VI SA/Wa 854/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi K. Ś. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oraz o czasie pracy kierowców postanawia odmówić przyznania K. Ś. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika K. Ś., złożył w dniu 2 lipca 2007 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, uzupełniony następnie wskutek wezwania Sądu w dniu 30 lipca 2007 r. i 27 sierpnia 2007 r. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2007 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący, pomimo straty wykazywanej z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, wielokrotnie dysponował na swoim rachunku bankowym wolnymi środkami w kwotach pozwalających na pokrycie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Ponadto sam fakt ponoszenia strat z działalności gospodarczej nie przesądza o niemożności poniesienia przez skarżącego jakichkolwiek kosztów postępowania. Od postanowienia tego skarżący wniósł w terminie sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej cytowanej jako p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Skarżący wniósł sprzeciw w terminie, zaś z uwagi na fakt, że nie był reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, nie musiał on zawierać uzasadnienia. Wobec tego sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, odpowiednio gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na każdym etapie postępowania skarżącemu umożliwiono podnoszenie okoliczności uzasadniających wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z nadesłanego przez skarżącego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) wynika, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskał w 2006 r. przychód na poziomie 874.801,52 zł, co przy kosztach uzyskania w kwocie 1.010.939,18 zł. przyniosło stratę w wysokości 136.137,66 zł. Jak podnosi natomiast w formularzu aktualnie strata z prowadzonej działalności gospodarczej sięga 150 000 zł., przy czym w piśmie złożonym w dniu 30 lipca 2007 r. wyjaśnia, że w związku z powyższym nie posiada zeznania o dochodzie osiągniętym w bieżącym roku. Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, B. Ś., która jest osobą bezrobotną. Na utrzymaniu małżonków Ś. pozostaje trójka małoletnich dzieci. Jako majątek pan K. Ś. wskazał nieruchomość rolną o powierzchni 1 hektara oraz budynek gospodarczy. Natomiast ze złożonego przez skarżącego wyciągu z rachunku bankowego za okres od 1 czerwca do 30 czerwca 2007 r. wynika, że na rachunek skarżącego wielokrotnie wpływały od jego kontrahentów kwoty od kilku do kilkudziesięciu tysięcy złotych. Ponadto saldo końcowe przewyższa saldo początkowe o 3.098,47 zł. Powyższe w ocenie Sądu świadczy o tym, że skarżący nie spełnia wymogów wymienionych w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wyciąg z jego rachunku bankowego świadczy jednoznacznie o tym, że posiada środki w zupełności wystarczające do pokrycia kosztów postępowania, na które w chwili obecnej składa się wyłącznie wpis w wysokości 100 zł. Reasumując, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.