VI SA/Wa 836/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie : Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Protokolant: Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2005 r. sprawy ze skargi P. spółka z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2005r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za posiadanie przyrządu kontrolnego, który nie rejestruje wymaganych okresów jazdy oddala skargę Dnia [...] lipca 2004r. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w [...] poddał kontroli drogowej pojazd nr rej. [...] marki [...] z naczepą nr rej [...] marki [...] będący własnością P. spółka z o.o., dalej zwanego Spółką. W protokole kontroli stwierdzono, że przyrząd kontrolny – tachograf "M." nie odpowiada przepisom w zakresie rejestracji wymaganych okresów jazdy, gdyż nie rejestruje rodzajów aktywności kierowcy. Protokół został podpisany przez kierowcę A. W. bez zastrzeżeń. W toku postępowania Spółka wyjaśniła, że tachograf w kontrolowanym pojeździe posiadał legalizację do [...] października 2004r. i rejestrował czas jazdy i czas wymaganego odpoczynku kierowcy, a do czasu wymiany tachografu kierowca prowadził kartę pracy, w której odnotowana była praca inna niż jazda i inne zdarzenia. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w [...] nałożył na Spółkę karę pieniężną w wysokości 2000 zł za posiadanie w pojeździe przyrządu kontrolnego, który nie rejestrował rodzaju aktywności kierowcy. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 92 ust. 1 p. 6 i art. 92 ust. 4 oraz lp. 1.11.7. ust. 2 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym /Dz.U. nr 125 z 2001r., poz. 1371 z późn. zmianami/ oraz art.10 załącznika – Suplement I Rozdział II p.7 umowy AETR /Dz.U. nr 94 z 1999r. p.1086 i 1087/. Od tej decyzji odwołała się Spółka wnosząc o jej uchylenie. Wskazała, że nie naruszyła przepisów ustawy o transporcie drogowym ani umowy AETR, która to umowa odnosi się do elektronicznego przyrządu kontrolnego, tachograf "M." nie jest elektroniczny i wobec tego przepisy AETR nie znajdują w sprawie zastosowania. Tachograf jest sprawny i posiada aktualną legalizację, zatem niedopuszczalne jest przyjęcie, że nie odpowiada przepisom w zakresie rejestracji wymaganych okresów jazdy. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy w całości. Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 138 § 1 p. 1 k.p.a., art. 87 ust.1 i art.92 ust.1 p.2 i 6 ustawy o transporcie drogowym /Dz.U. nr 204 z 2004r. poz.2088/ oraz lp. 1.11.7 ust.2 załącznika do tej ustawy a także art.3, art.13, art.15 ust.2 i 7 rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym /Dz.Urz. WE L 370 z 31 grudnia 1985r. P0008-0021/ oraz załącznik I /IIIc/ punkt 4.I tego rozporządzenia . W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że zamontowany w pojeździe tachograf nie odpowiadał wymogom unijnym obowiązującym w Polsce od 1 maja 2004r. tj. wymogom Rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 i mimo, że posiadał legalizację do października 2004r. nie mógł być stosowany po 1 maja 2004r. Rozporządzenie Rady EWG nr 3821/85 wymaga, aby przyrząd kontrolny rejestrował 1/ długość przebytej przez pojazd drogi, 2/ prędkość pojazdu, 3/ czas prowadzenia pojazdu, 4/ inne okresy pracy lub dyspozycyjności kierowcy, 5/ przerwy w pracy i okresy dziennego wypoczynku, 6/ otwarcie obudowy zawierającej wykresówkę. Na okazanej do kontroli wykresówce nie było zapisów rejestracji wszystkich wymaganych okresów pracy kierowcy, zaś zgodnie z I załącznikiem /IIIc/ punkt 4.1 cytowanego rozporządzenia Rady EWG urządzenie rejestrujące musi być tak skonstruowane, aby możliwa była rejestracja czterech okresów aktywności kierowcy. Tę decyzję Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazując, że tachograf spełniał wymagania określone przepisami obowiązującymi w Polsce. Organ I instancji wskazał inną podstawę prawną decyzji niż organ II instancji, tachograf posiadał ważną legalizację i był sprawny a wykresówka zawierała informacje o pracy i wypoczynku kierowcy. Organy nie wskazały jakich informacji brak na wykresówce i Spółka nie mogła się ustosunkować do zarzutów. Główny Inspektor Transportu Drogowego, w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu decyzji II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/ dalej zwanej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Kontrolując w ten sposób zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc nieuzasadniona. W sprawie niniejszej ze zgromadzonego materiału wynika, że zamontowane w pojeździe urządzenie rejestrujące pracę kierowcy było urządzeniem starego typu i mimo, że w dacie kontroli posiadało legalizację, nie odpowiadało wymaganiom unijnym zawartym w cytowanym wyżej rozporządzeniu Rady EWG nr 3821/85. Jak wyjaśniła sama skarżąca w swoim piśmie z dnia [...] sierpnia 2004r. zamontowany tachograf rejestrował tylko czas jazdy i czas przerwy w prowadzeniu pojazdu, podczas gdy zgodnie z art.15 ust.3 rozporządzenia kierowcy obsługują przełączniki umożliwiające wyraźną rejestrację czterech rodzajów aktywności kierowcy tj. 1/ prowadzenie pojazdu, 2/ wszystkie inne okresy pracy, 3/ okresy dyspozycyjności kierowcy 4/ przerwy w pracy i okresy dziennego wypoczynku. Zgodnie z załącznikiem I określającym wymagania dotyczące budowy, badań, instalacji i kontroli, punkt c, 4. urządzenie rejestrujące powinno być tak skonstruowane, aby była możliwa automatyczna i oddzielna rejestracja czterech różnych okresów aktywności kierowcy, o których mowa w art.15 rozporządzenia. Prawidłowo zatem organ ocenił, że tachograf skarżącej rejestrujący tylko okresy jazdy i wypoczynku opisanych wymogów nie spełniał. Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym i niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 149 z 2003r., poz. 1452/ kierowcy pojazdów samochodowych wyposażonych w przyrządy kontrolne niespełniające wymagań ustawy prowadzą karty drogowe do końca okresu ważności uwierzytelnienia, jednak nie dłużej niż do dnia uzyskania przez Rzeczypospolitą członkostwa w Unii Europejskiej. Po dniu 1 maja 2004r. urządzenie rejestrujące musi spełniać wymogi unijne określone we wskazanym Rozporządzeniu, a wykonywanie transportu drogowego pojazdem wyposażonym w przyrząd kontrolny nie odpowiadający przepisom w zakresie rejestracji wymaganych okresów jazdy stanowi naruszenie prawa podlegające karze 2000 zł. Zważywszy powyższe, nałożenie kary w wysokości 2000 zł za brak właściwego urządzenia rejestrującego w dacie kontroli było prawidłowe. Prawdą jest, że organ I instancji częściowo wadliwie podał postawę prawną rozstrzygnięcia, ale organ II instancji podał podstawę prawną prawidłowo, przytoczył w uzasadnieniu treść zastosowanych przepisów i wyjaśnił dlaczego zostały zastosowane w sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem nie znalazł podstaw do jej uchylenia i działając na podstawie art.151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.