VI SA/Wa 801/04
PostanowienieWSA w Warszawie2004-07-01
Skład orzekający: Zdzisław Romanowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w przedmiocie skargi na decyzję o nałożeniu kary pieniężnej jest bezprzedmiotowe, jeśli decyzja ta została uchylona przez organ odwoławczy, który jednocześnie umorzył postępowanie pierwszej instancji?Ratio decidendi
Postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe, gdy zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji, nakładająca karę pieniężną, została uchylona przez organ odwoławczy, który jednocześnie umorzył postępowanie pierwszej instancji. W takiej sytuacji skarżący nie jest już obciążony obowiązkiem uiszczenia kary, a skarga kwestionująca jej zasadność traci swój przedmiot.Stan faktyczny
A. L. został ukarany karą pieniężną w wysokości 4000 zł za wykonywanie transportu drogowego bez dowodu uiszczenia opłaty. Organ odwoławczy, Główny Inspektor Transportu Drogowego, uchylił tę decyzję i umorzył postępowanie pierwszej instancji, uznając, że A. L. posiadał ważną kartę opłaty. A. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując zasadność nałożenia kary, mimo że decyzja została uchylona.Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania administracyjnego w pierwszej instancji w sprawie nałożenia kary pieniężnej postanawia umorzyć postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym
Decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego ([...]WITD) nałożył na A. L. karę pieniężną w wysokości 4000 zł za wykonywanie transportu drogowego bez posiadania w pojeździe dowodu uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych.
Główny Inspektor Transportu Drogowego (GITD), który rozpoznał odwołanie A. L. od w/w decyzji [...]WITD, decyzją z [...] grudnia 2003 r. na podstawie art. 138 § 2 kpa powyższą decyzję pierwszoinstancyjną uchylił w całości i umorzył postępowanie w pierwszej instancji. Z treści tej decyzji wynika, że GITD uznał, iż A. L. legitymował się kartą opłaty za przejazd.
W skardze na w/w decyzję GITD A. L. podniósł, że posiadał w dacie przejazdu ważna kartę opłaty, przyznając, że "organ pierwszej instancji skierował sprawę do organu drugiej instancji, który umorzył postępowanie w pierwszej instancji". Wniósł jednak "o pozytywne rozpatrzenie (...) odwołania", podnosząc, że "spłata mandatu w wysokości 4000 zł bardzo obciąży (...) budżet rodzinny".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Złożoną do Sądu skargę wyczerpuje w istocie zarzut, którym skarżący kwestionuje zasadność nałożenia na niego kary pieniężnej w kwocie 4000 zł w w/w pierwszoinstancyjnej decyzji [...]WITD z [...] lipca 2003 r. Tymczasem decyzja ta została uchylona zaskarżoną w tej sprawie decyzją GITD z [...] grudnia 2003 r., który to organ umorzył jednocześnie postępowanie pierwszoinstancyjne. Tym samym decyzja [...]WITD o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w kwocie 4000 zł została wyeliminowana z obrotu prawnego, co w praktyce oznacza, że nie jest on już obciążony obowiązkiem uiszczenia tej kary. Zatem postępowanie w sprawie przed Sądem ze skargi podważającej zasadność nałożenia kary, która nie istnieje, stało się bezprzedmiotowe. Żadnych innych zarzutów skarżący bowiem nie stawia, zaś skargę należy w tej sytuacji potraktować jako wynik niezrozumienia przez skarżącego istoty zaskarżonej do Sądu decyzji GITD.
Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło