VI SA/Wa 800/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki, po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącemu S. kwotę 556 zł (słownie: pięćset pięćdziesiąt sześć złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. S. (dalej: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 27 kwietnia 2015 r. (karta 17 akt sądowych) doręczono skarżącemu wezwanie do usunięcia - w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez złożenie dokumentu, z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jego imieniu. Skarżący w dniu 5 maja 2015 r. (data stempla pocztowego) uzupełnił braki formalne skargi. Skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 556 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a") jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi to taka skarga podlega odrzuceniu. Sąd stwierdza, że w dniu 27 kwietnia 2015 r. doręczono skarżącemu wezwanie do usunięcia - w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez złożenie dokumentu, z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jego imieniu. Siedmiodniowy termin rozpoczął bieg 28 kwietnia 2014 r. i upłynął z dniem 4 maja 2015 r. Zgodnie z aktami sprawy skarżący w dniu 5 maja 2015 r. usunął braki formalne skargi, a więc z jednodniowym uchybieniem terminu zakreślonego w wezwaniu Sądu. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.