VI SA/Wa 845/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędziowie: Sędzia WSA Anna Fyda-Kawula Asesor WSA Marek Maliński (spr.) Protokolant ref. Aleksandra Koseła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2026 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 2 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną do celu kolekcjonerskiego oddala skargę Komendant Główny Policji (dalej: "organ II instancji", "KGP") decyzją z 2 stycznia 2025 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "K.p.a.") oraz art. 18 ust. 5 pkt 4 w zw. z art. 32 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2024 r. poz. 485, dalej: "u.b.a."), po rozpatrzeniu odwołania M. K. (dalej: "Strona", "Skarżący"), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Stołecznego Policji (dalej: "organ I instancji", "KSP") z 25 października 2024 r. nr [...], orzekającą o cofnięciu Stronie pozwolenia na broń palną do celu kolekcjonerskiego. Jak wynika z akt sprawy, decyzją Komendanta Stołecznego Policji z dnia 28 stycznia 2019 r. M. K. uzyskał prawo do posiadania broni palnej w celu kolekcjonerskim. W dniu 13 listopada 2023 r. do KSP wpłynęła informacja, że w dniu 12 listopada 2023 r. w W. przy ul. [...]miała miejsce interwencja Policji w związku ze śmiercią w wyniku samobójstwa partnerki Strony, która nastąpiła w wyniku oddanych strzałów z broni palnej należącej do Strony. Wobec powyższego w dniu 13 listopada 2023 r. organ Policji właściwy w sprawach pozwoleń na broń, na podstawie art. 18 ust. 5 pkt. 4 cyt. ustawy, wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia Stronie pozwolenia na broń palną w celu kolekcjonerskim, w związku ze stwierdzeniem naruszenia przez Stronę zasad przechowywania broni i amunicji, o których mowa w art. 32 u.b.a. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego, KSP uzyskała szereg materiałów procesowych- m. in. protokół przesłuchania Strony, jako świadka na okoliczność śmierci jego partnerki. Skarżący, uprzedzony o odpowiedzialności karnej wynikającej z art. 233 § 1 k.k., 233 § 1a k.k. za składanie fałszywych zeznań, zeznał, iż przy zakupie szafy pancernej na broń ustalił kod, którego nigdy później nie zmieniał. Kod ten był łatwy do zapamiętania i nie wyklucza on możliwości, że kobieta mogła kiedyś zobaczyć jak otwiera on rzeczoną szafę. Ponadto, jak wynika z zeznań Strony - podczas przeprowadzanych przez funkcjonariuszy Policji oględzin miejsca zdarzenia - zorientował się, że poza szafą pancerną znajduje się jeden nabój kalibru .22 LR, co dodatkowo potwierdza fakt nie zachowania należytej staranności w zabezpieczeniu amunicji (przeznaczonej do innego rodzaju broni palnej). Organ Policji właściwy w sprawach pozwoleń na broń, w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego w kierunku cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej do celu kolekcjonerskiego pozyskał z Prokuratury Rejonowej [...]w W. opinię biegłego z zakresu broni i amunicji, potwierdzającą fakt, że strzały skutkujące śmiercią kobiety, zostały oddane z broni należącej do Strony, tj. pistoletu [...]gen. 5, kal. 9 mm o nr BLML811. Jak ustalił KSP do oddania przez kobietę dwóch strzałów z rzeczonej broni palnej Strony doszło, gdy mężczyzna przebywał na balkonie, na którym został wcześniej zamknięty przez swoją partnerkę. Decyzją z 25 października 2024 r. KSP orzekł o cofnięciu Stronie pozwolenia na posiadanie broni palnej w celu kolekcjonerskim. W wyniku rozpatrzenia odwołania Strony Komendant Główny Policji – decyzją z dnia 2 stycznia 2025 r.- utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Zdaniem KGP obowiązek określony przez ustawodawcę w art. 32 ust. 1 ustawy o broni i amunicji wyraża się także w tym, aby posiadacz broni swoim działaniem (lub brakiem właściwego działania) nie przyczyniał się do ułatwienia dostępu do broni osobom nieuprawnionym. Przechowywanie broni/amunicji w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych ma ścisły związek z reglamentacyjnym charakterem prawa do posiadania broni. Obowiązek ten wyraża się nie tylko w spełnieniu warunków z § 5 powołanego wyżej rozporządzenia, ale także w dochowaniu należytej staranności w jej przechowywaniu i zabezpieczeniu, przez co należy rozumieć zarówno uwzględnianie przez posiadacza broni zmieniających się okoliczności, jaki umiejętność oraz jednocześnie konieczność właściwego reagowania na pojawiające się zagrożenia związane z możliwym dostępem do broni osób nieuprawnionych. W ocenie organu w nocy z 11/12 listopada 2023 r. partnerka Strony popełniła samobójstwo z broni palnej bojowej w postaci pistoletu marki G[...], mod. 17, kal. 9 mm należącej do Strony i zarejestrowanej przez niego do celu kolekcjonerskiego. W posiadanie wspomnianej broni weszła ona natomiast w wyniku otwarcia sejfu zamykanego na zamek elektroniczny, w którym ta broń się znajdowała. W tym miejscu należy wyraźnie podkreślić, że w sytuacji, gdy broń przechowywana jest w sejfie zamykanym na zamek elektroniczny, kod do takiego urządzenia powinien być znany wyłącznie posiadaczowi tej broni, podobnie jest w przypadku urządzeń zamykanych na kluczyk. Nikt poza osobą uprawnioną do posiadania broni nie może mieć dostępu do kluczy, którymi zamykany jest sejf, szafa czy kasetka z bronią. Dotyczy to zarówno przechowywania broni palnej w warunkach domowych, jak i poza miejscem zamieszkania osoby uprawnionej. M. K. nie zachował – zdaniem KGP - wymogów określonych w art. 32 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, bowiem kod dostępu do szafy pancernej, w której była przechowywana należąca do niego broń, znany był jego partnerce. Powyższe znajduje – zdaniem organu - potwierdzenie w zeznaniach wymienionego, złożonych w dniu 13 listopada 2023 r. w Prokuraturze Rejonowej [...]w W.pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania " (...) Jak zakupiłem szafę, to ustaliłem kod przy zakupie, nie zmieniałem go nigdy. Nigdzie go nie miałem zapisanego. Wybrałem go sobie, bo był łatwy do zapamiętania, on był sześciocyfrowy, było pięć 6 i jedna 9. Kod do telefonu 6969. E. Ż mogła kiedyś zauważyć, jak otwierałem szafę. Mogła kiedyś zauważyć, podpatrzeć mnie (...)". Odnosząc się do zarzutów sformułowanych przez pełnomocnika Strony w odwołaniu organ wyjaśnił, że partnerka Strony z tytułu posiadania pozwolenia na broń palną bojową do celu ochrony osobistej oraz pełnienia służby w Izbie Administracji Skarbowej nie była osobą uprawnioną do dysponowania pistoletem Strony, który wymieniony zarejestrował do celu kolekcjonerskiego i który posłużył jej do popełnienia samobójstwa. Powyższe okoliczności nie czyniły z niej bowiem osoby uprawnionej do tej broni. Przepisy ustawy o broni i amunicji dopuszczają co prawda możliwość użyczania broni (art. 28 ustawy), niemniej jednak dopuszczają wyjątek, iż broni odpowiadającej celom łowieckim i broni odpowiadającej celom sportowym oraz amunicji do takiej broni można użyczać osobom posiadającym pozwolenie na broń wydane w celach łowieckich lub sportowych. Ustawodawca przepisem tym powołał – zdaniem organu - instytucję (przywilej) użyczenia broni palnej myśliwskiej i sportowej pomiędzy osobami posiadającymi pozwolenie na broń wydane odpowiednio w celu łowieckim lub sportowym. Jedyną przesłanką warunkującą użyczenie broni, o jakiej mowa w ww. przepisie, jest posiadanie przez osoby, między którymi zachodzi użyczenie broni – pozwolenia na broń, określającego cel łowiecki lub cel sportowy. Skoro więc Strona oraz jego partnerka nie posiadali pozwolenia na broń do wskazanych wyżej celów – to partnerka Strony nie była osobą uprawnioną do broni swojego partnera. Była natomiast osobą uprawnioną do posiadania konkretnej jednostki broni palnej służbowej z racji pełnienia służby jako funkcjonariusz Izby Administracji Skarbowej oraz osobą uprawnioną do nabycia i posiadania broni palnej bojowej w ramach posiadanego indywidualnego pozwolenia na broń w celu ochrony osobistej. Biorąc powyższe pod uwagę, brak jest jakichkolwiek podstaw do przeprowadzenia przez Komendanta Głównego Policji dowodów wskazanych przez pełnomocnika w odwołaniu, tj. z decyzji Komendanta Stołecznego Policji o udzieleniu partnerce Strony, pozwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej oraz z pisma [...]Urzędu Celno - Skarbowego w W., zawierającego informację, że wymieniona była osobą uprawnioną do posiadania broni w celach służbowych, bowiem organ II instancji nie neguje powyższych faktów. Organ wskazał, że w przypadku sejfu zamykanego na zamek elektroniczny, obowiązkiem Strony było więc korzystanie z sejfu, by uniemożliwić poznanie kodu umożliwiającego jego otwarcie jego partnerce – osobie nieuprawnionej do dysponowania jego prywatną bronią palną, zarejestrowaną do celu kolekcjonerskiego. Działanie wymienionego bezsprzecznie – zdaniem KGP - uprawnia organy Policji do zastosowania sankcji administracyjnej z art. 18 ust. 5 pkt 4 w zw. z art. 32 ustawy o broni i amunicji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, zaskarżając decyzją KGP z 2 stycznia 2025 r., w całości wniósł o jej uchylenie w całości oraz decyzji I instancji w całości a także o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie przez organy obu instancji żadnego samodzielnego postępowania dowodowego, oparcie swoich ustaleń przez organy obu instancji wyłącznie na podstawie domniemań faktycznych oraz wybiórczej analizie materiału dowodowego zgromadzonego przez Prokuraturę Rejonową [...]w W., wyrażającą się w przyjęciu, że M. K. nieprawidłowo przechowywał należącą do niego broń palną i amunicję, w sposób umożliwiający dostęp osób nieuprawnionych, w sytuacji gdy organy obu instancji nie wskazały w żaden sposób na czym miałoby polegać nieprawidłowe przechowywanie przez Skarżącego należącej do niego broni i amunicji, brak wzięcia pod uwagę tego, że M. K. przechowywał broń palną oraz amunicję w szafie pancernej, która spełniała normy określone w przepisach rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 sierpnia 2014 r.; w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, zabezpieczonego kodem, którego numer był znany wyłącznie jego osobie, nie był udostępniany innym osobom, nie był nigdy zapisywany przez Skarżącego, pominięciu przez organy obu instancji oświadczenia M. K. z dnia 1 marca 2024 r., w którym Skarżący wyraźnie podkreślił, że kod numeryczny do szafy pancernej nie był nigdy udostępniany innej osobie i nie posiada wiedzy w jaki sposób udało się partnerce Skarżącego otworzyć urządzenie, w którym przechowywana była broń i amunicja; 2) art. 18 ust. 5 pkt 4 w zw. z art. 32 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, gdyż okoliczności, poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że posiadana przez M. K. broń została zabezpieczona w sposób nieprawidłowy, na skutek czego dostęp do broni miała osoba do tego nieuprawniona. W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa w stopniu dającym podstawy do ich uchylenia. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 18 ust. 5 pkt 4 w związku z art. 32 u.b.a. Zgodnie z art. 18 ust. 5 pkt 4 u.b.a., właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń w przypadku naruszenia przez osobę posiadającą pozwolenie zasad przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, o których mowa w art. 32. Jak wynika z art. 32 u.b.a., broń i amunicję należy przechowywać i nosić w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych (ust. 1). Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej oraz ministrem właściwym do spraw kultury, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2, z uwzględnieniem zabezpieczeń uniemożliwiających dostęp do broni i amunicji osobom trzecim (ust. 2). Na tej podstawie zostało wydane rozporządzenie w sprawie broni. Zgodnie natomiast z § 5 ust. 1 tego rozporządzenia, osoby posiadające broń i amunicję do niej na podstawie pozwolenia, o którym mowa w art. 10 ust. 4 ustawy, przechowują broń i amunicję w urządzeniach spełniających wymagania co najmniej klasy S1 według normy PN-EN 14450. W rozpatrywanej sprawie okolicznością faktyczną istotną dla rozstrzygnięcia, ustaloną przez organy obu instancji przede wszystkim na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przez Prokuraturę Rejonową [...]w W. jest fakt popełnienia przez partnerkę Skarżącego samobójstwa przy czym strzały skutkujące śmiercią kobiety, zostały oddane z broni należącej do Skarżącego, tj. pistoletu [...] gen. 5, kal. 9 mm o nr BLML811. Jak ustalono w toku postępowania karnego do oddania przez kobietę dwóch strzałów z rzeczonej broni palnej Skarżącego doszło, gdy mężczyzna przebywał na balkonie, na którym został wcześniej zamknięty przez kobietę. W zeznaniach Skarżącego wskazano, że nie wie on w jaki sposób jego zmarła partnerka weszła w posiadania do kodu dostępu do sejfu z bronią. Wskazał natomiast, że kod do sejfu " był łatwy do zapamiętania, on był sześciocyfrowy, było pięć 6 i jedna 9. Kod do telefonu 6969". W ocenie Sądu organy prawidłowo zebrały i zgromadziły materiał dowody i na jego podstawie zasadnie stwierdziły, że posiadana przez Skarżącego broń została zabezpieczona w sposób nieprawidłowy, na skutek czego dostęp do broni miała osoba do tego nieuprawniona (partnerka Strony). W ocenie Sądu istotny jest również fakt, że w toku postępowania nie ustalono, żeby partnerka Strony dokonywała jakichkolwiek mechanicznych manipulacji przy sejfie Skarżącego na broń, a sam zamek sejfu został siłowo otwarty. Za zgodne z zasadami doświadczenia życiowego należy uznać stanowisko organów co do możliwości poznania przez partnerkę Skarżącego kodu do sejfu na broń Skarżącego. W aktach sprawy jest również informacja o braku zmiany przez Skarżącego kodu dostępu do spornego sejfu. W tym świetle Sąd uznał za zasadne stanowisko organu (str. 4 zaskarżonej decyzji) w świetle którego " W przypadku sejfu zamykanego na zamek elektroniczny, obowiązkiem Pana M. K. było więc takie korzystanie z sejfu, by uniemożliwić poznanie kodu umożliwiającego jego otwarcie Pani E.Z. – osobie nieuprawnionej do dysponowania jego prywatną bronią palną, zarejestrowaną do celu kolekcjonerskiego." Jak wynika z art. 18 ust. 5 pkt 4 u.b.a., naruszenie zasad przechowywania noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji może, ale nie musi skutkować cofnięciem pozwolenia. Organy Policji zatem podejmując decyzje w takich sprawach, działając w granicach luzu decyzyjnego, są zobowiązane do ustalenia a następnie – ważąc interes publiczny i słuszny interes strony – oceny okoliczności sprawy, mając jednak szczególnie na uwadze, że ze względu na szereg zagrożeń związanych z posiadaniem broni, interes społeczny należy wiązać z potrzebą zapewnienia porządku i bezpieczeństwa publicznego. Wyraża się to w ścisłej reglamentacji przez prawodawcę uzyskiwania pozwoleń oraz posiadania broni palnej, w tym rygorystycznym określeniu warunków jej przechowywania w sposób uniemożliwiający do niej dostęp osób nieuprawnionych. Naruszenie tych warunków, nawet jednorazowe, daje organom Policji podstawę do wydania decyzji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni, zgodnie z art. 18 ust. 5 pkt 4 u.b.a. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie organy obu instancji, po ustaleniu i ocenie okoliczności sprawy, przy wyważeniu interesu publicznego i słusznego interesu Skarżącego, w wyczerpujący sposób wykazały, że Skarżący naruszył wymóg przechowywania broni kolekcjonerskiej – na której posiadanie miał pozwolenia – w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych, co wypełniło przesłankę z art. 18 ust. 5 pkt 4 u.b.a. i uzasadniało cofnięcie Skarżącemu pozwolenia na broń palną do celu kolekcjonerskiego. Sąd stwierdza, że organy obu instancji dokonały prawidłowej wykładni zastosowanego w sprawie art. 18 ust. 5 pkt 4 w związku z art. 32 ust. 1 u.b.a. i w związku z przepisami rozporządzenia w sprawie broni - § 5 ust. 1. Organy obu instancji nie naruszyły również w niniejszej sprawie przepisów postępowania. Organy w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 K.p.a.). Na podstawie tego materiału organy prawidłowo, w ramach swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.) doszły do wniosku, iż Skarżący umożliwiając osobie nieuprawnionej dostęp do broni, naruszył powyższe przepisy prawa materialnego, co skutkowało ziszczeniem się przesłanki cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej, w tym przypadku do celu kolekcjonerskiego, unormowanej w art. 18 ust. 5 pkt 4 u.b.a. Organy podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes Skarżącego. Organy w uzasadnieniach decyzji obu instancji przytoczyły i wyjaśniły mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa oraz wyjaśniły motywy podjętego rozstrzygnięcia spełniając wymogi art. 107 § 3 K.p.a. Organy zatem podjęły wszelkie możliwe i niezbędne zarazem czynności celem pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w oparciu o zebrany w sposób wyczerpujący materiał dowodowy. Wbrew zarzutom skargi, w ocenie Sądu, stan faktyczny w sprawie został ustalony przez KGP prawidłowo i zgodnie z regułami wynikającymi z K.p.a. Sąd nie dopatrzył się w związku z tym nieprawidłowości zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. W świetle powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.