VI SA/Wa 855/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 lipca 2018 r. sprawy ze skargi S. S.A. z siedzibą w M. na postanowienie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii w sprawie przyznania znaku jakości oddala skargę VI SA/Wa 855/18 Uzasadnienie Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych postanowieniem z dnia [...] marca 2018 nr [...], działając na podstawie art 144 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 106 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) w związku z art. 13 ust. 3 i art. 21 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 roku o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2212), utrzymał w mocy postanowienie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] września 2017 roku, znak: [...], wyrażające negatywną opinię w sprawie przyznania znaku jakości "[...]" dla produktu "[...]", wyprodukowanego przez firmę "S." Spółka Akcyjna, ul. [...] [...]. [...] [...]. Do wydania niniejszych postanowień doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wniosek o przyznanie znaku jakości "[...]" dla przedmiotowego produktu wystąpiła firma "S." Spółka Akcyjna, ul. [...] [...], [...] [...], tj. faktyczny producent wyrobu, którego weterynaryjny numer identyfikacyjny umieszczono na przedłożonym wzorze etykiety. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych po rozpoznaniu "Wniosku o przyznanie znaku jakości [...]" z dnia [...] lipca 2017 roku, znak: [...], firmy "S." Spółka Akcyjna, ul. [...] [...], [...] [...], w sprawie przyznania znaku jakości "[...]" dla produktu pod nazwą [...], postanowił wyrazić opinię negatywną dla przedmiotowego produktu w stosownym postanowieniu z dnia [...] września 2017 roku, znak: [...]. Organ uzasadniając swoje stanowisko w sprawie wskazał, że na podstawie przedłożonego wzoru etykiety stwierdzono następujące nieprawidłowości w oznakowaniu wyrobu " [...] 1. Umieszczony znak słowno-graficzny "[...]" na wzorze etykiety "[...]" informował o składnikach paszy wolnych od GMO stosowanych do karmienia kurczaków podczas gdy w jednym rodzaju paszy ([...]) wykryto obecność GMO, zgodnie z wynikiem badania zawartym w załączonym do dokumentacji Sprawozdaniu Nr [...] z dnia [...] maja 2017 roku. Wynik badania wskazywał na obecność organizmów modyfikowanych genetycznie w stosowanej paszy dla kurczaków, w związku z tym nie powinna być umieszczana informacja o karmie wolnej od GMO. Obecność GMO w paszy nie potwierdza również informacja o surowcach niemodyfikowanych genetycznie stosowanych do produkcji pasz umieszczona w ust. 11.4 lit. a) "Wniosku o przyznanie znaku jakości [...]" z dnia [...] lipca 2017 roku oraz w "Ateście jakościowym" dla mieszanki paszowej [...], które zawierały określenie "Pasza wyprodukowana bez dodatku kokcydiostatyków, bez dodatku surowców GMO". 2. Zastosowanie w znaku słowno-graficznym "[...]" informacji o składnikach paszy, które są w 100% roślinne nie miała potwierdzenia w załączonych do pisma z dnia 28 sierpnia 2017 roku "Atestach jakościowych" dla mieszanek paszowych: S., G., F., F.. W składzie niniejszych mieszanek paszowych oprócz składników roślinnych były również inne składniki, np. mieszanina kwasów organicznych, fosforan 1 -Ca, węglan wapnia, aminokwasy syntetyczne, chlorek sodu, siarczan sodu, enzymy. 3. Umieszczone na wzorze etykiety określenie "[...]" informowało o braku stosowania antybiotyków w procesie produkcyjnym kurczaków zagrodowych z P. zarówno w okresie chowu jak i tuczu, podczas gdy w załączonej dokumentacji nie było potwierdzenia dla produkcji kurczaków bez stosowania antybiotyków. Przedłożone przez stronę Sprawozdanie z badań [...] z dnia [...] września 2016 roku wskazywało na brak obecności pozostałości antybiotyków i innych substancji przeciwbakteryjnych w świeżym mięsie z kurczaka. 4. Zawarte na wzorze etykiety określenie "karmiony zbożami i słonecznikiem" nie spełniało wymagań rozporządzenia Komisji nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. wprowadzającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do mięsa drobiowego (Dz. Urz. WE L 157 z 17.06.2008 r. str. 46 ze zm.) w zakresie umieszczania informacji o żywieniu zbożami. Niniejsze rozporządzenie wskazuje rodzaj informacji dotyczący żywienia kur zbożami w okresie tuczu, tj. "żywione z udziałem % ". Następnie skarżąca zwróciła się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego załączyła dokumenty stanowiące poparcie swojego wniosku oraz wyjaśnienia. Ponownie rozpoznając sprawę organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 roku w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Raiły, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18 ze zm.), informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd odnośnie właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego składu, charakteru, właściwości, metod wytwarzania lub produkcji. Z kolei na podstawie art. 5 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 roku o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2070) praktykę rynkową uznaje się za wprowadzającą w błąd, jeśli działanie to w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Organ wyjaśnił, że wprowadzające w błąd działanie może dotyczyć, m. in. cech produktu. Przy ocenie, czy praktyka rynkowa wprowadza w błąd, uwzględnia się wszystkie jej elementy oraz okoliczności wprowadzenia produktów do obrotu, w tym sposób ich prezentacji. Obowiązkiem producenta jest zatem wprowadzanie do obrotu produktów oznakowanych zgodnie z przepisami, w sposób rzetelny i nie wzbudzający wątpliwości konsumenta. Obowiązujące przepisy prawa żywnościowego, w tym w szczególności rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 roku ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L 31 z 01.02.2002, str. 1 ze zm.), tworzą podstawy dla zapewnienia wysokiego poziomu ochrony interesów konsumentów poprzez umożliwienie dokonywania świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Powyższy cel realizowany jest poprzez zapobieganie oszukańczym lub podstępnym praktykom, fałszowaniu żywności oraz wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd. Biorąc powyższe pod uwagę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych ponownie rozpoznając sprawę uznał, że zostały spełnione przesłanki do wydania negatywnej opinii w sprawie przyznania znaku jakości. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że przedłożone przez stronę dokumenty oraz wyjaśnienia zawarte w pismach z dnia [...] września 2017 roku i [...] grudnia 2017 roku dotyczące umieszczania w oznakowaniu mięsa z "[...]" są niewystarczające. Przekazane przez stronę wyjaśnienie Laboratorium JARS odnosi się do Sprawozdania z badań nr [...], którego wynik dotyczy badania paszy [...] przy jednoczesnym braku wyników badań dla innych mieszanek paszowych stosowanych w żywieniu kurczaków, tj.: [...]., [...]. i [...]. Organ odnosząc się do wyjaśnienia oraz dokumentu dotyczącego stosowania w oznakowaniu mięsa z "[...]" określenia "[...]" uznał je za niewystarczające. Przekazany przez stronę przykładowy dokument "Informacje dotyczące łańcucha pokarmowego i historii stada" nie został uznane przez organ jako potwierdzenie zasadności stosowania informacji o chowie bez antybiotyków. W przedłożonej dokumentacji brak udokumentowania potwierdzeń ze strony lekarzy weterynarii nadzorujących chów ptaków we wszystkich fermach produkujących kurczaki. Organ wyjaśnił, że stosowane na wzorze etykiety "[...]": dołączonej do pisma z [...] grudnia 2017 roku określenia "[...]" i "[...]" nie mają uzasadnienia w przekazanych przez stronę dokumentach i wyjaśnieniach, co jednocześnie nie potwierdza zasadności stosowania powyższych określeń w oznakowaniu wyrobu. Następnie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła naruszenie: 1. art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 oraz art. 4 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1830/2003, poprzez uznanie, że obecność zatwierdzonego materiału zmodyfikowanego genetycznie w paszach poniżej poziomu 0,9 % uprawnia organ do stwierdzenia, że pasza stosowana w hodowli nie jest wolna od GMO, podczas gdy przywołane przepisy dopuszczają w przypadku ujawnienia w badaniu obecności materiału genetycznie modyfikowanego na poziomie <0,9% możliwość używania oznaczeniem bez GMO pod warunkiem wykazania, że obecność GMO jest przypadkowa lub nieunikniona technicznie. Załączone do wniosku atesty pasz oraz kontrola Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno Spożywczych przeprowadzona w dniach [...], [...] i [...] października 2017 r. z sprawie sygn. akt [...] oraz kontrola przeprowadzona przez WIJU ARS w L. na zlecenie Głównego Inspektora w dniach [...], [...], [...] oraz [...] września 2017 r znak [...] potwierdziły, że pasze typu C przeznaczone do skarmiania kurczaka zagrodowego produkowane są na bazie surowców bez udziału GMO. Zabezpieczone w trakcie kontroli wymienionej wyżej dokumenty w postaci umów na dostawę surowców do produkcji pasz przez spółki P. Sp. z o.o. oraz D. Sp. z o.o. potwierdzają, że zakupowane do produkcji pasz surowce spełniały wymagania wolne od GMO, potwierdzały to również okresowe kontrole tych pasz i surowców do produkcji pasz, zaopatrzenie producentów drobiu w pasze spełniające wymagania bez GMO przez spółki P. Sp. Z o.o. i D. Sp. z o.o., 2. art. 5 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym oraz art. 7 ust. 1 lit a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Radu (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 roku w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/1 O/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011 r., str. 18 ze zm.) poprzez uznanie, że oznaczenie bez GMO i bez antybiotyków mogą wprowadzać w błąd odnośnie właściwości środka spożywczego, podczas gdy kontrola przeprowadzona w spółce S." Spółka Akcyjna przez Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych w L. na zlecenie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych w dniach [...], [...] i [...] października 2017 r. w sprawie sygn. akt [...] oraz kontrola przeprowadzona przez WIJHARS w L. na zlecenie Głównego Inspektora w dniach [...], [...], [...] i [...].09.2017 r. znak [...] potwierdziły, że nie ma podstaw do zakwestionowania użytych określeń "[...]", "[...]". 3. art. 53 ust. 4 ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 69. poz. 625) i § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie zakresu i sposobu prowadzenia dokumentacji lekarsko-weterynaryjnej i ewidencji leczenia zwierząt oraz wzorów tej dokumentacji i ewidencji z dnia 29 września 2011 r. (Dz. U. Nr 224, poz. 1347) poprzez uznanie, że złożone dokumenty nie potwierdzają, że stada do uboju nie były leczone antybiotykami, podczas gdy zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami, lekarz weterynarii ma obowiązek wpisać do książki leczenia zastosowane w wyniku leczenia antybiotyki lub preparaty lecznicze. Należy podkreślić, że przywołane przepisy nie dają podstaw do wystawiania przez lekarzy weterynarii dokumentu potwierdzającego, że stado nie było leczone. Żądanie zatem przedstawienia dokumentu wystawionego przez lekarza weterynarii potwierdzającego, że stado nie było leczone jest pozbawione podstaw faktycznych i prawnych. Dodatkowymi dowodami potwierdzającymi zabezpieczenie przed wprowadzeniem do produkcji kurczaków leczonych antybiotykami jest zapis w umowach na dostawę drobiu, z którego wynika, że stada leczone antybiotykami nie są kierowane do uboju do "S." Spółka Akcyjna, 4. naruszenie art. 7 i 8 KPA poprzez niepodjęcie wszystkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mających istotne znaczenie dla ustalenia spełniania przez "S." Spółka Akcyjna wymagań do przyznania znaku jakości "[...]" w szczególności pomięcie w całości wyników kontroli przeprowadzonej w spółce 'S." Spółka Akcyjna w dniach [...], [...], [...] października 2017 r. oraz dokumentacji stanowiącej załącznik do protokołu kontroli. Kontrola ta przeprowadzona przez WIJHARS w L. na zlecenie Głównego Inspektora (pismo z dnia [...].10.2017 r. znak [...] oraz kontroli przeprowadzonej przez WIJHARS w L. na zlecenie Głównego Inspektora w dniach [...], [...], [...] i [...].09.2017 r. znak [...], która obejmowała swym zakresem znakowanie mięsa z "[...]" określeniami - Karma bez GMO 100% roślinna, Chów bez antybiotyków lub wyhodowane bez antybiotyków, wyniki kontroli zapisane w protokole kontroli potwierdzają jednoznacznie, że oznakowanie [...], nie naruszyło przepisów w zakresie znakowania żywności i nie ma podstaw do kwestionowania użytych określeń "[...]", "[...]". Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz postanowienia Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...].09.2017 r. znak.[...] i o zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto wniósł o zaliczenie w poczet materiału dowodowego protokołu z kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzkiego inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych w L. na zlecenie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych w dniach [...], [...] i [...] października 2017 r. w sprawie sygn. akt [...] wraz z załącznikami oraz protokołu kontroli przeprowadzonej przez WIJHARS w L. na zlecenie Głównego Inspektora w dniach [...],[...],[...] oraz [...].09.2017 r. znak [...] r. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, stwierdzając, że nie zasługuje ona na uwzględnienie i podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w myśl § 2 tegoż artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada czy zaskarżone decyzje, postanowienia, akty bądź czynności z zakresu administracji publicznej zostały wydane zgodnie z przepisami postępowania jak również czy nie naruszają prawa materialnego. Sąd administracyjny przy orzekaniu nie uwzględnia natomiast zasad słuszności czy też celowości ani nie kieruje się zasadami współżycia społecznego. Poza tym sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1396 ze zm., dalej p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie je poprzedzające z dnia [...] września 2017 roku nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Zaskarżonymi postanowieniami organ wyraził negatywną opinię w sprawie przyznania znaku jakości "[...]" dla produktu skarżącej "[...]". Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 roku o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1604 ze zm.) artykuły rolno-spożywcze charakteryzujące się specyficznymi cechami jakości handlowej lub wymaganiami jakości handlowej, w szczególności w zakresie sposobu produkcji, składu lub właściwości organoleptycznych mogą być oznakowane znakiem jakości, który w myśl ust. 3 w/w artykułu przyznawany jest przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji, po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Literalne brzmienie w/w przepisów wskazuje na to, że decyzja w sprawie przyznania znaku jakości jest decyzją uznaniową zaś przed jej wydaniem minister właściwy do spraw rynków rolnych jest obowiązany zasięgnąć opinii Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, który jest tzw. organem współdziałającym i wydaje postanowienie w trybie art. 106 kpa. W niniejszej sprawie skarżąca ubiega się o przyznanie jej znaku jakości "[...]" dla produktu "[...]". W tej sytuacji powinna wykazać, że produkt ten spełnia wysokie standardy jakości handlowej w zakresie zdrowej żywności. Powoływane przez organ przepisy prawa wspólnotowego i krajowego tworzą podstawy dla zapewnienia wysokiego poziomu ochrony interesów konsumentów przez umożliwienie dokonywania świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Oznaczenia znajdujące się na etykiecie towaru nie mogą wprowadzać konsumenta w błąd tzn. powodować podjęcie przez niego decyzji dotyczącej umowy, której inaczej by nie podjął. Sąd zgodził się ze stanowiskiem organu, że załączone przez stronę dokumenty i wyjaśnienia zawierały braki, które nie pozwalały mu na wydanie pozytywnej opinii w tej sprawie. Strona nie wykazała, aby w każdej partii ze stad nie były stosowane pasze genetycznie modyfikowane oraz nie były stosowane antybiotyki jak również nie udokumentowała dla wszystkich rodzajów pasz stosowanych w żywieniu kurczaków przez każdego producenta kurczaków, że są wolne od GMO. Należy wskazać, że oznakowanie informujące o składnikach paszy wolnych od GMO stosowanych do karmienia kurczaków nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym np. w sprawozdaniu z badań Laboratorium JARS nr [...] z dnia [...] maja 2017 roku dla paszy [...], w której wykryto obecność GMO. Strona skarżąca zarzuciła Głównemu Inspektorowi JHARS błędne uznanie, że obecność w paszy organizmów modyfikowanych genetycznie na poziomie poniżej 0,9 % uprawnia organ do stwierdzenia, że pasza stosowana w hodowli nie jest wolna od GMO. Odnosząc się do ww. argumentu, Sąd stwierdza, że w obecnym stanie prawnym rozporządzenie (WE) 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy, nakłada obowiązek znakowania jako genetycznie zmodyfikowaną żywność lub genetycznie zmodyfikowaną paszę, produktów, które zawierają powyżej 0,9,% organizmów genetycznie zmodyfikowanych. Z powyższego wynika, że w obecnym stanie prawnym konsument, nabywając produkt, w oznakowaniu którego brak jest wskazania, że zawiera GMO, ma jedynie pewność, że ilość GMO w takim produkcie nie przekracza 0,9 %. Zauważyć należy, że ustawodawca wspólnoty uregulował wyłącznie kwestię obowiązku umieszczania informacji o obecności GMO, natomiast pozostawił lukę w odniesieniu do produktów, które zawierają GMO w przedziale od 0-0,9 %, oraz tych, które są całkowicie wolne od GMO, tj. zawierają 0,0 % GMO. Wydaje się, że informacją szczególnie pożądaną przez świadomych konsumentów jest właśnie ta, o całkowitym braku GMO w nabywanym przez nich produkcie. Tym samym zakwestionowane oznakowanie wskazujące, że pasza stosowana w żywieniu kurczaków nie zawiera GMO budzi pozytywne skojarzenia u konsumenta, który ma przeświadczenie, że kupuje produkt lepszej jakości (zdrowszy/bezpieczniejszy bo całkowicie wolny od GMO) niż analogiczne produkty (mięso drobiowe) nieoznakowane takimi hasłami reklamowymi. Niezależnie od powyższego, jak słusznie podniósł organ w materiale zgromadzonym w sprawie brak jest wyników badań dla pozostałych mieszanek paszowych stosowanych w żywieniu kurczaków, tj.: [...], [...] i [...]. Tym samym należy uznać, że producent nie wykazał prawdziwości hasła zawartego w oznakowaniu mięsa z kurczaka zagrodowego o zastosowanej karmie bez GMO. Skarżąca przedłożyła również wyjaśnienia oraz dokumenty dotyczące prawidłowości stosowania w oznakowaniu elementów mięsa z "[...]" określenia "[...]". Należy podkreślić, że znajdujące się na wzorze etykiety określenie "[...]" informuje o braku stosowania antybiotyków w procesie produkcyjnym kurczaków zagrodowych z P. zarówno w okresie chowu jaki i tuczu, podczas gdy w załączonej dokumentacji brak jest wystarczających dowodów na potwierdzenie tego faktu. Skarżąca przedłożyła sprawozdanie z badań z dnia [...] września 2016 roku, nr [...], które wskazuje na brak obecności pozostałości antybiotyków i innych substancji przeciwbakteryjnych jedynie w świeżym mięsie z kurczaka. Należy zauważyć, że brak obecności antybiotyków w świeżym mięsie drobiowym jest wymogiem prawa, co jednocześnie nie dowodzi, że stado zwierząt nie było poddane leczeniu antybiotykami na etapie chowu, czy tuczu. Nawet jeżeli stado poddane zostało leczeniu, to przepisy weterynaryjne nakazują zachowanie odpowiedniego okresu karencji, tj.: okresu pomiędzy stosowaniem antybiotyków w celach leczniczych a ubojem zwierząt, tak aby w świeżym mięsie antybiotyki nie występowały. Również kserokopia przykładowego dokumentu: "Informacje dotyczące łańcucha pokarmowego i historii stada", która została przestawiona przez stronę na dowód potwierdzenia zasadności stosowania informacji o chowie kurczaków bez antybiotyków, nie może stanowić wystarczającego dowodu w sprawie. Przedmiotowy dokument zawiera co prawda informacje potwierdzające, że stado kurczaka zagrodowego w liczbie 4.600 szt. utrzymane na fermie o numerze weterynaryjnym: [...], prowadzonej przez Pana E. G., [...] [...], [...] [...], nad którą nadzór weterynaryjny sprawowali lekarze weterynarii M. E. i A. N. nie było leczone antybiotykami, jednak na dokumencie tym widnieje podpis i pieczątka jedynie urzędowego lekarza weterynarii dokonującego badania przedubojowego na farmie, tj. pani J. D., a także podpis właściciela fermy. Należy jednakże wskazać, że w/w producent nie jest jedynym dostawcą mięsa drobiowego do zakładu "S." S.A. Koniecznym nie było przedstawienie potwierdzenia ze strony lekarzy weterynarii nadzorujących chów ptaków na wszystkich fermach produkujących kurczaki. W tym stanie rzeczy organ zasadnie przyjął, że zastosowane na wzorze etykiety produktu "[...]" określeń o treści "[...]" i "[...]" nie mają uzasadnienia w przekazanych przez stronę dokumentach, co wyklucza możliwość zastosowania powyższych określeń w oznakowaniu wyrobu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 5 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym poprzez uznanie, że oznaczenie " bez GMO" i "bez antybiotyków" mogą wprowadzać w błąd odnośnie właściwości środka spożywczego, podczas gdy nie potwierdziły tego 2 kontrole przeprowadzone przez Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w L. na zlecenie Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych należy stwierdzić, że wyniki tych kontroli nie mogły przesądzić o wydaniu przez organ pozytywnej opinii albowiem w zgromadzonych w sprawie dokumentach zabrakło uzasadnienia dla pochodzenia każdej partii mięsa ze stad, w których nie były stosowane pasze genetycznie modyfikowane oraz nie były stosowane antybiotyki. Według oceny Sądu nie doszło w sprawie do naruszenia art. 7,8 kpa, albowiem organ podjął wszelkie niezbędne czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego m.in. poprzez oględziny etykiet, analizę przedstawionej dokumentacji. Organ wezwał również stronę do uzupełnienia dowodów w sprawie, miała ona również zapewnioną możliwość czynnego udziału w sprawie. Po dokonaniu oceny materiału dowodowego w sprawie organ wydał postanowienie, które wszechstronnie uzasadnił. W tym stanie rzeczy nie doszło, zdaniem Sądu, do naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego dlatego też skargę strony należało oddalić jako bezzasadną na postawie art. 151 p.p.s.a.