VI SA/Wa 84/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska, Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka, Asesor WSA Andrzej Wieczorek, , Protokolant: Aleksandra Borowiec - Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić skargę Gmina [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2003r. umarzającą postępowanie odwoławcze z wniosku Wójta Gminy [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy udzielenia koncesji "[...]" Spółce z o.o. w [...] na rozpoznawanie złoża węgla kamiennego w obszarze "[...]" położonym na terenie gmin [...] i [...], województwo [...]. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w postępowaniu administracyjnym o wydanie koncesji lub jej zmianę wójt, burmistrz czy prezydent miasta są organami współdziałającymi przy wydawaniu decyzji i nie mają uprawnień strony w tym postępowaniu. Organ powołał się na art. 28 Kpa. i stwierdził, że brak jest przepisów prawnych, które umożliwiałyby wójtowi gminy funkcjonować w postępowaniu koncesyjnym jako strona. Skargę na tę decyzję złożyła Gmina [...] domagając się jej uchylenia i zarzucając jej naruszenie prawa poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 28 Kpa. Skarżący w uzasadnieniu skargi zarzucił Ministrowi Środowiska, iż nie rozgraniczył zadań wójta jako organu opiniodawczego w postępowaniu koncesyjnym i organu gminy reprezentującego interes gminy i jej mieszkańców, którego obowiązki wywodzą się z określonych przepisów prawa materialnego. Wydana decyzja koncesyjna godzi w interesy mieszkańców gminy, gdyż nieprawdą jest że prace mające na celu rozpoznanie złóż węgla kamiennego nie spowodują szkód górniczych – konieczność odwodnienia terenu uaktywni zalane wyrobiska kopalni "[...]" i doprowadzi do osiadania terenu. Wójt jako reprezentant interesów lokalnej społeczności ma interes prawny w występowaniu o udzielenie koncesji. Dodatkowo, bezpośrednio na wójcie gminy spoczywają obowiązki określone przepisami art. 9 i następnych oraz art. 15 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80 ,poz. 717 ) i przepisami wcześniejszymi ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zmianami ). Powyższe wskazuje na to, iż wydana koncesja ma bezpośredni wpływ na obowiązki wójta, a zatem należy uznać go za stronę postępowania. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje wcześniej wyrażone stanowisko, że wójt jest organem gminy uczestniczącym w procedurze koncesyjnej jako organ współdziałający i nie może być jednocześnie stroną tego postępowania. Gmina zas nie może występować w charakterze strony skarżącej, gdyż nie legitymuje się interesem prawnym w sprawie o wydanie koncesji, a tego wymaga art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) – p.p.s.a. odrzuceniu. Zgodnie z art. 25 § 1 p.p.s.a. zdolność występowania jako strona przed sądem administracyjnym – zdolność sądową ma osoba fizyczna i osoba prawna, a skargę stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. może wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W rozpatrywanej sprawie, wójt występując samodzielnie jako organ gminy właściwy do zaopiniowania wniosku o wydanie koncesji na rozpoznanie złóż węgla kamiennego, złożył do Ministra Środowiska wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzji przyznającej koncesję. Sprawa z tego wniosku zakończyła się wydaniem zaskarżonej decyzji, w której organ nie rozpatrywał kwestii interesu prawnego gminy, a jedynie oceniał zdolność procesową wójta gminy jako podmiotu uczestniczącego w procedurze koncesyjnej. Przepisy ustawy z 1990r. o samorządzie terytorialnym przewidziały podwójną rolę dla wójtów, burmistrzów i prezydentów miast. Z jednej strony są to organy wydające rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej, a z drugiej strony jako organ gminy mogą reprezentować ją na zewnątrz. Jak wynika z treści skierowanego do Ministra Środowiska wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a w szczególności z uzasadnienia tego wniosku wójt gminy [...] działał nie jako organ gminy reprezentujący ją na zewnątrz, lecz jako organ współdziałający w wydawaniu decyzji administracyjnej - koncesji na rozpoznanie złóż węgla kamiennego. Tak też organ administracji, odczytał wniosek i umorzył postępowanie z powodu braku po stronie wójta gminy przymiotu strony w postępowaniu koncesyjnym. Nie można więc zarzucić organowi, jak to czyni pełnomocnik skarżącego, że nie rozgraniczył ról w jakich występować może wójt gminy, ponieważ zaskarżona decyzja odnosi się wprost do jednej z tych ról, w której wystąpił wójt kierując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ, oceniając legitymację wójta jako wnoszącego ten wniosek, stwierdził brak po jego stronie interesu prawnego i w następstwie tego umorzył postępowanie na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa. Ponieważ więc gmina nie brała udziału w postępowaniu, w którym wydano zaskarżoną decyzję nie była uprawniona do skierowania skargi do sądu administracyjnego, a tak stało się w rozpatrywanej sprawie. Nie można z faktu złożenia przez wójta gminy [...] wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wywodzić automatycznie, że wniosek taki złożony został w imieniu gminy, bowiem mając na uwadze wskazaną wyżej dwoistą rolę w jakiej występuje wójt jako organ gminy, z treści podjętej czynności czy skierowanego pisma, będzie wynikała ona ostatecznie. Mając na uwadze, iż zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, z czego gmina [...] nie skorzystała, skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należało uznać na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. za niedopuszczalną i jako taką odrzucić.