VI SA/Wa 891/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2014 r. sprawy ze skargi F. Sp. j. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uiszczenia równowartości kosztów postępowania badań laboratoryjnych wyrobu oddala skargę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zobowiązania F. M. M., J. M. Spółka Jawna z siedzibą w P. (dalej: "skarżąca" lub "strona") do uiszczenia opłaty z tytułu przeprowadzonych badań laboratoryjnych wyrobu niespełniającego zasadniczych wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń ciśnieniowych i zespołów urządzeń ciśnieniowych (Dz. U. Nr 263, poz. 2200, dalej: "rozporządzenie"), utrzymał w mocy decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] października 2013 r., nr [...]. Jako podstawę zaskarżonej decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 40j ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935 ze zm., dalej: "ustawa o systemie oceny zgodności"). Do wydania powyższego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym oraz prawnym. W wyniku kontroli przeprowadzonej na zlecenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w dniach [...] -[...] czerwca 2012 r. stwierdzono, iż w ofercie handlowej skarżącej znajduje się szybkowar ze stali nierdzewnej 51, model [...] , kod [...], zakupiony od W. [...] (CHINA) LTD., F. [...], T. [...], V., T. [...], wg faktur: [...] z dnia 9 marca 2012 r., [...] z dnia 15 lipca 2011 r. oraz [...] z dnia 30 września 2011 r. Badania laboratoryjne przeprowadzone w Centralnym Laboratorium Dozoru Technicznego w [...] (sprawozdanie z badań nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r.) wykazały, że ww. wyrób nie spełnia wymagań normy PN-EN [...] Naczynia kuchenne - Szybkowary domowego użytku, określonych w punktach 4.2 oraz 4.3.3, a tym samym także wymagań określonych w § 20 i § 50 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia. Koszt przeprowadzonych badań wyniósł 5.535,00 (4.500,00 zł + 23% VAT), co wynika z wystawionej przez Urząd Dozoru Technicznego faktury VAT nr [...] z dnia 22 sierpnia 2012 r. Skarżąca, po otrzymaniu ww. sprawozdania z badań laboratoryjnych pobranej próbki szybkowaru, złożyła w dniu 25 września 2012 r. pisemny wniosek o przeprowadzenie ponownych badań laboratoryjnych zabezpieczonej próbki kontrolnej wyrobu. W wyniku przeprowadzonych na wniosek przedsiębiorcy badań laboratoryjnych zabezpieczonej próbki kontrolnej 3 sztuk wyrobu (wyniki badań zawiera sprawozdanie z badań nr rej. [...] z dnia 20 grudnia 2012 r. opracowane przez Centralne Laboratorium Dozoru Technicznego w [...]), stwierdzono, że badany wyrób nie spełnia wymagań określonych w ww. normie PN-EN [...] w punktach: 4.2, 4.3.3, 4.5.2.6, 4.5.4.1 oraz 4.7.1. Negatywne wyniki wykonanych powtórnych badań laboratoryjnych potwierdziły, iż badany szybkowar nie spełniał wymagań określonych w § 20, § 50 ust. 1 pkt 1 oraz w § 35 ust. 1 i 3 rozporządzenia. Koszt przeprowadzonych badań wyniósł 5.535,00 (4.500,00 zł + 23% VAT ), co wynika z wystawionej przez Urząd Dozoru Technicznego faktury VAT nr [...] z dnia 20 grudnia 2012 r. Decyzją z dnia [...] października 2013 r. Prezes UOKiK zobowiązał skarżącą do poniesienia opłaty za przeprowadzone badania laboratoryjne wyrobu: szybkowar ze stali nierdzewnej 51, model [...], kod EAN [...], w kwocie 11.070,00 zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotowy szybkowar nie spełnia wymagań określonych w rozporządzeniu, czego konsekwencją było nałożenie na stronę, jako podmiot odpowiedzialny za wprowadzenie do obrotu wadliwego wyrobu, obowiązku uiszczenia opłaty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych. W dniu 6 listopada 2013 r. do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wpłynął, wniesiony w dniu 4 listopada 2013 r., wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Prezesa UOKiK z dnia [...] października 2013 r. Strona zarzuciła ww. organowi wydanie decyzji z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3 k.p.a., w zw. z art. 40j ust 1, 2, 4 ustawy o systemie oceny zgodności, poprzez niepodjęcie przez organ wszystkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji braku realizacji zasady dążenia do prawdy obiektywnej, jak również rozstrzyganie wszelkich wątpliwości wyłącznie na niekorzyść strony, a także nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całokształtu materiału dowodowego i dokonanie jego arbitralnej oceny sprzecznej z zasadą swobodnej oceny dowodów, w szczególności poprzez brak szczegółowego wyjaśnienia w zaskarżonej decyzji powodów, dla których przedmiotowe wyroby rzekomo nie spełniają norm bezpieczeństwa, w tym brak wyjaśnienia sposobu przeprowadzania badań i dojścia do takich wniosków, a jedynie ogólnikowe stwierdzenie, że przeprowadzone badania dały wynik negatywny, jak również brak ustalenia rzeczywistych kosztów przeprowadzenia badań laboratoryjnych przez Centralne Laboratorium Dozoru Technicznego w [...]. Strona zakwestionowała stanowisko organu, iż ustalenie wysokości kosztów tychże badań może wynikać jedynie z wystawionych faktur VAT, a także podniosła okoliczność niezwrócenia się do Centralnego Laboratorium Dozoru Technicznego w [...] o wskazanie sposobu wyliczenia poniesionych przez nie kosztów badań. Podkreśliła także niewykazanie w jej ocenie wystarczających przesłanek, którymi kierował się organ wydając zaskarżoną decyzję. W konsekwencji zdaniem strony organ błędne przyjął, iż przedmiotowe wyroby nie spełniają wymaganych norm bezpieczeństwa i nieprawidłowo obciążył skarżącą kosztami przeprowadzonych badań laboratoryjnych, a także błędne ustalił wysokość kosztów tych badań. Strona wniosła zatem o uchylenie decyzji Prezesa UOKiK z dnia [...] października 2013 r. i umorzenie postępowania. Prezes UOKiK po ponownym rozpatrzeniu sprawy nie znalazł podstaw do zmiany dotychczasowego stanowiska i uchylenia powyższej decyzji. Organ stwierdził, że prowadząc w tej sprawie postępowanie nie naruszył przepisów k.p.a. na które powołuje się strona, tj. art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 oraz przepisu art. 107 § i 3 k.p.a. W ocenie Prezesa UOKiK przedmiotowa decyzja administracyjna zawiera wyczerpujące uzasadnienie faktyczne oraz prawne. W uzasadnieniu faktycznym decyzji organ wskazał dowody, na jakich się oparł, tj.: faktury zakupu wyrobu przez stronę świadczące o wprowadzeniu wyrobu do obrotu: [...] z dnia 9 marca 2012 r., [...] z dnia 15 lipca 2011 r. oraz [...] z dnia 30 września 2011 r., sprawozdanie z badań nr [...] z dnia 22 sierpnia 2012 r. oraz sprawozdanie z badań nr rej. [...] z dnia 20 grudnia 2012 r., a także faktury VAT określające wysokość przeprowadzonych badań: nr [...] z dnia 22 sierpnia 2012 r. oraz nr [...] z dnia 20 grudnia 2012 r. W ocenie Prezesa UOKiK organ ten wykazał, że zostały spełnione przesłanki z art. 40j ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności i prawidłowo obciążył skarżącą kosztami za przeprowadzone badania laboratoryjne. Prezes UOKiK wyjaśnił, że strona jest w posiadaniu sprawozdań z badań, które zostały jej przesłane przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (sprawozdanie z badań próbki podstawowej zastało przesłane pismem z dnia 17 września 2012 r., sprawozdanie z badań próbki kontrolnej przesłano pismem z dnia 24 stycznia 2013 r.). Tym samym zarzuty strony nie mają wpływu na wynikający z art. 40j ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności, obowiązek poniesienia opłat związanych z badaniami przez osobę, która wprowadziła do obrotu lub oddała do użytku wyrób niezgodny z zasadniczymi wymaganiami wynikającymi z ww. rozporządzenia. W związku z powyższym Prezes UOKiK, w oparciu o wyniki badań laboratoryjnych wyrobu: szybkowar ze stali nierdzewnej 51, model [...], kod EAN [...], ocenił, że wyrób ten nie spełnia zasadniczych wymagań, czego konsekwencją było obciążenie strony kosztami przeprowadzonych badań. Pismem z dnia 28 stycznia 2014 r. strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa UOKiK z dnia [...] stycznia 2014 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i art. 80, art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 40j pkt 1, 2,4 ustawy o systemie oceny zgodności. Z uwagi na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu nadzoru w całości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Strona w uzasadnieniu skargi powołała się na treść art. 40j ustawy o systemie oceny zgodności. Stwierdziła, że przedmiotowy szybkowar został poddany dwukrotnym badaniom przez Centralne Laboratorium Dozoru Technicznego w [...], które dały wynik negatywny w zakresie spełniania norm bezpieczeństwa. Poza tym ogólnikowymi stwierdzeniami organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w ogóle nie opisał sposobu postępowania w zakresie ustalenia wad szybkowaru. Nie wskazał, w jaki sposób powziął wątpliwości w tym zakresie, nie wskazał sposobu przeprowadzania badań i nie opisał ich wyników. Zdaniem skarżącej organ arbitralnie uznał za prawidłowe koszty badań wynikające z faktur VAT doręczonych mu przez Centralne Laboratorium Dozoru Technicznego w [...] nie sprawdzając, czy są to koszty uzasadnione. W ocenie strony są to koszty zdecydowanie zawyżone, biorąc pod uwagę rzeczywisty nakład pracy i koszty badań. Skarżąca podkreśliła, iż nie miała wpływu na wybór jednostki badawczej i nie może ponosić kosztów jej błędnego wyboru przez organ. W jej ocenie doszło zatem do naruszenia art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i art. 80, art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 40j pkt 1,2,4 ustawy o systemie oceny zgodności poprzez nie podjęcie przez organ wszystkich niezbędnych działań dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i w konsekwencji realizacji zasady dążenia do prawdy obiektywnej, jak również miało miejsce w tej sprawie rozstrzygnięcie wszelkich wątpliwości wyłącznie na niekorzyść strony, a także nie zgromadzono i nie rozpatrzono w sposób wyczerpujący całokształtu materiału dowodowego i dokonano jego arbitralnej oceny sprzecznej z zasadą swobodnej oceny dowodów, w szczególności poprzez brak szczegółowego ustalenia i wyjaśnienia w zaskarżonej decyzji powodów, dla których przedmiotowe wyroby rzekomo nie spełniają norm bezpieczeństwa, w tym brak wyjaśnienia sposobu przeprowadzania badań i dojścia do takich wniosków, a jedynie ogólnikowe stwierdzenie, że przeprowadzone badania dały wynik negatywny, jak również brak ustalenia rzeczywistych kosztów przeprowadzenia badań laboratoryjnych przez Centralne Laboratorium Dozoru Technicznego w [...]. Strona powtórzyła argumentację, zgodnie z którą oparcie się przy ustalaniu wysokości kosztów tychże badań przez organ jedynie na wystawionych fakturach VAT, w tym brak zwrócenia się do Centralne Laboratorium Dozoru Technicznego w [...] o określenia sposobu wyliczenia tychże kosztów, a także brak wskazania w sposób wystarczający przesłanek, którymi kierował się organ wydając zaskarżoną decyzję stanowi istotne naruszenie przepisów postepowania. W konsekwencji - zdaniem skarżącej - doszło do błędnego przyjęcia, że przedmiotowe wyroby nie spełniają norm bezpieczeństwa i obciążenie skarżącej kosztami przeprowadzenia badań laboratoryjnych, a także błędne ustalenie kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych. W odpowiedzi na skargę Prezes UOKiK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). zw. dalej "p.p.s.a", Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1 b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie jest ona zasadna. Istotą sporu pomiędzy stronami jest kwestia prawidłowości dokonanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (decyzja z dnia [...] stycznia 2014 r.) ustaleń odnośnie nałożenia na stronę obowiązku poniesienia kosztów badań laboratoryjnych określonego wyżej wyrobu. Skarżąca zarzuciła naruszenie przez organ przepisu prawa materialnego - art. 40j ust. 1, 2 i 4 ustawy o systemie oceny zgodności oraz wskazanych przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 40j ust. 1 i 2 ustawy o systemie oceny zgodności, w przypadku stwierdzenia, że wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań, opłaty związane z badaniami ponosi osoba, która wyrób wprowadziła do obrotu lub oddała do użytku, przy czym opłaty te ustala organ na podstawie uzasadnionych kosztów badań, z uwzględnieniem rodzaju badanego wyrobu oraz stopnia skomplikowania i zakresu przeprowadzonych badań. Ustalając treść normy prawnej zawartej w przepisie art. 40j ust. 1, 2 oraz 4 ustawy o systemie oceny zgodności stwierdzić należy, że ustawodawca co do zasady ustanowił w tym przepisie obowiązek ponoszenia przez osobę, która wyrób wprowadziła do obrotu lub oddała do użytku, opłat związanych z badaniem wyrobu wówczas, gdy stwierdzone zostanie, że wyrób nie spełnia zasadniczych wymagań (w przypadku stwierdzenia, że wyrób spełnia zasadnicze wymagania, opłaty związane z badaniami ponosi Skarb Państwa. Nie budzi wątpliwości, że ów obowiązek w okolicznościach konkretnej sprawy nie może podlegać wykonaniu w sposób niejako automatyczny, poprzez przeniesienie ciężaru ekonomicznego związanego z kosztami wspomnianych badań na kontrolowany podmiot, który – w ocenie organu – wprowadził do obrotu lub oddał do użytku wyrób niespełniający zasadniczych wymagań dla wyrobów podlegających ocenie zgodności w zakresie wynikającym z przepisu art. 6 ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności. Wynika to wprost z normy prawnej zawartej w przepisie art. 40j ust. 1 i 2 ustawy o systemie oceny zgodności, której treść stanowi, że opłaty ustala organ wyspecjalizowany na podstawie uzasadnionych kosztów badań, z uwzględnieniem rodzaju badanego wyrobu oraz stopnia skomplikowania i zakresu przeprowadzonych badań. W tak ustalonym stanie prawnym stwierdzić należy, że organ stosujący prawo musi, w ustalonym stanie faktycznym, prawidłowo zastosować dwie normy prawne – pierwszą, określającą podmiot ustawowo zobowiązany do poniesienia kosztów wskazanych badań (opłatę) oraz drugą – zawierającą przesłanki ustalania wysokości tej opłaty. W ocenie Sądu powyższe pozwala na zagwarantowanie rzeczywistej realizacji obowiązku ciążącego na kontrolującym organie z mocy art. 40j ust. 2 ustawy o systemie oceny zgodności, a mianowicie ustalania opłaty na podstawie uzasadnionych kosztów badań - i tylko takich, przy uwzględnieniu, że badania te były konieczne do przeprowadzenia z uwagi na rodzaj badanego wyrobu, a ich zakres (także stopień skomplikowania) był uzasadniony w okolicznościach danej sprawy. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości i nie była przedmiotem sporu konieczność przeprowadzenia laboratoryjnych badań kontrolowanego wyrobu w celu potwierdzenia jego bezpieczeństwa. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, podmiot wykonujący badania został wyłoniony w ramach publicznej oferty na którą pozytywnie odpowiedziało Centralne Laboratorium Dozoru Technicznego w [...] oraz laboratorium w Niemczech, zamieszczając w swojej ofercie także przewidywaną cenę usługi, z których tańsza okazała się oferta podmiotu krajowego. Pomimo negatywnego dla skarżącej wyniku badań przeprowadzonych przez ww. akredytowaną jednostkę badającą (sprawozdanie z badań nr [...] z dnia 22 sierpnia 2012 r. wykazało, że zakwestionowany wyrób nie spełnia wymagań normy PN-EN [...] Naczynia kuchenne - Szybkowary domowego użytku, określonych w punktach 4.2 oraz 4.3.3, a tym samym także wymagań określonych w § 20 i § 50 ust. 1 pkt 1 ww. oraz § 35 ust. 1 i 3 rozporządzenia), jak również wyliczonych kosztów przeprowadzonych badań w wysokości 5.535,00 (faktura VAT nr [...] z dnia 22 sierpnia 2012 r.), podkreślenia wymaga, iż skarżąca wniosła o przeprowadzenie ponownych badań laboratoryjnych zabezpieczonej próbki kontrolnej wyrobu. Miała zatem świadomość zarówno zakresu oraz sposobu prowadzonych badań (co wynika z ww. sprawozdania), jak i wysokości kosztów (co wynika z ww. faktury VAT). Jednocześnie trzeba wskazać na okoliczność, iż skarżąca nie zakwestionowała ustaleń poczynionych przez organ w kwestii niespełniania norm bezpieczeństwa przez ww. wyrób, tj. decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]. W ocenie Sądu powyższe należy wziąć pod uwagę rozpatrując przedmiotową sprawę, gdyż w kwestii stanowiącej przedmiot zaskarżenia – zawyżenia kosztów badań specjalistycznych – stwierdzić należy, iż skarżąca posiadała niezbędne w tym zakresie informacje, ale także uznała wynik przeprowadzonych badań za prawidłowy, gdyż nie zaskarżyła ww. decyzji Prezesa UOKiK. Także w kwestii zarzutów skarżącej dotyczących naruszenia przez organ przepisów postępowania administracyjnego poprzez brak wyjaśnienia (zweryfikowania) faktycznych kosztów przeprowadzonych w sprawie badań przez wybraną jednostkę stwierdzić należy, iż wystąpienie o ich szczegółową kalkulację przez organ nie znajduje podstawy prawnej w ustawie o systemie oceny zgodności. Przeprowadzenie w powyższym zakresie dodatkowego postępowania dowodowego w oparciu o przepisy k.p.a. jest w tym przypadku nieuzasadnione z uwagi na zgromadzone w postępowaniu administracyjnym przez organ dowody w postaci szczegółowych sprawozdań z badań laboratoryjnych obu próbek wyrobu (podstawowej i kontrolnej), obrazujących czynności (w tym techniczne) podjęte przez wyłonioną jednostkę badającą, jak również zakres koniecznych do wykonania prac dla danego rodzaju wyrobu. Jednostka ta, co wypada podkreślić, posiada status akredytowanego laboratorium, gwarantującego przyjętą metodologię badań oraz ich rzetelność, która to merytoryczna kompetencja jednostki badającej nie została przez stronę skarżącą zakwestionowana. Nie ulega wątpliwości, iż oferta cenowa Centralnego Laboratorium Dozoru Technicznego w [...] była ponadto tańsza od oferty podmiotu zagranicznego, dlatego trudno dopatrzeć się po stronie organu w takim przypadku naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1 i art. 80, art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 40j pkt 1,2,4 ustawy o systemie oceny zgodności, które mogłoby mieć istotny wpływ dla wyniku całej sprawy. W ocenie Sądu przedstawione okoliczności dowodzą, iż wykazane koszty badań laboratoryjnych mają swoje uzasadnienie w zgromadzonych przez organ dowodach (dokumentach), zaś ich wysokość nie została w żaden merytoryczny sposób zakwestionowana przez stronę skarżącą, w postaci jakiegokolwiek przeciwdowodu (przykładowo opinii biegłego lub dokumentu prywatnego) wskazującego na inną (istotnie niższą) niż wynikająca z wystawionych przez faktur VAT wysokość kosztów tych badań. W takiej sytuacji stwierdzenie przez Prezesa UOKiK, na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, iż koszty te mają swoje uzasadnienie, było w ocenie Sądu wystarczające dla podjęcia rozstrzygnięcia sprawy, gdyż organ ten nie ma obligatoryjnego obowiązku ich weryfikacji, dlatego też działania podjęte przez organ administracji w ramach przeprowadzonego postępowania należało uznać za prawidłowe. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.