VI SA/Wa 805/16

WyrokWSA w Warszawie2017-09-07

Skład orzekający: Magdalena Maliszewska, Joanna Kruszewska-Grońska, Jakub Linkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kara pieniężna nałożona na prezesa zarządu spółki za podanie nieprawdziwych informacji o strukturze akcjonariatu w raporcie okresowym była zasadna, a postępowanie administracyjne prowadzone przez Komisję Nadzoru Finansowego było prawidłowe?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że kara pieniężna nałożona na skarżącego za rozpowszechnienie w raporcie okresowym fałszywych informacji dotyczących struktury akcjonariatu była zasadna, ponieważ skarżący, jako prezes zarządu, miał wiedzę o rzeczywistym stanie posiadania akcji i celowo podał nieprawdziwe dane, wprowadzając w błąd rynek. Postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone prawidłowo, a zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych nie zasługują na uwzględnienie.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła kary pieniężnej nałożonej na P.K., prezesa zarządu spółki P. S.A., za podanie nieprawdziwych informacji o strukturze akcjonariatu w raporcie okresowym za II kwartał 2013 r. Skarżący wskazał, że D. S.A. wraz z podmiotami zależnymi posiada 87,67% akcji, podczas gdy rzeczywiste posiadanie wynosiło 47,45%. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów proceduralnych, w tym prowadzenie rozprawy bez jego udziału i brak uwzględnienia jego sytuacji majątkowej, a także rażącą surowość kary. Sąd oddalił skargę, uznając decyzję organu i nałożoną karę za zasadne.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant referent Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2017 r. sprawy ze skargi P.K. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], Komisja Nadzoru Finansowego (dalej KNF, Komisja), po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek P. K. (dalej skarżący, strona) o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymała w mocy decyzję własną z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 200 000 zł w związku z naruszeniem obowiązków informacyjnych. Powyższa decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej: "kpa"), w zw. z art. 11 ust. 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 614 z późn. zm., dalej: "ustawa o nadzorze nad rynkiem finansowym") oraz art. 172 ust. 1 w zw. z art. 39 ust. 2 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2014 r. poz. 94, z późn. zm., dalej: "ustawa o obrocie"). W toku prowadzonego postępowania administracyjnego Komisja Nadzoru Finansowego ustaliła następujący stan faktyczny: Akcje P. były notowane na rynku NewConnect (alternatywny system obrotu) od grudnia 2008 r. W dniu [...] kwietnia 2014 r. zarząd Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. (dalej: "GPW S.A.") postanowił wykluczyć z dniem [...] kwietnia 2014 r. akcje Spółki z obrotu na NewConnect, bowiem dopuściła się ona szeregu działań mogących zagrażać bezpieczeństwu obrotu oraz interesom inwestorów, w tym wielu nieprawidłowości w wypełnianiu obowiązków informacyjnych przejawiających się w przekazywaniu informacji niepełnych lub z naruszeniem przepisanych terminów, jak również braku przekazania do publicznej wiadomości niektórych informacji (z tytułu uchybień w wykonywaniu obowiązków informacyjnych zarząd GPW S.A. wielokrotnie podejmował wobec Spółki działania dyscyplinujące, takie jak nałożenie kary pieniężnej, zawieszenie obrotu jej akcjami, czy też warunkowe wykluczenie akcji Spółki z obrotu w alternatywnym systemie, jednak nie wpłynęły one na poprawę sposobu jej funkcjonowania). W okresie od wprowadzenia akcji P. do alternatywnego systemu obrotu do ich wykluczenia z obrotu, Spółka wykonywała obowiązki informacyjne w sposób wynikający z Regulaminu Alternatywnego Systemu Obrotu. Komisja, że w myśl § 5 ust. 1 pkt 1 załącznika nr 3 pt. "Informacje bieżące i okresowe przekazywane w alternatywnym systemie obrotu na rynku NewConnect" do Regulaminu Alternatywnego Systemu Obrotu (według stanu prawnego na dzień 1 października 2013 r.), emitent jest obowiązany do przekazywania raportów okresowych kwartalnych. Spółki przekazują raporty okresowe wprowadzając je do elektronicznej Bazy Informacji (dalej: "EBI"), które następnie są niezwłocznie publikowane na odpowiednich stronach internetowych administrowanych przez GPW S.A., co w praktyce stanowi wypełnienie obowiązków informacyjnych. Przy czym przez przekazanie informacji przez emitenta, w tym raportu okresowego, należy rozumieć takie przekazanie, aby adresaci mieli możliwość zapoznania się z jego treścią. Nie jest więc wymagane rzeczywiste zapoznanie się z daną informacją, gdyż zależy to wyłącznie od woli adresata. W dniu 14 sierpnia 2013 r. Spółka przekazała do wiadomości publicznej, za pośrednictwem EBI, jednostkowy i skonsolidowany raport okresowy za II kwartał 2013 r. W imieniu P. ww. raport podpisał P. K. - prezes jednoosobowego zarządu Spółki, powołany do pełnienia tej funkcji z dniem 1 lipca 2013 r. W treści powyższego raportu w części dotyczącej struktury akcjonariatu Spółka wskazała, że akcjonariuszem posiadającym na dzień przekazania raportu co najmniej 5 % ogólnej liczby głosów jest D. S.A. z siedzibą w W., bowiem posiada wraz z podmiotami zależnymi 52 600 000 akcji, stanowiących 87,67 % ogólnej liczby głosów w P. Spółka wskazała, że źródłem ww. informacji jest strona internetowa www.gpwinfostrefa.pl (raport kwartalny nr [...]/2013 z dnia [...] sierpnia 2013 r., k. 49-57). Ze zgromadzonych w toku postępowania dokumentów wynika, że D. S.A. jest podmiotem dominującym - w rozumieniu art. 4 pkt 14 lit. a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1382, dalej "ustawa o ofercie") - wobec P. S.A. z siedzibą w W., P. S.A. z siedzibą w W., P.S.A. z siedzibą w W. oraz P. S.A. z siedzibą w W., gdyż dysponuje większością głosów, tj. 900 000 akcji, stanowiącymi 90 % kapitału zakładowego każdego z ww. podmiotów. Z ustaleń organu nadzoru wynika jednak, że na dzień opublikowania raportu okresowego za II kwartał 2013 r. Spółki, D. S.A. nie posiadał wraz z podmiotami zależnymi 52 600 000 akcji, stanowiących 87,67 % ogólnej liczby głosów w P. Komisja stwierdziła, że w dniu 17 czerwca 2010 r. D. S.A. nabył w drodze umów cywilnoprawnych 40 000 000 akcji Spółki, mających formę dokumentu, stanowiących 83,16 % ogólnej liczby głosów w Spółce. W dniu 25 października 2010 r. ww. podmiot zbył w drodze umowy cywilnoprawnej wszystkie powyższe akcje na rzecz swojej spółki zależnej P. S.A. Organ zaznaczył, że 40 000 000 akcji P. nabytych przez P. S.A. było objęte zobowiązaniem złożonym przez D. S.A. w dniu 11 października 2010 r. w sprawie czasowego wyłączenia, do dnia 30 czerwca 2012 r., zbywalności na rynku NewConnect wszystkich posiadanych akcji Spółki. Ponadto z treści raportu bieżącego nr [...]/2010, którym Spółka poinformowała o zawartej umowie lock-up wynika, że zobowiązanie złożone przez D. S.A. przechodziło na kolejnych nabywców akcji Spółki (raport bieżący nr [...]/2010 z dnia [...] czerwca 2010 r. Następnie w dniu 11 grudnia 2010 r. P. S.A. zbyła w drodze umów cywilnoprawnych 4 000 000 akcji Spółki (tj. 8,32% ogólnej liczby głosów) na rzecz P. S.A., 4 000 000 akcji Spółki na rzecz P. S.A. oraz 4 000 000 akcji P. na rzecz P.S.A. Po dokonaniu transakcji zbycia łącznie 12 000 000 akcji spółki P. S.A. posiadała 28 000 000 akcji, stanowiących 58,2 % głosów w Spółce, zaś P. S.A., P.S.A. oraz P.S.A. po 4 000 000 akcji P., stanowiących po 8,32 % ogólnej liczby głosów. Tym samym na dzień 11 grudnia 2010 r. D. S.A. w dalszym ciągu posiadał, wraz z podmiotami zależnymi, łącznie 40 000 000 akcji Spółki stanowiących 83,16 % ogólnej liczby głosów w Spółce (D. S.A. nie posiadał bezpośrednio akcji P.w formie dokumentu, czy też dopuszczonych do obrotu na NewConnect). W dniu 20 grudnia 2010 r. 40 000 000 akcji Spółki (mających dotychczas formę dokumentu) uległo dematerializacji i zostało dopuszczonych do obrotu na rynku NewConnect, więc rachunek papierów wartościowych prowadzony przez D. S.A. z siedzibą w P. (dalej: "[...]") na rzecz P. S.A. został zasilony o 4 000 000 akcji Spółki, na rzecz P. S.A. - o 4 000 000 akcji Spółki, na rzecz P. S.A. - o 4 000 000 akcji Spółki oraz na rzecz P.S.A. - o 28 000 000 akcji P. Następnie od dnia 20 grudnia 2010 r. do dnia 5 lutego 2013 r. D. S.A., P.S.A., P.S.A., P. S.A. oraz P.S.A. dokonywały transakcji sprzedaży i kupna akcji Spółki na NewConnect. W międzyczasie, tj. w dniu 23 kwietnia 2012 r. P. poinformowała raportem bieżącym o podpisaniu aneksu do umowy lock-up zawartej z D. S.A., którym przedłużono do dnia 30 czerwca 2013 r. zobowiązanie do czasowego wyłączenia zbywalności akcji P.(raport bieżący nr [...]/2012 z dnia [...] kwietnia 2012 r., k. 68). Ponadto w dniu [...] listopada 2012 r. Sąd Rejonowy [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: "KRS") zarejestrował podwyższenie kapitału zakładowego Spółki z kwoty 2 405 000 zł do kwoty 3 000 000 zł w drodze emisji 11 900 000 akcji na okaziciela serii Ł, w związku z czym ogólna liczba głosów przypadająca na wszystkie wyemitowane akcje (60 000 000 akcji) wyniosła 60 000 000. W wyniku ofert złożonych przez zarząd P., w dniu [...] listopada 2012 r. nowo wyemitowane akcje skutecznie objął m. in. D. S.A. i jego podmioty zależne, tj. D. S.A. objął 5 000 000 akcji, P. S.A. – 1 510 531 akcji, P. S.A., P. S.A. i P. S.A. - po 1 250 000 akcji każda z nich, tj. łącznie 10 260 531 akcji serii Ł Spółki (wniosek o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców KRS z załącznikami, k. 69-79). Powyższe zdarzenia spowodowały, że na dzień publikacji w dniu 14 sierpnia 2013 r. raportu okresowego Spółki za II kwartał 2013 r. według ustaleń niniejszego postępowania – D. S.A. posiadał 5 000 000 akcji Spółki (w formie dokumentu), a jego podmioty zależne posiadały:/P. S.A. - 11 000 000 akcji Spółki (zdematerializowanych) i 1 510 531 akcji Spółki (w formie dokumentu), P. S.A. - 2 405 010 akcji Spółki "(zdematerializowanych) i 1 250 000 akcji Spółki (w formie dokumentu), P.- 2 405 010 akcji Spółki (zdematerializowanych) i 1 250 000 akcji Spółki (w formie dokumentu) oraz P. S.A. - 2 405 010 akcji Spółki (zdematerializowanych) i 1 250 000 akcji Spółki (w formie dokumentu), tj. łącznie 28 475 561 akcji Spółki, stanowiących 47,45 % ogólnej liczby głosów. Komisja wskazała, że P. K. miał wiedzę odnośnie do stanu posiadania przez D.S.A. wraz z jego spółkami zależnymi akcji P., bowiem na dzień publikacji raportu okresowego Spółki za II kwartał 2013 r. pełnił funkcję jednoosobowego prezesa zarządu wszystkich ww. spółek, był pełnomocnikiem do wykonywania umów maklerskich ww. podmiotów i od 2011 r. składał z ich rachunków dyspozycje na akcjach Spółki (informacje odpowiadające odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, k. 2-46; pełnomocnictwa do wykonywania umów maklerskich, k. 95, 125, 440, 534, 644; zestawienia transakcji, k. 109, 487-523, 594-619, 700-727). W dniu 12 maja 2014 r. odbyła się rozprawa administracyjna, na którą Strona prawidłowo powiadomiona nie stawiła się. W dniu [...] czerwca 2014 r. Komisja wydała decyzję nr [...], którą nałożyła na P. K. karę pieniężną w wysokości 200 000 zł za rozpowszechnienie w raporcie okresowym za II kwartał 2013 r. spółki P.S.A. z siedzibą w W. fałszywych informacji dotyczących struktury jej akcjonariatu, które wprowadzały w błąd w zakresie akcji P.S.A. z siedzibą w W. W dniu 30 lipca 2014 r. do Urzędu Komisji wpłynął wniosek Strony o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona zarzuciła zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie art. 94 § 2 k.p.a. polegające na prowadzeniu rozprawy administracyjnej bez obecności Strony, pomimo prawidłowego usprawiedliwienia jej nieobecności, u której legły przyczyny niezależne od Strony oraz brak ponownego rozpoznania sprawy z udziałem Strony, 2) naruszenie art. 6, 7, 8, 9 i 11 k.p.a., polegające na przekroczeniu przez organ wydający decyzję zasady państwa prawa, zasady praworządności, zasady pogłębiania zaufania obywateli, zasady informowania stron oraz zasady wyjaśniania przesłanek załatwienia sprawy, a także nie wyjaśnienie dostatecznie okoliczności sprawy przy wydaniu decyzji, 3) obrazę przepisów art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wzięcia pod uwagę sytuacji majątkowej Strony. W toku postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu 8 kwietnia 2015 r. odbyła się rozprawa administracyjna, na którą Strona, prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy, nie stawiła się. W związku z powyższym przedmiotowa rozprawa odbyła się bez udziału P. K. W dniu 9 kwietnia 2015 r. do Urzędu Komisji wpłynęło pismo spółki P., w którym obecny Prezes Zarządu Spółki – M. B., zwróciła się z wnioskiem o wyznaczenie terminu kolejnej rozprawy oraz wyznaczenie nowego terminu. Powyższe uzasadniono faktem, iż doszło do powołania nowego Prezesa Zarządu P. i w związku z tym M. B. powinna występować w charakterze przedstawiciela Strony. Wskazano, że postępowanie administracyjne dotyczy bowiem P. i w razie niekorzystnego rozstrzygnięcia to Spółka będzie ponosiła konsekwencje finansowe. Wezwanie na rozprawę było skierowane imiennie do P. K., który nie pełni obecnie funkcji Prezesa Zarządu Spółki i tym samym w ocenie Spółki nie jest stroną postępowania. W tej sytuacji P. K. powinien być świadkiem. Spółka podała też, że P. K. przebywa poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej od i nie ma możliwości stawienia się na rozprawę, jeżeli w ogóle został o niej powiadomiony. Ponadto M. B. w imieniu Spółki wniosła o możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. Komisja umorzyła na podstawie art. 105 § 1 w zw. z art. 126 k.p.a. postępowanie w przedmiocie udostępnienia Spółce akt postępowania administracyjnego, prowadzonego pod sygnaturą: [...]. Pismem z dnia 20 sierpnia 2015 r. strona wypowiedziała się co do zgromadzonego materiału dowodowego, wskazując, że w dniu 1 kwietnia 2015 r. zwróciła się do Spółki z prośbą o przystąpienie niniejszego postępowania w związku z koniecznością ustalenia osoby odpowiedzialnej za sporządzenie raportu okresowego za II kwartał 2013 r. Z uwagi na fakt, P. K. obecnie nie jest związany ze Spółką nie jest w stanie ustalić osoby odpowiedzialnej za sporządzenie raportu okresowego za II kwartał 2013 r., której to ustalenie jest niezbędne do wydania prawidłowej decyzji przez organ nadzoru. W ocenie Strony z uwagi na przedmiot niniejszego postępowania koniecznym jest ustalenie osoby fizycznej, która sporządzała raport okresowy za II kwartał 2013 r. oraz włączenie do sprawy Spółki. P. K. podkreślił, iż nie sporządzał raportu za II kwartał 2013 r., a jedynie umieścił go za pomocą portalu internetowego EBI w związku z posiadanym certyfikatem dostępu do odpowiedniego konta, służącego do publikacji raportów okresowych gotowy wcześniej otrzymany plik w formacie PDF. Zdaniem Strony oznacza to, że w niniejszej sprawie doszło do jedynie "technicznego" dodania raportu do odpowiedniego systemu internetowego, bez możliwości jego edytowania bądź sprawdzenia. Z tego względu Strona uznała za zasadne dopuszczenie do niniejszego postępowania Spółki w celu ustalenia osoby odpowiedzialnej za sporządzenie raportu okresowego za II kwartał 2013 r. przesłanego do Strony w postaci pliku PDF. Organ nadzoru pismem z dnia 12 listopada 2015 r. wezwał Stronę do doprecyzowania pisma z dnia 20 sierpnia 2015 r., z uwagi na fakt, iż może być ono potraktowane jako wniosek dowodowy, jednakże koniecznym jest doprecyzowanie przez P. K. dowodu, który chce przeprowadzić oraz tezy dowodowej, na którą przedmiotowy dowód ma być przeprowadzony. W odpowiedzi P. K. powtórzył wniosek o włączenie Spółki do postępowania w celu ustalenia osoby odpowiedzialnej za sporządzenie raportu za II kwartał 2013 r. z uwagi na przedmiot prowadzonego postępowania. W związku z powyższym przedmiotowy wniosek Strony został uznany przez organ nadzoru za wniosek dowodowy o ustalenie i przesłuchanie osoby odpowiedzialnej za sporządzenie raportu okresowego P. S.A. z siedzibą w W. za II kwartał 2013 r. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., Komisja obmówiła uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Komisja wyjaśniła, że wyżej opisane ustalenia organ nadzoru poczynił na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym, dając wiarę wszystkim przeprowadzonym dowodom. W uzasadnieniu wydanej decyzji Komisja podkreśliła, że zgodnie z § 5 ust. 4.1. pkt 9 załącznika nr 3 pt. "Informacje bieżące i okresowe przekazywane w alternatywnym systemie obrotu na rynku NewConnect" do Regulaminu Alternatywnego Systemu Obrotu, raport kwartalny zawiera co najmniej informację o strukturze akcjonariatu emitenta, ze wskazaniem akcjonariuszy posiadających, na dzień przekazania raportu, co najmniej 5 % głosów na walnym zgromadzeniu. W raporcie okresowym za II kwartał 2013 r. Spółka podała, że akcjonariuszem posiadającym co najmniej 5 % ogólnej liczby głosów jest D. S.A., bowiem posiada wraz z podmiotami zależnymi 52 600 000 akcji, stanowiących 87,67% ogólnej liczby głosów. Z ustaleń Komisji wynika zaś, że na dzień przekazania ww. raportu do publicznej wiadomości D. S.A. posiadał wraz ze swoimi spółkami zależnymi 28 475 561 akcji Spółki, stanowiących 47,45 % ogólnej liczby głosów. W związku z powyższym organ nadzoru, stwierdził, iż P. K. rozpowszechnił powyższą nieprawdziwą informację, która skutkowała mylnym wyobrażeniem o rzeczywistej strukturze akcjonariatu Spółki, wskazując, iż jako osoba reprezentującą Spółkę, złożyła swój podpis pod raportem okresowym za II kwartał 2013 r. Komisja uznała również, iż Strona miała świadomość nieprawdziwości informacji, ponieważ pełniła ona funkcję jednoosobowego prezesa zarządu D. S.A. oraz jego spółek zależnych, tj. P.S.A., P.S.A., P.S.A. i P.S.A. i była pełnomocnikiem do wykonywania umów maklerskich ww. podmiotów, a ponadto od 2011 r. składała z rachunków papierów wartościowych tych spółek dyspozycje na akcjach P. Manipulacja dotyczyła informacji zawartej w raporcie za II kwartał 2013 r. Spółki, a więc w raporcie okresowym, który jest traktowany przez uczestników rynku jako podstawowe źródło informacji o sytuacji w danej spółce publicznej. W szczególności Komisja podkreśliła rolę informacji o strukturze akcjonariatu, które mają istotny wpływ na podejmowanie decyzji przez inwestorów. Posiadanie informacji o układzie sił w akcjonariacie danej spółki pozwala bowiem na podjęcie decyzji o zaangażowaniu kapitałowym w spółce bądź o wycofaniu się z niej we właściwym czasie. Nie można również pominąć znaczenia występowania w akcjonariacie spółki publicznej znaczących inwestorów portfelowych, którzy co do zasady traktują nabycie znacznych pakietów akcji nie tylko jako formę inwestycji, ale również jako instrument przy wykorzystaniu którego mogą w mniejszym albo większym stopniu wpływać na funkcjonowanie emitenta. Znaczne zaangażowanie inwestora, czy też kilku inwestorów w akcje danej spółki ma więc z natury długoterminowy charakter. Stanowi to ważny sygnał, że spółka ta najprawdopodobniej będzie się rozwijać, co może sugerować, że inwestycja w jej akcje okaże się w końcowym rozliczeniu zyskowna. Posiadanie przez inwestorów aktualnych informacji o układzie sił w akcjonariacie danego emitenta jest więc jednym z istotnych warunków dokonania przez nich właściwej wyceny jego akcji. Podsumowując Komisja stwierdziła, że P. K. dopuścił się naruszenia art. 39 ust. 2 pkt 4 lit. b ustawy o obrocie, rozpowszechniając w raporcie okresowym za II kwartał 2013 r. spółki P.S.A. z siedzibą w W. fałszywe informacje dotyczące struktury jej akcjonariatu, które wprowadzały w błąd w zakresie akcji P. S.A. z siedzibą w W., co stanowiło istotne zagrożenie dla transparentności rynku regulowanego. Kara pieniężna w wysokości 200 000 zł. została więc w ocenie Komisji nałożona zasadnie, a zarzuty strony zawarte we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy są bezpodstawne. Decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lutego 2016 r. P. K. uczynił przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie zarzucając jej obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zaskarżonej decyzji, poprzez naruszenie: - art. 94 § 2 k.p.a. - polegającego na prowadzeniu rozprawy administracyjnej bez obecności strony, pomimo prawidłowego usprawiedliwienia nieobecności, u której legły przyczyny niezależne od strony oraz brak ponownego rozpoznanie sprawy z udziałem strony; - 6 k.p.a., 7 k.p.a., 8 k.p.a., 9 k.p.a., 11 k.p.a. - polegającą na przekroczeniu przez organ wydający decyzję zasady państwa prawa, zasady praworządności, zasady pogłębiania zaufania obywateli, zasady informowania stron oraz zasady wyjaśniania przesłanek załatwienia sprawy, a także nie wyjaśnienie dostatecznie okoliczności sprawy przy wydawaniu decyzji; - art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wzięcia pod uwagę sytuacji majątkowej strony. Mając na uwadze podnoszone zarzuty skarżący wniósł o: - uchylenie zaskarżonej decyzji, alternatywnie o - uchylenie przedmiotowej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o - zmianę zaskarżonej decyzji poprzez obniżenie wysokości wymierzonej kary. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że nałożona kara jest rażąco surowa i znacznie przewyższa jego majątek i możliwości finansowe. Wskazał, że w 2014 r. uzyskał dochody w wysokości 34 000 złotych, natomiast w 2015 i 2016 r. nie uzyskał żadnych dochodów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz, 1369 ze zm.), nie jest związany zarzutami i granicami skargi. Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium zgodności z prawem stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie trzeba podkreślić, że orzekający w sprawie organ administracji prawidłowo zastosował przepisy ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 614 z późn. zm., oraz ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2014 r. poz. 94, z późn. zm.). Niesporne jest że w dniu 14 sierpnia 2013 r. P. S.A. z siedzibą w W. przekazała do wiadomości publicznej, za pośrednictwem EBI, jednostkowy i skonsolidowany raport okresowy za II kwartał 2013 r. W imieniu P. ww. raport podpisał P. K. - prezes jednoosobowego zarządu Spółki, powołany do pełnienia tej funkcji z dniem 1 lipca 2013 r. W treści powyższego raportu w części dotyczącej struktury akcjonariatu Spółka wskazała, że akcjonariuszem posiadającym na dzień przekazania raportu co najmniej 5 % ogólnej liczby głosów jest D.S.A. z siedzibą w W., bowiem posiada wraz z podmiotami zależnymi 52 600 000 akcji, stanowiących 87,67 % ogólnej liczby głosów w P. Informacja ta okazała się jednak nieprawdziwa. W wyniku przekształceń własnościowych struktura akcjonariatu P. zasadniczo różniła się od podanej w ww. raporcie. Sąd stwierdza, że w toku postępowania przed KNF ustalono w sposób niebudzący wątpliwości, że na dzień przekazania raportu okresowego Spółki za II kwartał 2013 r. – D. S.A. posiadał 47,45 % ogólnej liczby głosów P. Stwierdzić zatem należy, że informacja przekazana w raporcie dotycząca struktury akcjonariatu w Spółce była fałszywa i mogła wprowadzać w błąd potencjalnych inwestorów. Zdaniem Sądu Komisja Nadzoru Finansowego wykazała, że P. K. miał wiedzę odnośnie stanu posiadania przez D. S.A. wraz z jego spółkami zależnymi akcji P., bowiem na dzień publikacji raportu okresowego Spółki za II kwartał 2013 r. pełnił funkcję jednoosobowego prezesa zarządu wszystkich ww. spółek, był pełnomocnikiem do wykonywania umów maklerskich ww. podmiotów i od 2011 r. składał z ich rachunków dyspozycje na akcjach Spółki (informacje odpowiadające odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, k. 2-46; pełnomocnictwa do wykonywania umów maklerskich, k. 95, 125, 440, 534, 644; zestawienia transakcji, k. 109, 487-523, 594-619, 700-727). Skoro zatem osoba podpisująca i przekazująca raport przekazuje w nim informacje niezgodne z prawdą to musi liczyć się z konsekwencjami przewidzianymi przez prawo. Za słuszne zatem Sąd uznaje rozstrzygnięcie KNF o nałożeniu na P. K. kary pieniężnej w wysokości 200 000 zł za rozpowszechnienie w raporcie okresowym za II kwartał 2013 r. spółki P. S.A. z siedzibą w W. fałszywych informacji dotyczących struktury jej akcjonariatu, które wprowadzały w błąd w zakresie akcji P.S.A. z siedzibą w W. Nie można uznać za zasadne zarzutów skargi odnośnie nieprawidłowości w prowadzonym przez KNF postępowaniu. Sąd zauważa, że w dniu 8 kwietnia 2015 r. odbyła się rozprawa administracyjna, na którą Strona, prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy, nie stawiła się. W związku z powyższym przedmiotowa rozprawa odbyła się bez udziału P. K. W dniu 9 kwietnia 2015 r. do KNF wpłynęło pismo spółki P., w którym obecny Prezes Zarządu Spółki – M. B., zwróciła się z wnioskiem o wyznaczenie terminu kolejnej rozprawy oraz wyznaczenie nowego terminu. Powyższe uzasadniono faktem, iż doszło do powołania nowego Prezesa Zarządu P. i w związku z tym M. B. powinna występować w charakterze przedstawiciela Strony. Wskazano, że postępowanie administracyjne dotyczy bowiem P. i w razie niekorzystnego rozstrzygnięcia to Spółka będzie ponosiła konsekwencje finansowe. Wezwanie na rozprawę było skierowane imiennie do P. K., który nie pełni obecnie funkcji Prezesa Zarządu Spółki i tym samym w ocenie Spółki nie jest stroną postępowania. W tej sytuacji P. K. powinien być świadkiem. Powyższe wnioski zasadnie nie zostały uwzględnione przez KNF bowiem postępowanie dotyczyło działań P. K. nie zaś P., Sąd stwierdza, że Komisja Nadzoru Finansowego prawidłowo uznała, że zgodnie z § 5 ust. 4.1. pkt 9 załącznika nr 3 pt. "Informacje bieżące i okresowe przekazywane w alternatywnym systemie obrotu na rynku NewConnect" do Regulaminu Alternatywnego Systemu Obrotu - raport kwartalny zawiera co najmniej informację o strukturze akcjonariatu emitenta, ze wskazaniem akcjonariuszy posiadających, na dzień przekazania raportu, co najmniej 5 % głosów na walnym zgromadzeniu. W raporcie okresowym za II kwartał 2013 r. podano, odnośnie akcji P., że akcjonariuszem posiadającym co najmniej 5 % ogólnej liczby głosów jest D. S.A., bowiem posiada wraz z podmiotami zależnymi 87,67% ogólnej liczby głosów. Podczas gdy w rzeczywistości D. S.A. posiadał wraz ze swoimi spółkami zależnymi 47,45 % ogólnej liczby głosów. Porównując powyższe liczby Sąd stwierdza, że skarżący rozpowszechnił powyższą nieprawdziwą informację, która skutkowała mylnym wyobrażeniem o rzeczywistej strukturze akcjonariatu Spółki. Trzeba podkreślić, że skarżący jako osoba reprezentującą Spółkę (prezes), złożył swój podpis pod raportem okresowym za II kwartał 2013 r. Zdaniem Sądu prawidłowe jest stanowisko organu, iż skarżący miała świadomość nieprawdziwości informacji, ponieważ pełnił funkcję jednoosobowego prezesa zarządu D. S.A. oraz jego spółek zależnych, tj. P.S.A., P. S.A., P. S.A. i P.S.A. i był pełnomocnikiem do wykonywania umów maklerskich ww. podmiotów, a ponadto od 2011 r. składał z rachunków papierów wartościowych tych spółek dyspozycje na akcjach P. Manipulacja dotyczyła informacji zawartej w raporcie za II kwartał 2013 r. Spółki, a więc w raporcie okresowym, który jest traktowany przez uczestników rynku jako podstawowe źródło informacji o sytuacji w danej spółce publicznej. W ocenie Sądu podkreślenia wymaga rola informacji o strukturze akcjonariatu, które mają istotny wpływ na podejmowanie decyzji przez inwestorów. Za słuszne Sąd uznaje stanowisko KNF posiadanie informacji o układzie sił w akcjonariacie danej spółki pozwala na podjęcie decyzji o zaangażowaniu kapitałowym w spółce bądź o wycofaniu się z niej we właściwym czasie. Nie można również pominąć znaczenia występowania w akcjonariacie spółki publicznej znaczących inwestorów portfelowych, którzy co do zasady traktują nabycie znacznych pakietów akcji nie tylko jako formę inwestycji, ale również jako instrument przy wykorzystaniu którego mogą w mniejszym albo większym stopniu wpływać na funkcjonowanie emitenta. Poważne zaangażowanie dużego inwestora, czy też kilku inwestorów w akcje danej spółki ma więc z natury długoterminowy charakter. Stanowi to ważny sygnał, że spółka ta najprawdopodobniej będzie się rozwijać, co może sugerować, że inwestycja w jej akcje okaże się w końcowym rozliczeniu zyskowna. Posiadanie przez inwestorów aktualnych informacji o układzie sił w akcjonariacie danej spółki jest jednym z istotnych warunków dokonania przez nich właściwej wyceny akcji danego podmiotu. W tych okolicznościach Sąd stwierdza, że organ nadzoru finansowego zasadnie uznał, że skarżący dopuścił się naruszenia art. 39 ust. 2 pkt 4 lit. b ustawy o obrocie, rozpowszechniając w raporcie okresowym za II kwartał 2013 r. spółki P.S.A. z siedzibą w W. fałszywe informacje dotyczące struktury jej akcjonariatu, które wprowadzały w błąd w zakresie akcji P.S.A. z siedzibą w W., co stanowiło istotne zagrożenie dla transparentności rynku regulowanego. Kara pieniężna w wysokości 200 000 zł. została zatem zdaniem Sądu nałożona zasadnie, a zarzuty strony zawarte w skardze nie zasługują na uwzględnienie.. Reasumując, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie jest obarczona wadami, które wywołałyby konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Sąd stwierdza, że Komisja Nadzoru Finansowego prawidłowo zastosowała przepisy prawa materialnego zaś w toku postępowania nie doszło do naruszenia przepisów procedury administracyjnej. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło