VI SA/Wa 822/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata H. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata H. M. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 2400 złotych (dwa tysiące czterysta złotych) powiększonej o kwotę 552 złotych (pięćset pięćdziesiąt dwa złotych) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego. Skarżący T. S. wniósł skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi w wysokości 19.620 zł. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący złożył sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 27 listopada 2017 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowiono adwokata z urzędu. W piśmie z 29 stycznia 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata H. M. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Pismem z dnia 28 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącego uzupełnił skargę, jednocześnie wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 822/17 oddalono przedmiotową skargę. Na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego ponowił wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. , poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714). W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat H. M. reprezentował skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 822/17, zakończonym wydaniem wyroku z dnia 11 kwietnia 2018 r. Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 1) ppkt a) cyt. rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, naliczana jest na podstawie § 8 rozporządzenia. W myśl § 8 pkt 5 tego rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł opłata wynosi 2400 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 552 zł. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie, w ocenie rozpoznającego wniosek, nie zaistniały przesłanki wymienione w § 4 ust. 2 rozporządzenia, które uzasadniałyby przyznanie wynagrodzenia według wyższej opłaty. W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.