VI SA/Wa 823/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Andrzej Kuna po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. A. AS na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2006 r., [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia postanawia: odrzucić skargę W dniu 22 marca 2006 r. strona skarżąca P. A. reprezentowana przez A. M. K., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na decyzję tego organu z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismem z dnia 5 maja 2006 roku pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do sporządzenia skargi i działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz do wykazania, iż pełnomocnik strony skarżącej spełnia przesłanki wynikające z art. 35 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., a ponadto do złożenia dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby upoważnione do reprezentacji strony skarżącej (wypis z urzędowego rejestru, wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski) w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy niniejsze wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 maja 2006 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 17 maja 2006 roku. We wskazanym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie przedłożył właściwego pełnomocnictwa procesowego, nie wykazał czy pełnomocnik spełnia przesłanki wynikające z art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz nie przedłożył wypisu z urzędowego rejestru, wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.