VI SA/Wa 888/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Protokolant st. spec. Patrycja Kumicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2018 r. sprawy ze skargi G. P. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia technicznego oddala skargę W dniu [...] września 2017 r. do Transportowego Dozoru Technicznego (TDT) w W. wpłynęła wiadomość mailowa podpisana przez A. W. w której poinformował on o zdarzeniu, jakie miało miejsce w dniu [...] marca 2017 r. w bazie paliw [...], W dniu [...] września 2017 r., A. W. przesłał do TDT kopie dokumentacji zebranej w sprawie tj.: - kopię protokołu ze zdarzenia wypadkowego z dnia [...] marca 2017 r. sporządzonego przez specjalistę ds. BHP Działu Bezpieczeństwa Biura Prewencji i Bezpieczeństwa - Pana W. P. oraz Kierownika Eksploatacji Bazy Paliw nr [...] w [...] - Pana S. J., w którym znajdują się informacje o drganiach cysterny, zanotowanym dwukrotnym wzroście ciśnienia w komorach cysterny oraz dających się słyszeć metalicznych stukach podczas jej napełniania; - kopię opracowania BHP dotyczącego przedmiotowego zdarzenia, sporządzona w dniu [...] marca 2017 r. przez specjalistę ds BHP Pana S. K., w którym zawarto informację o modernizacji układu sterowania zaworami przedmiotowej cysterny; - kopię poświadczenia wykonania badania zbiornika cysterny z dnia [...] marca 2017r., z której wynika, że przedmiotowa cysterna po zdarzeniu została poddana badaniu w zakładzie S.  Decyzją z dnia [...] października 2017 r. Dyrektor TDT wstrzymał eksploatację urządzenia technicznego - cysterny naczepy produkcji [...] nr ewidencyjny TDT: [...], nr fabryczny zbiornika [...], rok produkcji 2001, nr podwozia pojazdu [...] (zwanego dalej również "cysterną"), stwierdził wygaśnięcie decyzji zezwalającej na eksploatację tego urządzenia z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] oraz nadał zaskarżonej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu Dyrektor TDT stwierdził naruszenie przepisów art. 19 i 17 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, poprzez niezawiadomienie organu właściwej jednostki dozoru technicznego o wypadku związanym z eksploatacją przedmiotowego urządzenia technicznego do którego doszło w dniu [...].03.2017 r. na bazie paliw [...] w [...]" oraz poprzez "modernizację przedmiotowego urządzenia bez uprzedniego uzgodnienia z organem właściwej jednostki dozoru technicznego. Pismem z dnia 11 października 2017 r. strona złożyła odwołanie od ww. decyzji wskazując, iż nie doszło do wypadku związanego z eksploatacją urządzenia technicznego, które wskazywałoby na jakiekolwiek, a tym bardziej niebezpieczne uszkodzenie tego urządzenia, o którym mowa w art. 19 ustawy. Wskazał również, że nie dokonano żadnej modernizacji czy naprawy przedmiotowego urządzenia technicznego, ani przed ani po wypadku, które wskazywałyby na naruszenie art. 17 ustawy. W dniu 17 listopada 2017 r. wpłynęły od strony wyjaśniania, w których strona wskazała, że: 1.nie zgłaszała wypadku do TDT, gdyż nie było ku temu podstaw. Na nagraniach z [...] nie było widać, żeby doszło do uszkodzenia cysterny w wyniku działania substancji niebezpiecznych. Każdy wypadek tego typu [...] ma obowiązek zgłaszać do TDT, a w ich ocenie nie było ku temu jakichkolwiek przesłanek. Powodu zgłaszania tego typu zdarzenia nie widział także doradcę do spraw bezpieczeństwa w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych’ 2.nie dokonywała żadnej modernizacji ani naprawy cysterny na własną rękę, co potwierdzają badania doraźne z dnia [...] 10.2017r.; 3. cysterna jest obecnie w naprawie, nie jest użytkowana. Po naprawie zostaną zrobione doraźne oraz pośrednie badania TDT po uzyskaniu protokołów, strona wystąpi ponownie o czerwony pasek dopuszczający ją do użytkowania, Do wiadomości tej została załączona również kopia protokołu nr [...] z dnia [...] października 2017 r. z badania urządzenia transportowego do przewozu towarów niebezpiecznych, dot. przedmiotowej cysterny, w którym stwierdzono m.in.: - że badanie zostało przeprowadzone w zw. z powiadomieniem o wypadku nr [...], - przepchnięte w przeciwną stronna całej powierzchni z ostrym załamaniem przegrody pomiędzy 1-szą i 2-gą oraz 2-gą i 3-cią komorą, - brak nieprawidłowości w funkcjonowaniu zaworów wentylacyjnych, - zgodność instalacji napełniająco-opróżniającej ze schematem w dokumentacji cysterny, - wynik pozytywny sprawdzenia układu sterowania, oraz stwierdzono, że zabrania się dalszej eksploatacji cysterny. Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r Dyrektor Departamentu Transportu Drogowego zwrócił się do Dyrektora TDT o uzupełnienie akt sprawy poprzez przedłożenie: decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. wraz z protokołem badania poprzedzającego wydanie tej decyzji; protokołu z badania z dnia [...] października 2017 r oraz powiadomienia o wypadku. Żądane dokumenty zostały przekazane do MIB przy piśmie z dnia [...] stycznia 2018 r, w którym jednocześnie wskazano, że cysterna została naprawiona w zakresie i na warunkach uzgodnionych z Transportowym Dozorem Technicznym. Po wykonanej naprawie, cysterna została poddana badaniom doraźnym eksploatacyjnym z wynikiem pozytywnym. W dniu [...].12.2017 r. dla przedmiotowej cysterny zostało wydane nowe świadectwo dopuszczenia pojazdu do przewozu niektórych towarów niebezpiecznych nr [...]. Decyzją z dnia [...] lutego 2018r. Minister Infrastruktury działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 105 § 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez G. P., od decyzji Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...] października 2017 r., uchylił zaskarżoną decyzję w części, w której wstrzymano eksploatację ww. urządzenia technicznego i w tym zakresie umorzył postępowanie pierwszej instancji, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał, że art. 19 ustawy o dozorze technicznym nakłada na eksploatującego urządzenie techniczne obowiązek niezwłocznego zawiadomienia organu właściwej jednostki dozoru technicznego o każdym niebezpiecznym uszkodzeniu urządzenia lub nieszczęśliwym wypadku związanym z jego eksploatacją, zaś art 17 ust. 1 tej ustawy stanowi o obowiązku uzgodnienia z organem właściwej jednostki dozoru technicznego dokonania naprawy lub modernizacji. Jak wynika ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji, w dniu [...] marca 2017 r na stacji [...] nr [...] w [...] miał miejsce załadunek cysterny towarem niebezpiecznym. Pracownik obsługujący cysternę, niezgodnie z regulaminem ww. stacji oraz z zaleceniem jednostki dozoru technicznego podłączył jednocześnie dwa przewody nalewcze i rozpoczął załadunek cysterny do dwóch komór jednocześnie, zamiast do jednej, jak to było zalecane i wskazane na tabliczce umieszczonej na cysternie nad końcówkami nalewu paliwa. W oparciu o zgromadzoną dokumentację nie można stwierdzić czy zawór odpowietrzający był otwarty. Na dalszym etapie załadunku z cysterny zaczęły dobywać się charakterystyczne dźwięki, świadczące o tym, że proces załadunku nie przebiegał prawidłowo. Wystąpienie wskazanych okoliczności potwierdzają oświadczenia trzech innych pracowników, napełniających w tym czasie na innych stanowiskach cysterny, którzy potwierdzili ten stan rzeczy. Jak wynika z protokołu sporządzonego przez Specjalistę ds. BHP Działu Bezpieczeństwa Biura Prewencji Bezpieczeństwa oraz Kierownika Bazy Paliw nr [...] w dniu [...] marca 2017 r. w trakcie trwania nalewu cysterny (...) doszło do dwukrotnego wzrostu ciśnienia w komorach autocysterny, najpierw w komorze nr 3 (07:49:03 - czas na zabezpieczonym nagraniu) następnie w komorze nr 1 (07 50:38 - czas na zabezpieczonym nagraniu). Widać jak na cysternie występują drgania, a z górnych włazów komór 1 i 3 wydobywa się śladowa ilość produktu (...). W następstwie opisanych powyżej wydarzeń kierowca autocysterny przerwał nalew towaru niebezpiecznego, a po konsultacji telefonicznej z obsługą stacji odjechał ze stanowiska i zatrzymał się nieopodal, w celu, jak się później okazało, podjęcia oględzin cysterny po zaistniałym wydarzeniu. Jak wynika z dokumentacji, kierowca wszedł na cysternę i podjął czynności manipulacyjne mające na celu otwarcie pokrywy włazu, W efekcie podjętych działań kierowca spad) z cysterny i uległ poważnemu wypadkowi. Na skutek decyzji osób uczestniczących w oględzinach, tj. Inspektora BHP z udziałem przedstawiciela strony i kierownika bazy nr [...], rozładowano załadowany towar niebezpieczny i cysterna opuściła teren bazy paliwowej Art. 19 ustawy o dozorze technicznym stanowi, że eksploatujący urządzenie techniczne jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić organ właściwej jednostki dozoru technicznego o każdym niebezpiecznym uszkodzeniu urządzenia lub nieszczęśliwym wypadku związanym z jego eksploatacją. Zdaniem Ministra z opisanych powyżej wydarzeń nie sposób określić w sposób jednoznaczny czy cysterna uległa niebezpiecznemu uszkodzeniu. Zgromadzony materiał dowodowy nie wskazuje na zaistnienie w dniu wydarzenia poważnego uszkodzenia cysterny, a materiał wideo z nagrań monitoringu nie wnosi istotnych informacji w sprawie. W związku z tym Minister nie ma zastrzeżeń do stwierdzenia strony, która w swoim odwołaniu podniosła, że nie doszło do wypadku związanego z eksploatacją urządzenia technicznego, które wskazywałoby na jakiekolwiek, a tym bardziej niebezpieczne uszkodzenie tego urządzenia, o którym mowa w art. 19 ustawy o dozorze technicznym. Nie doszło do kolizji lub zdarzenia drogowego, które wskazywałoby na uszkodzenie urządzenia technicznego. Jednakże jak zauważył organ, w wyniku opisanych wyżej wydarzeń, mających odzwierciedlenie w zgromadzonej dokumentacji, doszło do nieszczęśliwego wypadku związanego z eksploatacją cysterny, w wyniku którego doznał poważnego uszczerbku na zdrowiu pracownik obsługujący cysternę, co w pełni wyczerpuje dalszą część dyspozycji art. 19 ustawy o dozorze technicznym, tj. eksploatujący urządzenie techniczne jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić organ właściwej jednostki dozoru technicznego o każdym nieszczęśliwym wypadku związanym z jego eksploatacją. W opinii Ministra, strona, nie informując jednostki dozoru technicznego o opisanym powyżej wypadku, naruszyła art 19 ustawy o dozorze technicznym. Jednocześnie naruszenie ww. przepisu stanowi istotną przesłankę do wstrzymania eksploatacji urządzenia technicznego, bowiem zgodnie z art. 18 ust 1 ustawy o dozorze technicznym, w przypadku nieprzestrzegania przez eksploatującego przepisów o dozorze technicznym organ właściwej jednostki dozoru technicznego wydaje decyzję o wstrzymaniu eksploatacji urządzenia. Dyrektor TDT w wydanej w I instancji decyzji wskazał również, iż strona przeprowadziła modernizację urządzenia bez uprzedniego uzgodnienia z organem właściwej jednostki dozoru technicznego, co stanowi naruszenie art. 17 ustawy o dozorze technicznym. Strona, zarówno w odwołaniu ad decyzji Dyrektora TDT, jak i w wypowiedzi po zapoznaniu się z aktami sprawy deklaruje, że nie przeprowadzała żadnej naprawy lub modernizacji cysterny zarówno przed jak i po zdarzeniu związanym z wypadkiem pracownika. Jednakże w zgromadzonej w sprawie dokumentacji występuje Informacja w załączniku nr [...] do protokołu nr [...] "ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy", że po wypadku zmodernizowano sterowanie nalewem i odpowietrzeniem/odbiorem oparów. Również w ww. protokole, w pkt 9. pt. wnioski i środki profilaktyczne - w podpunkcie 2 wskazano na modernizację systemu paliwa tak aby nie było możliwości tankowania bez włączenia odbioru oparów. Do zapisów tych ustaleń załączono fotografie ukazujące zmodernizowane przyrządy. Jednocześnie w aktach sprawy nie ma dokumentu poświadczającego uzgodnienie tej modernizacji z właściwą jednostką dozoru technicznego, oraz przeprowadzenie samej modernizacji, a strona postępowania nie przedstawiła takiego dokumentu. Organ zatem uznał, że ta modernizacja cysterny została dokonana bez uzgodnienia z TDT. Strona w toku postępowania administracyjnego przed organem II instancji, na potwierdzenie swojego twierdzenia, iż nie przeprowadzała żadnych modernizacji, przekazała w dniu [...] listopada 2017 r. protokół nr [...] z dnia [...] października 2017 r., w którym w uwagach inspektor przeprowadzający badanie powypadkowe cysterny wskazał, że nie stwierdzono nieprawidłowości w funkcjonowaniu zaworów wentylacyjnych. Instalacja napełniająco-opróżniająca zgodna ze schematem w dokumentacji cysterny. Sprawdzono działanie układu sterowania - wynik pozytywny. Organ stwierdził, że powyższe ustalenie w protokole nr [...] z dnia [...] października 2017 r. zostały dokonane już po wydaniu zaskarżonej decyzji Dyrektora TDT, a więc nie wyklucza uprzednio dokonanej modernizacji stwierdzonej we wskazanym powyżej protokole nr [...]. Podsumowując powyższe, zdaniem Ministra, strona naruszyła art. 17 ustawy o dozorze technicznym poprzez dokonanie modernizacji cysterny bez uzgodnienia z TDT, Jak wskazuje protokół nr [...] z dnia [...] października 2017 r. w cysternie stwierdzono poważne uszkodzenie przegrody, będące skutkiem zdarzenia z dnia [...] marca 2017 r. Do dnia wydania zaskarżonej decyzji Dyrektora TDT, cysterna była użytkowana przez stronę wraz ze wskazaną wadą techniczną. Takie postępowanie stwarzało potencjalne zagrożenie co tym bardziej podkreśla zasadność wydania decyzji wstrzymującej eksploatację tej cysterny. W związku z nieprzestrzeganiem przez eksploatującego przepisów o dozorze technicznym, w opinii Ministra zasadnym było wydanie decyzji wstrzymującej eksploatację urządzenia technicznego w oparciu o art. 16 ust. 1 i art. 44 ust 1 pkt 3 ustawy o dozorze technicznym. Odnośnie zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności, w opinii Ministra, organ pierwszej instancji miał prawo nadać decyzji ten rygor, jeśli stwierdził, że zaistniały ku temu przesłanki określone w art. 108 § 1 k.p.a. Organ zauważył jednak, że niezależnie od oceny słuszności wstrzymania eksploatacji przedmiotowej cysterny, istotnym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest okoliczność dokonania naprawy cysterny w zakresie i na warunkach uzgodnionych z TDT, w konsekwencji czego, po przeprowadzeniu badań doraźnych eksploatacyjnych, Dyrektor TDT dopuścił ją do eksploatacji wydając w dniu [...] grudnia 2017 r. dla cysterny świadectwo dopuszczenia pojazdów do przewozu niektórych towarów niebezpiecznych nr [...]. Minister podkreślił, że wskazane powyżej Świadectwo dopuszczenia stanowi decyzję administracyjną (art. 60 ust 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych - Dz. U. z 2018 r. poz. 169), dopuszczającą cysternę do eksploatacji, co oznacza, że w obrocie prawnym funkcjonują dwie decyzje rozstrzygające tą samą sprawę; dopuszczenie do eksploatacji cysterny (Świadectwo dopuszczenia) oraz wstrzymanie eksploatacji cysterny (zaskarżona decyzja), przy czym decyzja ta nie jest decyzją ostateczną. Z uwagi na to, że niedopuszczalne jest wydanie decyzji w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, a okoliczności sprawy wskazują, że stwierdzone przez Dyrektora TDT wady cysterny zostały już usunięte, co potwierdził organ ten wydając Świadectwo dopuszczenia, rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1 zaskarżonej decyzji, tj. wstrzymanie eksploatacji cysterny, oprócz tego, że stało się bezzasadne, to nie może być utrzymane w mocy również z przyczyn formalnych (ewentualne utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w tym zakresie skutkowałoby tym, że w obrocie prawnym funkcjonowałyby dwie ostateczne, rozstrzygające tą samą sprawę decyzje - co stanowiłoby przesłankę do stwierdzenia nieważności decyzji, określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Dlatego też Minister Infrastruktury uznał za zasadne uchylenie zaskarżonej decyzji w części wstrzymującej eksploatację cysterny, a z uwagi na to, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania eksploatacji cysterny stało się bezprzedmiotowe, umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji w części, w jakiej zaskarżona decyzją została uchylona. Zgodnie bowiem z art. 105 § 1 k.p.a. w przypadku gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018r. G. P. wniósł do WSA w Warszawie skargę na powyższą decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, zarzucając: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 162 ust.1 pkt 1 k.p.a. poprzez brak spełnienia przesłanek do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia technicznego nr fabryczny [...], numer ewidencyjny [...]; 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 w zw. 177 § 1 w zw. art. 80 z zw. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego oraz brak prawidłowego uzasadnienia podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia, w szczególności wynikające z faktu nie odniesienia się do rozstrzygnięcia dotyczącego stwierdzenia wygaśnięcia decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia technicznego; 3. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy w części decyzji organu I instancji w sytuacji, kiedy organ II instancji powinien przedmiotową decyzję uchylić w całości i umorzyć postępowanie pierwszej instancji w całości. Wobec podniesionych zarzutów strona wniosła o uchylenie decyzji w zaskarżonym zakresie i rozważenie uchylenia decyzji organu I instancji co do punktu 2 decyzji oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W uzasadnieniu skargi strona rozwinęła podniesione zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a." - Dz. U. z 2017 poz.1369 ze zm.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że jest ona niezasadna. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury nie narusza prawa. Zgodnie z treścią art. 14 ust.1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz.U. 2018, poz.1351 ze zm.) warunkiem eksploatowania urządzenia technicznego – w tym przypadku cysterny, jest dopuszczenie jej do eksploatacji przez organ dozoru technicznego w drodze decyzji administracyjnej. Cysterna jest przeznaczona do przewozu towarów niebezpiecznych, a więc zgodnie z przepisami ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 169, ze zm.), decyzją dopuszczającą ją do eksploatacji jest świadectwo dopuszczenia pojazdów do przewozu niektórych towarów niebezpiecznych, wydawane przez Dyrektora TDT. Mając na uwadze, że urządzenia techniczne podlegają pod dozór techniczny mogą stwarzać zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska, m. in. wskutek rozprężenia cieczy lub gazów znajdujących się pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego oraz wskutek rozprzestrzeniania się materiałów niebezpiecznych podczas ich magazynowania lub transportu), przepisy powołanej ustawy nakładają m.in na eksploatujących te urządzenia techniczne obowiązki oraz zakazy związane z eksploatacją tych urządzeń. Zgodnie z art. 19 ww. ustawy na eksploatującym urządzenie techniczne ciąży obowiązek niezwłocznego zawiadomienia organu właściwej jednostki dozoru technicznego o każdym niebezpiecznym uszkodzeniu urządzenia lub nieszczęśliwym wypadku związanego z jego eksploatacją. Natomiast art. 17 ww. ustawy nakłada na eksploatującego urządzenie techniczne obowiązek uprzedniego uzgodnienia z organem właściwej jednostki dozoru technicznego dokonania naprawy lub modernizacji urządzenia technicznego. W przypadku nieprzestrzegania przez eksploatującego przepisów o dozorze technicznym (a więc również w przypadku naruszenia przepisów art. 17 i 19 ustawy), organ właściwej jednostki dozoru technicznego obowiązany jest wydać decyzję o wstrzymaniu eksploatacji danego urządzenia (art. 18 ust 1 ustawy). W niniejszej sprawie organy ustaliły w sposób nie budzący wątpliwości, że miał miejsce nieszczęśliwy wypadek związany z eksploatacją cysterny stanowiącej własność strony skarżącej, a eksploatujący nie wywiązał się z obowiązku zawiadomienia o tej okoliczności organu właściwej jednostki dozoru technicznego. W toku prowadzonego postępowania ustalono również, że we wskazanej cysternie m.in. zmodernizowano sterowanie nalewem odpowietrzeniem/odbiorem oparów, przy czym modernizacja ta nie była uzgodniona z organem właściwej jednostki dozoru technicznego. Wobec powyższego wbrew twierdzeniom strony skarżącej istniały przesłanki do wstrzymania eksploatacji cysterny, co też organ I instancji uczynił na mocy decyzji z dnia [...] października 2017 r. Jednocześnie okoliczności ustalone przez Ministra Infrastruktury, które zaistniały w trakcie postępowania odwoławczego, tj. dopuszczenie do eksploatacji cysterny na mocy w/w decyzji Dyrektora TDT z dnia [...] grudnia 2017 r. uzasadniały stanowisko, że wstrzymanie eksploatacji tej cysterny stało się bezprzedmiotowe. Okoliczności sprawy wskazały bowiem, że stwierdzone przez Dyrektora TDT wady cysterny zostały już usunięte, co potwierdził organ ten wydając w dniu [...] grudnia 2017 r. świadectwo dopuszczenia pojazdu do przewozu niektórych towarów niebezpiecznych nr [...]. Zatem jak słusznie uznał Minister rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1 w/w decyzji Dyrektora TDT z dnia [...] października 2017 r. tj. wstrzymanie eksploatacji cysterny, stało się bezzasadne, a utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w tym zakresie skutkowałoby tym, że w obrocie prawnym funkcjonowałyby dwie ostateczne rozstrzygające tą samą sprawę decyzje. Zachodziła zatem podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji w części wstrzymującej eksploatację cysterny, a z uwagi na to, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania eksploatacji cysterny stało się bezprzedmiotowe, Organ umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji w części, w jakiej zaskarżoną decyzję uchylił. Zgodnie z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Zatem, aby organ mógł stwierdzić wygaśnięcie decyzji, muszą zaistnieć łącznie dwie przesłanki: 1) decyzja stała bezprzedmiotowa, 2) tak nakazuje przepis prawa, albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Zdaniem Sądu podzielić należy stanowisko Ministra Infrastruktury, że stwierdzenie wygaśnięcia świadectwa dopuszczenia pojazdów do przewozu niektórych towarów niebezpiecznych wydanego na cysternę, na mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r., zostało dokonane prawidłowo. Podzielić należy stanowisko organu, że stwierdzenie wygaśnięcia ww. świadectwa nastąpiło również z uwagi na interes społeczny w postaci bezpieczeństwa zdrowia lub życia ludzkiego oraz mienia środowiska. Cysterna bowiem jest urządzeniem technicznym przeznaczonym do przewozu towarów niebezpiecznych, a więc jej nieprawidłowe działanie, jak i nieprawidłowa eksploatacja, stanowią realne zagrożenie. Co za tym idzie, użytkowanie cysterny (co do której nie ma pewności, że jest sprawna, że wszystkie elementy jej wyposażenia działają prawidłowo) przewożącej paliwa - potencjalne materiały wybuchowe niesie istotne zagrożenie dla społeczeństwa i środowiska. Okoliczność, że do kwestii wygaśnięcia organ nie odniósł się w zaskarżonej decyzji pozostaje bez wpływu na wynika sprawy, albowiem rozstrzygnięcie organu pomimo naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. jest prawidłowe. Reasumując Sąd stwierdza, że argumenty zawarte w skardze skutecznie nie zakwestionowały ustalonego w sprawie stanu faktycznego, zawierają jedynie polemikę ze stanowiskiem organu, co nie jest wystarczające do zwolnienia się przez przedsiębiorcę z odpowiedzialności za stwierdzone nieprawidłowości. Sąd nie znalazł podstaw, aby zakwestionować czynności organów administracji publicznej podejmowanych w toku niniejszej sprawy, a zmierzających do jej wyjaśnienia. W szczególności Sąd uznał, że zostały wyczerpująco zbadane wszelkie istotne w sprawie okoliczności, które poprzedzono przeprowadzeniem stosownych dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.