VI SA/Wa 875/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi W. D. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na wzór użytkowy pt. "Elektryczny element grzejny form laminowanych" nr Ru-62571 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącego W. D. kwotę 1600 (jeden tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. VI SA/Wa 875/08 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej udzielił W. D., na jego wniosek z dnia [...] kwietnia 2003 r., prawa ochronnego nr Ru-62571 na wzór użytkowy "Elektryczny element grzejny form laminowanych". Według opisu istota rozwiązania wzoru polegała na tym, że elektryczny element grzejny stanowił wewnętrzną część form w postaci kondensatora grzewczego posiadającą symetrycznie rozmieszczone grzałki w koszulkach termicznych. Elektryczny element grzejny form laminowanych usytuowany był w wewnętrznej części formy w postaci kondensatora grzewczego 1, stanowiącego dobry przewodnik ciepła, np. w postaci piasku, wiórów, siatki metalowej lub innych dobrych przewodników ciepła, będący jednocześnie jego magazynierem, w którym usytuowane zostały symetrycznie rozmieszczone grzałki 2 zawarte w koszulkach termicznych 3. Długość grzałek 2 uzależniona została od wielkości formy i pożądanej mocy grzewczej, którą określał przekrój drutu lub taśmy. Forma została wykonana z laminatu epoksydowego 4, a jego zewnętrzna część łącznie z gniazdem formy 5 pokryta została warstwą wygładzającą 6 w postaci żywicy z komponentami, natomiast dolna wewnętrzna część formy miała konstrukcję wsporczą 7 ze sklejki. W zastrzeżeniu podano "elektryczny element grzejny form laminowanych, zawierający przewodnik elektryczny w postaci pojedynczego gładkiego drutu, znamienny tym, że stanowi go wewnętrzna część formy w postaci kondensatora grzewczego /1/ posiadająca symetrycznie rozmieszczone grzałki /2/ zawarte w koszulkach termicznych /3/". W. sp. z o.o. w B. złożyła w dniu [...] czerwca 2007 r. wniosek o unieważnienie wymienionego prawa ochronnego. Jako podstawę prawną wniosku wskazano art. 25 i art. 74 w związku z art. 100 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (j.t. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.). Zdaniem składającego wniosek przedmiotowy wzór użytkowy w dacie zgłoszenia ([...] kwietnia 2003 r.) nie był nowy, gdyż nie spełniał wymagań art. 25 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie zgłoszenia (Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 509 ze zm.). Przedstawione w opisie i ujęte w zastrzeżeniu rozwiązanie techniczne było powszechnie znane i stosowane. Na dowód tego wskazano na publikację "Oprzyrządowanie z tworzyw sztucznych-Wytwarzanie i zastosowania" – William P. Benjamin, WNT Warszawa 1978, gdzie w rozdziale 7 na str. 187 – 201 opisano szczegółowo konstrukcje narzędzi z laminatów epoksydowych, wewnątrz których w procesie ich wytwarzania zatapia się elektryczne elementy grzejne stające się ich integralną częścią. Powołano część treści tej publikacji - "Typowe elektryczne, elastyczne elementy grzejne stosowane do tego rodzaju narzędzi składają się z niklowych drutów oporowych izolowane oplotem włókien szklanych. O odpowiednio dobranym przekroju i odpowiednio gęsto faliście pozaginanych, tworzących płaską taśmę... Jednolitość temperatury uzyskuje się zazwyczaj przez równomierne rozmieszczenie taśmy grzejnej na powierzchni narzędzia.". Przytoczona część treści wymienionej publikacji, zdaniem wnioskodawcy, odpowiadała treści zastrzeżenia ochronnego kwestionowanego wzoru użytkowego. Nadto rysunek zamieszczony w ww. publikacji, przedstawiający przekrój formy z grzaniem wewnętrznym, przedstawiał miedziany przewód grzejny zatopiony w masie utworzonej z mieszaniny piasku z żywicą do laminowania, obrazując taki sam układ rozmieszczenia elementów grzejnych, jak na rysunku uprawnionego z prawa ochronnego. Wnioskujący o unieważnienie prawa ochronnego nr Ru-62571 dodatkowo podnosił, że zgłoszenie wzoru zostało dokonane przez osobę nieuprawnioną, albowiem uprawniony z prawa ochronnego był od 1994 r. do 30 października 2006 r. pracownikiem W., a więc prawo do uzyskania prawa ochronnego, zgodnie z art. 11 ust. 3 p.w.p., przysługiwało jego pracodawcy, gdyż nie było żadnych ustaleń ani umowy w tym zakresie. Zdaniem wnioskującego uprawniony z prawa ochronnego postąpił nieetycznie, gdyż nie powiadomił swojego pracodawcy o dokonanym zgłoszeniu i obecnie żąda zapłaty za to, co zostało już opłacone w ramach stosunku pracy. Uprawniony przypisał sobie autorstwo rozwiązania, które powstało w trakcie pracy zespołowej. W tym miejscu przedłożono oświadczenia pracowników składającego wniosek – K. K. i R. K., z których wynika, że uczestniczyli oni i uczestniczą nadal, pod kierunkiem i nadzorem J. G., w pracach zespołu nad konstrukcją form laminatów epoksydowych dla wytwarzania elastycznych pianek poliuretanowych, polegających na takim umieszczeniu elementów grzejnych aby możliwe było uzyskanie równomiernego rozkładu temperatur we wnętrzu formy. Każdy typ kształtki wymaga odrębnej formy i specyficznego ułożenia elementów grzejnych, a ostateczna konstrukcja jest wynikiem pracy twórczej całego zespołu. Na uzasadnienie interesu prawnego wnioskujący o unieważnienie prawa ochronnego powołał się na pozew o zapłatę złożony przez W. D. przeciwko W. .do Sądu Rejowego w B. Wydział [...] Gospodarczy, którym uprawniony z prawa ochronnego dochodzi zapłaty od pozwanego z tytułu korzystania przez niego ze wzoru użytkowego nr Ru-62571.Ac123456 W odpowiedzi na wniosek W. D. wniósł o jego oddalenie. Odnosząc się do publikacji, na którą powoływał się wnioskujący o unieważnienie prawa ochronnego stwierdzono, że opisane w nim rozwiązanie nie pokrywa się z przedmiotowym wzorem użytkowym. Wzór ten bowiem składa się z siedmiu elementów, natomiast przykład podany w ww. publikacji zawiera jedynie cztery elementy. Nie jest to więc takie samo rozwiązanie techniczne jak to, na które udzielono prawo ochronne. Informacje zawarte w wymienionej publikacji są zbyt ogólne i dotyczą systemów ogrzewania form, a nie rozwiązania jakim jest przedmiotowy wzór użytkowy. Dlatego na bazie tej publikacji mogą powstać różne rozwiązania techniczne. Za gołosłowne uznano twierdzenie wnioskującego jakoby W. D. był osobą nieuprawnioną do dokonania zgłoszenia wzoru. W tym miejscu powołano się na (jak zostało to określone) umowę z dnia [...] listopada 2002 r. podpisaną przez J. G. – właściciela W. oraz na oświadczenia P. W., K. G. i J. G. Z dowodów tych, zdaniem uprawnionego z prawa ochronnego wynika, że autorem wynalazku był wyłącznie on. Natomiast z oświadczeń pracowników wnioskującego nie wynika by brali oni udział w opracowaniu wzoru użytkowego nr Ru-62571. Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r., na podstawie art. 94, art. 25 w związku z art. 100 ust. 1 p.w.p., unieważnił prawo ochronne na wzór użytkowy pt. "Elektryczny element grzejny form laminowanych" nr Ru-62571. Analizując opis patentowy Kolegium, powołując się na zeznania świadka wskazanego na str. 57 i 58 akt administracyjnych stwierdziło, że rozwiązanie techniczne było twórcy znane z publikacji, na którą powoływał się wnioskujący o unieważnienie prawa ochronnego. Istota rozwiązania polegała na tym, że element grzejny stanowił wewnętrzną część formy w postaci kondensatora grzewczego o symetrycznie rozmieszczonych grzałkach w koszulkach termicznych. Przytaczając opis rozwiązania stwierdzono, że długość grzałek uzależniona była od wielkości formy i pożądanej mocy grzewczej, którą określał przekrój drutu lub taśmy. W części przedznamiennej zastrzeżenia zamieszczono tytuł rozwiązania, a ze stanu techniki w opisie wynikało, że formy z laminatów nie były ogrzewane oporowo przy użyciu prądu. W tym miejscu przytoczono definicje grzania oporowego według Leksykonu naukowo-technicznego (WNT, Warszawa 1989 r.). W części znamiennej zastrzeżenia ochronnego użyto określenia "kondensator grzewczy", co zdaniem organu było mylące. Powołując się ponownie na definicję grzania pojemnościowego w ww. Leksykonie organ uznał, że w rozważanym przypadku nie miał zastosowania "kondensator grzewczy". Użyte w zastrzeżeniu określenie "symetrycznie rozmieszczone grzałki" nie określało ich rzeczywistego usytuowania. Powołując się na definicje symetrii wg. Encyklopedii Popularnej PWN, Warszawa 1980 i Słownika Języka Polskiego, PWN, Warszawa 1981 r. Kolegium stwierdziło, że w zastrzeżeniu patentowym nie wskazano względem czego dokonano owego symetrycznego rozmieszczenia grzałek. Urząd Patentowy postawił również zarzut (powołując się na definicję słowa "termiczny" wg ww. Słownika) braku określenia jakie właściwości ma tzw. "koszulka termiczna" lub "koszulka cieplna" i co należy rozumieć przez te określenia. Sama budowa grzałki i wzajemne połączenie grzałek również nie zostało określone. Zatem z analizy części znamiennej zastrzeżenia wynika, iż użyte tam określenia są mylące ("kondensator grzewczy") lub nie określają cech przedmiotu ("symetrycznie rozmieszczone grzałki, koszulki termiczne"). Natomiast określenie "grzałki zawarte w koszulkach termicznych" sugeruje, że cała grzałka otoczona jest "koszulką termiczną", a nie drut, z którego jest wykonana. Reasumując powyższą analizę Kolegium stwierdziło, że zastrzeżenie ochronne nie spełnia definicji wzoru użytkowego, gdyż nie odnosi się do kształtu formy z laminatu lecz dotyczy formy o dowolnym nieokreślonym kształcie, kształt grzałek nie został sprecyzowany, a ich rozmieszczenie nie zostało określone, ponieważ każdorazowo muszą być one dostosowane do kształtu formy, określenie "koszulka termiczna" nie określa jej właściwości technicznych, a "kondensator grzewczy" nie opisuje materiału z jakiego został skonstruowany. Okoliczności te wskazywały na to, że przedmiotowe rozwiązanie nie mogło być wzorem użytkowym, ponieważ nie zostało zdefiniowane postaciowo. Ponieważ jednak Urząd Patentowy związany był podstawą prawną wniosku, unieważniając prawo ochronne rozważył przede wszystkim zarzut braku nowości. Według zastrzeżenia ochronnego "elektryczny element grzejny form laminowanych, zawierający przewodnik elektryczny w postaci pojedynczego gładkiego drutu, znamienny tym, że stanowi go wewnętrzna część formy w postaci kondensatora grzewczego /1/ posiadająca symetrycznie rozmieszczone grzałki /2/ zawarte w koszulkach termicznych /3/". Po wyeliminowaniu, według Urzędu Patentowego, błędnych lub niczego niewyjaśniających określeń skorygowano zastrzeżenie tak, by rozwiązanie o charakterze technicznym było określone przy użyciu tylko cech technicznych i przyjęto, że powinno mieć brzmienie: "elektryczny grzejnik do nagrzewania formy wykonanej z laminatu, znamienny tym, że wnętrze formy jest wypełnione materiałem 1, w którym umieszczono grzałki 2 wykonane z drutu w koszulkach termicznych 3". Następnie tak doprecyzowane rozwiązanie odniesiono do publikacji "Oprzyrządowanie z tworzyw sztucznych-Wytwarzanie i zastosowania" – William P. Benjamin, WNT Warszawa 1978, powołane przez wnioskującego o unieważnienie prawa ochronnego. Analizując zastrzeżenie ochronne w konfrontacji ze stanem techniki ujawnionym w ww. publikacji stwierdzono, że forma z laminatu wg zastrzeżenia niewątpliwie jest grzana wewnętrznie, grzanie formy następuje za pomocą elektrycznych oporowych elementów grzejnych (grzałek) wykonanych z oporowych drutów w oplocie, umieszczonych w materiale wewnętrznym formy. Wszystkie te cech zastrzeżenia zostały ujawnione w przeciwstawieniu z 1978 r., tj. przed datą zgłoszenia spornego wzoru. Ponieważ, zdaniem Urzędu Patentowego całe rozwiązanie według spornego wzoru zostało zamieszczone przed słowami "znamienny tym", uprawniony z prawa ochronnego niczego nowego nie rozwiązał. Całe rozwiązanie zostało ujawnione w całości w przeciwstawionej publikacji, zatem wzór należało unieważnić na podstawie art. 94 i art. 25 w związku z art. 100 ust. 1 p.w.p. Jednocześnie ponownie podniesiono, że wymienione już cechy ("kondensator grzewczy", "symetrycznie rozmieszczone grzałki" i "grzałki zawarte w koszulkach termicznych") nie dotyczą techniki, przez co zakres ochrony nie został sprecyzowany. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. D. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji administracyjnej i zasądzenie kosztów postępowania, a w piśmie złożonym w dniu 14 lipca 2008 r. dodatkowo wnosił o przesłuchanie w charakterze świadka J. A. na okoliczność przeprowadzania badań stanu techniki spornego wzoru użytkowego. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 100 ust. 1 w związku z art. 25 ust. 1, 2 i 3 p.w.p., oraz naruszenie przepisów postępowania (art. 7, 9, 75 § 1, 80, 107 § 3 i 127 § 3 k.p.a.) w związku z art. 257 ust. 1 p.w.p. Skarżący, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych i orzeczenie Komisji Odwoławczej podnosił, że podobieństwo środków technicznych składających się na rozwiązanie będące przedmiotem spornego wzoru użytkowego, do środków technicznych składających się na rozwiązanie należące do znanego stanu techniki nie stanowi o braku nowości w rozumieniu art. 25 ust. 1 p.w.p. W przeciwstawionym rozwiązaniu zestawienie podobnych środków technicznych jest różne i oznacza w istocie różną budowę przedmiotów o różnych kształtach. Faktyczny kształt przedmiotowego wzoru pokazano na rysunku przedstawiającym jego przekrój poprzeczny w kształcie jaskółczego ogona. Odnosząc się do zarzutu niejasnych określeń użytych w zastrzeżeniu ochronnym wskazano, że określenie "kondensator grzewczy" użyte zostało wg Słownika wyrazów obcych PWN 1980 r. w znaczeniu magazyniera ciepła. Określenie "symetrycznie rozmieszczone grzałki" (wg tego samego słownika) również było wystarczająco precyzyjne, podobnie jak słowo "termiczny". Ponadto wskazano na błędną propozycję Urzędu Patentowego rekonstrukcji zastrzeżenia ochronnego eliminującego z części przedznamiennej znany ze stanu techniki przewodnik elektryczny w postaci pojedynczego gładkiego drutu, pomijając z części znamiennej kondensator grzewczy, składający się z wiórów metalowych zmieszanych z żywicą epoksydową. Zastrzeżenie ochronne w redakcji skarżącego spełniało definicję wzoru użytkowego, gdyż odnosiło się do kształtu formy laminowanej (jaskółczego ogona) pokazanego na rysunku. Grzałki są w kształcie rurek, w których umieszczono drut oporowy w koszulkach termicznych i elementy te zostały rozmieszczone symetrycznie. Dla koszulek termicznych nie wymaga się właściwości technicznych, a od kondensatorów grzewczych rodzaju materiału, bowiem istotą rozwiązania nie był kondensator grzewczy lecz elektryczny element grzewczy form laminowanych. Przeciwstawiona publikacja, wg skarżącego nie powinna mieć znaczenia w sprawie. Zawiera bowiem tylko szczegółowe informacje o doborze tworzyw sztucznych oraz opis technologii wytwarzania i naprawy wszystkich rodzajów narzędzi z tych tworzyw. Przytoczone fragmenty opisów z tej publikacji są, w ocenie skarżącego, diametralnie różne od zastosowanego rozwiązania technicznego w spornym wzorze. Kolegium nie wykazało braku nowości spornego rozwiązania technicznego, a jedynie uznało, że istnieje domniemanie braku nowości. Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem organu, iż kondensator grzewczy grzałki w koszulkach termicznych nie ma nic wspólnego z techniką. Twórca zastosował we wzorze znany transformator obniżający napięcie oraz stabilizator temperatury. Ponadto uznał za istotne zastrzeżenia miejsca usytuowania elementu grzejnego w formie laminowanej (wewnętrzna część formy), podczas gdy w przeciwstawionej publikacji są pokazane inne miejsca. Powołując się na notatkę służbową spisaną z wnioskującym o unieważnienie prawa ochronnego skarżący podkreślał, że jest twórcą rozwiązania technicznego obecnie kwestionowanego. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy, podnosząc w przeważającej części argumentację odnoszącą się do wadliwości zastrzeżenia ochronnego, wnosił o nieuwzględnienie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Przedmiotem rozpoznawanej sprawy była decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2008 r., unieważniająca prawo ochronne na wzór użytkowy pt. "Elektryczny element grzejny form laminowanych" nr Ru-62671. Jako podstawę materilanoprawną decyzji wskazano art. 94 oraz art. 25 w związku z art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (j.t. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.). Zgodnie z art. 25 p.w.p. wynalazek uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu techniki. Przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób (art. 25 ust. 2 p.w.p.). Za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej, pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie (ust. 3 ww. przepisu). W myśl art. 94 p.w.p. wzorem użytkowym jest nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym, dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci. Wzór użytkowy uważa się za rozwiązanie użyteczne, jeżeli pozwala ono na osiągnięcie celu mającego praktyczne znaczenie przy wytwarzaniu lub korzystaniu z wyrobów (ust. 2 ww. przepisu). Cytowane przepisy określają "nowość" wynalazku, która to przesłanka jest wymagana do udzielenia prawa ochronnego oraz dookreślają wzór użytkowy, jako nowe i użyteczne rozwiązanie techniczne przez podanie cech jakie powinno spełniać rozwiązanie użyteczne. Postępowanie w sprawie unieważnienia wzoru użytkowego toczy się przed Urzędem Patentowym w trybie postępowania spornego (art. 255 ust. 1 pkt 1 p.w.p.), do których to spraw, rozpoznawanych w tym trybie, stosują się przepisy k.p.a. poza przepisami k.p.a. o terminie załatwienia sprawy (art. 255 ust. 3 p.w.p.). Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę (art. 255 ust. 4 p.w.p.). Wnioskująca o unieważnienie spornego wzoru użytkowego – W. sp. z o.o. w B. - wnosiła o unieważnienie wzoru użytkowego nr Ru-62571 z powodu braku nowości tego rozwiązania technicznego, wskazując jako podstawę prawną art. 25 p.w.p. Na rozprawie w dniu [...] stycznia 2008 r., poprzedzającej wydanie zaskarżonej decyzji, podtrzymała swój wniosek również w oparciu o zarzut braku nowości. Zatem zgodnie z art. 255 ust. 4 p.w.p. Urząd Patentowy był obowiązany rozpatrzyć sprawę wyłącznie w zakresie zarzutu wskazanego w żądaniu. Stosownie do art. 89 ust. 1 p.w.p. patent może być unieważniony w całości lub w części, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu. Interes prawny wnioskującego o unieważnienie wzoru użytkowego pt. "Elektryczny element grzejny form laminowanych" nr Ru-62571 wynika z tego, że skarżący, kwestionując stosowanie przez wnioskodawcę rozwiązania technicznego jako własne o cechach, zdaniem skarżącego, tożsamych z jego rozwiązaniem, wytoczył jednocześnie wnioskodawcy procesy sądowe, domagając się ukarania wnioskodawcy za plagiat oraz zasądzenia od niego należności z tytułu rzekomego korzystania z rozwiązania technicznego skarżącego. Skarżący więc, negując prawo wnioskodawcy do wytwarzania i sprzedaży własnego wyrobu, uniemożliwia mu jednocześnie prowadzenie działalności gospodarczej w tym zakresie. Wniosek o unieważnienie prawa ochronnego oparto na zarzucie braku nowości, uzasadnianym jak zostało to opisane wyżej. Urząd Patentowy, powołując się na przepisy art. 94, art. 96 i art. 97 p.w.p. przeprowadził, w pierwszej części uzasadnienia decyzji, analizę spornego wzoru użytkowego po kątem możliwości udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowe rozwiązanie techniczne, wyprowadzając wniosek, że rozwiązanie to nie może być wzorem użytkowym, ponieważ nie zostało zdefiniowane postaciowo. Mając na względzie przeprowadzone w tym zakresie ustalenia, stwierdzając jednocześnie, że jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę, Urząd Patentowy "skorygował" zastrzeżenia patentowe skarżącego "tak by rozwiązanie (o charakterze technicznym) było określone przy użyciu tylko cech technicznych. W tym miejscu należy przypomnieć treść zastrzeżenia ochronnego, które podał skarżący: "elektryczny element grzejny form laminowanych, zawierający przewodnik elektryczny w postaci pojedynczego gładkiego drutu, znamienny tym, że stanowi go wewnętrzna część formy w postaci kondensatora grzewczego /1/ posiadająca symetrycznie rozmieszczone grzałki /2/ zawarte w koszulkach termicznych /3/". Po "skorygowaniu" zastrzeżenia Urząd Patentowy określił go jako: "elektryczny grzejnik do nagrzewania formy wykonanej z laminatu, znamienny tym, że wewnątrz formy jest wypełniony materiałem 1, w którym umieszczono grzałki 2 wykonane z drutu w koszulkach termicznych 3." W tym miejscu nasuwa się spostrzeżenie, iż skompilowane przez organ administracji zastrzeżenie ochronne również używa określenia "koszulki termiczne", które to określenie występowało także w zastrzeżeniu ochronnym skarżącego. W uzasadnieniu decyzji natomiast organ stwierdził, że z analizy części znamiennej zastrzeżenia ochronnego, według konstrukcji tego zastrzeżenia podanej przez skarżącego, zwrot ten nie określał cechy przedmiotu. Po przeformatowaniu zastrzeżenia ochronnego skarżącego organ administracji stwierdził, że zastrzeżenie ochronne przed korektą dokonaną przez Urząd, jak i po korekcie nie spełnia definicji wzoru użytkowego. Tym samym organ ponownie dokonał rozważań w aspekcie ww. przepisów, z naruszeniem art. 255 ust. 4 p.w.p., a nie pod kątem braku nowości. Przeprowadzając jednakże dalszą analizę, już według zmienionego przez siebie zastrzeżenia ochronnego, w zakresie ustalenia przesłanki nowości, tak sformatowane przez siebie zastrzeżenie ochronne Urząd Patentowy porównał z publikacją przedłożoną przez wnioskującego o unieważnienie prawa ochronnego pt.: "Oprzyrządowanie z tworzyw sztucznych – wytwarzanie i zastosowanie", Wiliam P. Benjamin, WNT Warszawa, 1978 r. Powołując się na zapisy publikacji na str. 189, 192 i 196 organ stwierdził, że rozwiązanie według spornego wzoru zostało zamieszczone przed słowami "znamienne tym", wobec tego skarżący niczego nowego nie rozwiązał. W rozpoznawanej sprawie Urząd Patentowy rozstrzygnął sprawę o unieważnienie prawa ochronnego na sporny wzór użytkowy określony zastrzeżeniem przez siebie sformułowanym, a nie według zastrzeżenia tego prawa ochronnego, które było podstawą do wydania decyzji z dnia [...] listopada 2005 r. o udzieleniu prawa ochronnego na wzór użytkowy pt.: "Elektryczny element grzejny form laminowanych" nr Ru-62571. Urząd Patentowy zastąpił więc zastrzeżenie ochronne skarżącego zmodelowanym przez siebie uznając, z naruszeniem art. 7 k.p.a., że tak ustalony stan faktyczny był zgodny z rzeczywistością. Zmodyfikowany, na pożytek sprawy materiał dowodowy, organ administracji rozpatrzył , dokonując jego oceny z naruszeniem art. 80 k.p.a., przy czym powyższe naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W postępowaniu spornym prowadzonym w trybie art. 255 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 p.w.p., cechującym się kontradyktoryjnością, organ administracji może wysnuwać, z zebranego w trakcie tego postępowania materiału dowodowego, jedynie wnioski logicznie uzasadnione. Zastąpienie materiału dowodowego innym, nie mającym odpowiednika w materiale sprawy, prowadzi do wniosku o dowolności rozstrzygnięcia. Urząd Patentowy modelując podstawę swoich rozważań (zastrzeżenie ochronne) w istocie odniósł się do wzoru użytkowego nie zdefiniowanego przez skarżącego lecz przez siebie. To czy zastrzeżenie przedstawione przez skarżącego jest czy nie jest wystarczająco precyzyjne to inna kwestia, lecz jedynie podane w takiej postaci mogło być przedmiotem procedowania organu administracji. W konsekwencji również samo uzasadnienie zaskarżonej decyzji naruszyło art. 107 § 3 k.p.a. W związku z powyższym, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, Urząd Patentowy powinien wyłącznie w oparciu o skonstruowane przez skarżącego zastrzeżenie ochronne, opis i inne dowody oraz materiał zgromadzony w sprawie, dokonać ustaleń co do zasadności wniosku o unieważnienie spornego prawa ochronnego na wzór użytkowy "Elektryczny element grzejny form laminowanych" nr Ru-62571, celem wydania stosownej decyzji administracyjnej uzasadnionej odpowiednio do art. 107 § 3 k.p.a. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji, postanawiając o kosztach postępowania w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 4 p.p.s.a.