VI SA/Wa 871/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2005 r. sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ewidencji gruntów oddala skargę Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] marca 2004 roku na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpoznaniu odwołania L. Z. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2003 roku odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Powiatu w S. dnia [...] lutego 1975 roku w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów wsi C. w odniesieniu di działki nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] listopada 2003 roku. Decyzja Głównego Geodety Kraju i utrzymana nią w mocy decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego województwa [...] zapadły w oparciu o stepujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne: Naczelnik Gminy w S. działając z urzędu, na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955 roku o ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. nr 6, poz. 32/ oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 28 czerwca 1955 roku w sprawie trybu postępowania przy zgłaszaniu i dokonywaniu zmian w danych objętych ewidencją gruntów i budynków /Dz.U nr 27, poz. 159/ a także zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 roku w sprawie ewidencji gruntów /M.P. nr 11, poz. 98/, wprowadził w operacie ewidencji gruntów wsi C., gmina S. zmiany polegające na przeniesieniu z pozycji rejestrowej nr [...] utworzonej na rzecz L. Z. część działki oznaczonej jako użytek drogowy o powierzchni 0,02 ha do pozycji rejestrowej nr [...] utworzonej dla "Wydziału komunikacji". Decyzją z dnia [...] maja 1975 roku Naczelnik Powiatu w S. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lutego 1975 roku. Podniósł w uzasadnieniu, że zaistniały w ewidencji błąd musiał być sprostowany zgodnie z art. 7 dekretu o ewidencji gruntów i budynków oraz § 67 załącznika do zarządzenia z dnia 29 lutego 1969 roku w sprawie ewidencji gruntów. Pismem z dnia [...] września 2000 roku L. Z. wystąpiła o stwierdzenie nieważności powyższych decyzji – Naczelnika Gminy w S. z dnia [...] marca 1975 roku i Naczelnika Powiatu w S. z dnia [...] maja 1975 roku wprowadzające zmiany w ewidencji gruntów wsi C., w części dotyczącej działki nr [...]. Podniosła, iż w wyniku dokonanych zmian odebrano jej działkę nr [...], która była jej własnością po ojcu T. S., zakupioną przez niego aktem notarialnym nr [...] w 1947 roku. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji wprowadzającej zmianę w ewidencji gruntów wsi C. z dnia [...] lutego 1975 roku oraz utrzymanej nią w mocy decyzji z dnia [...] maja 1975 roku, uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż powyższe decyzje naruszyły prawo w sposób rażący. Droga dojazdowa stanowiąca działką nr [...] nie była przedmiotem umowy zawartej w formie aktu notarialnego między J. i T. S. a S. K. w dniu [...] kwietnia 1947 roku. Umową tą małż. S. nabyli od S. K. działkę gruntu nr [...] o powierzchni 2 ha, wykazaną na planie sporządzonym dnia [...] kwietnia 1947 roku przez mierniczego J. B.. Z planu tego wynika, że działka nie graniczyła z drogą S.-Z. a dojazd z tej drogi do działki nr [...] odbywał się przez grunt wskazany na tym planie linia przerywaną, czyli przez działkę, która nie była własnością T. S.. Działka nr [...] wchodziła uprzednio w skład gospodarstwa poniemieckiego przejętego na rzecz Skarbu Państwa i nie została przekazana na rzecz osób fizycznych. Główny Geodeta Kraju utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] podzielił jego ustalenia i argumentacje prawną. W jego ocenie, w sprawie nie stwierdzono, aby wprowadzając zmiany w ewidencji gruntów organy naruszyły prawo. Nie można uznać także, że decyzje wydane zostały bez podstawy prawnej. Zatem Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zasadnie odmówił, w decyzji z dnia [...] listopada 2003 roku, stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy w S. z dnia [...] maja 1975 roku i utrzymanej nią w mocy decyzji Naczelnika Powiatu z dnia [...] lutego 1975 roku wobec braku przesłanki z art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W uzasadnieniu decyzji podkreślił, że z aktu notarialnego nie wynika w sposób jednoznaczny, aby droga dojazdowa do nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], stanowiąca obecnie działkę nr [...], była przedmiotem sprzedaży dokonanej tym aktem notarialnym. W akcie tym nie wymieniono także, co wchodzi w skład wzmiankowanych części składowych i w jakim zakresie. Na planie sporządzonym przez mierniczego J. B. działka nr [...] nie obejmuje drogi dojazdowej. Zaś z planu gospodarstwa poniemieckiego sporządzonego przez mierniczego E. J., dla potrzeb klasyfikacji gruntów, jednoznacznie wynika, że droga dojazdowa nie wchodziła w skład powyższej nieruchomości. Skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2004 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła L. Z. wnosząc o jej uchylenia a także uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] listopada 2003 roku. Skarżąca podnosi w skardze, że na podstawie aktu notarialnego nabyła na własność działkę nr [...] oraz grunt stanowiący dojazd do tej działki oznaczony obecnie jako działka nr [...]. Zgodnie z aktem notarialnym nr [...] rodzice jej kupili grunt o powierzchni 2 ha, wraz z dojazdem 2,03 ha. Dołączenie do jej nieruchomości działki nr [...] nastąpiło zgodnie z przepisami dekretu z dnia 2 lutego 1955 roku. Działka stanowiąca dojazd tylko do jej nieruchomości została kupiona od osoby prywatnej – S. K. wraz z pozostałymi gruntami. Nie jest prawdą, że działka wchodziła uprzednio w skład gospodarstwa poniemieckiego. Wszystkie grunty po J. B. zostały przekazana S. K. i Z. W.. W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju Wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, chodzi o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania nie zaś według kryteriów słusznościowych. Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad sąd nie stwierdził naruszenia prawa i uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podnoszone przez skarżącą zarzuty były przedmiotem oceny obu organów. Ocena ta, zdaniem sądu, wątpliwości nie budzi. Znajduje bowiem swoje uzasadnienie w zgromadzonym materiale dowodowym oraz stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania decyzji ostatecznej w sprawie zmian w operacie ewidencji gruntów wsi C. w odniesieniu do działki nr [...]. Skarżąca domagała się stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy w S. z dnia [...] lutego 1975 roku i decyzji Naczelnika Powiatu z dnia [...] maja 1975 roku. Swoje żądnie uzasadniała bezpodstawnym odebraniem jej działki nr [...], która była jej własnością po ojcu T. S., zakupioną przez rodziców aktem notarialnym nr [...] w 1947 roku. Podstawą prawną tak sformułowanego żądania mógł stanowić art. 156 § 1 pkt 2 kpa, a więc zarzut rażącego naruszenia prawa. Decyzja wprowadzająca zmianę w ewidencji gruntów obrębu C. z dnia [...] lutego 1975 roku i utrzymująca ja w mocy decyzja z dnia [...] maja 1975 roku była przedmiotem oceny organów nadzorczych w aspekcie rażącego naruszenia prawa, a więc art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Naruszenie prawa ma charakter rażący w takim wypadku, gdy czynności zmierzające do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy w całości lub części. Wbrew twierdzeniom skarżącej, organy nadzorcze trafnie przyjęły, iż przy wydawaniu decyzji przez organy ewidencyjne nie doszło do rażącego naruszenia prawa, w tym wypadku: dekretu z dnia 2 lutego 1955 roku o ewidencji gruntów i budynków oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki komunalnej z dnia 28 czerwca 1955 roku w sprawie trybu postępowania i zgłaszania zmian w danych objętych ewidencją gruntów i budynków a także zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 roku w sprawie ewidencji gruntów. Zasadność wpisów w ewidencji gruntów w oparciu o powyższe przepisy była przedmiotem badania zarówno Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jak i Głównego Geodety Kraju. Organy zasadnie stwierdziły, że decyzja wprowadzająca zmianę w ewidencji gruntów obrębu C. nie na ruszyły prawa w żaden sposób, tym bardziej rażący. Skarżąca nie mogła zostać wpisana do ewidencji gruntów jako właścicielka działki nr [...] albowiem jej poprzednik prawny – ojciec był właścicielem tylko działki nr [...] o powierzchni 2 ha. Działkę o takiej powierzchni nabył od S. K.. Wynika to wprost z treści aktu notarialnego. W ewidencji gruntów, po dokonanej zmianie w 1 975 roku, L. Z. figuruje jako właścicielka działki właśnie o powierzchni 2 ha. Jako następca prawny T. S. nie mogła nabyć więcej aniżeli posiadał jej ojciec. Przypisanie jej praw właścicielskich do dodatkowych powierzchni nie znajduje uzasadnienia prawnego. Skarżąca wywodzi swoje prawa właścicielskie z interpretacji aktu własności nr [...] z 18 kwietnia 1947 roku. Twierdzi, że jej rodzice tymże aktem nabyli dodatkową powierzchnię, aktualnie stanowiącą drogę nr [...]. Dowodzi tego, jej zdaniem, sformułowanie zawarte a akcie "wraz ze wszystkimi tej działki częściami składowymi". Nie ma racji skarżąca twierdząc, że jej ojciec stał się właścicielem działki nr [...] albowiem działka ta, będąca droga, stanowiła część składową działki nr [...]. Taka interpretacja jest sprzeczna z przepisami regulującymi materię części składowych. W chwili obecnej są to przepisy kodeksu cywilnego. W dacie aktu notarialnego obowiązywał dekret z dnia 11 października 1946 roku prawo rzeczowe. Interpretacji skarżącej przeczą przepisy dotyczące części składowych zawarte w dekrecie- prawo rzeczowe. Częścią składową rzeczy było i jest wszystko to, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Droga to przecież też nieruchomość. Zgodnie z definicją części składowej jedna nieruchomość nie może być częścią składową drugiej nieruchomości. Dokonane zmiany w ewidencji gruntów odzwierciedlają stan prawny dotyczący przedmiotowej nieruchomości, a więc dane wynikające z tytułu własności. Taka jest rola rejestru ewidencji gruntów. Nie kształtuje on nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej. Tym samym zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja z dnia [...] listopada 2003 roku odpowiadają prawu. Kwestia długoletniego posiadania przedmiotowej drogi nie może być argumentem za wpisaniem skarżącej jako właścicielki działki nr [...]. Sprawy o stwierdzeniu nabycia własności przez zasiedzenie rozpoznają sądy powszechne. Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w wyroku.