VI SA/Wa 805/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia patentu na wynalazek 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącego K. K. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. Urząd Patentowy RP utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. o odmowie udzielenia patentu na zgłoszony przez K. K., skarżącego w niniejszej sprawie, wynalazek pt. "Sposób wykonywania masy twarogowej do zapiekania oraz masa twarogowa do zapiekania." Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] lutego 2003 r. skarżący złożył podanie o udzielenie patentu na wynalazek pt. "Sposób wykonywania masy twarogowej do zapiekania oraz masa twarogowa do zapiekania." W zawiadomieniu z dnia [...] lutego 2009 r. wydanym na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej Urząd Patentowy stwierdził, że zebrane dowody i materiały dotyczące w/w zgłoszenia mogą świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu. Zgłoszenie nie spełnia wymogów art. 24 i 25 w/w ustawy. Nie spełnia wymogu nowości rozwiązania w świetle stanu techniki. Urząd Patentowy porównując rozwiązanie objęte zgłoszeniem i produkt o nazwie [...] stwierdził, że ten produkt istniejący na rynku przed datą zgłoszenia podważa nowość zgłoszonego przez skarżącego rozwiązania i wyznaczył termin miesięczny na zajęcie stanowiska co do przedstawionych zarzutów informując, iż w przypadku nie wypowiedzenia się w tym terminie Urząd Patentowy podejmie decyzję na podstawie art. 49 ust. 1 pwp. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. wydaną na podstawie art. 24, art. 25 oraz art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 z późniejszymi zmianami) Urząd Patentowy RP odmówił udzielenia patentu na ww. wynalazek. W uzasadnieniu podniesiono, że nowość rozwiązania podważa produkt [...], istniejący na rynku przed datą zgłoszenia wskazując, co następuje: Przedmiotem zgłoszenia jest sposób wytwarzania masy twarogowej do zapiekania oraz masa twarogowa do zapiekania. Zgłaszający podkreśla w opisie, że nie było dotąd znane ani stosowane wytwarzanie masy twarogowej, nie wymagającej uzupełniania i przyprawiania bezpośrednio przed użyciem. Sposób wytwarzania masy twarogowej, według wynalazku jest znamienny tym, że na wstępie przygotowuje się mieszaninę, złożoną z cukru w ilości od 20 do 80,7 części wagowych, serwatki w proszku w ilości 2 do 17,3 części wagowych, stabilizatora na bazie skrobi modyfikowanych w ilości od 5,8 do 40 części wagowych, alginianu sodu w ilości 0,2 do 13 części wagowych, kwasu cytrynowego w ilości 0.029 do 5,9 części wagowych, beta karotenu w ilości 0,001 do 2 części wagowych, etylowanilina w ilości 0,005 do 8,08 części wagowych, a następnie tradycyjnymi metodami łączy się tak przygotowaną suchą mieszaninę z niedojrzewającym serem twarogowym. Tak ugotowana masa twarogowa jest gotowa do pieczenia i nie wymaga już żadnych dodatków. Przed datą zgłoszenia pojawił się na rynku produkt firmy [...] Sp. z o.o. o nazwie [...], po roku 2000 nazwę produktu zmieniono na [...] Plus, który skierowany jest do uszlachetniania i stabilizowania mas serowych. Produkt ten składa się z cukru w ilości 70 części wagowych, skrobi modyfikowanej w ilości 29 części wagowych, kwasu cytrynowego w ilości 1,25 części wagowych, beta karotenu w ilości 0,3 a także aromatu naturalnego i identycznego z naturalnym w ilości 3,17 części wagowych (w zgłoszeniu etylowanilina), a także soli w ilości 4,5 części wagowych. Produkt ten wykorzystywany jest od lat do produkcji masy twarogowej do ciast i pieczywa cukierniczego. Zdaniem Urzędu Patentowego z porównania powyższych rozwiązań wynika, że charakteryzują się one takim samym składem. Ilość składników produktu [...] Plus mieści się w ilościach podanych przez Zgłaszającego. Urząd nie zgodził się z opinią Zgłaszającego, że przed datą zgłoszenia nie były znane produkty, które zmieszane z niedojrzewającym serem, nie wymagały uzupełniania i przyprawiania powstałej masy. Przykładami takich produktów mogą być także proszkowe komponenty do stabilizacji i uszlachetniania masy serowej: "Wilgotna drożdżówka", "Biały serowy puch", "Sernik wiedeński" i "Sernik krakowski" istniejące na rynku polskim od 1998 r. i charakteryzujące się takim samym składem jak mieszanina według wynalazku. Przedstawione produkty istniały, zdaniem Urzędu, przed datą zgłoszenia i istnieją do dziś. Urząd zwrócił także uwagę, że stabilizator na bazie skrobi modyfikowanych i alginian sodu (najistotniejsze składniki zgłoszonej masy twarogowej) to znane i stosowane od lat, przez piekarzy i cukierników, składniki. Stabilizator na bazie skrobi modyfikowanych to często stosowany, w celach stabilizacyjnych, składnik masy do wypieku. Specjalista z danej dziedziny wie, że stabilizator na bazie skrobi modyfikowanych pozwala na dodanie do sera wody, która daje producentowi większą zyskowność. Alginian sodu, oznaczany symbolem E-401, natomiast, jest znanym od lat i stosowanym w przemyśle spożywczym składnikiem spełniającym funkcję zagęstnika (stabilizatora) substancji żelującej. Stosowany jest on jako zagęszczacz w cukiernictwie, do produkcji deserów w proszku. W obecności kwasu cytrynowego, alginian sodu po rozpuszczeniu w zimnej wodzie tworzy żel, który po połączeniu z serem twarogowym niedojrzewającym, daje związany stabilny produkt. Zastosowanie tych składników w mieszankach do uszlachetniania masy serowej nie jest elementem nowym dla specjalistów z dziedziny cukiernictwa i piekarstwa. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący podniósł, że uchybienia proceduralne uniemożliwiły Urzędowi Patentowemu wydanie decyzji, uwzględniającej pełną i prawidłową ocenę nowości i nieoczywistości badanego rozwiązania. W aktach sprawy znajduje się bowiem szereg dokumentów, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji, z którymi Zgłaszający nie został zapoznany tj. bardzo obszerne i kilkakrotnie składane materiały pochodzące od: - pełnomocnika Zakładu [...] "[...]" z siedzibą w [...], - pełnomocnika M. J. z [...]. Zgłaszający nie został zapoznany z treścią tych dokumentów, został pozbawiony możliwości odniesienia się do nich, a także zweryfikowania podawanych w nich faktów i zarzutów. Tym samym naruszone zostały art. 7 i 8 k.p.a. Nadto zarzucono, że Urząd Patentowy prowadził w rozpatrywanej sprawie korespondencję z osobami trzecim z pominięciem Zgłaszającego, jako strony postępowania, a nawet zgłaszający nie był o tej korespondencji poinformowany. Te uchybienia proceduralne uniemożliwiły, zdaniem skarżącego, wypowiedzenie się w sprawie zarzutów, które wpłynęły w tej sprawie, a w konsekwencji uniemożliwiły uzyskanie pełnego obrazu sprawy i wydanie merytorycznej decyzji, która uwzględniałaby odpowiedź Zgłaszającego na postawione zarzuty. Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. Urząd Patentowy RP na podstawie art. 24, art. 25 oraz art. 245 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, co następuje: Rozpatrując ponownie sprawę zgłoszenia patentowego [...] zgodnie z wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2009 r. Urząd Patentowy mając, jak podkreślił, na względzie słuszny interes Zgłaszającego podjął niezbędne kroki dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7 kpa) i w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył wnikliwie całość dokumentacji zawartej w aktach zgłoszenia (art. 77 kpa). W celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy przy czynnym udziale strony postępowania (art. 10 kpa). Urząd, jak podał, przedstawił wyczerpująco swoje stanowisko i dwukrotnie wezwał zgłaszającego do wyjaśnienia zaistniałych wątpliwości (art. 136 kpa). Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. Urząd powiadomił Zgłaszającego o braku ustawowych warunków do uzyskania ochrony na rozwiązania według zgłoszenia [...]. W uzasadnieniu swojego stanowiska podał, że rozwiązania wg projektu nie mogą być opatentowane, ponieważ nie spełniają art. 24 i art. 25 w/w ustawy. W piśmie z dnia [...] lutego 2009 r. Urząd powiadomił Zgłaszającego, że przedstawione rozwiązania nie spełniają wymogów art. 24 i 25 pwp. W piśmie tym, jak podniesiono w uzasadnieniu, wskazano, że przed datą zgłoszenia na rynku pojawił się produkt [...] (po 2000 r. [...] plus) firmy [...] Sp. z o.o. przeznaczony do uszlachetniania i stabilizowania mas serowych Produkt ten składa się z cukru w ilości 70 części wagowych, skrobi modyfikowanej w ilości 29 części wagowych, kwasu cytrynowego - 1,25 części wagowych, beta karotenu - 0,3 części wagowe, aromatu (etylowaniliny) - 3,17 części wagowych oraz soli w ilości 4,5 części wagowych. Wskazano również, że na rynku dostępne były proszkowe komponenty do stabilizacji i uszlachetniania masy serowej wilgotna drożdżówka, biały serowy puch, sernik wiedeński, sernik krakowski, istniały one na rynku od 1998 r., charakteryzują się takim samym składem jak mieszanka wg projektu. Wskazano również, że skrobia modyfikowana i alginian sodu to znane i powszechnie stosowane stabilizatory. Na zajęcie stanowiska odnośnie w/w zarzutów wyznaczono termin jednego miesiąca od daty doręczenia. W terminie tym Zgłaszający nie zajął stanowiska odnośnie postawionych zarzutów, Urząd nie zmienił stanowiska i w dniu [...] czerwca 2009 r. wydał decyzję odmowną. W dniu [...] czerwca 2009 r. pełnomocnik Zgłaszającego nadesłał wniosek o uwzględnienie zmian w opisie wynalazku. W odpowiedzi Urząd w dniu [...] lipca 2009 r. wskazał, że postępowanie w sprawie zostało zakończone decyzją odmawiająca udzielenia patentu, wobec czego odpowiedź pozostanie bez rozpoznania. Decyzja nie jest prawomocna, a więc może być złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu [...] lipca 2009 r. akta sprawy zostały udostępnione pełnomocnikowi Zgłaszającego. Zdaniem organu zarzuty zawarte we wniosku są nieuzasadnione. Wniesienie przez osobę trzecią uwag dot. zdolności patentowej zgłoszenia jest potwierdzane pisemnie z informacją, że będą one wykorzystane w toku postępowania. Potwierdzenie wysyłane jest do osoby przesyłającej uwagi. Ekspert uznając uwagi za przydatne w rozpatrywaniu sprawy może zawarte w nich informacje wykorzystać w swoim zawiadomieniu jako "materiały mogące świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania patent". Organ odwołując się do wyroku WSA sygn. akt VI SA/Wa 2241/08 stwierdził, że nie ma obowiązku informować zgłaszającego o uwagach z art. 44 ustawy. Zgłaszający ma prawo zapoznać się z nimi w ramach prawa wglądu do akt sprawy. Tego prawa nie został pozbawiony. Mógł zapoznać się z nimi na każdym etapie postępowania. To, że z tego prawa nie skorzystał jest tylko jego sprawą. W ustawie nie istnieje też przepis prawa umożliwiający zgłoszenie wniosku o wyłączenie takich uwag z postępowania. Urząd, co podniósł w uzasadnieniu, postawił konkretne zarzuty merytoryczne na które nie uzyskał odpowiedzi w ustawowym terminie. Nadesłany w terminie późniejszym (po decyzji) wniosek o uwzględnienie zmian w opisie nie jest, zdaniem Urzędu, merytoryczną odpowiedzią na postawione zarzuty. Urząd oczekiwał wyjaśnień i ewentualnej, deklarowanej zmiany zakresu ochrony. W dniu [...] października 2009 r. Zgłaszający nadesłał odpowiedź. W odpowiedzi na pismo Urzędu dotyczące wyjaśnień na etapie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Zgłaszający nadal wskazywał, że decyzja o odmowie udzielenia patentu powinna być uchylona ze względu na uchybienia proceduralne. Jako uchybienie proceduralne Zgłaszający wskazywał fakt, że nie został zapoznany z treścią dokumentów nadesłanych jako uwagi osób trzecich, został pozbawiony możliwości odniesienia się do nich i zweryfikowania podawanych faktów i zarzutów, Urząd nie przesłał mu tych dokumentów i nie wyznaczył terminu ustosunkowania się do nich. Urząd, jak podał, podtrzymał swoje stanowisko, że na etapie merytorycznego rozpatrywania sprawy Zgłaszający został poinformowany o istniejących materiałach mogących świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu. W dniu [...] lutego 2009 r. w zawiadomieniu Urząd powiadomił Zgłaszającego o istniejących przeszkodach. Przy formułowaniu zarzutów Urząd wykorzystał nadesłane uwagi osób trzecich, tak więc po weryfikacji nadesłanych materiałów Zgłaszający został o nich poinformowany w formie zarzutów. Wyznaczono termin odpowiedzi na postawione zarzuty – jeden miesiąc od daty doręczenia zawiadomienia. Zgłaszający miał więc możliwość ustosunkowania się do zarzutów wynikających ze zgłoszonych uwag jeszcze przed decyzją Urzędu. Zgłaszający nie skorzystał z tej możliwości i na postawione zarzuty Urzędu w wyznaczonym terminie nie odpowiedział. Urząd nie zmienił swojego stanowiska i w dniu [...] czerwca 2000 r. wydał decyzję odmawiającą udzielenia patentu. Urząd, jak podał, podtrzymał swoje stanowisko, że nie nastąpiło "skrócenie toku postępowania w sprawie", gdyż Zgłaszający miał możliwość wypowiedzenia się co do zarzutów zarówno przed wydaniem decyzji jak i w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy, a więc dwukrotnie. Urząd, co stwierdził w uzasadnieniu, postawił konkretne zarzuty merytoryczne na które nie uzyskał odpowiedzi w ustawowym terminie. Nadesłany w terminie późniejszym (po decyzji) wniosek o uwzględnienie zmian w opisie nie jest merytoryczną odpowiedzią na postawione zarzuty. Zgłaszający na żadnym etapie postępowania nie podjął merytorycznej dyskusji. Zgłaszający wystąpił z wnioskiem o przedłużenia terminu na zajęcie stanowiska, termin przedłużono. W dniu [...] lutego 2010 r. nadesłano pismo, w którym Zgłaszający podtrzymuje zarzuty formalne w sprawie badania zdolności patentowej, prosi o uchylenie decyzji ze względów formalnych. W odpowiedzi na kolejne pismo Urzędu Zgłaszający nie podjął merytorycznej dyskusji, tylko taka mogłaby ewentualnie oddalić postawione zarzuty. Urząd nie znalazł zatem w swojej decyzji uchybień formalnych, w związku z tym, jak stwierdził, podtrzymał decyzję o odmowie udzielenia patentu. W skardze na powyższą decyzję strona zarzuciła - naruszenie art. 24 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej poprzez nieudzielenie patentu na rozwiązanie, które spełnia warunki określone w tym przepisie oraz naruszenie przepisów art. 10 i 81 kpa skutkujące naruszeniem art. 7 i 8 k.p.a. w zw. z art. 252 ustawy Prawo własności przemysłowej, z uwagi na wydanie decyzji rozstrzygającej wniosek o udzielenie patentu bez poinformowania skarżącego o tym, że do akt sprawy wpływają kolejne pisma osób trzecich, a zawarte w nich zarzuty mogą stanowić podstawę odmowy udzielenia patentu, tj. ograniczenia prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi ponowił zarzuty podniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a.- Dz. U Nr 153 poz. 1270). Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja jak i utrzymana w mocy decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r. naruszają bowiem prawo w stopniu uzasadniającym w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. ich uchylenie. Urząd Patentowy RP będąc związany rygorami procedury administracyjnej winien rozstrzygać w sprawie objętej zaskarżoną decyzją z uwzględnieniem wymogów zawartych w art. 77 § 1 kpa i art. 107 § 1 i 3 kpa, z których to przepisów wynika obowiązek organu wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego i uzasadnienia podjętej decyzji zgodnie z wymogami określonymi w w/powołanym przepisie. Z art. 107 § 3 kpa wynika, że decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne zaś uzasadnienie faktyczne powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Tak sporządzone uzasadnienie jest źródłem wiedzy tak dla strony jak i dla sądu kontrolującego zaskarżoną decyzję co do toku rozumowania organów i szczegółowych motywów podjęcia decyzji. Uzasadnienie decyzji w pełni powyższym wymogom nie odpowiada i w konsekwencji uniemożliwia dokonanie przez Sąd kontroli zaskarżonego aktu. Z kwestionowanych przez skarżącą decyzji wynika, iż Urząd Patentowy odmówił udzielenia patentu na w/w wynalazek na podstawie art. 24 i 25 p.w.p uznając, iż zgłoszenie nie spełnia wymogu nowości rozwiązania w świetle stanu techniki. Uzasadnienie decyzji winno zatem zawierać przedstawienie i ocenę dowodów w przedmiocie braku powyższej przesłanki do udzielenia prawa wyłącznego. W decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. Urząd ograniczył się jednak w tym zakresie do stwierdzenia, że nowość rozwiązania podważa produkt [...] istniejący na rynku przed datą zgłoszenia i do porównania tego produktu z przedmiotem zgłoszenia nie wskazując jakichkolwiek dowodów na twierdzenie, iż produkt Izabela istniał na rynku przed datą zgłoszenia. Natomiast w zaskarżonej decyzji Urząd, chociaż stwierdził, że w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył wnikliwie całość dokumentacji to jednak nie dał temu wyrazu w sposób odpowiadający wymogom art. 107 § 3 k.p.a. przytaczając tylko treść kolejnych pism Zgłaszającego i organu, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, treść decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. i odnosząc się do zarzutu skarżącego niezapoznania go z treścią dokumentów nadesłanych jako uwagi osób trzecich i koncentrując się na tym, że Zgłaszający nie podjął merytorycznej dyskusji, a tylko taka mogłaby ewentualnie oddalić postawione zarzuty. Następnie stwierdził, że nie znalazł w swojej decyzji uchybień formalnych i w związku z tym podtrzymał decyzję o odmowie patentu. Taka treść uzasadnienia decyzji wskazuje na jego sporządzenie z pominięciem wymogów, jakie zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. ta integralna część decyzji powinna spełniać. Podkreślić przy tym należy, iż ponowne rozpoznanie sprawy wymaga ponownego przedstawienia sprawy z punktu widzenia art. 24, 25 pwp (skoro brak cechy nowości był podstawą odmowy udzielenia patentu). Samo tylko ogólne stwierdzenie, że nie było uchybień formalnych w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nie jest wystarczające i stanowi o naruszeniu art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Powyższy stan rzeczy uniemożliwia kontrolę zaskarżonego aktu i skutkuje wadliwością obu decyzji. Obowiązkiem organu jest zatem ponowne rozpoznanie sprawy w/w zgłoszenia i podjęcie decyzji ze szczegółowym, zgodnym z art. 107 § 3 k.p.a. wskazaniem motywów, w tym dowodów, ich oceny i poczynionych ustaleń faktycznych, jak i oceny prawnej. Niezależnie od powyższego dodatkowo należy zwrócić uwagę na fakt, iż wprawdzie z ustawy pwp nie wynika obowiązek zapoznania Zgłaszającego z uwagami osób trzecich, ale w sytuacji gdy na tych uwagach i materiale nadesłanym przez osoby trzecie organ opiera zarzuty co do braku przesłanek do udzielenia prawa wyłącznego to zyskują one walor dowodu i ich wskazanie i ocenę wraz z wyprowadzonymi z tych materiałów wnioskami, organ powinien uwzględnić zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. w uzasadnieniu decyzji umożliwiając Zgłaszającemu odniesienie się do nich, a Sądowi kontrolę tej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji, w pkt 2 uwzględniając art. 152 p.p.s.a. zaś o kosztach orzeczono po myśli art. 200 p.p.s.a.