VI SA/Wa 840/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r. Zespołu Koordynacyjnego ds. Chorób Ultrarzadkich, Instytut [...] w przedmiocie wyłączenia z leczenia w ramach programu lekowego postanawia: odrzucić skargę. Przedstawiciele ustawowi skarżącego K. S. (małoletniego) – J. G. i K. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r. Zespołu Koordynacyjnego ds. Chorób Ultrarzadkich, Instytut [...] w przedmiocie wyłączenia z leczenia w ramach programu lekowego. Przekazując niniejsza skargę do Sądu Zespół Koordynacyjny ds. Chorób Ultrarzadkich wyjaśnił, iż składa się z lekarzy ekspertów w dziedzinie chorób rzadkich i ultrarzadkich, którego członkowie wykonują swoje zadania w oparciu o ustawę z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2011 Nr 227 poz. 1634 ze zm.) i wydają decyzje lekarskie o kwalifikacji do leczenia, kontynuacji leczenia lub odstąpieniu od leczenia chorób ultrarzadkich, których koszt leków refundowany jest ze środków publicznych Narodowego Funduszu Zdrowia. Dodał, że w przypadku decyzji lekarskich dotyczących leczenia choroby [...] (choroba, na którą choruje małoletni). Zespół działa w oparciu o wiedzę lekarską, tekst programu lekowego "Leczenie [...] (zespół [...])", który jest zamieszczony w obwieszczeniu Ministra Zdrowia oraz w oparciu o precyzyjnie zapisany regulamin. Ponadto zespół stwierdził, że jego decyzje nie są decyzjami administracyjnymi lecz lekarskimi, podejmowanymi w oparciu o pełną dokumentację danego chorego, zawierającą ocenę stanu zdrowia oraz w oparciu o ocenę efektywności dotychczas zastosowanej terapii. Z nadesłanej dokumentacji wynika, iż decyzją Zespołu Koordynacyjnego z dnia [...] grudnia 2013 r. podtrzymano decyzję o wyłączeniu małoletniego z leczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedzone jest analizą, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne została ograniczona m.in. do orzekania w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); inne akty lub czynności niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a (pkt 8). Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja z dnia [...] grudnia 2013 r. Zespołu Koordynacyjnego ds. Chorób Ultrarzadkich, Instytut [...] w przedmiocie wyłączenia małoletniego K. S. z leczenia w ramach programu lekowego. Wobec powyższego, w pierwszej kolejności należy ustalić czy zaskarżony akt pochodzi od organu administracji publicznej, a następnie czy stanowi jeden z aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 5 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 – dalej k.p.a.) przez organy administracji publicznej rozumie się ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2, tzn. inne organy państwowe, inne podmioty, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Zespół Koordynacyjny ds. Chorób Ultrarzadkich został powołany przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, który działał na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 11 stycznia 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych (Dz. U. Nr 5 poz. 29). W komunikacie w sprawie powołania ww. Zespołu wskazano, iż kwalifikuje on i weryfikuje skuteczność leczenia pacjentów w ramach terapeutycznych programów zdrowotnych: Leczenie choroby Gauchera, Leczenie choroby Hurler, Leczenie choroby Pompego, Leczenie mukopolisacharydozy typu II, Leczenie mukopolisacharydozy typu VI, w oparciu o zasady określone przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Natomiast zgodnie z Regulaminem Zespołu Koordynacyjnego ds. Chorób Ultrarzadkich, wspomniany Zespół podejmuje decyzje dotyczące rozpoczęcia leczenia, kontynuowania oraz zakończenia leczenia pacjenta w programie zdrowotnym (lekowym), jak również dotyczące wielkości dawki stosowanego leku, na podstawie prawidłowo wypełnionych dokumentów, niezbędnych dla kwalifikacji oraz monitorowania leczenia pacjenta, zgodnie z opisem programu, oraz po uzyskaniu pozytywnej opinii recenzenta, wybranego spośród członków Zespołu Koordynacyjnego. W skład zespołu wchodzą powołani przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia lekarze posiadający specjalizację w dziedzinie pediatrii, chorób wewnętrznych oraz lekarze z innymi specjalizacjami niezbędnymi do weryfikacji procesów diagnozowania chorób ultrarzadkich oraz ich terapii, a także bez prawa głosu – osoba z wykształceniem prawniczym jako przedstawiciel Jednostki Koordynującej. Mając na uwadze powyższe Sąd, uznał że Zespół Koordynacyjny ds. Chorób Ultrarzadkich, który wydał zaskarżoną decyzję nie jest organem administracji publicznej, ani w znaczeniu ustrojowym (żaden przepis prawa nie określa go w ten sposób), ani też funkcjonalnym (żaden przepis prawa nie powierzył mu do wykonywania zadań z zakresu administracji publicznej w formie określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a.). Podejmowane przez Zespół Koordynacyjny decyzje nie są decyzjami administracyjnymi, a regulamin w oparciu o który działa jest aktem o charakterze ogólnym, regulującym wewnętrzną organizację i tryb postępowania Zespołu. Przepis art. 58 § 1 p.p.s.a. wskazuje przesłanki odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.