VI SA/Wa 865/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędziowie Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak Asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec projektu zmiany cennika usług telekomunikacyjnych oddala skargę Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2007r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej po rozpatrzeniu wniosku T. S.A. z siedzibą w W. z dnia 7 lutego 2007 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej wydaniem przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. wyrażającej sprzeciw wobec projektu zmiany Cennika usług telekomunikacyjnych [...] w zakresie propozycji wprowadzenia nowej usługi pn. " [...] " utrzymał w mocy ww. decyzję. Uzasadniając swoją decyzję z dnia [...] stycznia 2007 r. organ wskazał, iż w dniu [...] listopada 2006 r. T. S.A., dalej T. S.A., przedłożyła Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej do akceptacji projekt zmiany Cennika usług telekomunikacyjnych [...] w zakresie wprowadzenia nowej usługi "[...]". Warunkiem skorzystania z usługi pn. "[...]" jest posiadanie abonamentu telefonicznego u operatora alternatywnego, jest ona dedykowana zarówno klientom indywidualnym jak i biznesowym posiadającym abonament u innego operatora stacjonarnego. Usługa ta daje możliwość realizacji połączeń dzięki użyciu prefiksu [...], zarówno poprzez wybranie numeru dostępu [...] jak i przez preselekcję, nie posiada opłaty abonamentowej oraz opłaty za inicjację połączeń, dotyczy abonentów operatora alternatywnego zamierzających jedynie korzystać z prefiksu T. S.A. w celu zrealizowania określonego rodzaju połączeń (krajowych lub międzynarodowych), połączenia miejscowe, strefowe, międzystrefowe, międzynarodowe oraz do sieci komórkowych rozliczane są według czasu rzeczywistego z dokładnością do 1 sekundy przy czym opłaty kształtują się w zależności od dnia i godziny wykonania połączenia a przy połączeniach międzynarodowych zostały podzielone na [...] grupy krajów. T. S.A. prawomocną decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] września 2001 r., została uznana za zajmującą pozycję dominującą w zakresie świadczenia usług powszechnych, a następnie zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo telekomunikacyjne oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 113, poz. 1070) uznano ją za operatora o znaczącej pozycji rynkowej w zakresie świadczenia usług telefonicznych w stacjonarnych sieciach telefonicznych. W związku z powyższym spółka T. SA jest obowiązana do realizacji postanowień Prawa telekomunikacyjnego w tym przepisów art. 46 ust. 3 pkt 3 i 4 tej ustawy. W wyniku analizy całości przedłożonej dokumentacji Prezes UKE stwierdził, iż proponowana przez Spółkę zmiana Cennika stoi w sprzeczności z art. 61 ust. 2 i 3 oraz art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) Przepis art. 61 ust 3 ustawy określa obowiązkowe a więc obligatoryjne elementy cennika, którymi są m.in. szczegółowe informacje dotyczące pakietów cenowych oraz opustów czyli szczegółowe warunki świadczenia określonej usługi. Z przedstawionego projektu zmiany Cennika nie wynika, iż abonentami, którzy mogą skorzystać z usługi "[...]" są abonenci korzystający z usług innego operatora w ramach [...], nie zamieszczono też informacji w jakim zakresie abonent może korzystać ze swojego uprawnienia do wyboru dostawcy usług. Prezes UKE podkreślił, iż mimo dwukrotnego wezwania T. S.A. nie przedłożyła dokumentu zawierającego szczegółowe informacje dotyczące cennika usługi "[...]" przedkładając do oceny i analizy w zakresie przedmiotowej usługi jedynie Regulamin świadczenia usług telekomunikacyjnych, w tym usługi powszechnej przez T. Nadto brak jest zapisów dotyczących możliwości i warunków przystąpienia do planu/cennika usługi i rezygnacji z niego a proponowany okres rozliczeniowy wynosi [...]. Prezes UKE zwrócił uwagę, iż możliwa jest zmiana standardowego okresu rozliczeniowego wynoszącego [...], jednakże pod warunkiem uprzedniego powiadomienia abonenta z wyprzedzeniem co najmniej jednego okresu rozliczeniowego obowiązującego w dniu powiadomienia. Stosownie do treści art. 61 ust. 2 omawianej ustawy ceny usług telekomunikacyjnych są ustalane na podstawie przejrzystych, obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów. W ocenie organu warunki ponoszenia opłat w Cenniku są niedookreślone i niejasne - nieprzejrzyste są założenia/kryteria przyjęte przez Spółkę do analizy kosztowej, Spółka nie wyjaśniła jakimi przesłankami kierowała się przyjmując wielkość ruchu generowanego w planie T. [...], a nie np. w innych planach będących w ofercie T. S.A. a nadto nie określiła [...] okresu rozliczeniowego co powodowałoby nieświadomość abonentów, że musieliby jednorazowo ponosić wyższe opłaty za połączenia realizowane za pomocą numeru [...] lub też poprzez preselekcję w ramach przedmiotowej usługi. Prezes UKE podkreślił, iż ocena i ewentualna akceptacja przedkładanych projektów cenników świadczenia usług telekomunikacyjnych przez T. S.A., stanowiąca jeden z elementów regulacji rynku telekomunikacyjnego, powinna służyć zapewnieniu wsparcia równoprawnej i skutecznej konkurencji. Warunki proponowanej zmiany Cennika, do momentu praktycznego wejścia w życie ofert operatorów alternatywnych świadczonych w oparciu o usługę hurtowego dostępu do sieci ([...]) oraz funkcjonowania tych ofert przez określony czas zezwalający na wiarygodną ocenę stanu rozwoju rynku w tym zakresie czy też zmian jaki na tym rynku zaszły, przeciwdziałają stworzeniu odpowiednich warunków dla wspierania równoprawnej i efektywnej konkurencji w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych co nie służy osiągnięciu celu określonego w art. 1 ust. 2 pkt 1 i art. 189 ust. 2 pkt 1 Pt. Wskazane powyżej okoliczności uzasadniają złożenie sprzeciwu na podstawie art. 48 ust. 2 Pt wobec przedłożonego projektu zmiany Cennika. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy T. S.A. zaznaczyła, iż złożyła projekt zmiany Cennika jedynie z ostrożności albowiem istnieją bardzo poważne wątpliwości, czy przepisy prawa nakładają na Spółkę jakieś szczególne obowiązki co do świadczenia usług telekomunikacyjnych na rzecz abonentów innego przedsiębiorcy i nie sposób przyjąć, że na skutek posiadania znaczącej pozycji na rynku detalicznym istnieją pewne automatyczne bariery w świadczeniu takich usług na rzecz ww. abonentów. Podniosła, iż nie jest dopuszczalne przedstawianie zarzutu naruszenia prawa wyłącznie na podstawie przepisu określającego cele ustawy a działanie organu, podejmowane bez podstawy prawnej i zmierzające do celu, który nie może być utożsamiany ze stanem prawidłowej konkurencji, narusza również ustawę z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. W treści art. 61 ust. 3 Pt nie ma informacji aby w cenniku miały zostać określone inne niż ceny warunki świadczenia usług telekomunikacyjnych. Z charakteru usługi, za którą mają być pobierane opłaty wynika, że cennik jest adresowany do abonentów innych niż T. przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Z istoty świadczenia usługi przy wykorzystaniu dostępu pośredniego wynika, że nie może być ona świadczona abonentom T. W momencie ustalenia warunków współpracy przez T. z innym przedsiębiorcą cennik będzie miał szersze zastosowanie. Oceniając inne dokumenty niż Cennik organ przekroczył zakres przedmiotowy postępowania administracyjnego. Ceny zostały określone wprost i nie jest możliwe zastosowanie innego sposobu przedstawienia cen, który byłby bardziej zrozumiały dla użytkowników. Organ sygnalizując jedynie, iż założenia/kryteria analizy kosztowej są nieprzejrzyste, nie wykazał niezgodności przedstawionych cen z obowiązkiem ustalenia opłat z uwzględnieniem uzasadnionych kosztów świadczenia usługi. W ocenie Spółki zastosowany okres rozliczeniowy również nie może być przyczyną zgłoszenia sprzeciwu albowiem wymogi określone w art. 61 ust. 2 Pt dotyczą wysokości cen a nie sposobu i częstotliwości pobierania należności przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego. Zajmując stanowisko w sprawie Prezes UKE podtrzymał swoje wywody zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. uznając, iż przedstawione przez Spółkę argumenty nie mają wpływu na zmianę treści rozstrzygnięcia. Ustosunkowując się do podniesionych przez Spółkę zarzutów powtórzył swoją argumentację dodatkowo podnosząc, iż projekt zmiany Cennika dotyczy wbrew twierdzeniom Spółki nie usługi pn. "[...]" lecz pakietu (oferty), obejmującego konkretne usługi telekomunikacyjne np. połączenia lokalne, międzystrefowe, do sieci komórkowych i inne. Szczegółowe informacje dotyczące pakietów cenowych powinny zawierać wszelkie możliwe postanowienia w tym zakresie tj. mające jakiekolwiek odniesienie wobec oferowanych przez danego dostawcę usług pakietów cenowych w tym także postanowienia mające wpływ na zidentyfikowanie grona odbiorców pakietu, postanowienia dotyczące warunków skorzystania, czy zrezygnowania z danej oferty jak również informacje na temat czasu użytkowania pakietu, bądź okresu rozliczeniowego, przyjętego w ramach konkretnej oferty. Obowiązkowi przedkładania do akceptacji podlega projekt całego dokumentu a nie tylko projekt ceny za konkretną usługę a więc przeprowadzone postępowanie mieściło się w granicach zakresu przedmiotowego, którego przekroczeniem nie było także żądanie od Spółki dodatkowych informacji czy dokumentów. Prezes UKE przedstawił także szczegółowo powody, dla których Regulamin świadczenia usług telekomunikacyjnych, w tym usługi powszechnej przez T. S.A., nie mógł zostać uznany za dokument wypełniający postanowienia przepisu art. 61 ust. 3 Pt w zakresie szczegółowych informacji. Dalej organ, polemizując ze stwierdzeniem Spółki, iż Prezes UKE podkreślił w decyzji, iż treść Cennika winna wskazywać jako jego adresatów wyłącznie abonentów korzystających z usług innego operatora w ramach [...], przywołując treść art. 72 ust. 1 Pt i postanowienia art. 19 ust. 1 Dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i praw użytkowników dotyczących sieci i usług łączności elektronicznej wywiódł, iż w swojej decyzji stwierdził, że z przedmiotowej oferty będą mogli skorzystać jedynie abonenci korzystający z usług innego operatora w ramach [...], co wynika z aktualnie obowiązujących uregulowań w tym zakresie. Obowiązek w zakresie zapewnienia abonentom uprawnienia do swobodnego wyboru dostawcy usług spoczywa na operatorze zajmującym znaczącą pozycję rynkową na rynku właściwym 1 i 2 tj. odpowiednio: rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla konsumentów oraz rynku świadczenia usługi przyłączenia do stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej i utrzymania w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych dla użytkowników końcowych z wyłączeniem konsumentów. Prezes UKE przedstawił także warunki oferowanego od niedawna na polskim rynku telekomunikacyjnym hurtowego dostępu do sieci T. S.A. ([...]) wskazując w konkluzji, iż proponowana przez Spółkę zmiana Cennika wprowadza opłaty za usługi do świadczenia których, w obecnym stanie prawnym, nie są zobowiązani inni niż T. S.A. przedsiębiorcy telekomunikacyjni. Abonenci zostaliby wprowadzeni w błąd a ciężar organizacyjny i wszelkie powstałe koszty ponosiliby operatorzy alternatywni. Nadto Prezes UKE wskazał, iż podstawą wydania decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. nie był wyłącznie przepis art. 1 ust. 2 pkt 1 Pt, gdyż przepis ten zawierał się w kręgu trzech wymienionych przepisów, których naruszenie stanowiło przesłankę zgłoszenia sprzeciwu wobec zaproponowanej oferty. W ocenie Prezesa UKE warunki proponowanej propozycji zmiany Cennika przeciwdziałają stworzeniu odpowiednich warunków dla wspierania równoprawnej i efektywnej konkurencji w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych, co nie służy z kolei osiągnięciu celu określonego w art. 1 ust. 2 pkt 1 i art. 189 ust. 2 pkt 1 Prawa telekomunikacyjnego. W obszernej skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka T. S.A., zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. Podniosła zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 48 ust 2 ustawy - Prawo telekomunikacyjne polegające na wydaniu skarżonej decyzji przez osobę powołaną na stanowisko Prezesa UKE w sposób niezgodny z prawem oraz zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 48 ust. 2 ustawy - Prawo telekomunikacyjne, poprzez niezawarcie w decyzji wyrażającej sprzeciw jej obligatoryjnych składników; art. 1 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy poprzez błędną interpretację a w konsekwencji przyjęcie, że rozwiązania zawarte w Projekcie Cennika ograniczają równoprawną i skuteczną konkurencję w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych; art. 61 ust. 2 poprzez błędną interpretację a w konsekwencji przyjęcie, iż ceny przyjęte w Projekcie Cennika nie zostały ustalone na podstawie przejrzystych kryteriów; art. 61 ust. 3 poprzez błędną interpretację a w konsekwencji przyjęcie, iż przedmiotowy projekt nie zawiera szczegółowych warunków świadczenia usługi "[...]". Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenia prawa procesowego tj. art. 11 kpa i art. 107 § 3 kpa przez niezawarcie w uzasadnieniu przesłanek, dla których organ odrzucił istotne wątpliwości skarżącej dotyczące poddania Projektu Cennika kontroli regulacyjnej. W uzasadnieniu skargi szeroko wywodziła, iż zaskarżone decyzje zostały wydane przez osobę nieprawidłowo powołaną na stanowisko Prezesa UKE co skutkuje nieważnością na podstawie art. 156 pkt 1 (naruszenie przepisów o właściwości) lub pkt 2 (rażące naruszenie prawa). Wskazała, iż Prezes UKE nie zawarł w decyzji obligatoryjnych składników wynikających z art. 48 ust. 2 Pt a mianowicie: nie określił zakresu sprzeciwu wobec projektu zmiany Cennika, nie wskazał jego elementów, które winny podlegać w ocenie organu zmianie oraz nie określił terminu na przedstawienie poprawionego Cennika. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, stosując zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 kpa, także druga decyzja winna wprost wskazywać fakt zgłoszenia sprzeciwu, jego zakres oraz powinna zawierać wezwanie do poprawienia Cennika w określonym zakresie. Tymczasem jej petitum ogranicza się do wskazania, iż decyzja poprzednia zostaje utrzymana w mocy, także treść uzasadnienia nie pozwala ustalić ani zakresu sprzeciwu, ani nie zawiera wezwania do poprawienia cennika w określonym terminie. Także uzasadnienie pierwszej wydanej w sprawie decyzji nie dookreśla zakresu sprzeciwu. Zakres sprzeciwu jest elementem bardzo istotnym, gdyż pozwala operatorowi w sposób konstruktywny podejść do rozstrzygnięcia organu. W ocenie skarżącej niekompletna decyzja jest zasadniczo niewykonalna. Co więcej, treść decyzji godzi w cel jaki postępowanie przewidziane w art. 48 ustawy Pt ma realizować, albowiem model kontroli cenników ma za zadanie łączyć w sobie dwa elementy: pierwszy - prewencyjny, chroniący użytkowników końcowych oraz konkurencję na rynku, drugi - mający charakter pozytywny, sprowadzający się do realizacji nałożonego przez ustawodawcę na organ obowiązku aktywnego współdziałania z operatorem celem poprawienia i wprowadzenia w życie badanego cennika. Organ zaś skupił się wyłącznie na wynajdowaniu argumentów negatywnych przemawiających na niekorzyść proponowanych rozwiązań. T. jako podmiot gospodarczy działający na rynku telekomunikacyjnym ma konkurować o klienta w sposób zgodny z prawem i zasadami uczciwego obrotu, jednakże organ regulacyjny nie może nakładać obowiązku tworzenia cenników wspierających konkurencję, albowiem byłoby to równoznaczne z nakładaniem obowiązku do działania na własną szkodę. Takie działanie organu pozostaje w sprzeczności z przyjętą w prawie unijnym zasadą proporcjonalności. Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 Pt jako zasada ustawowa może ewentualnie wskazywać na kierunek działania administracji, ale nie może stanowić samodzielnej, obok pozostałych naruszeń Pt, podstawy decyzyjnej, takie stanowisko skarżącej znajduje potwierdzenie w literaturze. Co więcej, działanie Prezesa UKE przejawiające się w wydaniu skarżonej decyzji pozostaje w sprzeczności z przepisami ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i zmierza do wyłączenia prawa skarżącej do świadczenia usług na danym rynku. Skarżąca stoi na stanowisku, iż ceny zawarte w cenniku spełniają wymogi przejrzystości, albowiem zostały one określone wprost tj. wyrażone w konkretnych wartościach, nie zastosowano wzorów i nie wynikają ze skomplikowanych działań matematycznych. Podkreśliła, iż Prezes UKE nie wykazuje niezgodności przedstawionych cen z obowiązkiem ustalenia opłat z uwzględnieniem uzasadnionych kosztów świadczenia usługi jak też nie kwestionuje wysokości tych cen. Wymogi określone w art. 61 ust. 2 Pt dotyczą wysokości cen a nie sposobu i częstotliwości pobierania należności za świadczone przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego usługi. Nadto skarżąca podniosła, iż z treści art. 61 ust. 3 Pt nie wynika, aby w cenniku miały zostać określone inne niż cena warunki świadczenia usługi telekomunikacyjnej i w świetle stanowiska doktryny interpretacja przyjęta przez Prezesa UKE jest zbyt daleko idąca. Podkreśliła, iż z samego charakteru usługi, za którą mają być pobierane opłaty wynika, że cennik jest adresowany do abonentów innych niż T. przedsiębiorców telekomunikacyjnych. W przypadku ustalenia przez T. z innym przedsiębiorcą telekomunikacyjnym warunków współpracy umożliwiającej świadczenie usługi na rzecz jego abonentów, cennik będzie miał szersze zastosowanie. Prezes UKE nie jest uprawniony do narzucania ograniczeń w odniesieniu do abonentów, na rzecz których mogą być świadczone przez niego usługi i takie działanie stanowi naruszenie zasad swobody gospodarczej. Oceniając w niniejszym postępowaniu takie dokumenty jak regulamin świadczenia usług telekomunikacyjnych, czy też wzory umów o świadczenie tych usług Prezes UKE przekroczył zakres postępowania administracyjnego, którego przedmiotem było przeprowadzenie oceny projektu cennika. Co więcej, organ nie odniósł się do wątpliwości skarżącej czy przepisy prawa nakładają na T. jakieś szczególne obowiązki w odniesieniu do świadczenia usług telekomunikacyjnych określonych w Projekcie Cennika, albowiem odbiorcami tych usług są abonenci innych przedsiębiorców telekomunikacyjnych, nie wyjaśnił także motywów przemawiających za poddaniem ww. cennika kontroli regulacyjnej, czym naruszył zasady postępowania określone w art. 11 kpa oraz w art. 107 § 3 kpa. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, argumentując jak uprzednio, wniósł o jej oddalenie. Dodatkowo, odnosząc się do zarzutów skargi, dokonał analizy przepisów prawa, na podstawie których ustawodawca umożliwił Prezesowi Rady Ministrów czasowe powierzenie obowiązków osobie powołanej na Prezesa UKE, stwierdzając w konkluzji, iż zaskarżona decyzja została skutecznie wydana przez kompetentną do tego osobę. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 48 ust. 2 Pt Prezes UKE podniósł, iż w sprzeciwie z dnia [...] stycznia 2007 r. wyraźnie został określony tak zakres sprzeciwu - poprzez wskazanie naruszenia art. 61 ust. 3, art. 61 ust. 2 i art. 1 ust. 2 pkt 1 Pt- jak i wezwanie do przedstawienia poprawionego Cennika w części objętej sprzeciwem a zarówno art. 48 ust. 2 Pt jak i stanowisko doktryny nie nakładają na organ obowiązku odgórnego ustalenia w decyzji o sprzeciwie terminu na wypełnienie powinności przedstawienia do jego ponownej oceny poprawionego cennika. Nadto Prezes UKE nie zgodził się z zarzutem naruszenia wskazanych przepisów prawa procesowego podnosząc, iż przesłanki jakimi kierował się organ i jakie stanowiły podstawę decyzji zostały dokładnie wyjaśnione w uzasadnieniu zarówno decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. jak i z dnia [...] marca 2007 r. Wątpliwości skarżącej co do istnienia obowiązku w odniesieniu do świadczenia usług telekomunikacyjnych określonych w projekcie Cennika nie znajdują uzasadnienia z uwagi na treść art. 48 ust. 1 Pt stanowiący, że przedsiębiorca telekomunikacyjny, na którego nałożono obowiązek, o którym mowa w art. 46 ust. 3 pkt 4 lub 47 ust. 8 przedkłada Prezesowi UKE projekty cenników i regulaminów świadczenia usług wraz z uzasadnieniem w terminie co najmniej 30 dni przed planowanym terminem wprowadzenia w życie cennika lub regulaminu świadczenia usług lub ich zmian. Literalne brzmienie cyt. przepisu nie uzależnia obowiązku przedłożenia projektu cennika od rodzaju przedłożonego do zatwierdzenia projektu, a więc również projekt cennika dotyczący usługi, której realizacja nastąpi przy użyciu numeru dostępu [...] [...] lub poprzez preselekcję połączeń krajowych lub międzynarodowych dla abonentów innych przedsiębiorców telekomunikacyjnych podlega obowiązkowi wynikającemu z ustawy. Nie ma bowiem znaczenia grupa docelowa, do której kierowana jest oferta, lecz przedsiębiorca telekomunikacyjny wprowadzający projekt cennika na rynek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji nie zaś według kryteriów słusznościowych. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, iż skarga wniesiona przez T. S.A. nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził bowiem, aby zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja Prezesa UKE z dnia [...] stycznia 2007 r. zostały wydane z naruszeniem prawa uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonych decyzji z obrotu prawnego. Zarzutem o najpoważniejszym ciężarze gatunkowym dla bytu prawnego zaskarżonej decyzji jest zarzut wydania jej przez osobę nieuprawnioną. Sąd stwierdził, iż zarzut ten, zgłaszany przez skarżącą we wszystkich skargach dotyczących decyzji Prezesa UKE, o czym Sądowi wiadomo z urzędu, jest bezpodstawny. Podnieść należy, iż przepis art. 135 p.p.s.a. nie pozwala sądowi administracyjnemu kontrolować procedury aktu powołania na stanowisko Prezesa UKE. Stosownie do przepisu art. 48 ust. 2 Pt. Prezes UKE, w drodze decyzji, w terminie 30 dni od dnia przedłożenia projektu cennika, regulaminu świadczenia usług lub ich zmiany, może zgłosić sprzeciw, jeśli projekt cennika lub regulaminu jest sprzeczny z decyzjami, o których mowa w art. 46 ust. 2 i art. 47 ust. 1 lub z przepisami niniejszej ustawy i zobowiązać przedsiębiorcę telekomunikacyjnego do przedstawienia poprawionego cennika lub regulaminu w części objętej sprzeciwem. Prezes UKE we wskazanym wyżej terminie zgłosił sprzeciw wobec proponowanej zmiany cennika wydając decyzję z dnia [...] stycznia 2007 r. Sąd nie podzielił przekonania skarżącej Spółki co do tego, iż organ nie wskazał zakresu sprzeciwu wobec przedłożonej oferty, elementów Cennika, które winny ulec zmianie jak też obowiązku organu do określenia terminu na przedstawienie poprawionego Cennika. Podkreślić należy, iż integralną cześć decyzji stanowi uzasadnienie, którego funkcją jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia stanowiącego jej część dyspozytywną. Jak wynika z decyzji organu wydanej dnia [...] stycznia 2007 r. Prezes UKE określił zakres sprzeciwu wskazując, iż przedłożony projekt narusza art. 61 ust. 3 Pt, art. 61 ust. 2 Pt oraz art. 1 ust. 2 pkt 1 Pt. Sformułowane w decyzji zarzuty uzasadnił w sposób rzeczowy i wyczerpujący. W decyzji z dnia [...] marca 2007 r. wskazał, iż w wyniku ponownego, całkowitego rozpatrzenia sprawy nie stwierdził zasadności argumentów podniesionych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy i utrzymując swoje poprzednie rozstrzygnięcie w sprawie wskazał, że wszystkie poczynione ustalenia zarówno faktyczne jak i prawne pozostają aktualne. Wskazać należy, iż obowiązek wskazania terminu w jakim skarżąca ma przedłożyć poprawiony cennik nie wynika z przepisów Pt. Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie Prezesa UKE jest zgodne z brzmieniem powołanego przepisu i z punktu widzenia prawa nie zawiera braków, które zarzuca skarżąca. Sąd uznał także za nietrafny zarzut naruszenia art. 1 ust. 2 pkt 1 Pt. Przepisy ustawy objęte celami, którym ma ona służyć, adresowane są do przedsiębiorców telekomunikacyjnych i do organów administracji publicznej, regulujących rynek telekomunikacyjny, a to oznacza, że naruszenie przez te podmioty przepisów je dotyczących prowadzić może do naruszenia celów jakim służy ustawa. Ustalenie przez Prezesa UKE, iż przedsiębiorca telekomunikacyjny naruszył przepisy art. 61 ust. 3, art. 61 ust. 2 oraz art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy może prowadzić organ do wniosku, że przedstawiony w trybie art. 48 ust. 2 Pt cennik nie spełnia wymaganych kryteriów jak również do wniosku, że cennik służyć ma celom ograniczania konkurencji, a więc jest sprzeczny z celami ustawy. Jak stwierdził Prezes UKE dopiero od stycznia 2007 r. jedna tylko spółka ma faktyczną możliwość świadczenia usługi abonentu na podstawie adekwatnej oferty hurtowej ([...]), a więc w praktyce oferta [...] działa w ograniczonym zakresie, w związku z czym nie jest możliwe dokonanie wiarygodnej analizy wpływu przedłożonej propozycji na rozwój konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych. Sąd w składzie rozpoznającym sprawę podziela obszerną argumentację organu w tym zakresie i nie wydaje się być koniecznym ponowne jej przytaczanie. Podkreślić należy, iż sprzeciw nie oznacza zakazu prowadzenia działalności, nakłada jedynie obowiązek złożenia poprawionego Cennika. Zgodzić się też należy z Prezesem UKE, iż podstawą wydania kwestionowanych decyzji nie był wyłącznie przepis art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy, albowiem znajdował on się w kręgu przepisów, których naruszenie było przesłanką zgłoszenia sprzeciwu. Bezzasadnym jest także w ocenie Sądu zarzut błędnej interpretacji przez organ art. 61 ust. 2 Pt, zgodnie z którym ceny usług telekomunikacyjnych są ustalane na podstawie przejrzystych, obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów. Bezsprzecznym jest, iż ceny powinny być precyzyjnie określone co do wartości, znane powinny być szczegółowe zasady ich ponoszenia a także kryteria przyjęte do ich ustalenia. Przedłożony przez skarżącą projekt ogranicza się do wskazania wartości cen świadczonych w ramach oferty, nie zawiera natomiast ani uzasadnionych, szczegółowych kryteriów ich ustalania na podanym poziomie ani informacji na temat okresu rozliczeniowego mającego obowiązywać w ramach oferty "[...]", a więc nie przedstawia zasad ponoszenia tych opłat przez użytkownika końcowego. Powyższe okoliczności powodują, iż ceny nie zostały określone na podstawie przejrzystych kryteriów a kształt cennika nie został uzasadniony w takim stopniu by można było stwierdzić, że kryteria, którymi kierowała się skarżąca przy konstrukcji przedmiotowej zmiany były jasne i zrozumiałe. Nie znalazł także potwierdzenia zarzut naruszenia art. 61 ust. 3 omawianej ustawy, który to przepis określa obowiązkowe elementy cennika będące przedmiotem analizy organu w procesie oceny przedstawionego projektu. Jednym z takich elementów są szczegółowe informacje dotyczące stosowanych pakietów cenowych oraz opustów. Informacje te winny uwzględniać wszelkie możliwe postanowienia odnoszące się do oferowanych przez danego dostawcę usług pakietów cenowych w tym także postanowienia mające wpływ na zidentyfikowanie grona odbiorców pakietu, warunków skorzystania i rezygnacji z danej oferty czy też czasu jej użytkowania bądź okresu rozliczeniowego. W niniejszej sprawie z szczegółowych informacji winno jednoznaczne wynikać, którzy abonenci mogą korzystać z planu dotyczącego nowo wprowadzanej usługi. Taka informacja jednakże w treści cennika nie została zawarta. Sąd podziela stanowisko organu, iż braki w zakresie szczegółowych informacji nie pozwalają na określenie w jakim zakresie abonent może korzystać ze swojego uprawnienia do wyboru dostawcy usług. Nadto brak jest zapisów dotyczących możliwości i warunków przystąpienia do proponowanej usługi oraz rezygnacji z niej a także nie został określony czas użytkowania pakietu i długość okresu rozliczeniowego. Nie powinno budzić wątpliwości, iż obowiązkowi przedkładania Prezesowi UKE do akceptacji projektu cennika świadczonych usług lub jego zmian podlega projekt całego dokumentu a nie tylko projekt ceny za określoną usługę. Jak wynika z akt sprawy Prezes UKE zwracał się do skarżącej o przedłożenie dodatkowych dokumentów stanowiących szczegółowe informacje dla oferty "[...]". Przedłożony przez spółkę Regulamin świadczenia usług telekomunikacyjnych w tym usługi powszechnej przez T. S.A. nie mógł zostać uznany za dokument wypełniający postanowienia art. 61 ust. 3 Pt, albowiem nie przewiduje on m. in. możliwości korzystania przez abonentów T. S.A. z usług świadczonych przez tego operatora bez istnienia bezpośredniego dostępu do jego sieci ani świadczenia usług na zasadzie selekcji i preselekcji, nadto standardowy okres rozliczeniowy wynosi jeden miesiąc. Trafnym jest więc stanowisko organu, iż brak szczegółowych informacji, o których mowa w art. 61 ust. 3 uniemożliwia abonentowi podjęcie świadomej decyzji o korzystaniu z cennika usługi "[...]". Bezpodstawnym jest również zarzut naruszenia przez organ zasad postępowania administracyjnego. Tak w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. jak i decyzji z dnia [...] marca 2007 r. Prezes UKE w sposób wystarczający wyjaśnił zarówno przesłanki, którymi kierował się przy ich podjęciu jak i podstawy wydania. Przedkładając organowi projekt zmiany Cennika usług telekomunikacyjnych t. w zakresie wprowadzenia nowej usługi pn. "[...]" skarżąca przywołując treść art. 48 ust. 1, art. 221 ust. 1 pkt 1 lit l oraz art. 91 ust. 2 Pt. przyznała, iż jako przedsiębiorca o znaczącej pozycji rynkowej ma obowiązek przedłożenia do akceptacji projekt cennika również w przedmiocie jego zmiany w zakresie wprowadzania proponowanej usługi. Prezes UKE wyraził swoje stanowisko poprzez podjęcie działań w sprawie i tym samym wskazał, iż wątpliwości skarżącej, wyrażone dopiero we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, dotyczące obowiązku poddania projektu Cennika kontroli regulacyjnej nie znajdują oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Reasumując powyższe rozważania, Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.