VI SA/Wa 841/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego p o s t a n a w i a: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w [...] W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego – Dz. U. Nr 89, poz. 506. Zgodnie z § 1 rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1414, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W związku z tym, że po zmianach wprowadzonych ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 244, poz. 1454), od dnia 1 stycznia 2012 r. przepisem będącym podstawą do nakładania kar pieniężnych stał się art. 92a ustawy o transporcie drogowym, w dniu 13 czerwca 2012 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 15 maja 2012r. zmieniające ww. rozporządzenie Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 604). Zgodnie z obowiązującym brzmieniem § 1 tego aktu prawnego "Rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę". W myśl § 2 ww. rozporządzenia sprawy, o których mowa w § 1, zarejestrowane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia w wojewódzkim sądzie administracyjnym właściwym według miejsca siedziby organu administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, rozpoznaje wojewódzki sąd administracyjny właściwy w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem spraw, w których wyznaczono terminy rozprawy. W przedmiotowej sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] września 2014 r. nr [...] nałożył na G. G. karę pieniężną w wysokości 15.000 zł za naruszenie przepisów transportu drogowego, powołując się na art. 92a ustawy o transporcie drogowym. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, także powołując się na art. 92a ustawy o transporcie drogowym. W decyzji zawarto pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Skargę na powyższą decyzję złożył G. G., przesyłając ją, wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W niniejszej sprawie skarżący zamieszkuje w W., województwo [...], zatem właściwym do jej rozpoznania w myśl cyt. wyż. przepisów rozporządzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...]. Zgodnie z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.