VI SA/Wa 893/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot Sędzia WSA Justyna Mazur (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2014 r. sprawy ze skargi "V." Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania w sprawie ustalenia zasad dostępu do budynku w celu zapewnienia telekomunikacji oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267; dalej: "k.p.a.") w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.; dalej także: "P.t."), po rozpoznaniu wniosku "V." sp. z o.o. z siedzibą w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] grudnia 2012 r. o zwrocie podania w sprawie ustalenia warunków dostępu wnioskodawcy do budynku Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. L. [...] w L. w celu zapewnienia telekomunikacji. U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. "V." sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "Spółka", "skarżąca", "operator"), w trybie art. 21 ust. 2 i art. 22 w związku z art. 30 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675 ze zm.; dalej: "ustawa szerokopasmowa") złożyła wniosek o wydanie decyzji, na mocy której ustalone zostaną warunki dostępu do budynku Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. L. [...] w L. dla Spółki, celem zapewnienia telekomunikacji. Spółka wskazała, iż sieć telekomunikacyjna, która nadal znajduje się w budynku "doprowadzona została nie tylko do granicy nieruchomości, lecz także doszło do rozprowadzenia sieci, zainstalowania urządzeń oraz zawarcia umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych z właścicielami lokali w nieruchomości". W oparciu o dokumenty załączone do przedmiotowego wniosku organ ustalił następujący stan faktyczny. Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. Wspólnota Mieszkaniowa wypowiedziała operatorowi warunki umowy z dnia [...] stycznia 2005 r., dotyczącej dostępu do spornego budynku. Jednocześnie wskazała, że jeśli Spółka nie zgodzi się na powyższe warunki, będzie musiała (w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego wypowiedzenia) usunąć swoje urządzenia z budynku Wspólnoty Mieszkaniowej. Odpowiadając na powyższe pismo Wspólnoty Mieszkaniowej, operator, pismem z dnia [...] lipca 2012 r., nie zaakceptował nowych warunków umowy. Jednocześnie wniósł o zawarcie nowej umowy dotyczącej bezpłatnego korzystania z budynku. Ponadto wskazał, że zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej, Wspólnota Mieszkaniowa jest zobowiązana do zapewnienia operatorowi dostępu do budynku, w celu zapewnienia telekomunikacji. Wskazał także, iż jeśli strony nie porozumieją się co do warunków umowy, operator może wystąpić do Prezesa UKE z wnioskiem o wydanie decyzji, która zgodnie z brzmieniem art. 22 ust. 2 w związku z art. 30 ust. 5 ustawy szerokopasmowej, zastąpi przedmiotową umowę. Uzasadniając niezasadność żądania przez Wspólnotę Mieszkaniową opłaty za dostęp do budynku, Spółka powołała się na art. 33 ust. 2 ustawy szerokopasmowej. Wezwała Wspólnotę Mieszkaniową do podpisania umowy o nieodpłatny dostęp do budynku celem zapewnienia mieszkańcom budynku telekomunikacji. Pismem z dnia [...] lipca 2012 r., Wspólnota Mieszkaniowa podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i wezwała do bezzwłocznego odinstalowania (w terminie do dnia [...] lipca 2012 r.) i zabrania urządzeń telekomunikacyjnych operatora z dachu budynku Wspólnoty Mieszkaniowej. W piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. Wnioskodawca wyraził wątpliwość, co do prawidłowości wypowiedzenia przez Wspólnotę Mieszkaniową umowy z dnia [...] stycznia 2005 r., a w konsekwencji skuteczności jej rozwiązania. Ponadto, operator uznał działanie Wspólnoty Mieszkaniowej, polegające na odcięciu urządzeniom telekomunikacyjnym do niego należącym do zasilania energią elektryczną, za naruszenie warunków umowy, która w ocenie skarżącej nadal obowiązuje. W związku z powyższym, operator wezwał Wspólnotę Mieszkaniową do przywrócenia urządzeniom telekomunikacyjnym zasilania w energię elektryczną oraz do podpisania nowej umowy o dostęp do budynku, ponownie wskazując, że Wspólnota Mieszkaniowa zobowiązana jest, zgodnie z art. 33 ust. 1 i 2 ustawy szerokopasmowej do umożliwienia przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu nieodpłatnego korzystania z nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. Prezes UKE działając na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. w związku z art. 206 ust. 1 P.t. zwrócił podanie z dnia [...] sierpnia 2012 r. Spółce. Prezes UKE podkreślił, że w niniejszej sprawie Spółka nie posiada tytułu prawnego do korzystania z budynku Wspólnoty Mieszkaniowej, w celu świadczenia usług telekomunikacyjnych, przy czym bezumownie korzysta z tego budynku i żąda uregulowania tego dostępu przez Prezesa UKE. W takim przypadku, w ocenie Prezesa UKE, operatorowi przysługuje roszczenie o ustanowienie służebności przesyłu (art. 3052 § 1 w zw. z art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.). Stąd też, stosownie do art. 66 § 3 k.p.a., Prezes UKE zwrócił wniosek operatora z dnia [...] sierpnia 2012 r., informując, że w celu uregulowania korzystania przez operatora z budynku Wspólnoty Mieszkaniowej w celu zapewnienia telekomunikacji, w zakresie wzajemnych rozliczeń z tego tytułu, należy wystąpić o ustanowienie służebności przesyłu do właściwego sądu powszechnego, ustalonego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.). Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. Spółka wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając naruszenie: 1) art. 30 ustawy szerokopasmowej, polegające na jego niewłaściwej interpretacji i przyjęciu, że przepis ten nie może być stosowany w przypadku, gdy wnioskodawca uzyskał już dostęp do budynku i rozprowadził w nim sieć i dopiero po tym fakcie umowa o korzystanie z nieruchomości została rozwiązana, a właściciel zaczął kwestionować uprawnienia skarżącego do dalszego korzystania z nieruchomości, w sytuacji, gdy przepis ten daje podstawę do domagania się przez skarżącego zapewnienia dostępu do nieruchomości także wówczas, gdy dostęp ten posiadał, a następnie utracił; 2) przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77 i art. 80 k.p.a., polegające na błędnym ustaleniu stanu faktycznego i nieuzasadnionym przyjęciu, że: – skarżąca posiada obecnie dostęp do budynku, w sytuacji, gdy właściciel nieruchomości uniemożliwia skarżącej korzystnie z nieruchomości i świadczenie usług telekomunikacyjnych, a zatem skarżąca nie posiada dostępu do budynku w celu zapewnienia komunikacji; – w budynku, do którego dostępu domaga się skarżąca zapewniona jest telekomunikacja, gdyż skarżąca posiada w nim już infrastrukturę telekomunikacyjną, w sytuacji, gdy skarżąca wskutek sprzeciwu Wspólnoty Mieszkaniowej nie ma możliwości świadczenia usług telekomunikacyjnych, a więc telekomunikacja w budynku nie jest zapewniona. Skarżąca wniosła zatem o uchylenie zaskarżonego postanowienia i merytoryczne rozpoznanie sprawy poprzez wydanie decyzji zgodnej z wnioskiem. Prezes UKE wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie własne z dnia [...] grudnia 2012 r. Uzasadniając przytoczył między innymi treść art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 12 października 2012 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r., poz. 1256). Wywiódł, iż w przypadku, w którym przedsiębiorca telekomunikacyjny posadowił już na nieruchomości i położonym na niej budynku swoją infrastrukturę telekomunikacyjną, pozwalającą mu na świadczenie usług telekomunikacyjnych na rzecz mieszkańców budynku, to brak jest podstaw prawnych do ustanowienia dostępu, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej. Organ wyjaśnił, iż zwrócił stronie podanie w sprawie ustalenia warunków dostępu do Budynków Wspólnoty Mieszkaniowej w celu zapewnienia telekomunikacji, bowiem ustalił, że Spółka korzysta już z nieruchomości świadcząc usługi telekomunikacyjne mieszkańcom budynku, aczkolwiek brak jest podstawy prawnej tego korzystania. Uznał, iż skarżąca posiada dostęp do budynku w rozumieniu art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej i po wypowiedzeniu przez Wspólnotę Mieszkaniową umowy, dostępu tego nie utraciła, bowiem Spółka nie zdemontowała swojej infrastruktury telekomunikacyjnej zainstalowanej w budynku. Niemniej jednak w związku z wypowiedzeniem umowy przez Wspólnotę Mieszkaniową korzystanie przez Spółkę z dostępu do budynku zostało zakłócone, ponieważ urządzenia telekomunikacyjne utraciły zasilanie w energię elektryczną. Zdaniem Prezesa UKE to jednak nie oznacza, że Spółka utraciła dostęp do budynku, a jedynie w związku z odcięciem zasilania w urządzeniach telekomunikacyjnych energii elektrycznej, nie może świadczyć usług telekomunikacyjnych. W ocenie Prezesa UKE, w niniejszej sprawie mamy do czynienia z żądaniem o charakterze cywilnym sprowadzającym się do zapewnienia skarżącej dostępu do swojej infrastruktury i uregulowaniu bezumownego korzystania przez skarżącą z budynku. W takiej sytuacji jednakże dostęp do budynku, na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej, jest faktycznie Spółce zapewniony, choć korzystanie z budynku następuje bez tytułu prawnego. Zdaniem Prezesa UKE, w takim stanie faktycznym brak jest podstaw prawnych do ukształtowania w drodze decyzji administracyjnej praw i obowiązków dotyczących dostępu do cudzej nieruchomości w celu zapewnienia telekomunikacji. Przedmiotem żądania skarżącej jest bowiem w istocie roszczenie o charakterze cywilnym, zaś spory wynikające ze stosunków cywilnoprawnych rozpatrywane są przez sądy powszechne. Wobec powyższego w przedmiotowym stanie faktycznym, tylko na drodze takiego postępowania Spółka może dochodzić swoich praw. Żaden przepis prawa telekomunikacyjnego ani też ustawy szerokopasmowej nie daje Prezesowi UKE podstaw do rozstrzygania sporu cywilnoprawnego, a za taki należy uznać żądanie Spółki uregulowania bezprawnego korzystania przez skarżącą z budynku Wspólnoty Mieszkaniowej. Konkludując Prezes UKE stwierdził, iż Spółka nie żąda dostępu do budynku w rozumieniu art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej. Przedmiotem jej żądania, z jakim wystąpiła on do Prezesa UKE, jest w istocie uregulowanie bezumownego korzystania przez skarżącą z budynku, nie zaś zapewnienie, na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej dostępu do budynku, który w stanie faktycznym niniejszej sprawy, jest już zapewniony. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego. Podniosła zarzuty naruszenia: 1) art. 30 ustawy szerokopasmowej poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji błędne przyjęcie, że przepis ten nie znajduje zastosowania w przypadku, gdy przedsiębiorca telekomunikacyjny posiadał uprzednio dostęp do nieruchomości, w której rozprowadził sieć telekomunikacyjną, a następczo został pozbawiony dostępu do nieruchomości, na której dotychczas świadczył usługi telekomunikacyjne, w sytuacji, gdy przepis daje podstawę do domagania się przez skarżącą dostępu do nieruchomości w celu wykorzystania istniejącej instalacji telekomunikacyjnej po to, by świadczyć telekomunikację, w tym także wówczas, gdy utraciła posiadany wcześniej dostęp do budynku i obecnie nie posiada możliwości świadczenia telekomunikacji; 2) przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na jego wynik, tj.: a) art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, a w konsekwencji nieuzasadnione przyjęcie, iż: – skarżąca posiada dostęp do nieruchomości, podczas, gdy właściciel nieruchomości uniemożliwił skarżącej korzystanie z budynku w sposób, który wyklucza dostęp skarżącej do nieruchomości, a tym samym całkowicie wyłącza możliwość świadczenia usług telekomunikacyjnych; – w nieruchomości, do której ustanowienia dostępu domaga się skarżąca zapewnione jest świadczenie usług telekomunikacyjnych z uwagi na pozostawanie w przedmiotowej nieruchomości urządzeń telekomunikacyjnych stanowiących własność skarżącej, podczas, gdy skarżąca została pozbawiona możliwości świadczenia usług telekomunikacyjnych, a tym samym telekomunikacja w budynku nie jest zapewniona; b) art. 10 k.p.a. poprzez niezawiadomienie skarżącej o zgromadzeniu całokształtu materiału dowodowego postępowania i w konsekwencji uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań przed wydaniem postanowienia, podczas, gdy nie było podstaw do odstąpienia od zasady określonej w § 1 naruszonego przepisu, a w skutek niezastosowania tego przepisu skarżąca została pozbawiona możliwości przedstawienia aktualnego stanu faktycznego sprawy. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła m.in. Wspólnota Mieszkaniowa nie tylko wypowiedziała zawartą w 2005 r. umowę, ale uniemożliwiła również realne korzystanie z powyższej nieruchomości. Skarżąca nie ma możliwości fizycznego wejścia na teren nieruchomości, a co za tym idzie obsługi sieci telekomunikacyjnej. Ponadto, urządzenia telekomunikacyjne znajdujące się na terenie budynku należącego do Wspólnoty Mieszkaniowej zostały pozbawione zasilania w energię elektryczną, co uniemożliwia ich faktyczne działanie. O braku dostępu do powyższej nieruchomości, w ocenie skarżącej, najdobitniej świadczy fakt, iż w chwili obecnej z powodu braku dostępu do nieruchomości nie świadczy ona usług telekomunikacyjnych na terenie Wspólnoty. Zdaniem skarżącej, dostęp do telekomunikacji nie istnieje. Skarżąca nie posiada bowiem nie tylko dostępu do samej nieruchomości położonej przy ul. L. [...] w L., ale również i do sieci znajdującej się w budynku, tym samym nie świadczy ona usług telekomunikacyjnych. Zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu, ani też zgodnie z wykładnią celowościową jego brzmienia nie bowiem można przyjąć, iż przepis ten odnosi się wyłącznie do przypadków, w których przedsiębiorca nie posiada na budynku jakichkolwiek urządzeń telekomunikacyjnych. Nadto skarżąca podniosła, iż całkowicie została pozbawiona dostępu do budynku, nie świadczy także w sposób bezumowny usług telekomunikacyjnych dla mieszkańców Wspólnoty. W przedmiotowej sprawie nie ma też mowy o jakimkolwiek zakłócaniu działań skarżącej przez Wspólnotę Mieszkaniową, gdyż ta swoim nieuprawnionym zachowaniem doprowadziła do całkowitego zakończenia działalności skarżącej na terenie budynku. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, argumentując jak uprzednio, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a") Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga "V." sp. z o.o. z siedzibą w [...] nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z art. 66 § 3 k.p.a., który stanowił podstawę wydania zaskarżonego postanowienia, jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono zwraca je wnoszącemu. W niniejszej sprawie Prezes UKE skorzystał z uprawnienia przewidzianego w przepisie, o którym mowa, albowiem uznał, że skarżąca swojego żądania w sprawie zalegalizowania korzystania z nieruchomości może dochodzić na drodze postępowania sądowego przed sadem powszechnym tj. o ustanowienie służebności przesyłu. Stanowisko Prezesa UKE, według oceny Sądu, zasługuje na uwzględnienie. Z ustalonego przez Prezesa UKE i w zasadzie bezspornego stanu faktycznego wynika, iż skarżąca i Wspólnota Mieszkaniowa w dniu [...] stycznia 2005 r. zgodnie podpisały oświadczenie zezwalające skarżącej na wybudowanie infrastruktury telekomunikacyjnej w budynku, do którego skarżąca żąda dostępu. Oświadczenie to Wspólnota Mieszkaniowa i operator nazywają m.in. umową z dnia [...] stycznia 2005 r. Bezsporne jest także, że skarżąca świadczyła w oparciu o tą umowę usługi telekomunikacyjne. Powyższa umowa została wypowiedziana skarżącej przez Wspólnotę Mieszkaniową pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. Do [...] lipca 2012 r. Wspólnota Mieszkaniowa i skarżąca prowadziły rozmowy za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednak nie doszły do porozumienia co do warunków dostępu do budynku. W piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. skarżąca wyraziła wątpliwość, co do skuteczności rozwiązania umowy z dnia [...] stycznia 2005 r. i odcięcia urządzeniom telekomunikacyjnym należącym do skarżącej zasilania energią elektryczną. Mimo wzywania Wspólnoty do przywrócenia urządzeniom zasilania oraz podpisania nowej umowy o dostęp do budynku, do porozumienia nie doszło, a pisma operatora pozostały bez odpowiedzi. W tej sytuacji nie ulega wątpliwości, iż zaistniała konieczność prawnego uregulowania korzystania przez skarżącą z nieruchomości. Wobec tego, że nie doszło do porozumienia między skarżącą a Wspólnotą Mieszkaniową skarżąca wystąpiła do Prezesa UKE o wydanie decyzji, w której organ miałby ustalić warunki dostępu skarżącej do budynku. Prezes UKE uznał się za niewłaściwy do orzekania w powyższym przedmiocie, uznając, że sprawę tę powinien rozstrzygnąć sąd powszechny. Według oceny Sądu stanowisko organu jest trafne. W rozpoznawanej sprawie skarżąca, na podstawie wcześniej zawartej umowy, uzyskała dostęp do nieruchomości i zainstalowała na niej swoje urządzenia infrastruktury telekomunikacyjnej, których po rozwiązaniu umowy nie zdemontowała, a zatem korzystanie z nieruchomości faktycznie nastąpiło. Wobec wypowiedzenia skarżącej umowy przez Wspólnotę Mieszkaniową korzystanie przez skarżącą z nieruchomości nie opiera się na żadnym tytule prawnym. W powyższej sytuacji słuszne jest stwierdzenie organu, że poprzez wydanie decyzji skarżąca domaga się prawnego uregulowania bezumownego korzystania z przedmiotowej nieruchomości. Tymczasem skoro skarżąca i Wspólnota Mieszkaniowa nie mogą dojść do porozumienia i zawrzeć stosownej umowy, skarżąca powinna dochodzić swoich roszczeń przed sądem powszechnym. Sąd zgadza się z organem, że sprawa określenia warunków, na których skarżąca będzie miała zapewniony dostęp do sieci telekomunikacyjnej zlokalizowanej w przedmiotowym budynku, jest sprawą dotyczącą korzystania z cudzej nieruchomości, a zatem sprawą ze stosunków z zakresu prawa cywilnego. W myśl art. 192 ust. 1 P.t. do zakresu działania Prezesa UKE należy m.in. w szczególności wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. Niewątpliwie część kompetencji Prezesa UKE dotyczy stosunków cywilnoprawnych, gdzie pierwszoplanową rolę odgrywa wola stron. Działanie organu w takich przypadkach jest wtórne, wkracza on bowiem ze swymi uprawnieniami dopiero w sytuacjach przewidzianych w przepisach prawa materialnego i tylko w ramach kompetencji wyraźnie tam wskazanych. Kompetencji Prezesa UKE do wkraczania w sferę stosunków cywilnoprawnych nie można interpretować w sposób rozszerzający. Uprawnienia te należy traktować jako wyjątek od zasady swobody zawierania umów. Powyższe wynika między innymi z treści art. 28 ust. 5 P.t., zgodnie z którym w przypadku zawarcia przez zainteresowane strony umowy o dostępie telekomunikacyjnym, decyzja o dostępie telekomunikacyjnym wygasa z mocy prawa w części objętej umową. Także w art. 30 ust. 4 i 5 ustawy szerokopasmowej znalazły się zapisy, z których wynika umowny charakter określania warunków dostępu, o których mowa w ust. 1 i 3 tego art. W art. 30 ust. 4 ustawy szerokopasmowej wprost wskazano, iż warunki dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3 określa umowa zawarta między przedsiębiorcą telekomunikacyjnym a odpowiednio właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości, właścicielem kabla telekomunikacyjnego, instalacji telekomunikacyjnej budynku lub przyłącza telekomunikacyjnego. Żaden konkretny przepis Prawa telekomunikacyjnego nie daje podstawy do rozstrzygania sporu cywilnoprawnego. Uprawnienia do kreowania lub kształtowania stosunków cywilnoprawnych przyznane na gruncie Prawa telekomunikacyjnego Prezesowi UKE nie mogą być rozszerzane na rozstrzyganie sporu mającego charakter cywilnoprawny, gdyż w takim przypadku władnym do rozstrzygnięcia sporu jest wyłącznie sąd powszechny. Z powyższych względów Sąd nie podzielił słuszności zarzutów skargi odnośnie naruszenia przez organ prawa materialnego, jak również przepisów postępowania. Wbrew zarzutom skargi organ nie dopuścił się naruszenia art. 30 ustawy szerokopasmowej. Posiadanie przez skarżącą na nieruchomości infrastruktury, zapewniającej telekomunikację w budynku, przy braku woli Wspólnoty Mieszkaniowej do zawarcia umowy co do świadczenia tych usług przez operatora, świadczy nie o braku dostępu do nieruchomości w rozumieniu art. 30 ust. 1 ustawy szerokopasmowej, ale o istnieniu sporu, którego przedmiotem jest korzystanie z cudzej nieruchomości, podlegającego rozstrzygnięciu przez sąd powszechny, nie zaś załatwieniu w trybie art. 30 ustawy szerokopasmowej. Wskazywany przez skarżącą brak dostępu do nieruchomości poprzez uniemożliwienie przez Wspólnotę świadczenia usług jest przejawem sporu o wskazanym wyżej charakterze. Organ zaś prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie i należycie uzasadnił swoje stanowisko odnośnie braku kompetencji do orzekania w niniejszej sprawie i zastosowania art. 66 § 3 k.p.a. Nie dopuścił się przy tym naruszenia art. 77 i 80 k.p.a. Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a. zauważyć należy, iż organ nie wydawał w niniejszej sprawie decyzji, a po dokonaniu wstępnej oceny doszedł do przekonania, iż nie jest właściwy do załatwienia sprawy i dopatrując się przesłanek z art. 66 § 3 k.p.a. orzekł na tej podstawie o zwrocie podania. Zauważyć jednocześnie należy, iż organ orzekał w oparciu o dokumenty złożone przez skarżącą. Nie gromadził innych dowodów, zaś pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. (znak [...]), doręczonym w dniu [...] stycznia 2013 r., poinformował skarżącą o nowelizacji art. 30 ustawy szerokopasmowej wprowadzonej ustawą z dnia 12 października 2012 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012 r., poz. 1256), która weszła w życie z dniem 16 grudnia 2012 r. W piśmie tym zawarł jednocześnie pouczenie o możliwości zapoznania się przez stronę z materiałem zgromadzonym w sprawie oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań w terminie 7 dni od otrzymania zawiadomienia. Zaskarżone postanowienie zapadło po upływie terminu, o którym mowa wyżej. Tym samy brak jest podstaw do uznania za zasadny także zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.