VI SA/Wa 809/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2005r. sprawy ze skargi S. R. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2004 r., bez numeru w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia środka zaskarżenia oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad- działając na podstawie przepisu art. 138 § 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. i art. 123 k.p.a. - po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez Pana S. R. na postanowienie tego organu z dnia [...] marca 2004 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia środka zaskarżenia - utrzymał w mocy w/w postanowienie z dnia [...] marca 2004r. Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] grudnia 2003 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad – działając w oparciu o ustalenia protokołu z zatrzymania i kontroli pojazdu Nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r. – wydał decyzję Nr [...] obciążającą skarżącego S. R. karą pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia w wysokości 13.080,00 złotych. Z uzasadnienia decyzji wynikało, iż stwierdzone w toku w/w kontroli drogowej nieprawidłowości dotyczyły: przekroczenia nacisków na osi składowej II i osi składowej III, a ponadto przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu oraz przekroczenia długości pojazdu. Powyższa decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] grudnia 2003 r. (dowód: potwierdzenie odbioru przesyłki listowej; w aktach administracyjnych sprawy). Skarżący złożył w dniu [...] stycznia 2004 r., bezpośrednio w organie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w/w decyzją, wnosząc o jej uchylenie jako krzywdzącej i niesłusznej. W wyniku rozpatrzenia w/w środka zaskarżenia Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad – działając w oparciu o przepis art. 134 k.p.a. - postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r. stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, iż termin do złożenia środka zaskarżenia od wspomnianej decyzji upłynął w dniu [...] stycznia 2004 r., a pismo zostało przez stronę skarżącą osobiście dostarczone do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad – Oddział w [...] w dniu [...] stycznia 2004 r., a więc po upływie 14 dni. Z akt sprawy wynika, iż postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2004 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] lutego 2004 r. (dowód: potwierdzenie odbioru przesyłki listowej; w aktach administracyjnych sprawy). Pismem z dnia [...] lutego 2004 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] lutego 2004 r., skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, iż po otrzymaniu w/w decyzji nakładającej karę pieniężną, kiedy w ostatnich dniach grudnia 2003 r. zamierzał zabrać się do konstruowania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - okazało się, że decyzja zaginęła. Skarżący podniósł, iż w czasie między Świętami a Nowym Rokiem nie mógł w żaden sposób uzyskać jakichkolwiek informacji w Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad – Oddział w [...], albowiem w urzędzie tym nie odbierano telefonów, a czwartek [...] stycznia 2004r. był już dniem wolnym. Strona skarżąca wskazała, iż zaraz po okresie dni wolnych, wszczęła starania o uzyskanie kopii decyzji. Skarżący oświadczył, iż kopię przedmiotowej decyzji otrzymał faksem dopiero w dniu [...] stycznia 2004 r., czego dowodem jest wydruk faksu, zaś środek zaskarżenia wniósł osobiście w dniu [...] stycznia 2004 r. w sekretariacie GDDKiA w [...]. W wyniku rozpatrzenia wniosku strony skarżącej Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad – działając na podstawie przepisu art. 123 § 1 k.p.a. i art. 59 k.p.a. – postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. obciążającej skarżącego karą pieniężną w wysokości 13.080,00 złotych. W uzasadnieniu postanowienia organ – powołując się na postanowienia art. 58 § 1 i 2 k.p.a. - stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek do przywrócenia terminu. Zdaniem organu zagubienie pisma w żadnym przypadku nie może zostać potraktowane jako niezawinione, a fakt uchybienia terminu był wnioskodawcy znany już w chwili składania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący wniósł wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (nazwane "zażaleniem") zakończonej w/w postanowieniem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2004 r., podnosząc w uzasadnieniu zarówno dotychczasowe argumenty mające usprawiedliwiać uchybienie terminu, jak i zarzuty merytoryczne dotyczące decyzji o nałożeniu kary pieniężnej. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z dnia [...] marca 2004 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Nr [...] było zawinione przez stronę. Dodatkowo organ uznał, iż wnosząc przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu, skarżący uchybił przepisowi art. 58 § 2 k.p.a. nakazującemu wnosić o przywrócenie terminu jednocześnie z wnioskiem merytorycznym. Skarżący wniósł w dniu [...] maja 2004 r. – za pośrednictwem organu – skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2004 r. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia skarżący w uzasadnieniu podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Skarżący podniósł, iż w dniu kiedy składał środek zaskarżenia od decyzji nakładającej karę pieniężną zapewniono go w GDDKiA – Oddział w [...], że środek ten zostanie rozpatrzony przez organ. Według skarżącego nałożona na niego kara pieniężna zrujnuje jego firmę, a ponadto wysokość kary absolutnie nie odpowiada randze rzekomego przewinienia. Strona wskazała ponadto zarzuty merytoryczne dotyczące nieprawidłowości procedury ważenia pojazdu i przebiegu kontroli drogowej. W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ podniósł, iż podstawą dla konsekwentnego odmawiania przywrócenia terminu jest fakt, iż skarżący nie wypełnił wymogów proceduralnych dla przywrócenia terminu. Takie stanowisko – zdaniem organu - było i jest uzasadnione zarówno przepisami k.p.a., jak i ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie lub inny akt z zakresu administracji publicznej wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd orzekając w sprawie nie kieruje się zasadami słuszności, czy też celowości, a także nie ocenia zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej także: p.p.s.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie analizowana pod tym kątem skarga Pana S. R. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] marca 2004 r. i utrzymane nim w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] marca 2004 r. nie naruszają przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w tym przede wszystkim art. 58 k.p.a. i art. 59 k.p.a., a ponadto norm wskazanych w art. 7 kpa, art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynika sprawy. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W świetle przepisu art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Zdaniem Sądu z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2004 r. stwierdzające uchybienie terminu zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] lutego 2004 r. Bezsporne jest również to, iż strona dopiero w dniu [...] lutego 2004 r. złożyła wniosek o przywrócenie przez organ terminu do wniesienia środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Nr [...] (vide: dowód nadania pisma w urzędzie pocztowym, oraz oświadczenie skarżącego złożone na rozprawie przed WSA w Warszawie w dniu 24 lutego 2005 r.). Z tej przyczyny należy uznać, iż wnosząc w dniu [...] lutego 2004 r. prośbę o przywrócenie terminu, skarżący uchybił terminowi siedmiu dni wskazanemu w art. 58 § 2 k.p.a., albowiem – jak zasadnie przyjął organ – fakt uchybienia terminu był skarżącemu znany już w chwili składania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie Sądu nawet jeśli przyjmiemy, iż o uchybieniu terminu strona skarżąca dowiedziała się dopiero z postanowienia organu z dnia [...] lutego 2004 r., a więc że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu winien być liczony dopiero od daty doręczenia stronie tego postanowienia (tj. od dnia [...] lutego 2004 r.), to i tak należy uznać, że skarżący nie dopełnił wymogu zachowania terminu ustawowego. Zgodnie z orzecznictwem sądowym, jeżeli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od uzyskania przez nią wiadomości o tym, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu (tak np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 1999 r., sygn. akt I SA/Gd 1664/98, oraz z dnia 10 marca 2000 r., sygn. akt I SA/Lu 1524/98). Niezależnie od powyższego należy – zdaniem Sądu - zauważyć, iż organ zasadnie przyjął, że zagubienie pisma (decyzji GDDKiA o nałożeniu kary) w żadnym przypadku nie może zostać potraktowane, jako niezawinione uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. W doktrynie uznaje się zgodnie, że kryterium braku winy jako przesłanka uzasadniająca wniosek o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (vide: B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 328; podobnie: A. Wróbel /w:/ M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", Zakamycze, 2000 r.). Skarżący uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia od decyzji organu powołał się na zagubienie doręczonego mu egzemplarza decyzji oraz trudności w nawiązaniu kontaktu z organem w okresie świąteczno-noworocznym. Zdaniem Sądu powołane przez skarżącego powody uchybienia terminu nie zasługują na uwzględnienie, albowiem sam fakt zagubienia decyzji, czy też trudności w telefonicznym sposobie komunikacji z organem nie może stanowić podstawy do żądania przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia. W związku z tym należy stwierdzić, iż organ zasadnie odmówił stronie skarżącej przywrócenia terminu, ponieważ skarżący w swym wniosku o przywrócenie terminu nie dopełnił stosownych wymogów ustawowych, tj. przede wszystkim uchybił terminowi wskazanemu w art. 58 § 2 k.p.a., a ponadto nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia od decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2003 r. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.