VI SA/Wa 834/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] lutego 2018 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący – S. K., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] lutego 2018 r. Nr [...], nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 20 370 złotych za zajęcie pasa drogowego drogi krajowej bez zezwolenia zarządcy drogi. Pismem z [...] lipca 2018 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że zawiadomieniem z [...] lipca 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. poinformował go o zajęciu przez organ egzekucyjny kwoty należnej z tytułu nadpłaty podatku. Jedynym dochodem skarżącego jest emerytura rolnicza wypłacana w kwocie 1 168,66 złotych. Na potwierdzenie powyższego przedstawił przekaz pocztowy na ww. kwotę. Wskazał, że na jego utrzymaniu pozostaje pięcioro małoletnich dzieci. Żona skarżącego jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i obecnie jest w ósmym miesiącu ciąży. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w sferze zaspokojenia podstawowych potrzeb skarżącego i jego rodziny, która znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu (por. np. postanowienie WSA w Warszawie z 23 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 607/16 cbois). Orzecznictwo sądów administracyjnych zwraca uwagę, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek skarżącego zawarty w skardze zawiera argumenty uprawdopodobniające zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uprawdopodobnienie okoliczności mających uzasadniać wniosek o wstrzymanie wykonania jest obowiązkiem strony, a uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Tego rodzaju okoliczności, w ocenie Sądu, skarżący powołał. Nie można zatem postawić skarżącemu zarzutu, że poprzestał jedynie na gołosłownych twierdzeniach, bowiem złożone do akt sprawy dokumenty pozwalają ocenić prawdopodobieństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez wyegzekwowanie przedmiotowej kary pieniężnej. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary – 20 370 złotych a także przedstawione przez skarżącego okoliczności oraz dokumenty obrazujące jego sytuację finansową (załączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy) stwierdzić należy, że uiszczenie kary może rodzić dla skarżącego poważne trudności. Siedmioosobowa rodzina skarżącego utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego przyznanego skarżącemu w kwocie 1 168, 66 zł. Żona skarżącego jest osobą bezrobotną obecnie w ósmym miesiącu ciąży. Dodatkowym źródłem finansowania rodziny są zasiłki wypłacane przez Ośrodek Pomocy Społecznej (świadczenie wychowawcze w kwocie 2500 zł miesięcznie oraz w kwocie ok. 692 zł miesięcznie - dożywianie i zasiłek okresowy z powodu długotrwałej choroby). Ponadto skarżący otrzymuje płatności przyznawane przez ARiMR (za 2018 r. płatności jeszcze nie zostały przyznane). Małżonkowie mają na utrzymaniu pięcioro dzieci w wielu szkolnym, co generuje dodatkowe wydatki związane z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych, takich jak wyżywienie, odzież, leki, których wysokości skarżący nie określił. Zdaniem Sądu, w świetle powyższych wywodów nawet w przypadku wzruszenia przez sąd administracyjny kontrolowanej decyzji administracyjnej, tego rodzaju skutki byłyby trudne bądź niemożliwe do odwrócenia. Z tego powodu uzasadnione jest uwzględnienie wniosku strony poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wpływu na realizację celu prewencyjnego i represyjnego administracyjnej kary pieniężnej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza bowiem, że skarżący nie będzie zobowiązany do uiszczenia kary, jeżeli jego skarga nie zostanie uwzględniona. Uwzględnienie wniosku oznacza jedynie udzielenie ochrony o charakterze tymczasowym. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.