VI SA/Wa 888/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2012 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy [...] i umorzeniu postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej powołując się na art. 58 § 1 k.p.a. w zw. z art. 245 ust. 1 i art. 252 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r., nr 119, poz. 1117 z późn. zm.) zwanej dalej p.w.p. po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] lutego 2004 r. wniesionego przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. od decyzji z dnia [...] lutego 2004 r. uchylającej decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy [...] i umarzającej postępowanie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe rozstrzygnięcia Urzędu Patentowego RP zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu [...] kwietnia 2001 r. A. Sp. z o.o. z siedzibą w C. zgłosiła do Urzędu Patentowego RP celem uzyskania prawa ochronnego znak towarowy słowno-graficzny "Trudniejsze wyrazy", nr [...] dla oznaczania towarów w klasie 16. Decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. organ udzielił prawa ochronnego na powyższy znak towarowy. Ogłoszenie o udzieleniu tego prawa ukazało się w Wiadomościach Urzędu Patentowego [...] w dniu [...] czerwca 2003 r. W dniu [...] lipca 2003 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw firmy S. Sp. z o.o. z siedzibą w R. wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy "Trudniejsze wyrazy", nr [...]. Pismem z dnia [...] września 2003 r. organ przesłał kserokopię sprzeciwu A. Sp. z o.o. i wezwał do ustosunkowania się do niego w terminie dwóch miesięcy. Wobec tego, że w zakreślonym terminie nie wpłynęła odpowiedź nie zgadzająca się z argumentami sprzeciwu, organ w dniu [...] lutego 2004 r., znak [...] wydał decyzję, którą na podstawie art. 247 ust. 2 p.w.p. uchylił swoją decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. o udzieleniu prawa ochronnego Trudniejsze wyrazy nr [...] umarzając jednocześnie postępowanie. Decyzja ta została doręczona uprawnionemu w dniu [...] lutego 2004 r., zaś składającemu sprzeciw w dniu [...] lutego 2004 r. Jeszcze przed doręczeniem decyzji A. Sp. z o.o. z siedzibą w C., w dniu [...] lutego 2004 r. wpłynęła do organu odpowiedź uprawnionego na sprzeciw wraz z wnioskiem o jego odrzucenie w całości. Następnie spółka ta w dniu [...] lutego 2004 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] lutego 2004 r., w którym podniosła, że przedstawienie odpowiedzi na sprzeciw w zakreślonym przez organ terminie nie było możliwe z uwagi na chorobę dyrektora wydawnictwa zakończoną pobytem w szpitalu. W dniu [...] marca 2004 r. uprawniony złożył pismo z zaświadczeniami lekarskimi, dotyczącymi dyrektora wydawnictwa, z których wynikało, że od lipca 2003 r. był on objęty leczeniem w gabinecie chirurgii ogólnej, zaś od dnia [...] lutego do [...] lutego 2004 r. był niezdolny do pracy. Decyzją z dnia [...] lipca 2004 r., Urząd Patentowy RP na podstawie art. 132 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p. uchylił swoją poprzednią decyzję z dnia [...] lutego 2004 r. o uchyleniu decyzji z dnia [...] stycznia 2003 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy TRUDNIEJSZE WYRAZY nr [...] i umarzającej postępowanie. Następnie organ po rozpoznaniu wniosku S. Sp. z o.o. z siedzibą w R. decyzją z [...] listopada 2008 r. na podstawie art. 131 i 132 p.w.p. w zw. z art. 252, 245 ust. 1 p.w.p. uchylił decyzję z dnia [...] lipca 2004 r. Wobec powyższego rozstrzygnięcia organ po doręczeniu odpisu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy spółce S. Sp. z o.o. i wezwał do zajęcia stanowiska w terminie 1 miesiąca. Wobec bezskutecznego upływu terminu do złożenia odpowiedzi na wniosek organ wydał decyzję z dnia [...] lutego 2012 r., na mocy której utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] lutego 2004 r. Urząd Patentowy RP uznał, że rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy winien ocenić go w świetle art. 58 k.p.a. a nie art. 243 ust. 4 p.w.p., gdyż ten ostatni przepis nie ma zastosowania w postępowaniu toczącym się na skutek złożonego sprzeciwu. Organ powołując się na stanowisko doktryny i orzeczenia sądów administracyjnych uznał, że spółka nie uprawdopodobniła, że bez jej winy doszło do uchybienia terminu, albowiem o braku winy nie świadczy choroba ani czasowy pobyt w szpitalu Prezesa Zarządu Spółki, który na ten czas powinien wyznaczyć zastępcę. Na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2012 r. A. Sp. z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania tj. art. 58 k.p.a. w zw. z art. 247 p.w.p. oraz art. 39 k.p.a., które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazując na powyższe zarzuty spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Urzędowi Patentowemu. Zdaniem skarżącej stanowisko organu, iż zaświadczenie lekarskie nie stanowi o braku winy powołującej się na nie osoby nie jest trafne i pozostaje w sprzeczności z obowiązującym orzecznictwem w tym zakresie, na potwierdzenie czego strona przytoczyła postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 maja 2006 r. Niezależnie od powyższego, organ rozpoznał tylko wniosek strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, natomiast nie rozpatrzył dwóch pozostałych wniosków a w szczególności wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na sprzeciw. Poza tym Urząd Patentowy RP dokonał również nieprawidłowego doręczenia sprzeciwu skarżącemu, gdyż dokonał tego w kopercie zbiorczej z adnotacją "sprzeciw od nr [...] do nr [...], tymczasem winien był wysłać każdy sprzeciw z osobnym potwierdzeniem odbioru, a oryginał potwierdzenia odbioru powinien znajdować się w aktach sprawy. Urząd Patentowy RP w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a. Dz. U. nr 162 poz. 1692 ze zm.). Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie podnoszone w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie. Przede wszystkim należy stwierdzić, że Urząd Patentowy RP nie rozpoznał wszystkich wniosków złożonych przez skarżącą. Domagała się ona składając odpowiedź na sprzeciw jego odrzucenia. Następnie wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją organu z [...] lutego 2004 r. a w kolejny piśmie wniosła o przywrócenie terminu na złożenie odpowiedzi na sprzeciw, załączając stosowne dowody na wykazanie braku winy spółki w uchybieniu tegoż terminu. Z tych wszystkich wniosków organ rozpoznał jedynie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozstrzygając w nim wniosek o przywrócenie terminu a następnie wydał decyzję z dnia [...] lutego 2012 r., którą utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2004 r. W ocenie Sądu takie działanie Urzędu Patentowego RP narusza przepisy art. 246 i 247 p.w.p. w zw. z art. 252 p.w.p. i art. 58 i n. k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy zgodzić się z poglądem skarżącej, że w sytuacji, gdy strona składa wniosek o przywrócenie terminu organ nie może go zostawić bez rozpoznania, wydając od razu decyzję merytoryczną, gdyż taki wniosek powinien być rozstrzygnięty w oddzielnym trybie przewidzianym przez przepisy art. 58 i nast. k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p. Ustosunkowując się natomiast do zarzutu strony, wykazującego nieprawidłowości w doręczeniu sprzeciwu Sąd uznał go za niezasadny. Przede wszystkim należy podnieść, że przepisy k.p.a. nie przewidują obowiązku, aby każde pismo, kierowane do strony było jej doręczane w osobnej przesyłce pocztowej. Jednakże ważne jest, aby organ na kopercie, jak i na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zamieścił informację o zawartości przesyłki, tak aby strona przed jej odbiorem mogła zweryfikować zawartość tej przesyłki. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. A. Sp. z o.o. pokwitowała w dniu 19 września 2003 r. odbiór koperty zbiorczej z naniesioną adnotacją "sprzeciw od nr [...] do nr [...]". Wynika więc z tego, że sprzeciw przeciwko udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy "Trudniejsze wyrazy" [...] został jej doręczony, tym bardziej, że spółka ta aż do wniesienia skargi do sądu nigdy nie podnosiła, że tegoż sprzeciwu nie otrzymała. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że 2-miesięczny termin, zakreślony przez Urząd Patentowy RP na złożenie odpowiedzi na pozew rozpoczął bieg od dnia 20 września 2003 r. a skończył się w dniu 20 listopada 2003 r. Ponownie rozpoznając sprawę organ, kierując się powyższą oceną prawną, przystąpi do rozpatrzenia wniosku strony skarżącej z dnia [...] marca 2004 r. o przywróceniu terminu do wniesienia odpowiedzi na sprzeciw, w pierwszym rzędzie badając, czy wniosek ten został wniesiony w ustawowym terminie z art. 58 § 2 k.p.a. W razie ustalenia, że wniosek ten nie jest spóźniony organ dokona jego merytorycznego rozpoznania i wyda odpowiednie orzeczenie. W tym stanie rzeczy Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., art. 152 i 200 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.