoznaczny regulują materię, która objęta została ich treścią. Prezes UKE potrzymał stanowisko, iż wykonanie przedmiotowej decyzji leży po stronie T. i T. W szczególności po stronie T. i T. leży wypracowanie takich form działania, by spełnić warunki wskazane w decyzji, która uregulowała stosunki pomiędzy T. i T. w zakresie świadczenia usługi WLR. Prezes UKE ponownie podkreślił również, że wątpliwość, którą wskazała T. we wniosku z dnia [...] października 2006 r. wykracza poza przedmiot decyzji rozstrzygającej w zakresie usługi WLR. Prezes UKE podtrzymał również swoje stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2006 r., iż wyjaśnienie wątpliwości przedstawionych przez skarżącą wiąże się z wykładnią oświadczeń woli składanych przez abonentów T. w związku ze zmianą dostawcy usług, a nie jest to materia stanowiąca przedmiot władczych rozstrzygnięć Prezesa UKE. Mając to na uwadze Prezes UKE stwierdził, iż nie wypełnia przesłanek wynikających z art. 113 § 2 kpa interpretowanie kwestii dotyczących oświadczeń woli składanych przez abonenta T., który zainteresowany jest zmianą dostawcy usług telekomunikacyjnych. Organ stwierdził w konsekwencji, że zapisy § 5 ust. 4 i 5 decyzji są jednoznaczne i nie wymagają wyjaśnień w celu ustalenia rozstrzygnięcia dokonanego przez Prezesa UKE w tym zakresie. Pismem z dnia [...] kwietnia 2007 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez adwokata – działając za pośrednictwem organu - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa UKE z dnia [...] lutego 2007 r. Skarżąca spółka - wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia Prezesa UKE oraz poprzedzającego go postanowienia tego organu z dnia [...] grudnia 2006 r. – zarzuciła organowi naruszenie przepisu art. 113 § 2 k.p.a. – polegające na niewyjaśnieniu wątpliwości co do treści decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] w części, o której wyjaśnienie wnioskowała. W uzasadnieniu skarżąca spółka, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko - podniosła, iż nie można zgodzić się z Prezesem UKE, że w związku z tym, iż obowiązek wykonania decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. ciąży na T. i T., to po stronie tych podmiotów leży wypracowanie takich form działania, by spełnić warunki wskazane w decyzji. Zdaniem skarżącej w przypadku, gdy strony umowy, do których adresowana jest decyzja prezentują odmienne stanowiska, to proponowana przez Prezesa UKE reguła nie będzie mogła mieć zastosowania. Pomimo, iż w/w decyzja z dnia [...] lipca 2006 r. zastąpiła umowę o połączeniu sieci pomiędzy T. i T., zmieniając jej zapisy, potrzeba wyjaśnienia powstałych wątpliwości jest konieczna, gdyż z uwagi na trudności w interpretacji zapisów tej decyzji w oparciu o wykładnię gramatyczną – nie mogą mieć zastosowania inne reguły interpretacyjne dotyczące wykładni oświadczeń woli określone w przepisach prawa. Skarżąca spółka wskazała dodatkowo, iż w innej decyzji administracyjnej (decyzji Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] określającej warunki świadczenia usługi WLR przez T. na rzecz T. S.A., której brzmienie jest bardzo zbliżone do decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. – Prezes UKE uznał, że poza § 5 ust. 5, który zdaniem skarżącej budzi wątpliwości, konieczne było dodanie zapisu § 5 ust.5a, który w sposób nie pozostawiający wątpliwości wyjaśnia, iż w przypadku nie zrealizowania zamówienia na usługę WLR, nie jest realizowane zlecenie preselekcji, które zostało złożone wraz z zamówieniem na usługę WLR. Według skarżącej spółki w przywołanej wyżej decyzji wydanej z wniosku T. S.A. Prezes UKE nie miał wątpliwości, iż skutki złożenia zamówienia powinny zostać uregulowane w decyzji administracyjnej, gdy tymczasem w niniejszej sprawie organ ten stoi na stanowisku, iż kwestia ta nie może być rozstrzygana przez organ administracji, gdyż dotyczy ona składania oświadczeń woli przez abonentów. W tej sytuacji – zdaniem strony skarżącej – istnieje potrzeba wyjaśnienia przez organ niejasności wynikającej z treści jego decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej - podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - wniósł o oddalenie skargi. Prezes UKE stwierdził, iż nic nie stoi na przeszkodzie, aby przy wykładni oświadczeń woli stron decyzji, zastosowanie znalazły przepisy określające zasady wykładni oświadczeń woli, a konkretnie przepis art. 65 § 1 k.c. Niemniej organ uznał, iż wykładni oświadczeń woli dokonanej w oparciu o przepis art. 65 § 1 nie może jednak przeprowadzać Prezes UKE, gdyż nie należy to do zakresu jego ustawowych kompetencji. Ustosunkowując się do zarzutu wyjaśnienia wątpliwości podniesionych przez stronę skarżącą poprzez dodanie przez Prezesa UKE zapisu § 5 ust. 5a w decyzji ustalającej warunki świadczenia usługi hurtowego dostępu do sieci telekomunikacyjnej T. dla T. S.A. – organ uznał, że nie należy łączyć tych dwóch postępowań z uwagi na to, iż obie decyzje zostały wydane na podstawie różnych stanów faktycznych, w oparciu o różne wnioski zainteresowanych stron. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu [...] października 2007 r. pełnomocnik skarżącej spółki, podtrzymując dotychczasowe zarzuty skargi – stwierdził, iż kwestia sporna, o której wyjaśnienie wnosiła skarżąca, powinna być uregulowana w decyzji. Jednocześnie pełnomocnik podniósł, że gdyby w spornej decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r. organ zawarł postanowienie analogiczne, jak w § 5 ust. 5a decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r. określającej warunki świadczenia usługi WLR przez T. na rzecz T., to strona skarżąca nie występowałaby w trybie art. 113 § 2 k.p.a. o wyjaśnienie wątpliwości. Obecny na rozprawie pełnomocnik Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, wnosząc o oddalenie skargi – podkreślił, iż przepis art. 113 § 2 k.p.a. nie pozwala na kwestionowanie zasadności decyzji. Pełnomocnik uczestnika postępowania - spółki T. sp. z o.o., wnosząc o oddalenie skargi – stwierdził, że gdyby organ rozstrzygnął pozytywnie wniosek skarżącej spółki, to w istocie zmieniłby decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga spółki T. S.A. z siedzibą w W. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] oraz utrzymane nim w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] grudnia 2006 r. - nie naruszają prawa. Przedmiotowe postanowienia Prezesa UKE nie naruszają – zdaniem Sądu – zarówno norm prawa materialnego wyrażonych w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, jak również nie uchybiają przepisom postępowania, w tym w szczególności przepisowi art. art. 113 § 2 k.p.a., a ponadto art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne w stopniu, jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Zgodnie z przepisem art. 113 § 2 k.p.a. organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. W niniejszej sprawie skarżąca spółka – powołując się na wspomniany przepis k.p.a. - wystąpiła do Prezesa UKE z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wydanej przez ten organ decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...], zadając pytanie: "Czy zamówienie przejścia do T., o którym mowa w § 5 ust. 4 tej decyzji należy traktować wyłączanie jako zamówienie usługi WLR, czy też - w przypadku nieuruchomienia Usługi hurtowego dostępu do sieci przez strony- może być ono traktowane jako zlecenie preselekcji". Należy zauważyć, iż przedmiotową decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Prezes UKE – działając m.in. na podstawie art. 28 ust. 1 w zw. z art. 30 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, dokonał zmiany postanowień umowy o połączeniu sieci telekomunikacyjnych T. oraz skarżącej T. S.A. zawartej w dniu [...] grudnia 2002 r. poprzez rozszerzenie zakresu usług międzyoperatorskich świadczonych przez T. na rzecz T. o usługę hurtowego dostępu do sieci T. Ustalając warunki świadczenia wspomnianej usługi Prezes UKE postanowił w § 5 ust. 4 decyzji, że w przypadku, gdy T. otrzyma zamówienie dotyczące przejścia abonenta T. do T., to zobowiązuje się T., w przeciągu 3 dni od daty takiego zamówienia do poinformowania T., w formie pisemnej na adres siedziby T. za potwierdzeniem odbioru oraz elektronicznie na wskazany adres e-mail o otrzymaniu zamówienia i terminie jego realizacji. W § 5 ust. 5 decyzji Prezes UKE wskazał elementy podstawowe, które powinny znaleźć się w zamówieniu usługi WLR. Niewątpliwie – zdaniem Sądu – stwierdzić należy, iż postanowienia § 5 ust. 4 i 5 decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. stanowią wycinek procedury związanej z realizacją zamówienia na usługę hurtowego dostępu do sieci (usługę WLR). Prezes UKE ustalił w drodze przedmiotowej decyzji minimalny katalog danych niezbędnych dla prawidłowego realizowania usługi WLR zarówno przez T., jak i T. Zgodzić się należy z organem, iż wykonanie przedmiotowej decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. leży po stronie skarżącej oraz spółki T. Niewątpliwie po stronie tych podmiotów leży w szczególności wypracowanie takich form działania, by spełnione zostały warunki wskazane w decyzji, która uregulowała stosunki pomiędzy T. i T. w zakresie świadczenia usługi WLR. Natomiast – w świetle przepisu art. 113 § 2 k.p.a. – obowiązkiem organu, który wydał wspomnianą decyzję, jest wprawdzie wyjaśnianie wątpliwości z nią związanych, ale tylko i wyłącznie wątpliwości dotyczących samej treści decyzji, nie zaś niejasności związanych z problematyką uregulowaną daną decyzją. Zdaniem Sądu wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji konieczne jest wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Wyjaśnienie wątpliwości nie może natomiast prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani też nie może powodować zmian merytorycznych treści decyzji (tak m.in. J. Borkowski /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 530). W ocenie Sądu wyjaśnienie to nie może także pozostawać w sprzeczności z treścią samej decyzji. Nie może ono prowadzić również do zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia, ani też do jakiejkolwiek jego korekty. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej prawidłowo wskazał także, iż wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji nie polega na interpretacji gramatycznej, logicznej czy też celowościowej, lecz jedynie na objaśnieniu, jak organ wydający decyzję rozumiał jej sens. Organ administracyjny nie jest więc powołany do interpretacji treści decyzji z zastosowaniem zasad wykładni prawa, tylko do wyjaśnienia, jak rozumiał własną decyzję. Zdaniem Sądu uznać należy, iż Prezes UKE zasadnie przyjął, iż same zapisy § 5 decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., o których wyjaśnienie zwróciła się skarżąca spółka, w sposób pełny, jasny i precyzyjny regulują materię, która objęta została ich treścią. Nie oznacza to jednak - zdaniem Sądu, iż decyzja ta nie wymaga ewentualnej zmiany lub uzupełnienia o takie zapisy, które doprecyzują wzajemne relacje pomiędzy skarżącą spółką a operatorem T. w zakresie realizacji usługi hurtowego dostępu do sieci (usługi WLR). Należy zauważyć, iż sama strona skarżąca wskazała na ewentualną potrzebę dokonania takiej korekty wspomnianej decyzji o zapis w brzmieniu analogicznym, jak wyrażony w § 5 ust. 5a decyzji Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] określającej warunki świadczenia usługi WLR przez T. na rzecz T. S.A. Strona wskazała, iż wspomniany zapis umowy łączącej skarżącą spółkę z T. w sposób nie pozostawiający wątpliwości wyjaśnia, iż w przypadku nie zrealizowania zamówienia na usługę WLR, nie jest realizowane zlecenie preselekcji, które zostało złożone wraz z zamówieniem na usługę WLR. Nie negując potrzeby uzupełnienia, czy też pewnego doprecyzowania decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. należy jednakże - zdaniem Sądu – bardzo wyraźnie podkreślić, iż wyjaśnienie treści decyzji administracyjnej, dokonywane w trybie art. 113 § 2 k.p.a., nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia, ani też do uzupełnienia wydanego wcześniej rozstrzygnięcia. Z tej przyczyny uznać należy, iż de facto wydanie przez organ, w trybie art. 113 § 2 k.p.a., rozstrzygnięcia w zakresie wnioskowanym przez skarżącą spółkę stanowiłoby w istocie przykład niezgodnego z prawem uzupełnienia (zmiany) spornej decyzji, na co słusznie zwrócił uwagę również pełnomocnik uczestnika postępowania - spółki T. sp. z o.o. Skoro – jak stwierdził na rozprawie pełnomocnik skarżącej spółki - kwestia sporna, o której wyjaśnienie wnosiła skarżąca, powinna być uregulowana w decyzji w sposób analogiczny, jak w § 5 ust. 5a w/w decyzji określającej warunki świadczenia usługi WLR przez T. na rzecz T., to – zdaniem Sądu – uznać należy, że strona skarżąca nie powinna występować do Prezesa UKE o wyjaśnienie - w trybie art. 113 § 2 k.p.a. - wątpliwości dotyczących decyzji, lecz ewentualnie o jej stosowną zmianę na podstawie przepisu art. 28 ust. 6 ustawy – Prawo telekomunikacyjne. Takie działanie wydaje się o tyle zasadne, o ile weźmie się pod uwagę fakt, iż zgodnie z unormowaniami ustawy - Prawo telekomunikacyjne, Prezes UKE zobowiązany jest do rozstrzygnięcia o wszystkich sprawach niezbędnych do zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego, które nie zostały rozstrzygnięte w umowie między stronami, zaś wydana przez niego decyzja winna zamykać proces kształtowania stosunku zobowiązaniowego między stronami (tak również: S. Piątek, Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 283). Zdaniem Sądu Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, wydając zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2006 r. - wszechstronnie zebrał i ocenił cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, zaś w uzasadnieniu obu rozstrzygnięć prawidłowo przywołał niezbędne dla uzasadnienia prawnego przepisy prawa, wyjaśniając dokładnie ich znaczenie i skutki prawne dla strony skarżącej, co odpowiada wymogom wskazanym w art. 107 § 3 k.p.a. W konsekwencji uznać należy, iż organ nie dopuścił się obrazy powołanych przez Sąd przepisów prawa, w tym przede wszystkim art. 113 § 2 k.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.