VI SA/Wa 88/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 z późn. zm) po rozpatrzeniu zażalenia G. Sp. z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie tegoż Dyrektora [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. odmawiające zawieszenia postępowania wszczętego z urzędu postanowieniem Dyrektora Izby Celnej w [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w [...] udzielił spółce z o.o. G. z siedzibą w N. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa mazowieckiego. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] poinformował Dyrektora Izby Celnej w [...] o przeprowadzonej w dniu [...] maja 2010 r. kontroli w punkcie gier na automatach o niskich wygranych zlokalizowanym w B. w miejscowości S. przy ul. [...]. Po przeprowadzeniu eksperymentu gry na automatach o niskich wygranych o nazwie [...] o numerze fabrycznym [...], o numerze poświadczenia rejestracji automatu [...] organ kontrolny ustalił przekroczenie wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze tj. za stawkę wyższą niż 0,50 zł, co ewidentnie naruszało art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Dodatkowo pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Naczelnik Izby Celnej w [...] poinformował Dyrektora Izby Celnej w [...] o przeprowadzonej w dniu [...] maja 2010 r. kontroli w punkcie gry na automatach o niskich wygranych zlokalizowanym w lokalu [...] w [...] , powiat [...] przy ul. [...]. Eksperyment na automacie o nazwie [...] o numerze fabrycznym [...] o numerze poświadczenia rejestracji automatu [...] wykazał również przekroczenie wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze, tj. za stawkę wyższą niż 0,50 zł. W związku z ustaleniami, poczynionymi w czasie kontroli punktów gier na automatach o niskich wygranych Dyrektor Izby Celnej w [...] w dniu [...] września 2010 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. strona wniosła o zawieszenie tegoż postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa z uwagi na: 1) wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawach o sygn. III SA/Gd 352/10, III SA/Gd 222/10 oraz III SA/Gd 262/10 do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi w przedmiocie zgodności ustawy o grach hazardowych z regulacjami wspólnotowymi, 2) wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygn. akt SA/Po 549/10 do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o zgodności przepisów ustawy o grach hazardowych z Konstytucją RP. Po rozpoznaniu złożonego wniosku Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] odmówił zawieszenia postępowania z uwagi na brak zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Od powyższego postanowienia strona wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie prawa przy jego wydaniu i wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz o zawieszenie postępowania w sprawie cofnięcia ww. zezwolenia. Po rozpatrzeniu zażalenia i analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy Dyrektor Izby Celnej w [...] orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając postanowienie z dnia [...] października 2011 r. organ powołał się na art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), zgodnie z którym do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) chyba, że ustawa stanowi inaczej. Z kolei przepis art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednio zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. W myśl art. 201 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Na konstrukcję zagadnienia wstępnego składają się cztery elementy: 1) zagadnienie to wyłania się w toku postępowania, 2) jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu, 3) wymaga ono uprzedniego rozstrzygnięcia tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, 4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Według oceny organu, postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej co do oceny zgodności ustawowego unormowania z przepisami prawa unijnego, wyjaśnienia wątpliwości prawnych czy interpretacja prawna nie jest zagadnieniem wstępnym, o którym stanowi art. 201 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Analogiczna sytuacja zachodzi w związku z pytaniem prawnym skierowanym do Trybunału Konstytucyjnego. Natomiast w Ordynacji Podatkowej określony został tryb wznowienia postępowania m.in. w sytuacjach przewidzianych w art. 240 § 1 pkt 8 i 11 tej ustawy. Jednakże spółka może się skutecznie powoływać powyższe przepisy tylko wtedy, gdy sprawa została zakończona decyzją ostateczną oraz została wydana na podstawie przepisu, o którego niezgodności z Konstytucją RP, ustawą lub ratyfikowaną umiowa międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny a także gdy orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów Dyrektor Izby Celnej w [...] nie znajdując podstaw do uchylenia swojego poprzedniego postanowienia orzekł o jego utrzymaniu w mocy. Na postanowienie z dnia [...] października 2011 r. spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jego uchylenia wraz z orzeczeniem, wydanym w I instancji. Zdaniem strony organ, przy wydaniu postanowień odmawiających zawieszenia postępowania w sprawie, naruszył przepis art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, którego zastosowanie w okolicznościach rozpoznawanej sprawy uznać należy za obligatoryjne. Zakres postępowania prowadzonego obecnie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pod wspólną sygnaturą C-213/11 dotycząc odpowiedzi na trzy pytania prejudycjalne postawione przez WSA Gdańsk obejmuje w istocie kontrolę legalności prawotwórczej działalności krajowego ustawodawcy na tle prawa Unii Europejskiej. Wyrok wydany w tej sprawie będzie zatem bez wątpienia obejmował swoim oddziaływaniem całą ustawę o grach hazardowych, tym samym także przepisy art. 59 pkt 2 oraz art. 138 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, które mogą stać się materialną podstawą orzeczenia wydanego w sprawie sygn. [...]. Z uwagi na to, że Komisja Europejska w pełni podzieliła wątpliwości wyartykułowane w pytaniach prejudycjalnych, co znalazło potwierdzenie w jej pisemnym stanowisku oznaczać może upadek całej ustawy o grach hazardowych. Brak notyfikacji ustawy przed jej uchwaleniem dotyczy aktu prawnego jako całości, a nie poszczególnych przepisów. Dlatego właśnie zdaniem spółki, wynik wspólnego postępowania C-213/11 prowadzonego przez ETS będzie miał kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy sygn. [...], gdyż jego skutkiem może okazać się nałożony na organ celny obowiązek odmowy zastosowania przepisów ustawy o grach hazardowych. Determinuje to wniosek o konieczności zawieszenia postępowania do czasu wydania przez ETS rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przepis art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że organ zobowiązany jest do zawieszenia postępowania, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przez pojęcie "zagadnienia wstępnego" rozumie się sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Ocena zaś tego zagadnienia wstępnego należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie lub do sądu. Istotną sprawą jest, jak słusznie podkreślił organ, ustalenie związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Taki bezpośredni związek w niniejszej sprawie nie występuje. Strona wniosła o zawieszenie wszczętego postępowania o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych z uwagi na wystąpienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami w przedmiocie zgodności ustawy o grach hazardowych z regulacjami unijnymi oraz wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o zgodność przepisów ustawy o grach hazardowych z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Celem pytań, zadanych przez sądy było wyjaśnienie wątpliwości prawnych co do zgodności niektórych przepisów ustawy o grach hazardowych z przepisami prawa unijnego lub Konstytucji RP. Dokonanie interpretacji prawnej nie stanowi jednakże kwestii prejudycjalnej w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Nie ma bowiem bezpośredniej zależności rozstrzygnięcia niniejszej sprawy od orzeczeń wydanych przez ETS i Trybunał Konstytucyjny. Co najwyżej wyroki, stanowiące odpowiedź na zadane pytanie prawne mogą stanowić w przypadku prawomocnego zakończenia niniejszej sprawy podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 240 § 1 pkt 8 i 11 Ordynacji podatkowej). Tak więc, Dyrektor Izby Celnej odmawiając zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie nie naruszył prawa. Wydane przez organ postanowienia zawierają szeroką i wszechstronną analizę występującego zagadnienia w sprawie i Sąd w całości je podziela. Z tych względów, skoro zarzuty skargi okazały się niezasadne Sąd orzekł o jej oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.