VI SA/Wa 798/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r. odmawiającego wykładni wyroku w sprawie ze skargi B. J. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi skarżącej – B. J. na postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie zwrotu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2012 r. uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Rozpoznając wniosek skarżącej z dnia 4 października 2012 r. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku, Sąd postanowieniem z dnia 17 października 2012 r. odmówił wykładni wyroku. Odpis wspomnianego postanowienia skierowanego do skarżącej, w dniu 25 października 2012 r. pokwitował A. F. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 357 oraz pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia 25 września 2013 r.). Skarżąca została jednocześnie pouczona o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. Dnia 3 listopada 2012 r. skarżąca wniosła zażalenia na powyższe postanowienie (data stempla pocztowego na kopercie – karta 345 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei jak wynika z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z przepisem art. 194 § 1 pkt 5 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa. W myśl § 2 wspomnianego artykułu zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Zaskarżone postanowienie z dnia 17 października 2012 r. zostało doręczone 25 października 2012 r., tym samym ostatnim dniem do wniesienia zażalenia był dzień 2 listopada 2012 r. – siódmym dniem był dzień 1 listopada 2012 r. jednakże z uwagi, iż był to dzień ustawowo wolny od pracy, zażalenie można było skutecznie wnieść 2 listopada 2012 r. Powyższe wynika z zasady obliczania terminów, wyrażonej w art. 83 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 ww. artykułu terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, jednakże jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się dzień następny po dniu lub dniach wolnych od pracy (§ 2). Zażalenie zostało nadane w dniu 3 listopada 2012 r., a więc z uchybieniem terminu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.