VI SA/Wa 86/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie: WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi W.O. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2004r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania dyplomu ODDALA SKARGĘ Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] stycznia 2004r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z póź.zm.) oraz w związku z § 76 ust. l rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz. U. Nr 81 poz. 734) po rozpatrzeniu odwołania Pana W.O. od decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w S. z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...] odmawiającej wymiany dyplomu oficera mechanika III klasy na dyplom drugiego oficera mechanika na statkach o mocy maszyn głównych od 750 do 3000 kW utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ ustalił, że Pan W.O. posiada dyplom oficera mechanika okrętowego III klasy przyznany na podstawie rozporządzenia Ministra Kierownika Urzędu Gospodarki Morskiej z dnia 17 sierpnia 1983 r. (Dz. U. Nr 52, poz. 232). Pan W.O. pismem z dnia [...] września 2002 wystąpił o wymianę dyplomu. Zdaniem organów zarówno I jaki II instancji zgodnie z § 76 ust. l rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz. U. Nr 81 póz. 734), wymianie podlegają wyłącznie dyplomy oficerów uzyskane na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja 1992 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich (Dz. U. Nr 49, poz 227 oraz z 1998 r. Nr 9, poz. 34 i Nr 45, poz. 285). Biorąc pod uwagę powyższe organy uznały, że w świetle obowiązujących przepisów dyplom ten nie podlega wymianie, bowiem nie spełnia przesłanek określonych w § 76 ust. l rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz. U. Nr 81 poz. 734). Skargę na powyższą decyzję wniósł skarżący podnosząc, że odmowa wydania dyplomu drugiego oficera mechanika na statkach o mocy maszyn głównych 750-3000 KW przez Urząd Morski w Szczecinie oraz orzeczenie Ministra Infrastruktury podtrzymującego decyzję degraduje grupę marynarzy pracujących na morzu przez wiele lat, w warunkach szczególnych i nieporównywalnych. Wskazał, że dyplom oficera mechanika okrętowego III klasy otrzymał w 1983 r. Dyplom ten byt aktualizowany co 5 lat. Zdobyte kwalifikacje na morzu pozwalały w świetle prawa zajmować stanowisko II oficera mechanika z ograniczeniem do pełnienia funkcji na statkach o mocy napędu głównego powyżej 3000KW. Wskazał, że obecna sytuacja jest krzywdząca, bo nagle odbiera się to co zostało w świetle prawa nadane. Podniósł, że przekreśla się wiele lat wysiłku, doświadczenia i fachowości a chodzi jedynie o utrzymanie obecnego stanu, tego co już miał a miał dyplom mechanika III klasy z możliwością obejmowania stanowiska II mechanika na statkach o mocy maszyn głównych 750-3000 KW. Wskazał, że jeśli w nowej klasyfikacji dyplomów nie ma takiej możliwości, to niech będzie dyplom mechanika wachtowego ale na dotychczasowych warunkach. Podniósł, że zastosowanie obecnych przepisów odnośnie klasyfikacji stanowisk nie powinno winno dotyczyć osób które już wcześniej nabyły określone prawa, a raczej powinno dotyczyć osób które wkraczają w życie zawodowe. Wskazał, że przez wiele lat obsługiwał maszyny na statkach do 3000 KW a dzisiaj, gdy praktycznie nie ma już polskiej floty dalekomorski; i przychodzi pracować poza krajem to grupie polskich marynarzy zaniża się dyplomy jakby chciano udowodnić, że polski marynarz wie mniej i pracuje gorzej a faktycznie na tle innych narodowości to Polacy wypadają bardzo dobrze o czym przekonał się na statkach obcych bander. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004r. weszły w życie: ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), zwana ustawą o u.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwana ustawą o p.p.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1271), zwana ustawą p.w.u.p. Powyższe regulacje prawne statuują dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne. Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Pan W.O. posiada dyplom oficera mechanika okrętowego III klasy przyznany na podstawie rozporządzenia Ministra Kierownika Urzędu Gospodarki Morskiej z dnia 17 sierpnia 1983 r. (Dz. U. Nr 52, poz. 232). Pan W. O. pismem z dnia [...] września 2002 wystąpił o wymianę dyplomu. Zdaniem Sadu zgodnie z § 76 ust. l rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz. U. Nr 81 póz. 734), wymianie podlegają wyłącznie dyplomy oficerów uzyskane na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja 1992 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich (Dz. U. Nr 49, poz 227 oraz z 1998 r. Nr 9, poz. 34 i Nr 45, poz. 285). Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, że organy prawidłowo w świetle obowiązujących przepisów uznały, że dyplom ten nie podlega wymianie, bowiem nie spełnia przesłanek określonych w § 76 ust. l rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz. U. Nr 81 poz. 734). Zgodnie z przepisem § 47 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 23 maja1992 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg polskich statków morskich (Dz.U. Dz.U. z 1992, Nr 49, poz.227, z póź.zm.) dyplomy i świadectwa wydane na podstawie dotychczasowych przepisów w sprawie kwalifikacji zawodowych członków załóg polskich statków morskich oraz wynikające z nich uprawnienia zawodowe zachowują swoją ważność do czasu wymiany na odpowiednie dyplomy i świadectwa określone w rozporządzeniu. Przepis § 48 cytowanego rozporządzenia wskazywał, że ostateczny termin wymiany dyplomów i świadectw ustala się na dzień 31 grudnia 2001 r. Powyżej opisany termin jest materialnoprawnym terminem zawitym, który nie może być przywrócony, niezależnie od powodów uchybienia, istnienia bądź braku winy Strony w uchybieniu terminowi. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w cytowanym przez organ orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrok z dnia 29 stycznia 2002r., Sygn. Akt I S.A. 56/01, wyrok z dnia 14 maja 2002r., Sygn. Akt I S.A. 2454/00) ale także jest stanowiskiem niekwestionowanym przez doktrynę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył, iż organ wydał decyzję merytoryczną odmawiając skarżącemu wymiany dyplomu a zgodnie z § 83 ust.2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz. U. Nr 81 poz. 734) postępowanie o wydanie dyplomu lub świadectwa nieobjętego przepisami rozporządzenia umarza się. W ocenie Sądu pomimo nie umorzenia postępowania i rozstrzygnięcia z powołaniem się na wskazany wyżej przepis nie naruszono zasad praworządności wyrażonej w art. 6 i 7 k.p.a. Naruszenie przepisów procedury nie było istotne i nie mogło skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji.