VI SA/Wa 85/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. F. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów leczenia postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu W dniu [...] lutego 2020 r. wpłynął do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej "organ I instancji") wniosek R. F. (dalej "skarżąca", "strona") o zwrot kosztów świadczenia opieki zdrowotnej, udzielonego ww. stronie na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, tj. na terytorium innego niż Rzeczypospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Po rozpoznaniu owego wniosku, organ I instancji decyzją z [...] czerwca 2020 r., nr [...], odmówił zwrotu poniesionych przez stronę kosztów zabiegu wykonanego w dniu [...] listopada 2019 r. Na powyższą decyzję strona wniosła odwołanie. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "NFZ", "organ II instancji") po rozpatrzeniu ww. odwołania, wydał w dniu [...] listopada 2020 r. decyzję nr [...], na mocy której w pkt 1) uchylił decyzję organu I instancji oraz w pkt 2) orzekł o zwrocie kosztów leczenia w wysokości 140 złotych za specjalistyczne świadczenie udzielone skarżącej R. F. w dniu [...] listopada 2019 r. na terytorium Republiki Federalnej Niemiec. Jako podstawę prawną NFZ wskazał m. in. art. 42d ust. 1 i ust. 19 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1493). Decyzja zawierała pouczenie o przysługującym stronie prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącej przedmiotowego rozstrzygnięcia. Strona odebrała decyzję [...] listopada 2020 r. Pismem z [...] grudnia 2020 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa NFZ z [...] listopada 2020 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu kosztów leczenia poniesionych przez stronę za świadczenie opieki zdrowotnej na terytorium Republiki Federalnej Niemiec. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postępowaniu sądowym obowiązuje zasada, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, co wynika z art. 13 § 2 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.). W tym miejscu Sąd zwraca uwagę, że z dniem 27 listopada 2020 r. weszło w życie Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 4 listopada 2020 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (Dz.U. z 2020 r., poz. 1999, dalej "Rozporządzenie"). W owym Rozporządzeniu odmiennie zostały uregulowane kwestie (niż wynika to z art. 13 § 2 p.p.s.a.) odnośnie właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych do rozpoznawania niektórych spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Zgodnie z § 1 pkt 1) Rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczących wydawania decyzji administracyjnych w sprawach zwrotu kosztów świadczenia opieki zdrowotnej, będącego świadczeniem gwarantowanym, udzielonego na terytorium innego niż Rzeczypospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, o których mowa w art. 42d ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1398, 1492, 1493, 1578 i 1875), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje. Na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wskazać również należy, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Rozporządzeniem z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., nr 72, poz. 652) utworzył czternaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu jako właściwy dla obszaru województwa dolnośląskiego. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżąca R. F. mieszka w G. na ul. [...][...]. Miasto G. leży na terenie województwa [...]. Sąd zwraca uwagę, że przepisy Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 4 listopada 2020 r. zawierają uregulowania mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozpatrywania szeroko rozumianych spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia przez wojewódzkie sądy administracyjne. Oczywistym następstwem przekazania spraw z wojewódzkich sądów administracyjnych pozostałym, właściwym według Rozporządzenia miejscowo ze względu miejsce zamieszkania strony wojewódzkim sądom administracyjnym będzie szybsze rozpoznanie spraw w postępowaniu sądowoadministracyjnym pierwszej instancji, dogodniejszy dla stron dostęp do sądów rozpoznających ich sprawy i pełniejsza realizacja konstytucyjnej zasady prawa do sądu, która obejmuje również prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Przepisy ww. Rozporządzenia weszły w życie z dniem 27 listopada 2020 r., a więc już po wydaniu decyzji przez organ II instancji i doręczeniu jej odpisu stronie. Zważywszy na to, że skarżąca wniosła w przedmiotowej sprawie skargę w dniu 24 grudnia 2020 r. (data nadania na poczcie), zaś sprawa została zarejestrowana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 stycznia 2021 r., stosownie do § 4 Rozporządzenia a contrario Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności zobligowany był uznać się niewłaściwym do jej rozpoznania. Ponieważ z powodów przytoczonych powyżej stwierdził swą niewłaściwość miejscową, przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia.