VI SA/Wa 800/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2011 r. sprawy ze skargi N.S.A. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] oddala skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej – organ - decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] po rozpoznaniu wniosku – skarżącej – N. S.A. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny NORDEA - STWARZAMY MOŻLIWOŚCI utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. N. S.A., za numerem [...], złożyła wniosek o udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny NORDEA - STWARZAMY MOŻLIWOŚCI. Znakiem towarowym miały być objęte towary takie jak : "karty magnetyczne z nośnikiem danych płatnicze, karty magnetyczne z nośnikiem danych kredytowe ,,/9 /, "blankiety, broszury, kalendarze, książeczki bankowe, okładki na czeki, prospekty'716/, "pomoc w opracowywaniu i zarządzaniu przedsięwzięciami handlowymi, wykonywanie badań rynku, opracowywanie prognoz ekonomicznych, weryfikowanie rachunków, wycena działalności gospodarczej" /35/, "emisja czeków podróżnych, emisja kart kredytowych, doradztwo finansowe, operacje finansowe, pośrednictwo giełdowe, udzielanie gwarancji bankowych, udzielanie kredytów, inwestycje kapitałowe, obsługa kart debetowych, obsługa kart kredytowych, lokaty kapitałów, usługi bankowe, emitowanie papierów wartościowych oraz dokonywanie obrotu tymi papierami, usługi leasingu". Organ powołując się na art. 132 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) odmówił udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy. Wskazał, że znak jest podobny, do następujących znaków towarowych zarejestrowanych na rzecz N. AB z siedzibą w S. (Szwecja): - pod numerem [...] znaku towarowego Nordea z pierwszeństwem od dnia [...] czerwca 2000 r.. - pod numerem [...] znaku towarowego Nordea Asset Management z pierwszeństwem od dnia [...] grudnia 2000 r. - pod numerem [...] znaku towarowego Nordea Finance z pierwszeństwem od dnia [...] grudnia 2000 r. - pod numerem [...] znaku towarowego Nordea Holding z pierwszeństwem od dnia [...] czerwca 2000 r. Znaki te przeznaczone są do oznaczania towarów i usług takich jak: urządzenia i przyrządy naukowe, żeglarskie, geodezyjne, elektryczne, fotograficzne, kinematograficzne, optyczne, wagowe, pomiarowe, sygnalizacyjne, kontrolne, do ratowania życia, do celów dydaktycznych, aparaty do nagrywania, transmisji lub reprodukcji dźwięku lub obrazu, magnetyczne nośniki danych, dyski z nagraniami, automaty sprzedające i mechanizmy do urządzeń uruchamianych przez wrzucenie monety, kasy sklepowe, maszyny liczące, sprzęt do przetwarzania danych i komputery, aparaty do gaszenia ognia, reklama, konsultacje dotyczące zarządzania przedsiębiorstwami, konsultacje dotyczące administrowania przedsiębiorstwami, usługi biurowe, usługi ubezpieczeniowe, usługi finansowe, usługi związane ze sprawami monetarnymi oraz usługi dotyczące nieruchomości, usługi telekomunikacyjne, w tym, w zakresie łączności telefonicznej i usługi bramkowe, udostępnianie łączy telekomunikacyjnych z globalną siecią komputerową elektroniczne transmisje danych i dokumentów pomiędzy instytucjami finansowymi, pomiędzy instytucjami finansowymi i klientami, pomiędzy instytucjami ubezpieczeniowymi oraz pomiędzy instytucjami ubezpieczeniowymi i klientami. Skarżąca nie podzieliła stanowiska organu wskazują, że wprowadzenie odbiorców w błąd miałoby miejsce, gdyby usługi lub towary oznaczane znakiem [...] pochodziły od podmiotu, który nie ma żadnego związku z uprawnionym z wcześniejszych praw ochronnych na znaki NORDEA oraz który używałby znaku bez wiedzy uprawnionego i poza jego kontrolą (bez podstawy prawnej). Uprawniony z wcześniejszych oznaczeń NORDEA wydał list zgody i zapewnił, że towary i usługi sygnowane makiem [...], wprowadzane będą do obrotu pod jego kontrolą. Zgłaszający wskazał również, że Wnioskodawcy przysługuje prawo ochronne na znak towarowy [...] "Kliknij się do banku;) www.nordea.nl" z elementem słownym NORDEA. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ stwierdził, że zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt. 2 w/w ustawy Prawo własności przemysłowej " Nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy: identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego ( o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym". Podobieństwo znaków, w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt. 2 powołanej wyżej ustawy Prawo własności przemysłowej winno być rozpatrywane jednocześnie w dwóch aspektach: w aspekcie podobieństwa samych znaków oraz w aspekcie podobieństwa towarów, do oznaczenia których znak został przeznaczony. Znak towarowy ma pełnić rolę odróżniającą w taki sposób, aby nie wprowadzał w błąd uczestników obrotu gospodarczego, co do źródła pochodzenia towarów/usług. O niebezpieczeństwie wprowadzenia w błąd, a więc o istnieniu ryzyka konfuzji można mówić wtedy, gdy podobieństwo znaków i towarów sprzyja mylnemu wyobrażeniu odbiorców o pochodzeniu towarów/usług. Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców, co do źródła pochodzenia towarów/usług jest wypadkową podobieństwa towarów/usług i podobieństwa oznaczeń. Zdaniem organu, towary i usługi, do oznaczania których przeznaczone są omawiane znaki towarowe, są towarami i usługami bądź identycznymi bądź jednorodzajowymi. Adresowane są do szerokiego kręgu odbiorców, zaspokajają te same potrzeby potencjalnych konsumentów. Miarodajny krąg odbiorców tych usług nie jest ograniczony, ale obejmuje znaczną część konsumentów. W przypadku towarów i usług , przeznaczonych dla szerokiego kręgu odbiorców, przy ocenie podobieństwa znaków towarowych, stosuje się surowsze kryteria oceny podobieństwa zarówno samych znaków towarowych jak i ich przeznaczenia, do oznaczania których przeznaczone są znaki towarowe. W przedmiocie podobieństwa oznaczeń przeprowadzonych z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy towarów/usług zdaniem organu należy uwzględnić ogólne wrażenie, jakie porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę. Wskazano, że decydujące znaczenie mają zbieżne elementy oznaczeń, gdyż nabywca zachowuje z reguły w pamięci jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje. Kieruje się przy wyborze towaru/usługi jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczenia, z pominięciem odrębnych rozbieżności. Do stwierdzenia podobieństwa oznaczeń nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie znaków przez odbiorców. Wystarczy, że istnieje taka możliwość. Prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd należy oceniać całościowo, na podstawie postrzegania przedmiotowych towarów, przez właściwy krąg odbiorców, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności danego przypadku. Przy bardzo podobnych, abstrakcyjnych w stosunku do towarów słowach, występujących w podobnych oznaczeniach, prawdopodobieństwo skonfundowania w ten sposób klienta co do pochodzenia towarów, jest bardzo duże. Aspekt fonetycznej identyczności oznaczeń jest istotnym argumentem, za uznaniem podobieństwa analizowanych znaków z jeszcze jednego powodu - w ostatnich latach nastąpił szybki rozwój technik multimedialnych, oraz wzrost intensywności reklamy radiowej i telewizyjnej, będącej najskuteczniejszą w tej chwili formą dotarcia do klienta. Spowodowało to, iż nie tylko wygląd znaku lecz często jego brzmienie decydują o rozpoznawalności danej marki na rynku. W tych okolicznościach zdaniem organu należy przyjąć o przewadze podobieństw nad różnicami. Zdaniem organu, znakiem towarowym w rozumieniu ustawy może być znak nadający się do odróżniania towarów określonego przedsiębiorstwa, od towarów tego samego rodzaju pochodzących z innych przedsiębiorstw. Co do listu zgody organ stwierdził, że – N. S.A. jest odrębnym podmiotem prawa niż uprawniony do wcześniejszych znaków. Wszelkie powiązania pomiędzy firmami, które czyniłyby zasadnym korzystanie przez N. S.A. ze znaku "NORDEA", mogą być jedynie podstawą do udzielenia licencji na używanie znaków wcześniejszego uprawnionego, ustanowienia wspólnego prawa ochronnego lub jeśli jest to wolą stron, zbycia tychże oznaczeń na rzecz jednego podmiotu. Powiązania nie mogą być natomiast podstawą do rejestracji bardzo podobnych oznaczeń na rzecz różnych przedsiębiorców. Instytucja listów zgody w stosunku do znaków pozostających w mocy nie została przez ustawodawcę przewidziana w prawie polskim. Pierwsza Dyrektywa Rady 89/104/EWG w art. 4. ust 5 pozostawia krajom członkowskim swobodę w zakresie wprowadzenia do krajowych porządków prawnych tej instytucji i do określenia okoliczności uzasadniających zastosowanie listów zgody. Nasz ustawodawca z takiej możliwości skorzystał tylko w ograniczonym zakresie. W ustawie prawo własności przemysłowej listy zgody przewidziane są w przepisie art. 133 u.p.w.p. Zgodnie z tym przepisem zgoda uprawnionego do znaku wcześniejszego może wyeliminować przeszkodę rejestracyjną z art. 132 u.p.w.p. jedynie w zakresie kolizji ze znakiem już wygasłym. Ustawodawca nie przewidział podobnej instytucji odnoszącej się do znaków pozostających w mocy. Nie jest to jednak luka prawna. Norma zakazu jest bowiem jasna i nie pozostawiająca wątpliwości (art. 132 ust. 1 i ust 2), a wyjątek od tej normy przewidziany w art. 133 u.p.w.p. ma bardzo ograniczony zakres i nie należy interpretować go rozszerzająco. W kwestii wcześniejszej rejestracji [...] "Kliknij się do banku;) www.nordea.pl"- zdaniem organu każdy znak towarowy, jest przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego i oceniany w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w tym konkretnym postępowaniu. Wyniki niektórych postępowań mogą tworzyć obraz linii orzeczniczej Urzędu, jednakże rozstrzygnięcie w jednej sprawie nie wiąże Urzędu w kolejnych sprawach. W tym stanie rzeczy organ uznał, że jego argumenty są zasadne. Skargę na decyzję organu w sprawie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy NORDEA STWARZAMY MOŻLIWOŚCI wniosła skarżąca zarzucając: 1. Naruszenie art. 7 KPA poprzez nie podjęcie należytych kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zwłaszcza w zakresie określenia wzajemnych relacji podmiotów Zgłaszającego oraz właściciela przeciwstawionych praw. 2. Naruszenie art. 8 KPA poprzez wynikające z nienależytego przeanalizowania wszystkich okoliczności sprawy podważenie zaufania obywatela do działań organu administracji publicznej, a zwłaszcza do trwałości decyzji organów administracji publicznej i różnej linii orzeczniczej tych organów odnoszących się do identycznego stanu faktycznego w odniesieniu do tych samych podmiotów. 3. Naruszenie art. 77 KPA poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie przez Urząd Patentowy RP całego materiału dowodowego, a zwłaszcza pominięcie własnych decyzji dotyczących spraw rozpatrzonych w identycznym stanie faktycznym i prawnym w odniesieniu do tych samych podmiotów. W konsekwencji wniosła o uchylenie zaskarżanej decyzji Urzędu Patentowego i zwrot kosztów. Jej zdaniem do wprowadzenia w błąd odbiorców towarów i usług oznaczanych znakiem towarowym nie dochodzi, gdyż Zgłaszający jest powiązany ekonomicznie, finansowo i organizacyjnie z podmiotem do którego należą wszystkie przeciwstawiane prawa. Wskazała, że posiada zezwolenie na rejestrację znaków zawierających określenie NORDEA, macierzystej spółki rezydującej w Szwecji, a także na okoliczność, iż zezwolenie to, było już uznane przez Urząd Patentowy RP w innych sprawach dotyczących zgłoszeń znaków towarowych np. znaku [...] "Kliknij się do banku ;) WWW.nordea.pl". Jej zdaniem należy rozważyć, czy modelowy kupujący (rozsądny, dobrze poinformowany uczestnik obrotu) może ulec pomyłce względem pochodzenia towarów i usług oferowanych przez Wnioskodawcę. Jej zdaniem podstawową funkcją znaku towarowego jest wskazywanie pochodzenia towarów i usług na rynku i odróżnianie ich od innych towarów lub usług obecnych w obrocie. Realizacja tej funkcji objawia się w tym, że odbiorcy mający styczność z oznaczeniem poprawnie zidentyfikują towar lub usługę, jako pochodzącą od określonego podmiotu. Identyfikacja pochodzenia nie oznacza, że towary lub usługi muszą pochodzić z przedsiębiorstwa należącego do uprawnionego, ani że Uprawniony może dokonywać rejestracji (zgłaszania) praw jedynie na rzecz jednego z firmowanych swoim nazwiskiem lub osobą przedsiębiorstw. Właściciel znaku może bowiem np. udzielać licencji, czyli zgody na używanie, mocą której zupełnie inny przedsiębiorca będzie mógł wprowadzać do obrotu towary lub usługi oznaczane w ten sam sposób. Stwierdziła, że wprowadzenie odbiorców w błąd miałoby miejsce, gdyby usługi lub towary oznaczane znakiem [...] pochodziły od podmiotu, który nie ma żadnego związku z uprawnionym z wcześniejszych praw ochronnych na znaki NORDEA oraz który używałby znaku bez wiedzy uprawnionego i poza jego kontrolą (bez podstawy prawnej). Taka sytuacja w rozważanym stanie faktycznym nie występuje. Jej zdaniem istotnym w sprawie jest nie to że podmioty są oddzielnymi podmiotami prawa, ale fakt, że podmiotem na rzecz którego wykorzystywane jest zarówno zgłoszone pod numerem [...] jak też przeciwstawiane prawa jest faktycznie nie N. SA czy N. AB , ale cala grupa N. AB. W tym stanie rzeczy nie ma żadnego ryzyka, iż uczestnicy obrotu pomylą towary lub usługi różnych przedsiębiorców. N. SA, jak też N. AB oraz inne jednostki wchodzące w skład Grupy N. AB prowadzą działalność gospodarczą w imieniu grupy jako całości, a nie wyłącznie własnym. Wskazała, że N. AB jest strategicznym akcjonariuszem banku N. SA od 1999 roku. Posiadając list zgody dokonał przed Urzędem Patentowym RP zgłoszenia znaku towarowego NORDEA STWARZAMY MOŻLIWOŚCI [...], przypuszczając, że w świetle dotychczasowej praktyki i linii orzeczniczej Urzędu Patentowego RP pozwoli to uzyskać prawo ochronne na oznaczenie. Biorąc pod uwagę rozmiar działalności grupy N. i jej renomę, a także rozpoznawalność, przeciętny odbiorca niezależnie od tego, który z podmiotów wchodzący w jej skład dokona zgłoszenia znaku, nie będzie odbierał znaku jako zgłoszonego przez konkretny podmiot, ale grupę jako całość i będzie utożsamiał tę grupę z jednym podmiotem o nazwie N. Nie można w takiej sytuacji mówić o pomyłce, gdyż jego skojarzenie będzie całkowicie poprawne i właściwe z punktu widzenia przepływów kapitału i informacji w grupie finansowej N.. Nieuwzględnienie przez Urząd Patentowy RP okoliczności wzajemnego powiązania przedsiębiorstwa jak też zignorowanie uwzględnianego w uprzednich postępowaniach zezwolenia - listu zgody - stanowi naruszenie zapisów art.7 i 8 KPA. Odrzucenie dokumentu jako dowodu uwzględnianego wcześniej w identycznym stanie faktycznym i prawnym z całą pewnością nie pogłębia zaufania obywateli do organów Państwa. List zgody stanowi jej zdaniem oczywiste zapewnienie, że istnieją bliskie powiązania ekonomiczne i prawne między uprawnionym do znaków N., a Wnioskodawcą. Uprawniony z wcześniejszych oznaczeń NORDEA zapewnia tym samym, że towary oraz usługi sygnowane znakiem [...], wprowadzane będą do obrotu pod jego kontrolą. Sam fakt wydania listu zgody stanowi akt kontroli nad towarami i usługami oznaczanymi oznaczeniem, co wyklucza zaistnienie pomyłki u przeciętnego odbiorcy towarów i usług oznaczanych znakiem. List zgody dotyczący zezwolenia wydanego przez N. AB z siedzibą w S. na rzecz N. S.A. dotyczył ogólnego zezwolenia na uzyskiwanie praw ochronnych do znaków towarowych ze słowem NORDEA na terytorium Polski i stanowił uznany przez Urząd patentowy RP dowód w postępowaniu w sprawie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] "Kliknij się do banku ;) [...].pl". Nieuwzględnienie przyjętego w innych postępowaniach listu zgody prowadzi do mylnego przeświadczenia, iż mimo braku zmian w przepisach prawa regulujących zasady udzielania praw ochronnych na znaki towarowe, głównym czynnikiem jaki decyduje o zgodności z prawem dokonanego zgłoszenia jest czynnik ludzki o reakcjach całkowicie niemożliwych do przewidzenia. Argumentacja organu, że "wyniki niektórych postępowań mogą tworzyć obraz linii orzeczniczej Urzędu, jednakże rozstrzygnięcie w jednej sprawie nie wiąże Urzędu w kolejnych sprawach" może i powinna odnosić się bowiem do sytuacji, w których przeciwstawiane sobie znaki zgłoszony i pozostające w ochronie należą do całkowicie odrębnych podmiotów, w których wypadku nie istnieją jakiekolwiek powiązania ekonomiczne czy organizacyjne. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania jest decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2011 o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy zgłoszony przez N. S.A. Organ prawidłowo stwierdził, że zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt. 2 w/w ustawy Prawo własności przemysłowej "Nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy: identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego ( o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym". Podobieństwo znaków, w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt. 2 powołanej wyżej ustawy Prawo własności przemysłowej winno być rozpatrywane jednocześnie w dwóch aspektach: w aspekcie podobieństwa samych znaków oraz w aspekcie podobieństwa towarów, do oznaczenia których znak został przeznaczony. Co też zostało analizowane przez organ w postępowaniu. Znak towarowy ma pełnić rolę odróżniającą w taki sposób, aby nie wprowadzał w błąd uczestników obrotu gospodarczego, co do źródła pochodzenia towarów/usług. Zdaniem sądu stanowisko przedstawione w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] stycznia 2011 roku, ustosunkowuje się do podniesionych przez Skarżącą zarzutów. W szczególności organ prawidłowo podtrzymał stanowisko wzajemnym podobieństwie znaków w stopniu mogącym wywoływać skojarzenia pomiędzy znakami, jak również zaistnienia ryzyka pomylenia znaków przez ich odbiorców. Słusznie organ zauważył, że wyniki niektórych postępowań mogą tworzyć obraz linii orzeczniczej Urzędu, jednakże rozstrzygnięcie w jednej sprawie nie wiąże Urzędu w kolejnych sprawach. W każdym przypadku Urząd orzeka bowiem w oparciu o przepisy prawa, zgodnie z art. 6 Kodeksu Postępowania Administracyjnego. To, że postępowaniu dotyczącym innego znaku uznano list zgody za decydujący o rejestracji prawa i nie podjęto działań mających na celu wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego nie może być objęte tym postępowaniem. W kwestii listu zgody- N. S.A. należy zauważyć, że skarżąca jest odrębnym podmiotem prawa niż uprawniony do wcześniejszych znaków. Wszelkie powiązania pomiędzy firmami, które czyniłyby zasadnym korzystanie przez N. S.A. ze znaku "NORDEA", mogą być jedynie podstawą do np. udzielenia licencji na używanie znaków wcześniejszego uprawnionego, ustanowienia wspólnego prawa ochronnego lub jeśli jest to wolą stron, zbycia tychże oznaczeń na rzecz jednego podmiotu. Powiązania nie mogą być natomiast podstawą do rejestracji bardzo podobnych oznaczeń na rzecz różnych przedsiębiorców. Instytucja listów zgody w stosunku do znaków pozostających w mocy nie została przez ustawodawcę przewidziana w prawie polskim. Jeżeli jeden podmiot zarejestruje na swoją rzecz znak z takim słowem, to nie oznacza, że kolejne podmioty powinny kopiować takie oznaczenie. Powiązania nie mogą być podstawą do rejestracji bardzo podobnych oznaczeń na rzecz różnych przedsiębiorców. Instytucja listów zgody w stosunku do znaków pozostających w mocy nie została przez ustawodawcę przewidziana w prawie polskim. Pierwsza Dyrektywa Rady 89/104/EWG w art. 4. ust 5 pozostawia krajom członkowskim swobodę w zakresie wprowadzenia do krajowych porządków prawnych tej instytucji i do określenia okoliczności uzasadniających zastosowanie listów zgody. Nasz ustawodawca z takiej możliwości skorzystał tylko w ograniczonym zakresie. W ustawie prawo własności przemysłowej listy zgody przewidziane są w przepisie art. 133 u.p.w.p. Zgodnie z tym przepisem zgoda uprawnionego do znaku wcześniejszego może wyeliminować przeszkodę rejestracyjną z art. 132 u.p.w.p. jedynie w zakresie kolizji ze znakiem już wygasłym. Ustawodawca nie przewidział podobnej instytucji odnoszącej się do znaków pozostających w mocy. Nie jest to jednak luka prawna. Norma zakazu jest bowiem jasna i nie pozostawiająca wątpliwości (art. 132 ust. 1 i ust 2), a wyjątek od tej normy przewidziany w art. 133 u.p.w.p. ma bardzo ograniczony zakres i nie należy interpretować go rozszerzająco. Zgodnie z regułą wnioskowania a contrario przepis art. 133 ustanawia dwie normy: pozytywną - dopuszczającą rejestrację znaku po uzyskaniu zgody od uprawionego do wcześniejszego, wygasłego znaku i negatywną - nie dopuszczają listów zgody w przypadku pozostałych kolizji (tj. ze zwykłymi znakami pozostającymi w mocy, znakami renomowanymi itd.) Organ prawidłowo i dokładnie wyjaśnił stan faktyczny, w celu załatwienia sprawy, mając na względzie słuszny interes strony, a decyzja wydana w sprawie została podjęta na podstawie wszystkich zebranych materiałów, z punktu widzenia przeciętnego nabywcy. Z punktu wiedzenia tego postępowania wyjaśnianie powiązań kapitałowych i personalnych nie ma znaczenia. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.