VI SA/Wa 823/05

PostanowienieWSA w Warszawie2005-06-16

Skład orzekający: Sędzia WSA Maria Jagielska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu Policji przypominające o obowiązku przedstawienia orzeczeń lekarskich i psychologicznych przez osobę posiadającą pozwolenie na broń, wynikającym wprost z ustawy, stanowi czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na pismo organu Policji, które stanowi jedynie przypomnienie o obowiązku wynikającym wprost z przepisów ustawy (art. 15 ust. 4 ustawy o broni i amunicji). Taka czynność nie ustala, nie odmawia ustalenia, nie stwierdza, nie odmawia stwierdzenia, nie potwierdza ani nie odmawia potwierdzenia uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w sposób, który uzasadniałby kontrolę sądową na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący M. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pisma Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy Wojewódzkiej Policji w B. oraz Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych Biura Prawnego Komendy Głównej Policji, które zobowiązywały go do przedstawienia orzeczeń lekarskich i psychologicznych w związku z posiadaniem pozwolenia na broń. Skarżący uważał te pisma za czynności zobowiązujące go do przeprowadzenia badań. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku przedstawienia orzeczeń lekarskich i psychologicznych przez osoby posiadające pozwolenie na broń p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 12 kwietnia 2005 r. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji skargę na czynność organu polegającą na zobowiązaniu skarżącego do przedstawienia orzeczeń lekarskich i psychologicznych wyrażoną w pismach Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy Wojewódzkiej Policji w B. z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] oraz Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych Biura Prawnego Komendy Głównej Policji z dnia [...] marca 2005 r. nr [...]. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają między innymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również na inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jednakże dany akt lub czynność, na którą złożono skargę, powinna ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego ( p. "Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Tadeusz Woś Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa, 2005r. str. 61). Musi więc istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami) a możliwością realizacji uprawnienia (lub obowiązku), wynikającego z przepisu prawa. Skarga złożona na czynność organu administracji publicznej, o której stanowi art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może więc dotyczyć sytuacji, kiedy określone obowiązki wynikają wprost z przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 z późn. zm.) osoba posiadająca pozwolenie na broń wydane w celu określonym w art. 10 ust. 3 pkt l obowiązana jest raz na pięć lat przedstawić właściwemu organowi Policji aktualne orzeczenia lekarskie i psychologiczne. W przypadku wydania negatywnego orzeczenia lekarz lub psycholog zobowiązany jest zawiadomić o tym właściwy organ Policji. Konieczność przedłożenia orzeczenia lekarskiego organowi Policji wynika więc wprost z ustawy, a skierowane do skarżącego pismo Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy Wojewódzkiej Policji w B. z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] stanowiło jedynie przypomnienie o konieczności wypełnienia ciążącego na osobie posiadającej pozwolenie na broń obowiązku. Nie można więc wskazanego pisma traktować jako czynności zobowiązującej skarżącego do przeprowadzenia badań lekarskich i psychologicznych, jak to stwierdził w skardze M. M.. Obowiązek ten istniał bowiem niezależnie od faktu skierowania do skarżącego przez organ Policji wskazanego powyżej powiadomienia. Również pismo Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych Biura Prawnego Komendy Głównej Policji z dnia [...] marca 2005 r. zawierało jedynie przytoczenie podstawy prawnej dla ww. obowiązku przedłożenia orzeczenia lekarskiego. W związku z faktem, iż zaskarżona przez M. M. czynność nie jest objęta zakresem właściwości sądu administracyjnego, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § l pkt l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło