VI SA/Wa 839/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i R. G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: - umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, - zasądzić od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 240 zł. W dniu 31 marca 2005 r. radca prawny W. R., reprezentujący E. i R. G., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na postanowienie ww. organu z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Główny Inspektor Transportu Drogowego w nadesłanej do Sądu wraz z aktami sprawy odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na uwzględnienie skargi w całości załączając jednocześnie postanowienie z dnia [...] kwietnia 2005 r. o sygn. [...], na mocy którego organ uchylił zaskarżone postanowienie. W konsekwencji uwzględnienia skargi przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego i uchylenia postanowienia podlegającego zaskarżeniu postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie natomiast z art. 161 § l pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku, gdy postępowanie staje się bezprzedmiotowe sąd wydaje postanowienie o jego umorzeniu. W razie umorzenia postępowania z uwagi na uwzględnienie skargi przez organ do dnia rozpoczęcia rozprawy, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 201 § l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), przy czym w myśl art. 210 § l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strona traci uprawnienie, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżących w złożonej do Sądu skardze wniósł o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania w sprawie, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Na podstawie art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stawka minimalna za czynności radcy prawnego w postępowaniu pierwszej instancji przed sądem administracyjnym w niniejszej sprawie, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt l c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) wynosi 240 złotych. Sąd biorąc pod uwagę rodzaj i stopień zawiłości sprawy, jak również fakt, iż w przedmiotowej sprawie w związku z uwzględnieniem skargi przez organ, czynności adwokata objęły wyłącznie sporządzenie skargi, postanowił o zasądzeniu zwrotu kosztu wynagrodzenia reprezentującego skarżących radcy prawnego na kwotę 240 złotych.