VI SA/Wa 825/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. M. na Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie cofnięcia refundacji na lek MINIRIN postanawia: - odrzucić skargę Skarżący, R. M. pismem z dnia 8 lutego 2005 r. złożył skargę na Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie cofnięcia refundacji na lek MINIRIN. W powyższej skardze R. M. podnosi, iż "w styczniu br. Narodowy Fundusz Zdrowia wycofał refundację do leku MINIRIN. Jako osoba zmuszona do zażywania wyłącznie tego leku nie jestem w stanie dokonywać jego zakupu. Poprzednio opakowanie leku, które wystarczało na okres dwóch tygodni kupowałem za kwotę 3,20 zł. Obecnie opakowanie kosztuje 190 zł. Nie mogę stosować leków zastępczych, gdyż powoduje to nawrót choroby przysadki mózgowej. Jestem skazany na branie tego lekarstwa na występującą u mnie moczówkę prostą" W odpowiedzi na skargę z dnia 18 kwietnia 2005 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdza, iż zarzut wycofania refundacji w styczniu 2005 r. jest skierowany niewłaściwie, gdyż listę leków refundowanych określił Minister Zdrowia w drodze rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie wykazu leków podstawowych i uzupełniających, oraz wysokości odpłatności za leki uzupełniające (Dz. U. Nr 274, poz. 2725) i rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie wykazu leków i wyrobów medycznych, które ze względu na te choroby są przepisywanie bezpłatnie, za opłatą ryczałtową lub częściową odpłatnością (Dz. U. Nr 275, poz. 2730). Zgodnie z powyższymi aktami prawnymi produkt leczniczy MINIRIN podlega refundacji przez Fundusz w leczeniu moczówki prostej przysadkowej. Lek ten jest wydawany po wniesieniu opłaty ryczałtowej. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia ponadto podniósł, iż skarżący nie wniósł do Narodowego Funduszu Zdrowia podania o przyznanie refundacji leku MINIRIN, a tym samym nie dał możliwości zajęcia przez NFZ stanowiska w sprawie refundacji leku MINIRIN. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Jak wynika z akt sprawy R. M. złożył skargę na Prezesa Narodowego Fundusz Zdrowia, który jego zdaniem wycofał refundację do leku MINIRIN. Jak wynika z odpowiedzi na skargę kwestia refundacji powyższego leku została określona przez Ministra Zdrowia w drodze rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie wykazu leków podstawowych i uzupełniających, oraz wysokości odpłatności za leki uzupełniające (Dz. U. Nr 274, poz. 2725) oraz rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2004 r. w sprawie wykazu leków i wyrobów medycznych, które ze względu na te choroby są przepisywanie bezpłatnie, za opłatą ryczałtową lub częściową odpłatnością (Dz. U. Nr 275, poz. 2730). Ponadto skarżący w sprawie niniejszej nie podjął działań zmierzających do indywidualnego rozpoznania jego sprawy na podstawie obowiązujących przepisów. Zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135) Dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia rozpatruje indywidualne sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego. Do indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego zalicza się sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalenia prawa do świadczeń. Na podstawie art. 109 ust. 5 odwołanie od decyzji wydanej w sprawach, o których mowa w ust. 1, wnosi się do Prezesa Funduszu w terminie 7 dni od dnia jej otrzymania. Z kolei art. 110 ww. ustawy stanowi, iż od decyzji Prezesa Funduszu w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zatem skarżący ma zagwarantowaną prawnie możliwość wystąpienia do Narodowego Funduszu Zdrowia w swojej indywidualnej sprawie i dopiero decyzje wydane w powyższym trybie i po jego wyczerpaniu, będą zaskarżalne do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z faktem, iż skarga wniesiona przez R. M. nie dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego, Sąd orzekł jak w sentencji.