VI SA/Wa 798/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska Pr, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi K. S. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zawiadomienia oddala skargę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych uchwałą Nr [...] z [...] stycznia 2017 r., na podstawie art. 127 § 3 w zw. z art. 144 w zw. z art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej: "K.p.a.") po rozpoznaniu wniosku K. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymało w mocy uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych Nr [...] z [...] października 2016 r. odmawiającą wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności zawiadomienia Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z [...] sierpnia 2016 r. K. S. (nazywana dalej: "Skarżąca") w piśmie z [...] listopada 2010 r. wniosła o uchylenie uchwały Nr [...] Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z [...] listopada 2008 r. jako niezgodnej z Konstytucją RP oraz umorzenie postępowania, wyznaczenie jawnego posiedzenia Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], a także o ujawnienie radcy prawnego K. S. na liście radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...]. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] uchwałą Nr [...] z [...] lutego 2015 r., na podstawie § 2 ust. 1 Regulaminu działalności samorządu radców prawnych i jego organów stanowiącego załącznik do uchwały Nr [...] Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z [...] marca 2014 r. odmówiła uchylenia uchwały nr [...] Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z [...] listopada 2008 r. w sprawie skreślenia Skarżącej z listy radców prawnych i odmówiła "ujawnienia" Skarżącej na liście radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...]. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych po rozpatrzeniu odwołania Skarżącej od powyższej uchwały, uchwałą Nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę. [...] maja 2015 r. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Nr [...] Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z [...] kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 2 lutego 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1752/15, uchylił zaskarżoną uchwałę oraz utrzymaną przez nią w mocy uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] Nr [...] z [...] lutego 2015 r. Sąd wskazał, że w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że w razie wszczęcia postępowania na wniosek strony, obowiązkiem organu administracji jest ustalenie treści żądania strony, które wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania, a także, że organ jest tym żądaniem związany. W przypadku, gdy podanie strony nie jest jednoznaczne w swej treści, bądź nie precyzuje w sposób oczywisty przedmiotu żądania, jak to miało miejsce w sprawie, organ administracji publicznej - zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a. zobowiązany jest do wezwania wnoszącego podanie do usunięcia jego braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Sąd wskazał, że w sprawie organy nie wezwały Skarżącej do jednoznacznego określenia przedmiotu jej żądania. Z treści wniosku z [...] listopada 2010 r. nie wynika w jakim trybie i z jakich powodów Skarżąca domagała się uchylenia uchwały Nr [...] Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z [...] listopada 2008 r. Sąd podniósł, że Rada powinna najpierw ustalić, na jakiej podstawie i w jakim trybie Skarżąca domagała się wzruszenia uchwały. Sąd zauważył, że żaden z organów samorządu orzekających w sprawie nie wyjaśnił, w jakim trybie jest prowadzone przedmiotowe postępowanie, co jest istotną wadą takiego procedowania, gdyż jedynie w jednym z trybów nadzwyczajnych organy samorządu mogły realizować żądanie Skarżącej, gdyż objęta wnioskiem uchwała uzyskała przymiot ostateczności. Uzasadnienia obu wydanych w sprawie uchwał nie wskazywały, czy prowadzone postępowanie było wynikiem wznowienia czy też próbą kontroli kwestionowanej przez stronę uchwały w innym trybie. Skarżąca pismem z [...] kwietnia 2016 r. wniosła o wyłączenie organów Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], w tym Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], od udziału w jej sprawie po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 lutego 2016 r., ze względu na to, że w jej opinii od roku 2000 organy OIRP w [...] działają w zorganizowanej grupie przestępczej z [...] administracją, z grupą [...] sędziów oraz nielegalnymi zarządami Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w [...] oraz ich obsługą prawną, na dowód czego powołała wskazane we wniosku dokumenty. Dziekan Rady OIRP w [...] 3 czerwca 2016 r. skierował do Skarżącej wezwanie do usunięcia braków pisma, tj. do sprecyzowania żądań zawartych we wniosku z 5 listopada 2010 r. w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W piśmie wskazano, że z powyższego wniosku nie wynikało, w jakim trybie i z jakich powodów Skarżąca domagała się uchylenia uchwały Rady OIRP w [...] z [...] listopada 2008 r. Nr [...] - czy domagała się wznowienia postępowania, a jeżeli tak to na jakiej podstawie, czy też wzruszenia kwestionowanej uchwały w innym trybie i podanie w jakim. Wskazano też, że sprecyzowanie żądania powinno zawierać również wskazanie podstawy umorzenia postępowania oraz podanie podstawy i trybu dokonania kolejnego wpisu na listę radców prawnych. Skarżąca pismem z 27 czerwca 2016 r. wniosła o uchylenie wezwania ze względu na przesłany 19 kwietnia 2016 r. wniosek o wyłączenie organów OIRP w [...] od udziału w jej sprawie. Pismem z 12 lipca 2016 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków pisma z 19 kwietnia 2016 r. poprzez wskazanie przesłanek z art. 24, art. 25 i art. 27 K.p.a., z których wyciąg przytoczono w piśmie, z pouczeniem, że niewyjaśnienie powyższych okoliczności w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Skarżąca w piśmie z 29 lipca 2016 r. jako podstawę prawną swojego wniosku z 19 kwietnia 2016 r. wskazała art. 27 § 1 K.p.a. w zw. z art. 24 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz w zw. z art. 231 § 2 K.k. w zw. z art. 228 § 1, § 3, § 4, § 5 K.k., art. 234 K.k., art. 235 K.k., art. 236 § 1 K.k., art. 258 § 1 K.k., art. 270 § 1 K.k. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pismem z 31 sierpnia 2016 r. zawiadomił Skarżącą, że na podstawie art. 64 § 2 K.p.a. w związku z nieusunięciem w terminie siedmiu dni braków: we wniosku z 5 listopada 2010 r. o uchylenie uchwały Rady OIRP w [...] Nr [...] z [...] listopada 2010 r. jako niezgodnej z Konstytucją oraz o umorzenie postępowania, a także o wyznaczenie jawnego posiedzenia Rady OIRP w [...] i ujawnienie Skarżącej jako radcy prawnego na liście radców prawnych okręgowej izby radców prawnych w [...] - poprzez sprecyzowanie żądania zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie z 1 czerwca 2016 r.; oraz we wniosku z 19 kwietnia 2016 r. o wyłączenie organów Izby od udziału w sprawie rozpoznania wniosku z 5 listopada 2010 r. o uchylenie uchwały Rady OIRP w [...] Nr [...] z [...] listopada 2010 r. - zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie z 12 lipca 2016 r. – wskazane wnioski zostały pozostawione bez rozpoznania. Pismem z 7 września 2016 r. Skarżąca złożyła zażalenie na bezczynność Rady OIRP [...] w przekazaniu Prezydium KRRP jej wniosku z 19 kwietnia 2016 r. i uzupełnionego pismem z 27 czerwca 2016 r. i z 29 lipca 2016 r. o wyłączenie organów okręgowej izby radców prawnych w [...], w tym Rady OIRP w [...] w rozpoznaniu jej wniosku o wpis /przywrócenie wpisu od dnia 17 października 1991 r. z zachowaniem jego ciągłości. Skarżąca wniosła o uwzględnienie zażalenia poprzez stwierdzenie przewlekłości postępowania oraz o wyłączenie organów okręgowej izby radców prawnych w [...] z powodu ich kryminogennego postępowania na jej szkodę, Skarżąca złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z [...] sierpnia 2016 r. nazwanej Zawiadomieniem. W tym samym piśmie Skarżąca wniosła również o wyłączenie od rozpoznania wniosku osób z Prezydium KRRP, które w przeszłości brały udział w jej sprawach, ponieważ "ich orzeczenia miały kryminogenny charakter". Wnioskodawczym podniosła, że zawiadomienie z 31 sierpnia 2016 r. rażąco naruszało art. 64 § 2 K.p.a. oraz art. 2, art. 7, art. 8 ust. 1 i ust. 2, art. 32 ust. 1 i ust. 2, art. 37 ust. 1, art. 83 oraz art. 87 Konstytucji RP. Zdaniem Skarżącej zawiadomienie z 31 sierpnia 2016 r. było "uchwałą Rady OIRP w [...], wymaganą przepisem art. 104 i art. 107 K.p.a., aczkolwiek niesporządzoną w przepisanej formie". Wnioskodawczym powołała wyrok NSA z 16 kwietnia 1986 r., sygn. akt III SAB 14/85. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych uchwałą Nr [...] z [...] października 2016 r. uznało zażalenie z 7 września 2016 r. na bezczynność Rady OIRP w [...] za nieuzasadnione. Uchwalą Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych Nr [...] z [...] października 2016 r. odmówiono wyłączenia Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych od rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności zawiadomienia Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z [...] sierpnia 2016 r. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych uchwałą Nr [...] z [...] października 2016 r. odmówiło wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności zawiadomienia Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z [...] sierpnia 2016 r. Prezydium wskazało, że przedmiotowe zawiadomienie, nazywane przez Skarżącą uchwałą, nie było decyzją administracyjną, lecz miało charakter czynności materialno-technicznej. Na poparcie swojego stanowiska, Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych przywołało uchwałę 7 sędziów Sądu Najwyższego z 8 czerwca 2000 r., III ZP 11/00, w którym wskazano, że pozostawienie bez rozpoznania na podstawie art. 64 K.p.a. podania o wszczęcie postępowania administracyjnego nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Organ wyjaśnił, że art. 156 K.p.a odnosi się do stwierdzenia nieważności decyzji, a także poprzez odesłanie zawarte w art. 126 K.p.a. do stwierdzenia nieważności postanowienia. Nie można zaś na tej podstawie stwierdzić nieważności czynności materialno-technicznej. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych wskazało, że zgodnie z art. 61a § 1 K.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 K.p.a. zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W uchwale pouczono Skarżącą, że służy jej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w terminie 7 dni od doręczenia uchwały. Skarżąca 28 listopada 2016 r. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej uchwałą Nr [...] Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z [...] października 2016 r. poprzez uwzględnienie jej wniosku z 13 września 2016 r. o stwierdzenie nieważności zawiadomieniach uchwały/orzeczenia jako bezprawnej merytorycznej czynności Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] R.B. z [...] sierpnia 2016 r., tj. wydanego m.in. z naruszeniem 7-dniowego terminu na wykonanie wezwania z 3 czerwca 2016 r. do usunięcia braków pisma z 5 listopada 2010 r. o wpis na listę radców prawnych okręgowej izby radców prawnych w [...] oraz nieprzekazanie jej wniosku o wyłączenie organów okręgowej izby radców prawnych w [...] według właściwości do Krajowej Rady Radców Prawnych. Jako podstawę swojego wniosku Skarżąca wskazała art. 127 § 2 K.p.a. oraz art. 129 §1 i § 2 K.p.a. w związku z art. 156 § 2 pkt 2 K.p.a. w związku z art. 64 § 2 K.p.a. w związku z przepisami Konstytucji RP: art. 2, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 32 ust. 1 i ust. 2, art. 37 ust. 1. art. 83 i art. 87. Wnioskodawczym wskazała, że Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] przedwcześnie pismem z 3 i sierpnia 2016 r. zawiadomił ją o pozostawieniu bez rozpoznania jej wniosku z 5 listopada 2010 r. o wpis na listę radców prawnych okręgowej izby radców prawnych w [...] z zachowaniem ciągłości wpisu z 17 października 1991 r. oraz wniosku z 19 kwietnia 2016 r. o wyłączenie organów okręgowej izby radców prawnych w [...] od rozpoznania jej wniosku z 5 listopada 2010 o wpis na listę radców prawnych, tj. przed upływem 7- dniowego terminu do wykonania wezwania z 3 czerwca 2016 r. Skarżąca wniosła również o doręczenie kserokopii protokołu posiedzenia Prezydium KRRP z [...] października 2016 r., na którym podjęto zaskarżoną uchwalę. Wniosła także o sprostowanie w treści uzasadnienia zaskarżonej uchwały poprzez wpisanie prawidłowo określenia "wyrok NSA z 16 kwietnia 1986 r. , sygn. akt. III SAB 14/85", a nie z roku 2016, a także poprzez wpisanie prawidłowego pouczenia o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w ciągu 14 dni na podstawie art. 127 § 2 K.p.a., a nie w ciągu 7 dni od doręczenia uchwały. Skarżąca wskazała, że Prezydium odmówiło wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności zawiadomienia dziekana rady okręgowej izby radców prawnych w [...] z [...] sierpnia 2016 r. w sprawie pozostawienia bez rozpoznania jej wniosku z 5 listopada 2010 r. o wpis na listę radców prawnych okręgowej izby radców prawnych w [...] z zachowaniem ciągłości wpisu od 17 października 1991 r. pomimo braku upływu 7-dniowego terminu do wykonania wezwania z 3 czerwca 2016 r. oraz w sprawie pozostawienia bez rozpoznania jej wniosku z 19 kwietnia 2016 r. o wyłączenie organów okręgowej izby radców prawnych w [...],w tym Rady okręgowej izby radców prawnych w [...], pomimo nie przekazania przez dziekana okręgowej izby radców prawnych w [...] jej wniosku z 19 kwietnia 2016 r. o wyłączenie organów okręgowej izby radców prawnych w [...] do Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych celem jego rozpoznania. Wnioskodawczym wskazała, że wobec powyższego nie było podstaw do wydania zaskarżonej uchwały, ponieważ zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 16 kwietnia 1986 r., sygn. akt III SAB 14/85, zawiadomienie dziekana okręgowej izby radców prawnych w [...] z [...] sierpnia 2016 r. w sprawie pozostawienia bez rozpoznania jej wniosku z 5 listopada 2010 r. oraz z 19 kwietnia 2016 r. de facto jest uchwałą Rady OIRP w [...], wymaganą przepisem art. 104 K.p.a. i art. 107 K.p.a. w związku z art. 126 K.p.a, aczkolwiek nie sporządzoną w przepisanej formie. Wnioskodawczym podniosła, że "W/w wyrok NSA z dnia 16.04.1986 r., sygn. akt. III SAB 14/85 znajduje zastosowanie w sprawie, ponieważ kryminogenne zawiadomienie Dziekana OIRP w [...] z [...] sierpnia 2016 r. nie było czynnością techniczną, lecz bez podstawy prawnej przedwczesnym, merytorycznym rozpatrzeniem wniosków". Z powyżej wskazanych względów, Skarżąca stwierdziła, że przywołany w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały wyrok Sądu Najwyższego z 8 czerwca 2000 r., sygn. akt III ZP 11/00 nie znajduje zastosowania w sprawie. W dalszej części wniosku Skarżąca wskazała, że zawiadomienie Dziekana Rady OIRP w [...] z [...] sierpnia 2016 r. rażąco naruszało przepisy Konstytucji RP, tj. art. 2, art. 7, art. 8 ust. 1 i ust. 2, art. 32 ust. 1 i ust. 2, art. 37 ust. 1, art. 83 oraz art. 87. Skarżąca stwierdziła, że zarówno Dziekan Rady OIRP w [...], jak i Prezydium KRRP pozbawiło jej możliwości obrony jej praw. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych po rozpatrzeniu wniosku Skarżącej uchwałą Nr [...] z [...] stycznia 2017 r. utrzymało w mocy uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych Nr [...] z [...] października 2016 r. odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zawiadomienia Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z [...] sierpnia 2016 r. W uzasadnieniu uchwały Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych, powołując się na Uchwałę Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z [...] czerwca 2000 r., III ZP 11/00 podało, że pozostawienie bez rozpoznania, na podstawie art. 64 K.p.a., podania o wszczęcie postępowania nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych potwierdziło w związku z powołanym przez Skarżącą wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 1986 r., sygn. akt III SAB 14/85, że w przeszłości było prezentowane stanowisko, że pozostawienie podania bez rozpoznania powinno przybrać formę decyzji. Obecnie przyjmuje się, że pozostawienie podania bez rozpoznania nie wymaga wydania ani decyzji administracyjnej ani postanowienia. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych podzieliło pogląd prezentowany w piśmiennictwie, zgodnie z którym na organie ciąży obowiązek rejestracji wniesionego podania, a także dokonania stosownej adnotacji w aktach sprawy. Ponadto organ powinien powiadomić wnoszącego podanie o pozostawieniu podania bez rozpoznania, chyba, że wnoszący podanie nie podał swojego adresu i nie ma możliwości ustalenia tego adresu na podstawie danych posiadanych przez organ. Konsekwencją tego, że zawiadomienie z [...] sierpnia 2016 r. nie było ani decyzją ani postanowieniem, ale czynnością materialno-techniczną był brak możliwości wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności tego zawiadomienia w trybie art. 156 K.p.a. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych, odnosząc się do wniosku Skarżącej o sprostowanie uchwały w zakresie terminu na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie wyjaśniło, że odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie. Zgodnie zaś z art. 141 § 2 K.p.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia stronie. Art. 144 stanowi zaś, że w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 11 K.p.a. do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę brzmienie art. 144 K.p.a w zw. z art. 127 § 3 K.p.a., pouczenie zawarte w uchwale było prawidłowe. W zakresie wniosku o sprostowanie w treści uzasadnienia zaskarżonej uchwały poprzez wpisanie prawidłowo określenia "wyrok NSA z 16 kwietnia 1986 r., sygn. akt III SAB 14/85" a nie z roku 2016, Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych wskazało, że błędne oznaczenie roku w dacie wyroku, powoływanego w treści uzasadnienia uchwały, stanowiło oczywistą omyłkę pisarską. Pismem z 1 marca 2017 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych Nr [...] z [...] stycznia 2017 r., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności wraz z uchwałą ją poprzedzającą lub o uchylenie zaskarżonej uchwały oraz uchwały poprzedzającej i zawiadomienia/postanowienia OIRP w [...]. Zaskarżonej uchwale Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 156 § 2 K.p.a. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a., art. 144 K.p.a., art. 61a § 1 i § 2 K.p.a., art. 64 § 2 K.p.a., art. 77 K.p.a., art. 124 § 1 K.p.a., art. 126 § 3 K.p.a. w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z przepisami Konstytucji RP: art. 2, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 32 ust. 1, ust. 2, art. 37 ust. 1, art. 83 i art. 87. W uzasadnieniu skargi Skarżąca podała, że zaskarżoną uchwalą nr [...] z [...] stycznia 2017 r., Prezydium KRRP utrzymało w mocy uchwałę własną nr [...] z [...] października 2016 r. w sprawie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności zawiadomienia o charakterze postanowienia Dziekana OIRP w [...] z [...] sierpnia 2016 r. w sprawach : - pozostawienia bez rozpoznania wniosku z 5 listopada 2010 r. o wpis na listę radców prawnych OIRP w [...] z zachowaniem ciągłości wpisu od 17 października 1991 r. po prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 lutego 2016 r. , sygn. akt V SA/Wa 1752/15 uchylającego zaskarżone uchwały w sprawie odmowy wpisu na lisię radców prawnych OIRP w [...]: Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z [...] kwietnia 2015 r. oraz poprzedzającej Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z [...] lutego 2015 r., tj. przed upływem 7- dniowego terminu do wykonania wezwania z 3 czerwca 2016 r. oraz zaniechania wydania zaskarżalnego postanowienia, na podstawie art. 61a § 1 § 2 K.p.a. , czym Dziekan nie dopełnił obowiązków i przekroczył kompetencje z art.231 § 2 K.k.; - pozostawienia bez rozpoznania wniosku z 19 kwietnia 2016 r. o wyłączenie organów OIRP w [...] w tym Rady OIRP, pomimo jego nie przekazania przez Dziekana OIRP w [...] do rozpatrzenia Prezydium KRRP, czym Dziekan nie dopełnił obowiązków wg art.231 § 2 K.k. Skarżąca po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy wyjaśniła, że jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania, zaznaczając jednocześnie, że zaniechanie to nie pozbawia zawiadomienia z 31 sierpnia 2016 r. charakteru postanowienia. W związku ze stwierdzonym zaniechaniem, zdaniem Skarżącej, bezprawnym było zastosowanie przez Dziekana OIRP w [...] art. 64 § 2 K.p.a. i niewydanie w przepisanej formie postanowienia w trybie art. 61a § 1 i § 2 K.p.a. W okolicznościach sprawy art. 64 § 2 K.p.a. nie przewidywał wydanie zawiadomienia lecz wydanie postanowienia na podstawie art. 61a § 1 i § 2 K.p.a. Wobec powyższego zaskarżona uchwała Prezydium KRRP jest nieważna z mocy art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., ponieważ została wydana z rażącym naruszeniem prawa, został zafałszowany stan faktyczny i doszło do naruszenia przepisów prawa przywołane w skardze i interesu prawnego Skarżącej. W odpowiedzi na skargę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej uchwale. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona uchwała oraz uchwała ją poprzedzająca nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddana została uchwała Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z [...] stycznia 2017 r., utrzymująca w pomocy uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z [...] października 2016 r. odmawiającą wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności zawiadomienia Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z [...] sierpnia 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z 5 listopada 2010 r. o uchylenie uchwały Rady OIRP w [...] z [...] listopada 2010 r. Nr [...] jako niezgodnej z Konstytucją oraz o umorzenie postępowania, a także o wyznaczenie jawnego posiedzenia Rady OIRP w [...] i ujawnienie Skarżącej jako radcy prawnego na liście radców prawnych okręgowej izby radców prawnych w [...] oraz wniosku z 19 kwietnia 2016 r. o wyłączenie organów Izby od udziału w sprawie rozpoznania wniosku z 5 listopada 2010 r. o uchylenie uchwały Rady OIRP w [...] z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] . Zasadność wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały z [...] stycznia 2017 r., na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., Skarżąca wywiodła z naruszenia przez Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] art. 61a § 1 i § 2 K.p.a., który obliguje organ do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, na które służy zażalenie, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub gdy postępowanie z innych uzasadnionych przyczyn nie mogło być wszczęte. W tym miejscu należy podać, że kwestionowane zawiadomienie zostało wydane w oparciu o art. 64 § 2 K.p.a., który stanowi, że jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Mając na uwadze art. 61a K.p.a. należy wyjaśnić, że przepis ten wskazuje przesłanki podmiotowe i przedmiotowe odmowy wszczęcia postępowania, jak również inne przyczyny uzasadniające taką odmowę, do których należy zaliczyć np. żądanie jednostki dotyczące sprawy rozstrzygniętej już decyzją, żądanie jednostki dotyczące sprawy, w której prowadzone jest postępowanie. Do innych usprawiedliwionych przyczyn należy zaliczyć przedawnienie materialnoprawne – upływ terminu, po którym jednostka nie może domagać się uprawnienia. Do innych uzasadnionych przyczyn nie można natomiast zakwalifikować braków formalnych podania, których konsekwencje prawne reguluje art. 64 K.p.a. (Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, B. Adamiak, J. Borkowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2016 r., str. 352). Podane przepisy dotyczą zatem dwóch różnych sytuacji prawnych. Art. 61a K.p.a. dotyczy sytuacji wniesienia przez stronę podania o wszczęcie postępowania spełniającego warunki formalne, lecz niedopuszczalnego z innych przyczyn, zaś art. 64 K.p.a., który odnosi się wprost do treści art. 63 K.p.a., określa dwie podstawowe kategorie braków (uchybień) formalnych treści podania wnoszonego do organu administracji publicznej. Skarżąca pismem z 31 stycznia 2016 r. zatytułowanym "Zawiadomienie", na podstawie art. 64 § 2 K.p.a., została poinformowana o pozostawieniu wniosków z 5 listopada 2010 r. oraz z 19 kwietnia 2016 r. bez rozpoznania, albowiem wbrew wezwaniu z 3 czerwca 2016 r. nie sprecyzowała żądań zawartych we wniosku z 5 listopada 2010 r., tj. nie uzupełniła braków formalnych tych wniosków. W nauce kwestią wywołującą wątpliwości interpretacyjne jest przyjęte w art. 64 § 1 i § 2 K.p.a. określenie "podanie pozostawia się bez rozpoznania". Sąd stoi na stanowisku, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia nie jest odmową wszczęcia postępowania ani umorzeniem postępowania, lecz stwierdzeniem przez organ administracji publicznej (w drodze sporządzenia odpowiedniej adnotacji), że podanie zawiera wadę określoną w art. 64 K.p.a., wskutek czego stało się bezskuteczne z mocy prawa. W takiej konstrukcji nie ma miejsca dla jakichkolwiek "decyzyjnych" czynności organu administracji publicznej. Powołanie się przez organ administracji na art. 64 § 2 K.p.a. służy wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników. "Pozostawienie wniosku bez rozpoznania" nie następuje w formie decyzji ani postanowienia (por. wyrok NSA z 23 stycznia 1994 r., sygn. akt II SA 1773/94). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, że pozostawienie podania bez rozpoznania nie wymaga wydania ani decyzji administracyjnej, ani postanowienia. Jest to czynność techniczno-procesowa, o której należy zawiadomić pisemnie wnoszącego podanie z podaniem przyczyn pozostawienia podania bez rozpoznania, chyba że wnoszący podanie nie podał swojego adresu i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie danych posiadanych przez organ. Nie jest to czynność lub akt stwierdzający uprawnienie z mocy prawa. W związku z tym, że Zawiadomienie Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z [...] sierpnia 2016 r. nie stanowiło decyzji, w sprawie nie mógł więc znaleźć zastosowania art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., albowiem zakresem postępowania nieważnościowego objęte są przede wszystkim decyzje administracyjne, a na mocy art. 126 - postanowienia, na które służy zażalenie, oraz postanowienia określone w art. 134, tj. stwierdzające niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminowi do jego wniesienia (por. wyrok NSA z 2 grudnia 2014 r., II OSK 1196/13). W świetle powyższego organ zasadnie odmówił wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności zawiadomienia Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z [...] sierpnia 2016 r. Z powyższych względów, uznając skargę za niezasadną, Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.